|
De Lemster
fiskrikkerij.
| 1
| 2
| 3 |
4 | 5 |
6 | 7
| 8 |
Sybren
Osinga: "Wy slaan ôf verkeapje
fertelle en dogge der in
lachertje by"
Door Eeltsje Hettinga, in de
Friesland-post
1987

'Sybren Osinga hat de kaken
noait op elkoar', wordt er over
hem gezegd. Osinga zelf: 'As de
sinne net skynt, soargje wy
derfor dat hy al skynt'.
De
lytste fiskôfslach yn jeropa mei
persintaazjegewijs de grutste
omset, zo omschrijft Syberen
Osinga (52) de visafslag in
Lemmer. Hij is niet alleen de
beheerder van de afslag, maar
ook de laatste afslager in
Friesland die het zonder
veilingklok doet. In een snel
afdalende reeks raffelt Osinga
met bulderende stem de prijzen
af en wijst de partij spiering,
aal of snoekbaars toe aan de
hoogste bieder.
De
afslag is gehuisvest in een
houten optrekje van amper 3 bij
5 meter. Aan de wand
krantenartikels met
onheilspellende koppen:
"IJsselmeervisserij
sterft als de overheid niet
ingrijpt" De Lemster Marten Vlig
die zoals Osinga opmerkt
"afslagers rechterhand is, over
de IJsselmeervissrerij: de
fiskerij is al utsturven.
Als zich op het dak van de
afslagkeet de regen zich laat horen,
lijkt het gevleugelde gezegde
"min waar op e Lemmer" waarheid
te worden. Maare Osinga,
optimist als hij is vindt: As de
sinne net skynt, dan soargje wy
derfoar dat er al skynt.
Met wij bedoelt Osinga de
verschillende Lemsters die zo in
de loop van de ochtend "in
kuierke" langs de Lemster
buitenhaven en al struinend de
neus ook even bij Osinga om de
hoek van de deur steken. Als het
buiten dan ook nog eens
pijpenstelen regent, is de
afslag een plezierig "hûske fan
hâld oan". Niet in de laatste
plaats vanwege het feit dat Syberen de kaken noait op elkoar
had en him oeral de waffel yn
slacht, zoals Marten Vlig, voormalig monteur op Noordzeekotters en nu
onbezoldigd assistend van Osinga,
spottend opmerkt. Aan verhalen
op de afslag dus geen gebrek. "Wy
slaan ôf, Ferkeapje fertelle en
dogge der in lachertje by, zegt
Osinga. Bytidenis it hjir in
lytse leagenbank. Al moat ik
sizzen dat wy noait net lige.
Want Lemsters hâlde fan de
wierheid.
De Holwerder siele is hjir op
en nij boetsearre.

De
kleinste afslag van Europa, met
procentsgewijs de grootste
omzet, is een plezierig 'hûske-fan-hâld-oan'.
V.l.n.r. Bauke Visser van de
Lemmer 74, Sybren Osinga,
handelaar Willem Konter uit
Volendam en Jelle de Haan, ook
van de Lemmer 74.
Bijna vier jaar geleden volgde
Osinga, Steven 'Roet' Visser, als
beheerderafslager op. Daarvoor
was hij ondermeer veehandelaar
en fierder ha'k fan alles by de
poat hân. Trittich jier ferlyn
bin"k fanut Holwerd nei De
Lemmer tein om 't ik wurk krije
koe as ploechbaas by de
Suderseewurken. Ik bin hjir op'e
Lemmer hingje bleaun. It is hjir
gemoedelik. De Holwerder siele
is hjir op en nij boetsearen,
glimlacht Osinga.
Hij solliciteerde naar het
semi-overheidsbaantje "beheerder
van de afslag", omdat het een
parttime baan was waar geen
zware lichamelijke arbeid aan te
pas kwam. Dat paste dus maoi.
Want neidat de hearen doktoaren
my trijerisom oan'e rêch
operearre hienen, bleau ik in
wrak. Osinga zwaait de Lemster
notabelen alle lof toe voor het
feit dat ze hem als beheerder
benoemde. Het is waarschijnlijk
dat Osinga om die reden even
opstaat, officieel op het
Nederlands overschakelt en zijn
weldoeners nogmaals zijn dank
betuigd: Onze raadsleden en
burgemeester ben ik daarvoor nog
altijd zeer erkentelijk.
Osinga laat zich in zijn stoel
onderuit zakken, legt de voeten
op de groene schrijf katheder,
rolt een Zware van de Weduwe en
verteld ik haw in ferrekte soad
nocht oan dizze baan. Ik sjoch
ek op oere oan dizze baan. Ik
sjoch ek net op oere en tijd.
Ik doch it mei wille. En tink
der goed om: ien dy't hjoed de
dei yn dizze maatskippij trije
kear oan'n rêch operearre is, dy
komt oer it generaal net mear
oan de bak. Bisto ynfalide of
hast oare krupsjes , dan wurdst
yn dizze maatskippij opromme.
Bytiden tink ik wolris it
ûntbrekt him inkeld noch mar oan
in ôfskot fergunning. Skandalich
of net soms?
De
hiele fiskerij is hurd
achterútbuorke.

