Rien, Vissersburen
Lemmer.
|
1
| 2
| 3
|
Een wintergezicht zoals wij die
niet meer zullen zien. Evert de Vries vertelde in zijn column voor
de Lemsterkrant " Wat was het gezellig: honderden keren reden wij zo
de Rien op en af. Wij hadden thuis met zijn allen twee of drie paar
schaatsen, dus moest het wel om beurten. 's Avonds bij maanlicht
reden Fimme en Gauke Bootsma en ik om het hardst onder de brug door.
Vanaf de brug werd spottend geroepen: ,,Daar gaan Holst en Arend".
Dat waren namen van de mannen die in de winter de snelste op de
schaats waren".
1
september 1959: Verkeersverbetering in Lemmer, In Lemmer is een
belangrijke verkeersverbetering tot stand gekomen: het verkeer van
Sneek naar de Noord-oostpolder behoeft nu niet meer van de
Nieuwburen de slinger over de Truitjezijlbrug te maken, maar schiet
over de gedempte Visserburen (achtergrond) direct de Schans in. In
de toekomst komt men de gisteren buiten gebruik gestelde
Truitjezijlbrug toch nog weer tegen op z'n weg en wel over de nieuw
te maken sluis aan het eind van de Schans, welke sluis toegang geeft
tot de haven bij de houtfabriek e.d. De Lemster oudjes vonden de
verkeersverbetering een pracht onderwerp voor hun discussie!
Foto van het
dempen van de Rien. Het zand is al tot op de hoek van de Nieuwburen
gevorderd. Er wordt niet gespoten en de jeugd heeft, gewapend met
schoppen, al bezit genomen van het nieuwe terrein, op de grens met
het water. Op rechts zien we de oude bebouwing van de weverswal. Een
deel van het blok op de hoek van de markt waar o.a. Lemstra zijn
groenten in voorraad had, het huis van de familie Coehoorn, de
schuur die de fa. Visser in gebruik had. Het betrekkelijk nieuwe
huis van Lemstra, bezorger van kranten en verzekering agent. Dan het
rijtje huizen waar Evert de Vries ook gewoond heeft. Dan volgen de
woning en de timmer winkel van Bosma en nog een rijtje huizen. Op de
linkerkant is een deel van het pand van Visser te zien en de vlaggen
van drogisterij van Hak.
Evert de Vries vertelde: De
hierbij afgedrukte foto kreeg ik van Griet, de vrouw van Jaap
Aukema. Een stukje van de nog open Rien, op een heel opvallend punt.
Het punt waar Spinhuispolle en Achterom samen kwamen. Daar was aan
de waterkant een verlaagd stukje, een 'stap' genaamd. Daar kon je
gemakkelijk bij het water komen omdat te gebruiken voor alles in de
huishouding waar schoon water niet zo belangrijk voor was. Men was
aangewezen op het regenwater uit de bak en de voorraad daarvan was
vaak niet genoeg voor de grote gezinnen. Meestal woonden die mensen
dan ook nog in kleine huizen, zodat het dak niet veel water
opleverde. Er was wel de mogelijkheid om water te kopen, maar dan
moesten er natuurlijk wel een paar centen zijn. Het stap was verder
ook wel de plaats waar men zich van versleten spullen ontdeed. Er
dreef soms heel wat voorbij in de Rien; wat meteen zonk kwam bij het
baggeren wel boven water. Heel mooi kunnen we hier zien hoe de
walbeschoeiing uit verschillende materialen bestond. Hier zijn drie
soorten zichtbaar. Misschien hadden de eigenaren wel verplichting
voor het onderhoud van een stuk wal. Op de linkerkant zien we het
begin van de rij huisjes die langs het water stonden. Van het eerste
staat de deur open. Daar kun je mooi zien hoe de gangen van de
huizen er toen meestal uitzagen. Het bovenste gedeelte wit, het
onderste stuk donker, meest bruinachtig, geverfd. Dat donkere
gedeelte liep bij de deur omhoog. Dat zal wel praktische redenen
hebben gehad, zoals de kans dat men bij de deur steun zocht tegen de
muur. Het volgende pand is de timmerwinkel van Bosma. Aan de dakgoot
zien we de z.g. potjes, waaraan leidingen voor elctriciteit of
telefoon waren bevestigd. In de woningen naast de timmerwinkel,
woonde de familie Bosma, en daar was ook het kantoor te vinden. Het
verhaal rond het maken van deze foto is even interessant als dit
weerzien van een oud stukje Lemmer. Jan van Steen, een nu 88-jarige
achterneef van Griet Aukema, was al jong wees geworden. Hij kwam in
een soort internaat of weeshuis terecht. Daar golden strenge regels
en flinke straffen. Vakanties konden alleen buiten het tehuis worden
doorgebracht, als er familieleden waren waar de kinderen terecht
konden. Die had Jan niet, en dus niet uit in de vakantie. Hij moest
de volle vier weken in het tehuis blijven, want dat was meteen de
straf omdat hij in het geheim op de fiets naar Zandvoort was
geweest. Meneer De Jong, directeur van het opleidingsschip voor de
binnenvaart Prins Hendrik, kwam echter met de mededeling, dat hij
wel werk voor deze jongen had. Dat was dus mee op het schip, en dus
toch nog een zekere vorm van vakantie. Eén van de jongens op de bank
in het midden van de sloep is genoemde Jan van Steen, de anderen
zijn zonen van De Jong.
Hier zien we
een opname van de Rien toen het opspuiten met zand voltooid was.
Alleen het stuk bij de brug moet nog 'glad gestreken' worden.
Duidelijk is op deze foto te zien dat de walmuren aan beide kanten
onder het zand verdwijnen. Jarenlang was de loop van het water nog
te zien als de bestrating wat nazakte. Met de herinrichting zijn er
stukken van terug gezien, en werd gemerkt hoe moeilijk het was om
door deze muren heen te komen. Zoals altijd als er werken worden
uitgevoerd heeft de jeugd hier een prachtig speelterrein gevonden.
|
1
| 2
| 3
|
Home
Niets uit deze
website mag worden
verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt
of op
andere wijze gebruikt worden zonder voorafgaande schriftelijke
toestemming van de samensteller. |
