Kortestreek.
Zondagmorgen.
Als ik in de winkel kom is het op de klok bij van
der Wal is het half negenen speelt het carillon. De
zon stond hoog aan de hemel en er waait een harde
wind uit het West -Zuidwesten. In het Dok is het
rustig, bij de brug in de luwte staan vier man een
zes tal auto’s gaat voorbij, van nacht schijnt het
vrij rustig te zijn geweest.
Toch zijn de bloembakken deze nacht ook weer
nagezien, wel erg. Maar wat er vorige week gebeurd
is loopt de spuigaten uit op het Rooms Katholieken
deel van het kerkhof, waren bloemen verdwenen en een
steen vernield. Zover is het nu dus al dat men
overledenen in hun graf niet meer met rust kan
laten.
We hebben een week met droog weer achter de rug, wel
koud maar ook een paar zonnige dagen. Met de Pasen
was het mooi weer om te wandelen. Toen ik nog ijs op
straat verkocht was het de gewoonte om met Pasen te
beginnen en met de Jouster kermis weer op te houden.
Maar vaak als we met de Paasdagen begonnen kreeg ik
bij wijze van spreken meer ijs in de bak door sneeuw
en hagel dan door verkoop uit ging.
Maar deze week was het anders. Toen de Jan Nieveen
in aantocht was zaten we in de zon te genieten. Ik
heb de boot niet zien aankomen. Maar er wel veel
over gelezen. Ook veel namen van mensen die op de
Jan Nieveen voeren kwamen weer naar voren. Een naam
die ik daarbij misten was Linze de Boer. Wat die man
voor de Lemsters in Amsterdam heeft gedaan is met
geen pen te beschrijven. Ik had toen twee getrouwde
zusters in Amsterdam wonen.
Op een morgen kwam Douwe Thijsseling bij ons en zei.
Ik heb gister een zwager van je gesproken in
Amsterdam en die vroeg om eten op te sturen want ze
creperen van de honger. Zo is het toen begonnen, we
stuurde er zoveel mogelijk heen. Maar het was de
vraag of het wel bij hen terecht kwam. Maar toen was
ook daar een oplossing voor. We hoorde dat Linze de
Boer wel meer eten voor Lemsters meenam, toen ik het
hem vroeg was het direct breng het maar. Zo ging het
de rest van de oorlog door en er heeft nooit iets
aan ontbroken.
Als je tegenwoordig een aantal jaren voor een baas
hebt gewerkt of een jubileum haalt als bestuurslid
van een vereniging krijg je een oorkonde, een
speldje, lintje of gratificatie en een bos bloemen
voor de vrouw als die nog leeft. Maar wat krijgt
Linze de Boer, die door het meenemen van eten voor
de uitgehongerde Lemsters heeft gezorgd?
Deze week heb ik Jelle en Wiep niet veel getroffen,
Donderdag heb ik nog naar hen gezocht tot aan het
eerste bruggetje toe, maar ben toen weer terug
gegaan door Het Rienplan over de Gerben
Bootsmastraat, de gedempte Rien overgestoken en zo
naar de Markt. In het begin van de Schans is veel
volk. Even werp ik een blik op de vroegere rokerij
van De Blauw. Wat zijn we die deuren vele keren in
en uit gegaan, om kistjes bokking op de kar te laden
voor de tram of voor de visventers, die uit alle
plaatsen uit de omtrek kwamen en dan met een kistje
of wat Friesland in gingen te venten.
Er waren vaste venters bij: die kregen van vrouw De
Blauw als ze moesten wachten een kop koffie met
zoals toen de gewoonte was een stuk koek er bij. Als
ik verder de Markt afloop valt het mij op dat er
toch niet zoveel mensen zijn als het in het eerste
stuk lijkt. Er is veel fruit, maar de kisten van de
standwerker zitten nog vol. Bij de kippen koopman is
het wel druk. Zou dat komen van zijn wekelijkse
advertentie in de Zuid-Friesland.
Zaterdag waren we weer voltallig Wiep,Jelle en ik.
Met ons drieën zijn we door de straten bij de
scholen gelopen,en er is weer heel wat gelachen.
Toen we zojuist van het kerkhof terugkwamen zijn we
doorgereden naar het Friesland park, en hebben een
ritje gemaakt over de nieuwe straten die daar worden
aangelegd. Daar wordt veel werk verzet en Lemmer
blijft zich maar uitbreiden. Dan nog even door naar
de zeekant. Het eerste wat ons opviel was, dat
mensen die naar het strand gingen en een fiets bij
zich hadden, onder de deur van het hek moesten om op
het strand te komen, die deur kan nu toch wel los nu
het strand na zoveel jaren weer vrij toegankelijk
is.
Deze week nog een kaartje uit de verzameling van P.
van der Veen de Kortestreek en een hoekje van de
Oudesluis met een stuk van het oude Dok. Over een
paar jaar wil men hier gaan herinrichten. Hoe of het
ook wordt, zo mooi en rustig als op deze foto wordt
het toch nooit meer. Want bomen zullen er wel weer
terug komen, en we kunnen zien hoe mooi dat kan
zijn. In het Dok nog geen pleziervaartuigen maar een
enkel schip. Voor de toren zien we nog het tweeling
huisjes, die het veld hebben moeten ruimen voor het
verkeer.
Op de plaats waar Noppert een winkel met bovenwoning
bouwde zien we hier nog het huis van Euverman.
Verder is dit hoekje nog vrij herkenbaar. De winkel
van Gorter is hier nog een woonhuis maar de bovenste
maar de bovenste helft is bijna gelijk aan wat er nu
nog is. Wat ook nog gelijk is zijn beide torens. Die
van de Hervormde kerk is de laatste jaren grondig
gerestaureerd maar die van de Katholieke kerk moet
volgens de berichten op het ogenblik erg gammel
zijn. Het is te hopen dat daar een oplossing voor
gevonden wordt, want zonder zijn drie torens zou
Lemmer Lemmer niet meer zijn. Dat de vuurtoren
verdwenen is is al erg genoeg, laten we er met
elkaar er voor zorgen dat er niet meer verloren gaat
in Lemmer.
