|
Kortestreek Lemmer.
Hwa't him sels net sa great achtet is faeck
folle mear as er sels leaut.
|
1
|
2
|

Kortestreek, Lemmer. Voor vragen over het schilderij;


Foto van
Hillebrand Visser.
Gezicht op de Kortestreek.

Foto van
Hillebrand Visser.
Brug Kortestreek.

Foto van Jan Wouter Jellema: Deze foto is genomen op de
Kortestreek te Lemmer, (Ter hoogte van de muziektent) van de
onafhankelijkheidsfeesten in de Lemmer, op 27 augustus 1913.
De tekst achterop de kaart is van de afzender, die het feest
zelf meemaakte en daar nogal opgetogen over was.
De panden op de achtergrond zijn, links: Het pand van
Bakkerij Jan Knol, met daarnaast 2 panden van Van Putten,
(In de tijd van Johannes de Vries een heel oud rommeltje.
Aan de kant van de steeg was later een grote schuifdeur
gemaakt, daar stond de brandweerauto achter). In het
middelste pand zat de Kachelmakerij en in het rechtse pand
de Hoefsmederij.
Om 9 uur 's ochtends was er een optocht van de
schoolkinderen met muziek. Hierna een rede van de heer A.
Brouwer, voorzitter van de feestcommissie, 's avonds
vuurwerk en een nachtfeest.


Volgens de verhalen van
Oud-Lemsters, is dit mijn vader (Sake Visser) verkleed op de
fiets.

Hier zien we Sjoerd van de Bles en Anton Beljon op de
tandem. Toeschouwers: Eelke Feenstra (schilder) bijnaam "De
Moskjeferwer" en Wieke Stuur (met hoed).
(Jan
Feenstra, zoon van Eelke)
Lemsterland in verzet.

1972: Dinsdag is het slopersbedrijf, Fa. de Vries en
Steeginga uit Oosterzee, begonnen met de afbraak van de twee
panden Kortestreek 1 en 2, genaamd de Tweelinghuisjes. De
P.E.B. heeft inmiddels de elektrische kabels naar de beide
woningen verwijderd. Naar verwacht wordt, zal het
slopersbedrijf over ongeveer een maand de beide panden
volledig hebben afgebroken. Daarna kunnen de gemeentelijke
plantsoenendienst en de stratenmakers, beginnen met de
aanleg van trottoirs en plantsoen, zodat vóór het
toeristenseizoen op de wonde van de afbraak de pleister van
een verzorgde nieuwe aanblik kan worden gelegd.
|
Herinnering
Het verleden is geen -heden
Noch hetgeen het nu zal zijn
't is een denken aan het oude
Dat vergaan is en dat doet pijn.
Wij behoren straks tot het
verleden
En zullen dan tot puin vergaan
Mensen uit het heden
Deden dit ons beide aan
Langs ons stroomde eens het water
Van een mooie oude gracht.
Wij vertellen dit voor later
Als u nog eens denkt aan die pracht
Ook een brug was hier eens
en in het avondrood
brachten paard en wagen mensen
naar de Lemsterboot.
Vissersboten rijk beladen voeren
met
ansjovis buit
Zo was dat in 't verleden,
maar die tijd is nu uit.
Ook kinderen speelden langs ons
heen
hun spel met hoepels en knikkers
och u weet dat wel
En de oude klokkentoren, riep keer
op keer" Hebben jullie wel tijd voor
God de Heer".
Toeristen uit vreemde landen
Kiekten ons in alle standen
Veel geslachten hebben wij zien gaan
en komen.
Maar wat zullen wij langer dromen
U weet immers het raadsbesluit
En de hoop die nog brandde, bliezen
zij voor immer uit.
Er blijft tot slot nog één ding
Wij blijven "een herinnering"
"De Tweeling" |

1948, de Kortestreek in Lemmer.
Johannes de Vries verteld: De tweelinghuisjes.
Dan bedenk je ineens dat er veel van onze tegenwoordige
inwoners zijn, die niet weten wat hiermee bedoeld wordt.
Nu, dat waren twee aan elkaar gebouwde huisjes voor de
hervormde kerk. Hierbij plaats ik een heel bekende foto
van dat hoekje met een turfschip in het Dok. In het
linker gedeelte woonde Wiebe Poppe, met zijn
schildersbedrijf en bijbehorende winkel. Nadat Poppe met
zijn bedrijf gestopt was en verhuisd, is er nog een
winkel in feestartikelen in geweest. Naar ik meen van
Koornstra. In het rechter huisje was ook een schilder
gevestigd, Willem van Slageren. Op deze foto zien we een
ladder aan de muur hangen. Direct achter het huis staat
een gebouwtje, dat was de verfwinkel van Van Slageren.
De schilder zelf heb ik niet gekend. Toen ik klein was
woonde zijn weduwe er nog met haar dochter, die ook al
jong weduwe was geworden. Haar zoontje IJme speelde wel
met Willem, zoon van Chris van Slageren en mij, achter
bij zijn oom en tante hier tegenover. IJme is in Indië
gesneuveld, Willem is op de dag van de Bevrijding
gestorven aan de verwondingen die hij bij het gooien van
een Pantzerfaust door de Duitsers had opgelopen. Deze
familie is niets bespaard gebleven.
Moeder en dochter hadden hier jarenlang een winkeltje
waar van alles te koop was. Ik denk dat het vooral
schoonmaakmiddelen en toiletartikelen waren. Later
verhuisden zij naar de Lijnbaan waar ook weer een ruimte
voor dit doel werd ingericht.
Nadat zij verhuisd waren heeft He-as hier zijn eerste
bloemenwinkel geopend. Later zat Huisman, daar met zijn
antiek. Tegen de afbraak van deze huisjes is veel verzet
geweest. Johan Bosma, Henk Bruin en ik zaten in de
commissie die het verzet coördineerde. Er zijn massa’s
handtekeningen gezet, maar het heeft niet geholpen. Toen
de raad met de afbraak instemde stond de volgende morgen
de sloper al voor de deur.