De
omzet van de Lemster afslag
bedraagt jaarlijks een slordige
drie ton. In vroeger tijden werd
er meer omgezet, maar toen ware
volgens Osinga ook veel meer
beroepsvissers in Lemmer. Nei de
oarloch wienen der noch sa'n
fyftich iselmarfiskers.
Tsjinwurdich binne it der noch
mar fjouwer. Wat dat oangiet, is
de hiele fiskerij hurd
achterûbuorke. Mar lykwols komme
hjier by us-op-'e-ôfslag
Volendammers, Broek in
Waterlandersen hielpers te
fiskkeapjen. Sjoch, wy binne wol
de lytste ôfslag fan jeropa, mar
persintaazjegewijs hawwe wy de
grutsste omset, sis ik altiten
mar. Daar plukt de gemeente
Lemmer ook van. Fan elke gûne
dy't hjir omsetten wurdt, giet
fjouwer prosint nei de gemeente.
Als de Lemmer 74 van de Lemster
beroepsvisser Bouke Visser, de
buitenhaven binnenvaart en de
andere schepen ook binnen zijn,
is het voor Osinga tijd om in
actie te komen. Eerst worden de
aangeboden partijen vis gewogen.
Voor de koop hoeven de
vishandelaren niet beslist
lijfelijk aanwezig te zijn. Se
kinne by my oan'e weet komme wat
der oanbean wurdt. De keaplju ut
Vollendam of wêr't se ek
weikomme, kinne de prijs dy't se
foar de partij jaan wolle,
telefoanysk oan my trochjaan. Ik
neam mar wat. Bygelyks f 9,02 de
kilo foar de snoek. Ik notearje
dat en dat briefke giet salang
't it ôfslaan noch net begûn is
ûnder kateder. Als het zover is
raffelt Osinga in sneltreinvaart
de prijzen af, Beginnend bij
f 9,25. En vijfentwintig,
vierentwintig drieentwin......
totdat negen gulden twee de
ijselijke kreet van Marten Vlig
zich laat horen. Vlig speelde in
dit geval even de rol van
viskoopman uit Vollendam, die
telefonisch op de partij in
schreef.
Tolf en heal jier ferloofd,
in Lemster rekord.

Links: Marten Vlig. Rechts
vooraan: Gauke Bootsma van de
Lemmer 87.
Osinga is de laatste afslager in
Friesland die zonder klok werkt.
Yn Starum sitte de lju yn 'e
bankjes en meie se op in knopke
drukke as se biede wolle. Ik
doch it ôfslaan noch mûling.
Deromdat 't hjir eki sa
gemoedelik om en ta giet,ju.
Vlig is dêrby mym assistint en
rjochterhân. De man die
medeverantwoordelijk is en
tegelijkertijd medeplichtig,
spot Osinga. En as er foar
Volendammer keapman spilet, dan
is dat allegearre liefdadigheid
fan him. Vlig knikt en grijnst
ten teken dat het wel snor zit
met wat Osinga nu weer over hem
ten brede brengt.
Door de raampjes van het houten
optrekje aan de haven ziet
Osinga de Lemsters Plug en Dort
lopen. Meteen beginnen de tongen
zich te roeren. Over het duo
Plug en Gort weet Osinga te
vertellen dat se och sa graach
kuierje meie. En moast rekkenje
dat se 't ûnderweis altiten oer
sinten, oandielen en huzen hawwe.
Se hawwe dan elk de bynamme de
miljonêrs, lacht Osinga.
Plug wie eartijds skuonmakker en
Gort wie sinkwurker. Beiden
binne frijgesel. Ik leau dat
Plug tolf en heal jier ferloofd
west hat. In Lemster rekord. Dan
op fluistertoon, 't wijf mocht
net mear kostje as in sekje
kanarjesied. Het bulderend
gelach van Osinga en Vlig doet
de afslag op zijn grondvesten
trillen.
Skele Andries, Pûde-met-sjû
en andere bijnamen.

