Het oude Archief van oud columnist Evert de Vries uit Lemmer.

 

 

De echte "Lemster bokking" is niet meer te krijgen

Afsluiting Zuiderzee maakte het waterzoet en verdreef de haring.

 

Over de bokking (Fries:bokken, bokkum) bestaan mopjes met eerbiedwaardige, lange en waarschijnlijk grijze baarden. Een van de bekendste is de vraag  waar de bokking wordt gevangen. Een in de moppenwereld onervarene antwoord doorgaans prompt in de ”Zuiderzee” bij Lemmer. Uitbundig gelach en sarcastische opmerkingen bewijzen naderhand wel, dat het slachtofferde plank op een reuze manier mis sloeg. Maar ......wat kan men verwachten van iemand, die de vissoorten van de kar of etalage en alleen maar weet, dat een haring zuur of zout is en een schelvis gebakken?

Bovendien is de naam „Lemster bokking” wel erg misleidend immers, de bokking werd niet in de buurt van Lemmer als bokking gevangen, maar als haring en pas wanneer ze in de „Hang” flink was doorgerookt, maakt ze onder de naam bokking haar intree bij het visetende publiek.

Wie het laatste zinnetje nauwkeurig heeft gelezen, zal hebben ontdekt, dat het in de verleden tijd is gesteld. Dat kon moeilijk anders,want de echte onvervalste Lemmer bokking verdween al een jaar of wat geleden van het toneel. Na de afsluiting van de Zuiderzee werd het water zoet en de haring liet verstek gaan.

De rokerijen verlegde daarom hun activiteiten en op het ogenblik kan men wel zeggen, dat Lemmer de paling als voornaamste rookartikel beschouwd. Tijdens een gesprek met een van de firmanten van de Fa. P. de Rook kwam deze, in de grond van de zaak wat tragische geschiedenis weer even naar voren. Het bedrijf misschien honderd jaar oud, rookte destijds met wel vier collega′s een massa haring. de haring kwam als de wind gunstig was- let wel de vissers gebruikte toen geen motoren - in Lemmer aan de afslag. Ook voer men met een boot naar de anderen afslagen rond de Zuiderzee, zodoende gaf de Rook aan dertig tot veertig mensen werk.

Na afsluiting verliepen de rokerijen. Tal van vissers zochten hun heil ergens anders, de haring moest van elders komen en de concurrentie met de bedrijven in het westen van het land, die toen veel gunstiger zaten, was bijna niet vol te houden. De ene Hang na de anderen werd op gedoekt. De firma de Rook die het uiteraard ook moeilijk te verduren kreeg, zag licht in de ansjovis, al lang en legde zich toe op de export naar Duitsland. Ook dat is niet meer dat is geweest.

Spanje zit laag in de prijs, het kan dat doen, want het heeft een overvloed aan ansjovis. De ansjovis die via Lemmer de grens over gaat, wordt in de meeste gevallen, in Harlingen, Makkum,en Den Oever aan land gebracht.

Zo kan men concluderen, dat de afsluiting van de Zuiderzee en de voor de visserij, trieste gevolgen daarvan ook de Lemster Hangen een zware slag hebben toe gebracht. Gerookte paling komt nog wel uit het dorp vandaan, niet van de Firma de Rook, want die rookt niet meer, maar echte Lemster bokking maar echte Lemster bokking niet. Een in Lemmer gerookte haring is immers geen Lemster bokking. het IJsselmeer levert geen haring meer op. De bokking die nu in de viswinkel ligt uitgestald, komt uit Noorwegen, ze is groter van stuk en wordt, en wordt toch niet meer Lemster bokking genoemd. De Lemster bokking verdween van het toneel.

Bij de firma P. de Rook, waar vroeger wel een dertig - veertig mensen werkten, vinden nu nog maar een paar arbeiders hun brood (1956) Op de foto staan Pieter Feenstra en Jan Rottine, zij behoren met een enkele onderbreking al ongeveer vijftig jaar tot de vaste staf.

Home