Idem foto, maar links en rechts is iets
meer van de huizen te zien.
Aanvulling van Wiebe Poppe:
"Mijn oom en mijn vader hadden in het linkerhuisje
inderdaad een schildersbedrijf /annex verfwinkel. Ik heb
er vaak gelogeerd....In het verhaaltje over de
tweelinghuisjes mis ik bij het gedeelte over het
rechterhuisje (volgens mij voordat He-as er een
bloemenzaak in kreeg), dat er destijds ook een
rijwiel,(herstel),bedrijfje, in was gevestigd van de
familie
Dijken (later zoon Bertus) die verhuisde later met zijn
rijwielbedrijf later naar het midden van de Kortestreek
in een nieuw pand (naast de oude MULO school.)"


1924.

Winkels op de achtergrond, Bakker, W. de Bruin, daarnaast 2
bedrijfspanden van Van Putten, links kachelmakerij, rechts
hoefsmederij. Hendrik Ponne, schildert de muziektent.

Op de voorgrond zien we de muziektent nog op de oude plaats.
Op de hoeken van de tent zijn schoolkinderen te zien. In het
Dok liggen twee turfschepen, waarschijnlijk van de
gebroeders Booi. Deze venten de turf in Lemmer uit. Op de
achtergrond zien we de openbare school, de smederij en de
woning van Van Putten, de bakkerij van Jan Knol (later
Wieger de Bruin, en Anton Kroes, nog later het woonhuis van
Henk Kroes) en het notarishuis, waar toen notaris Elzer
woonde. Vlakbij de muziektent kreeg oud Lemster en columnist
Evert de Vries, in 1903 een standplaats voor de verkoop van
vis. 's Avonds was er in de school, nog de visserij en
avondschool, voor jongens, die er na hun werk nog wat bij
wilden leren. Op een avond hoorde Evert een plons en
hulpgeroep. Eén van de leerlingen was uit 't licht van de
school de donkere straat opgelopen en pardoes te water
gevallen. Toen Evert hem op het droge trok, was het Peke
Bangma, uit Oosterzee. Jaren later werd Evert op dezelfde
plaats met de bakfiets met ijs te water gereden.

Deze foto is op dezelfde plaats genomen. Het kenteken van
deze mobiel is afgeven op 30-06-1910. En werd op naam
gesteld van Jacob Siebe Glastra, uit Beetsterzwaag. Ook
duidelijk is te zien, dat ze de klompjes uitgetrokken
hebben, voordat ze in de mobiel stapten. In het boek van
Pieter Terpstra
-
Licht aan de horizon
... komt er ook een gedeelte in voor, dat de dochter van
de beheerders van het gebouw van Het Waterschap "De Zeven
Grietenijen en de stad Sloten" opgehaald wordt door een
jongen uit Beetsterzwaag met een mobiel......

Panden v.l.n.r. 1e helft familie Eisma, 2e helft familie
Klijnsma, H. Dijkman later R. Ritsma, familie Luiking +
kantoor, Amsterdamse bank. Voor de woningen de z.g bleken.
Op het balkonnetje zijn twee dames te zien.

De kaart werd verzonden op 3 augustus 1903, geheel rechts
het gymnastieklokaal, verder naar links de twee panden van
smederij Van Putten, de bakkerswinkel van De Bruin en de
woning annex kantoor van de notaris. De Langebrug, ligt nog
halverwege de twee Streken, met aan de rechterkant het hokje
van schoenmaker Boterkoper. Links in het Dok een praam van
brandstofhandel G. Wierda? De muziektent die later voor het
gymnastiek lokaal stond, is op deze foto nog niet aanwezig.

