Het oude Archief van oud columnist Evert de Vries uit Lemmer.

 
 

Historische Schaatstocht, de oude Lemmer.

Het betreft de historische schaats tocht in de strenge winter van 1929. Die tocht was in de hele historie van de Zuiderzee nog nooit gemaakt. U moet weten dat de afsluitdijk er toen niet was, die was er pas in 1932. Dus zo'n tocht kan nooit meer plaats vinden in de zelfde omstandigheden, want eb en vloed is er niet meer. De afstand van de Lemmersluis en de Oranjesluizen door het val van Urk was 73 km, er was geen gladde ijsvloer, maar veel ijsbergen en schotsen. de 2e maart 's morgens om 7uur ging men van start met zes mannen en een vrouw en ze waren 's middags om 3uur in Amsterdam

De 3e maart ging men bij de Oranjesluizen om 7uur weer op de schaats om 's middags om 3uur weer in Lemmer te arriveren. De 4e Maart begon het te dooien. Nu gaan we eens wat verder in op de mensen die ere aan deel namen. Er zijn nog wel oudere Lemsters die die mensen gekend hebben, maar ook velen niet.

De twee dames en een heer met hoeden horen er niet bij, maar kwamen ze tegen, die maakte een autotocht van uit Vollendam. De man links met de witte trui is Eele Visser later notaris ik meen in Hoogeveen. Hij had een zus Hinke die in Apeldoorn woont.  Hun ouders waren Gerrit Visser en moeder was meen ik ook een Hinke. Gerrit was hofmeester op de Lemmer-nachtboot en ik weet nog dat hij in de vlieger tijd, mooie vliegers mee nam uit Amsterdam die een dubbeltje kosten.

Zij hadden een kruideniers winkel in de schans naast bakker Douma. Later kwam Albert Reijenga in de winkel, die ook werkte op de werf van de Gebr de Boer. De tweede is mijn zwager Johannes Wijnand. In zijn jonge jaren een goed sportman. In de Lemmer was zijn bijnaam Joffre je zou zeggen hoe kom je aan zo'n naam ( jofre was getrouwd met ( Ansje de Bels, haar echte naam is niet bekend ) . Dat zat zo, in de eerste wereldoorlog was er een Franse generaal die hete Joffre en daar leek Hannes sprekend op. Hij was een goede voetballer en koppen was zijn specialiteit hij heeft eens van af het middenveld de bal in het doel gekopt. Daar zou Atsma U nog veel meer over kunnen vertellen.

Dan krijgen we Geert die de beste keeper was van de Lemster voetbalclub en jaren in het doel heeft gestaan. Zijn vrouw heb ik niet gekend. Hij was de jongste uit een gezin van tien kinderen. Zijn vader was Wiebe Veenstra en moeder was Kaatje, haar meisjes naam was denk ik Spijkholt, zelfs haar ouders kan ik mij nog herinneren, ze woonde bij Pieters Antsje bij de pomp in de schans.

Ik heb vroeger wel eens voorgesteld dat er een standbeeld van Kaatje in de Lemmer moest worden opgericht ter herinnering aan de vroegere vissersplaats wat Lemmer is geweest met zijn visrokerijen waar in Kaatje veel heeft gewerkt want zij was behalve moeder ook gedeeltelijk kostwinner, en altijd ging zij zingend en trots door het leven, wat moet die vrouw een levensmoed hebben gehad.

Hun oudste dochter was getrouwd met A. van Elsloo die conducteur was op de tram. De tweede was Lupkje en haar man was Teade Wouda die was vernoemd naar Lytse Teade van de LE 2 waar ook Teade uit Leeuwarden naar vernoemd is en ik heb zelf ook een broer met de zelfde naam. Ook Teade heeft jaren bij mijn vader gevist. Dan volgt een Afke die is meen ik altijd thuis gebleven. de vierde was Pieter en zijn vrouw was Elske Zandstra een dochter van Sake Zandstra van de LE 73 en zijn vrouw de bekende Urker Aalstje. De vijfde was Reesje en haar man Steven Visser, zoon van Andries en Wiets zoals ze genoemd werden. Dan volgt Jan en zijn vrouw Rees Visser,  dochter van de bekende Sake Visser bijgenaamd Sake de Rus en  Akke Koornstra.

Toen ik 3 jaar oud was zei ik toen ik hem eens tegen kwam "Dag Sake de Rus" hij keek mij met een paar felle ogen aan en zei niks, ik was nog onder de wet. Jan was in de eerste wereldoorlog (bij ons mobilisatie) in dienst als soldaat. Het verveelde hem en hij was hem gesmeerd naar Duitsland. Hij kwam na de oorlog weer thuis maar wel met TBC, en heeft lang in een sanatorium gelegen in Joure, ze zijn later naar Zaandam vertrokken.

