De echte
"Lemster bokking" is niet meer te krijgen
Afsluiting
Zuiderzee maakte het waterzoet en verdreef de haring.
Over de bokking
(Fries:bokken, bokkum) bestaan mopjes met
eerbiedwaardige, lange en waarschijnlijk grijze baarden.
Een van de bekendste is de vraag waar de bokking wordt
gevangen. Een in de moppenwereld onervarene antwoord
doorgaans prompt in de ”Zuiderzee” bij Lemmer. Uitbundig
gelach en sarcastische opmerkingen bewijzen naderhand
wel, dat het slachtofferde plank op een reuze manier mis
sloeg. Maar ......wat kan men verwachten van iemand, die
de vissoorten van de kar of etalage en alleen maar weet,
dat een haring zuur of zout is en een schelvis gebakken?
Bovendien is de
naam „Lemster bokking” wel erg misleidend immers, de
bokking werd niet in de buurt van Lemmer als bokking
gevangen, maar als haring en pas wanneer ze in de „Hang”
flink was doorgerookt, maakt ze onder de naam bokking
haar intree bij het visetende publiek.
Wie het laatste
zinnetje nauwkeurig heeft gelezen, zal hebben ontdekt,
dat het in de verleden tijd is gesteld. Dat kon moeilijk
anders,want de echte onvervalste Lemmer bokking verdween
al een jaar of wat geleden van het toneel. Na de
afsluiting van de Zuiderzee werd het water zoet en de
haring liet verstek gaan.
De rokerijen
verlegde daarom hun activiteiten en op het ogenblik kan
men wel zeggen, dat Lemmer de paling als voornaamste
rookartikel beschouwd. Tijdens een gesprek met een van
de firmanten van de Fa. P. de Rook kwam deze, in de
grond van de zaak wat tragische geschiedenis weer even
naar voren. Het bedrijf misschien honderd jaar oud,
rookte destijds met wel vier collega′s een massa haring.
de haring kwam als de wind gunstig was- let wel de
vissers gebruikte toen geen motoren - in Lemmer aan de
afslag. Ook voer men met een boot naar de anderen
afslagen rond de Zuiderzee, zodoende gaf de Rook aan
dertig tot veertig mensen werk.
Na afsluiting
verliepen de rokerijen. Tal van vissers zochten hun heil
ergens anders, de haring moest van elders komen en de
concurrentie met de bedrijven in het westen van het
land, die toen veel gunstiger zaten, was bijna niet vol
te houden. De ene Hang na de anderen werd op gedoekt. De
firma de Rook die het uiteraard ook moeilijk te verduren
kreeg, zag licht in de ansjovis, al lang en legde zich
toe op de export naar Duitsland. Ook dat is niet meer
dat is geweest.
Spanje zit laag in
de prijs, het kan dat doen, want het heeft een overvloed
aan ansjovis. De ansjovis die via Lemmer de grens over
gaat, wordt in de meeste gevallen, in Harlingen, Makkum,en
Den Oever aan land gebracht.
Zo kan men
concluderen, dat de afsluiting van de Zuiderzee en de
voor de visserij, trieste gevolgen daarvan ook de
Lemster Hangen een zware slag hebben toe gebracht.
Gerookte paling komt nog wel uit het dorp vandaan, niet
van de Firma de Rook, want die rookt niet meer, maar
echte Lemster bokking maar echte Lemster bokking niet.
Een in Lemmer gerookte haring is immers geen Lemster
bokking. het IJsselmeer levert geen haring meer op. De
bokking die nu in de viswinkel ligt uitgestald, komt uit
Noorwegen, ze is groter van stuk en wordt, en wordt toch
niet meer Lemster bokking genoemd. De Lemster bokking
verdween van het toneel.
Bij de
firma P. de Rook, waar vroeger wel een dertig -
veertig mensen werkten, vinden nu nog maar een paar
arbeiders hun brood (1956) Op de foto staan Pieter
Feenstra en Jan Rottine, zij behoren met een enkele
onderbreking al ongeveer vijftig jaar tot de vaste
staf.
Home