Een foto van de voorganger van De Helling, meteen ook een
voorganger van De Dam. Rond de vorige eeuwwisseling in
gebruik als openbare lagere school, was dit gebouw later aan
de rechterzijde in gebruik als ULO school. De linkerhelft
was een gymnastieklokaal. Voor de beide verenigingen (als
het er tenminste geen drie waren) en voor de scholen. Het
gebouw heeft ook nog onderdak gegeven aan schipperskinderen
en een klas van de lagere school. Rechts op de achtergrond
zien we de muur van het huis dat indertijd bewoond werd door
Visser, een timmerman waar mij de voornaam niet van te
binnen wil schieten. Daar vinden we nu het gebouw waar na de
spaarbank een makelaardij in zit. Links van het
gymnastieklokaal is de smederij van Van Putten. Ik kan mij
nog herinneren dat de brandweerauto daarin stond. In het
laatst van de oorlog werd in de Centrale Bakkerij hout
gedroogd voor de bussen van Bangma. Dat werd gebruikt voor
de generatoren waar die bussen op reden. Op een nacht raakte
dat spul in brand. Lex Loen, in zijn eentje aan het werk in
de bakkerij, moest naar Van Putten draven om de brandweer te
waarschuwen. De telefoon was toen al afgesloten. Zonder zijn
sloffen kwam Lex bij zijn doel. Helemaal rechts staat de
muziektent. Daar stond mijn vader op de winteravonden met
zijn visbakfiets. Verlicht door een carbidlamp. Deze
muziektent werd kort na de oorlog vervangen door een nieuwe
tent aan het eind van de Kortestreek.
Johannes de Vries.

Kortestreek 1946, links de openbare ULO school, daarvoor de
ark "Klein Artis", die in de dertiger jaren ieder jaar naar
Lemmer kwam. De schoolkinderen gingen klassikaal naar de
ark, om de daar tentoongestelde dieren te bezichtigen. De
entreeprijs bedroeg f.0,10. Op de achtergrond, voor de toren
van de kerk, twee huisjes, bijgenaamd "De Dweeling" die
later ten behoeve van het verkeer afgebroken zijn.

Kortestreek 1925. Links achter het vaartuig de muziektent,
die ten behoeve van het verkeer in 1930, werd afgebroken.
Ook de hier nog aanwezige bomen werden terzelfder tijd
gerooid. Geheel rechts de winkel van de familie Zwart, met
daarnaast het gebouw van het waterschap "De Zeven
Grietenijen en de stad Sloten", hier nog voorzien van de
oorspronkelijke topgevel, later vervangen door een puntdak.
Naast het Waterschapsgebouw een winkelpand waar o.a Jamin
gevestigd was, vervolgens een woonhuis waarin het
Arbeidsbureau onderdak vond en waar later de familie Gorter
een juwelierszaak begon.

Op deze foto is goed te zien, dat van het gebouw van het
waterschap "De Zeven Grietenijen en de stad Sloten" de
oorspronkelijke topgevel eraf gehaald is.



Foto Tresoar: Wat is er indertijd een strijd gevoerd om deze
woningen te behouden, de tweelinghuisjes naast de kerk. Maar
het mocht niet baten, ze moesten en zouden plat. Jammer dat
zulke beslissingen onomkeerbaar zijn. Op het tijdstip waarop
deze foto is gemaakt, zat rijwielhandel Dijken, in het
rechterpandje en het schildersbedrijf van Poppe in de
linkerhelft. Op de hoek van de Gedempte Gracht en Oudesluis,
staat het nieuwe pand van Noppert al, kinderwagens en
meubelen verkondigen grote letters op de muur. Het woninkje
van Steven Bosma, vishandel, nu de Bierstube is nog net te
zien. Tussen 'De Tweelingen' en de gebouwen van de
Kortestreek, hebben we een mooi gezicht op de oude toren. Om
die goed te laten uitkomen was de afbraak ook niet nodig
geweest. Van de huizen op de Kortestreek, zien we van de
eerste beide alleen het zonnescherm van groentehandel
Lemstra en dan de Lemster Boekhandel, de kapperszaak van Van
der Horst, de kruidenierswinkel van Johs. Zwart, het gebouw
van het 'Waterschap Zeven Grietenijen en Stad Slooten'. Meer
op de voorgrond de Jamin winkel (Anna Bosma) en de
juwelierszaak van Gorter.



Een uitgebreider gezicht op het Dok en de Kortestreek. Deze
foto is van 1915. Voor de tweede Wereldoorlog lagen veel
aken ook 'binnen' en dus niet in de Binnenhaven of de
Vluchthaven. Voor degenen die dat niet meteen zien...de aken
zijn te herkennen aan de kortere masten.

Een opname van een pand, waaraan tot nu toe weinig veranderd
is. De bakkerij van Jan Knol aan de Kortestreek, later
Wieger de Bruin en Anton Kroes, nu het woonhuis van de
familie Henk Kroes. Alleen de zonneblinden zijn in de loop
van de tijd verdwenen. De vraag is welke mensen zijn hier
afgebeeld. De vrouw met het oorijzer lijkt mij Froukje Knol.
Zij woonde later aan de Langestreek, en haar laatste jaren
bracht zij door in Suderigge. De andere zullen wel leden van
het gezin zijn, er kan ook wel personeel op staan. Ik reken
er eigenlijk op dat we deze namen wel boven water krijgen.
Aan de linker kant is nog een stukje te zien van het huis
van de Notaris. Rechts een stukje van de smederij van Van
Putten, met een paar ankers tegen de muur, daar vinden we nu
Rijwielhuis Dijken. Johannes de Vries.

|
1
|
2
|
Home
|