Dan volgt zijn vrouw Oeke Bootsma, dochter van ( in de volksmond Gerben van Oeke. Gerben was als zo velen in Lemmer slikloods. Dan komt Geesje aan de beurt, haar man was Feite de Jong, vroeger machinist op de tramboot. Zij vader is nog brugwachter geweest in Lemmer. Voor zover ik weet is Geesje nog de enige levende. zij is van onze leeftijd.

Dan krijgen we Wiebe die was getrouwd met Grietje Zandstra een zus van Elske dus, dubbele familie en als laatste Geert zijn vrouw heb ik niet gekend. Je zou zeggen hoe is zo'n groot gezin in de barre omstandigheden van die tijd opgegroeid en nog allemaal keurige mensen geworden ook, velen hebben nog een hoge leeftijd bereikt. Heeft zo'n moeder geen standbeeld  verdiend?

Dan komt op de foto voor de enige dame Lies de Rook een dochter van hangbaas Poppe de Rook. Zij moet nu ongeveer 93jaar zijn en woont voor zover ik weet samen met haar zuster Griet die moet 96 0f 97 jaar oud zijn in de Haag. Haar broers waren Jurjen, Tiese, Henny, Louwrens en Otto. Louwrens en Otto waren getrouwd met de zusters Martha en Annie de Vries. De vierde man links is mijn neef Wiebe Wouda uit Sneek. Die moest oom zeggen tegen Geert Feenstra maar het zal wel Geert geweest zijn, ze verschilden niet veel van leeftijd, maar Geert was de jongste broer van Wiebe zijn moeder. Maar doordat Wiebe in Sneek woonde hadden ze weinig contact met elkaar.

Dan de alpino-pet op is Eelke de Vries zijn vrouw was een Rottinč. Ze woonde op de Polle bij de houtzagerij. In de ansjoopvisser was hij wel schipper op de botter "Judit" van Poppe de Rook waarmee hij ook wel vaten ansjoop op haalde o.a. uit Kolhorn. Kees Dijkstra was wel bij hem aan boord. Die werd slachtoffer van de Spaanse griep. Eelke was ook een snelle schaatser op de korte baan. In die tijd maakte Lemmer de dienst uit op alle wedstrijden in Friesland en daar buiten.

Zwarte Liekele Poepjes was getrouwd met een zus van mijn vader tante Jansje. Hij is nu 99 jaar en word verpleegd in Wolvega. Ome Liekele was ook zeer snel. Dan had je oude Liekele die niet oud was maar wel een Poepjes, hij had een botter de LE. 69 dan had je nog Arend Poepjes en Eelke, ze deden niet voor elkaar onder. Dan was er nog een Holst uit Amsterdam die ze wel eens lieten winnen, maar de centen gingen mee naar Lemmer.

Dan rechts Louwrens de Rook, broer van Lies. Dit waren dan de mensen van de schaatstocht van 1929 met als achter grond hun families. Ik hoop dat ik U niet heb verveeld. Nog een bijzonderheid, een zoon van ome Liekele en tante Jansje is getrouwd met zijn buurmeisje Saakje de Vries, ze wonen in Zaandam. Saakje haar moeder is 99 jaar geworden en Jaap zijn moeder ook 99 jaar dat zal ook niet vaak gebeuren.

Dan heb ik weer ondervonden hoe klein de wereld is. We waren onlangs op bezoek bij een schoonzus die verpleegd word in het nieuwe ziekenhuis in Den Helder. Daar troffen we een familielid aan die we in geen jaren hebben gezien. Tegenover onze schoonzus ligt een dame met bekende trekken in haar gezicht, ik hoorde dat zij Fries sprak met haar jongste dochter. Ik loop naar haar toe en vraag bent U Ymke niet? Ik had haar in geen 60jaar gezien, maar het was Ymke wel.

Ze is de oudste dochter van Evert de Vries en zoals we haar beter kende Jansje van Tijne, haar meisjes naam was dacht ik Bergsma Ymkje was getrouwd met Klaas Bijlsma. Die in 1923 de schouw van Andries Fleer de LE.21 heeft overgenomen en toen de LE 29 werd. Dat is de zelfde schouw die nu in het gemeentehuis staat. Maar Klaas is al 10 jaar geleden overleden, Ymke is nu 86jaar. Ze hebben vijf kinderen en zijn in 1932 naar Den Oever vertrokken.

Onze stukjes schrijver Evert is vernoemd naar haar vader en dus een volle neef, we krijgen net een telefoontje van mijn zwager dat zijn vrouw die wij onlangs in Den Helder bezochten is overleden, zo is het leven lieve mensen het kan zo maar af breken.

Jan Wouda en zijn Neeltje.

Home