Sybren Osinga en Bauke Visser
van de Lemmer 74 inspecteren een
bak met paling.
Als Osinga even later Skiele
Andries voorbij ziet stappen,
schiet hij, ondanks zijn
herniarug, als een haas naar de
deur Andries moast der eefkes
ynkomme, Andries alpinopet op en
door weer en wind verweerd
gezicht, ploft naast de kachel
neer. Als voormalig visser komt
hij dagelijks even in de
buitenhaven kijken. Want syn kat
lest oars net as fisk, weet
Osinga te vertellen.
Skele Andries kan smakelijk
vertellen. Onder meer over
Steven Roet, de vorige afslager
die tot zijn tachtigste
beheerder van de afslag was. Hy
lêste der wol ien. Op in keer
hied er fergetten om it romerke
jenever dat er op 'e kachel
setten hie, der op 'e tiid ôf
heijen. Do wist wol, warme
jenever net te sûpe fansels. Mar
soks koe Roet neat skele. Hy
sûpe it op, al rûnen him elk
kleuren fan 'e reinbôge om 'e
kop, lacht skele Andries. Roet,
Hy wie sa meager as brânhout
onderbreekt Osinga: Sa meager,
dat by wannear 't er ûnderde dûs
stie, dan waard er ne tienris
wiet.
De
cultuur van de bijnamen in
Lemmer is een fenomeen op zich.
Wie het telefoonboek openslaat,
valt de hoeveelheid Bootsma's en
Vissers op. Steven Roet heet
Visser. Skele Andries idem dito.
'It is net sasear skellerij legt
skele Andries uit. Mar troch al
dy bynammen kinst in oaer better
ût incar hâlde. Wandt ik wit wol
net hoefolle Andries en Steven
Vissers der op 'e Lemmer tahâlde.
Osinga somt op een manier alsof
hij de prijzen voor de vis
afraffelt, een aantal bijnamen
op: Andries Panne, de Skêch,
Pûde-met-Sju. En Bauke Visser
hat der sels twa. Elf-uurtje en
Houtsje. Houtsje? Osinga: Ja. Hy
hat it altiten oer lju mei
houtene hanne, of houtene poaten
of houtene koppen, as se net al
handich of snugger binne. Fandêr.
Skriuw mar net op dat dat ik dat
sein haw, want oars meitsje se
der hjir elk noch in
needslachtplak fan as se dat
lêze. En wy moatte as ôfslach
noch langer mei as hjoed.
Marten Vlig knikt, merkt op dat
als de vis afslag in Lemmer als
gevolg van de overbevissing van
het IJsselmeer dicht moet, Lemmer dan helemaal ûtsturven
is. Skele Andries die twintig
jaar geleden al met de visserij
ophield en daarna in de
touwfabriek ging werken, is
somber. De hele Iselmarfiskerij
gjit oan barrels. Alle fiskers
witte dat mei har fangste in
stapke werom moatte, wolle se de
saak net leechfiskje. Mar ja se
hawwe meastentiids grouwêlich
ynvesterarre yn dy nije skippen.
Se steane mei de rêch tsjin de
muorre.
Osinga vult aan: De lêtste
jieren binnen de fangsten op iel
en snoekbaars hurd achterút
gien. Dat, wolle se in ynkomme
hawwe, dan moatte se noch mear
fange. De jongste fisk krijt
amper kâns om grût te worden,
want dy wurdt ek futfongen.
Roofbouw is 't. Dat sis ik dy.
De oerheid moat yngripe troch it
ynstellen fan in kwotum lykas
men by de Noordseefiskerij dien
hat. Sa net, dan wrotte de
gruttere jonges de lystere
fiskers derút. Als der mar in
pear fiskers oerbliuwe, dan is
't mei de tiid ek dien mei de
ôfslach. Dat my yn gjin gefal
barre. Want de ôfslach heart by
de Lemmer, sa 't De Lemmer by de
ôfslach heart, sil'k mar sizze.

