Hardrijderij.
Het was in het laatst van november 1911, mogelijk
ook wel 1912. Storm, regen, hagel en mist doen het
water in Friesland tot aan de lippen stijgen.
Boerderijen staan al in het water. In Lemmer staat
het water op Weverswal en Spinhuispolle zo'n 25 cm
hoog op straat. In het Achterom staat het tegen de
voormuur van het armenhuis. Vanaf ons huis tot aan
timmerman Hillebrand Visser is van planken een
stelling gemaakt. Laarzen konden de meeste mensen
niet aanschaffen en om op klompen droog over te
komen moest men over deze stelling lopen. De wind
waaide uit het Zuidwesten en wakkerde tegen de avond
nog wat aan. Het begon te sneeuwen. Terwijl de
sneeuw geruisloos viel nam de wind af. Onder het
afnemen werd de wind oost en nam weer toe tot hard.
Het zeewater zakte en werden overal de sluisdeuren
opengezet om het water kwijt te raken en binnen twee
dagen was alle leed wat het water betreft geleden.
Nu begon het echter te vriezen. Op zee en overal op
het binnenwater was alles gauw een ijsvloer. De
eerste schaatsers waagden zich al naar andere
plaatsen om daar als eerste hun naam bij een
kastelein te kunnen laten inschrijven. Overal werden
kortebaanwedstrijden gehouden. Toen wij 's morgens
naar school gingen hingen er raambiljetten.
Hardrijderij voor mannen "zonder onderscheid". Het
ging om geldprijzen en men kon zich tot elf uur
opgeven in de Wildeman, inleg 50 cent. Na elfen ging
de omroeper door Lemmer "Voor de rijderij van mannen
hebben zich 36 man gemeld, waaronder de toprijders
uit Friesland". In school werd dit ook gehoord en we
vroegen aan meester of we ijsvrij kregen. Dit ging
door en met een gejuich werd weldra de school
verlaten. Eerst eten en dan naar de ijsbaan.
Mijn buurman Jan Bergsma en ik gingen er samen heen.
Jan kon door het gebrek aan zijn voet niet schaatsen
en ik bezat geen schaatsen. Eerst naar de Schulpen.
Daar stelde de muziek zich op en onder de tonen van
de muziek ging het in optocht naar de baan. Daar was
alles wat kon schaatsen, aanwezig. De rijderij
begon. Met vele anderen die ook geen kaartje kunnen
kopen staan we op de Polderdijk. Als de eerste
rijders van start gaan, gaan de toeschouwers rond de
baan staan en draven we gauw het ijs op. Als de rit
is afgelopen, gaat het weer terug naar de
Polderdijk. In de pauze na de eerste ronde gaat de
muziek spelend over de baan, wat een gezelligheid!.
Als het einde in zicht komt hebben we van de
vertrekkende bezoekers een kaartje gekregen en staan
vooraan bij elke rit. Om prijs en premie gaat het
tenslotte tussen Holst en Arend Poepjes. Na twee
kampritten is de derde rit voor Arend. Na afloop van
de rijderij gaat alles weer in optocht terug naar de
Schulpen. Rijders en toeschouwers gaan naar de
Wildeman, waar de warme snert al klaar staat, voor
de prijsuitreiking. Ze hadden die middag weer
allemaal meegedaan, de rijders van naam, zoals de
Bootsma's, Visser's, Poepje's, Steenstra's en
Dijkstra's. Als jongens hadden we ondanks de kou een
prachtige middag gehad.