De heer Coehoorn.



Een foto van het personeel van Johannes Sterk. Boven
zien we v.l.n.r. Petrus de Lange, Iemkje en Akke
Jongsma, Jeltje van der Veen, Janna de Vries en
Klaas Jongsma. De laatste met dissel voor het
dichtmaken van de vaten. Op de tweede rij Antoon
Huisman, Steven Sterk, Ferdinant de Vries, Jolt de
Hei, Anne de Lange, en Johannes Sterk. Op de voorste
rij zitten Andries Bergsma (met speet bokking) en
Berend ?. Tussen hun ligt een pak stokvis. Op de
linkerkant pakken met plankjes die gebruikt werden
voor het dichttimmeren van de kistjes. Ook werden
hier in slappe tijden wel hele kistjes van
getimmerd.

Dit is ook een foto van de Hang, dit is personeel
van Tjebbe en Bertus de Jager. Van links naar
rechts: Libbe Bouma, deze had later een
vismeelfabriekje in het Leeg. Daarnaast Harm Duim,
?, dan Jan Duim, Lammert van der Werf, Willem de
Jong en Atze van der Werf. Harm Duim pakt bakbokking
in een kist. In zo'n kist gingen tien speten van 20
stuks, dat is een tal haring.




Lemsters
in 1910, bezig met het ansjovis koppen aan de Emmakade. Een
aantal bekende personen: geheel links met hoed Michiel Davidson, daarnaast met witte muts Foekje Visser, verder
naar rechts ook met een witte muts Fetje van Rubert Bootsma
uit 't Leeg, daarnaast Klaas Sterk.




De vrouw
rechts op de foto is Lies de Rook, het kantoorwerk van het
bedrijf kwam voor rekening van dochter Lies, later ging zij
met een van haar broers naar Indië en na terugkomst maakte
zij zich verdienstelijk met het verzorgen van zieken in de
familie. Later is zij getrouwd met de heer Nijdam. Zij
woonden toen in Leeuwarden. De heer in de rolstoel is Poppe
de Rook. Poppe de Rook 1

Hierbij nog
een foto uit de ansjovistijd van de twintigerjaren. Hier is
men aan het ansjoviskoppen op de kade tussen de rokerijen
van Sterk en De Rook. Deze
vis kwam uit de dwarskuilen.
Dat word ook wel 'gaand
want' genoemd, de schepen
slepen al zeilend de netten
achter zich aan. De vis, in
dit geval de kleine ansjovis
wordt aan wal gebracht,
waarna iedereen aan de slag
gaat met het koppen van de
vis. Als er 'staand want'
werd gebruikt, zaten de
vissen met hun kop vast in
de mazen van het net en bij
het losmaken gebeurde het
koppen dan ook op een
snellere en dus goedkopere
manier.
De man die er boven uitsteekt is Anton
Huisman. Hij gooit een mand met ansjovis op de vloot waar de
meisjes om heen staan, gereed om de kop met de ingewanden
van de ansjovis af te trekken. Het eerste meisje rechts is
Trijntje Rienksma, dan Renske en Lupke Feenstra, Afke Visser
en Afke Bootsma. Tussen de beide voorste meisjes staat een
bakje waar de gekopte vis in gaat. Er konden ongeveer 1000
stuks in en als het vol was, kregen de meisjes 10 cent
uitbetaald.
Deze foto is
genomen bij 'De Hang' 2e van links is Klaas (lange) Bijlsma.
Helemaal rechts is (kleine) Henkie Beljon.
Foto van 'De Hang'
waar de mannen binnen aan het werk zijn.
Bij de firma
P.de Rook, waar vroeger wel een dertig - veertig mensen
werkten, vonden nog maar een paar arbeiders hun brood (1956)
Op de foto staan Pieter Feenstra en Jan Rottiné, zij
behoorden met een enkele onderbreking al ongeveer vijftig
jaar tot de vaste staf.

Het leeg rond 1930. De vissers zijn
aan het werk en zelfs het bezoek uit
Akrum, in vol ornaat helpt mee. Op
de achtergrond zijn de drogerspalen
voor de netten te zien, waar het
staand want gedroogd werd. Tweede
van rechts is Sibbeltje Bootsma.




Leeuwke Bootsma.

|