|
Geen Lemster Wike zonder Anne
"Rot"
Ruim 40 jaar woont hij al in
Sprang Capelle (Noord Brabant). Maar iedere zomer komt Anne
Rottiné samen met zijn vrouw Christien enkele weken naar Lemmer.
Met hun Schouw 'Out Lemmer' (LE 87) liggen ze dan bij de
blokjesbrug. Ieder jaar weer. Van tevoren geregeld. Een mooi
plekje tussen de duc-dalven bij deze brug.
Drinkwater betrekken ze van het
brugwachterhokje. Stroom hadden ze vroeger ook. maar nu de
oliebollenkraam van haar plekje is verdwenen moeten de Rottiné's
het zonder elektriciteit doen. Maar we redden ons best, zegt
Anne Rottiné. Met de Lemster week moet ik in Lemmer zijn. Al
veertig jaar maken ze de tocht van Sprang Capelle naar Lemmer.
In de begin tijd met een sloep (de SPC 1) maar nu alweer 17 jaar
met de Schouw 'Out Lemmer'. Ik wou deze Schouw eerst de 'âld rot'
dopen maar dat mocht niet van Mem. Toen heb ik er maar 'Out
Lemmer' van gemaakt. De Brabantse schouw van zijn jongste
dochter heeft met de 'Lytse rot' wel een echte familie naam
gekregen.
Rottiné Bokaal.
Vrijdag 23 juli zijn Anne en Stien
na een tocht van enkele dagen in Lemmer aangekomen. Van de tien
keer gaan we negen keer over zee zegt Anne. Nu zijn we
gedeeltelijk binnendoor gegaan. Bij Urk schommelde en slingerde
het aan alle kanten. Stien zag het niet meer zitten. Toen zijn
we Urk binnen gelopen. Kom je daar ook eens, aldus Anne Rot.
Voor Stien is het altijd een hele onderneming. Maar al moet ik
haar met een bulldozer aan boord schuiven, mee gaat ze. Op de
motor; zeilende ziet ze helemaal niet zitten. Maar een keer in
de Lemmer en alles is oké. Als de Mozart voorbij vaart, groeten
Anne en Stien de aan boord staande Marten Harder. We gaan altijd
met de Mozart naar skûtsjesilen.
Het skûtsjesilen op de Lemmer
zullen de Rottiné's zeker niet missen. Al was het maar voor de
Donderdagavond in dorpshuis de Helling, om de Rotiné bokaal uit
te reiken. Zo'n 7 jaar geleden heeft Anne Rottiné deze beker in
het leven geroepen voor het eerst aankomende Skûtsje op de
Lemsterdag. Het is een gigantische beker van een meter hoog.
Een van zijn kleinkinderen heeft
al eens bij de uitreiking in de beker gezeten, het hoofd er net
boven uit. De foto daarvan heeft ook in het Brabants Dagblad
gestaan, met de tekst Waalwijks ventje reikt bij Skûtsjesilen de
wereldcup uit. Verleden jaar was de beker er niet toen Anne
Rottiné de beker uit wilde uitreiken, waar is de beker? vroeg
ik. Stond ie nog in de kelder. En ze hadden hem ook wel eens op
mogen poetsen.
Meer te vertellen dan de
Burgermeester.
Anne is in de Parkstraat geboren,
en toen hij 11 dagen oud was zijn ze verhuisd naar de
Pietersbuurt. Anne stond zijn mannetje. Als er iets te doen was
in de Lemmer dan was hij er bij. Hij kreeg trouwens vaak overal
de schuld van. Lang niet altijd terecht. Dat zal Anne Rot wel
gedaan hebben als er appeltjes gestolen waren bij de groente
boer. En dan moest ik maar weer aantonen dat ik ergens anders
geweest was, zegt Anne, ze kende mij allemaal in de Lemmer, ik
had in die tijd meer te vertellen dan de Burgermeester.
Voor Anne Rottiné uit Lemmer
vertrok heeft hij met Rienk Rienksma op de LE 55 op het
IJsselmeer gevist. Tussen het strand en het stoomgemaal hadden
ze fuiken staan, maar ook langs de Noord Oost Polderdijk tot aan
de Rotterdamerhoek hebben ze veel paling weggehaald. Ook nog
gekuild in die tijd. De fuiken breiden we zelf, toen waren ze
nog van getaand katoen. Nu gebruiken we nylon dat is goedkoper.
Breien op zijn tijd doen we nog steeds zegt Anne Rot.
Ook in Sprang Capelle heeft Anne
Rottiné steeds in de vis gezeten. Ze hadden een vishandel en ze
hadden fuiken in de Biesbosch staan. Verse vis haalde ze op de
veiling in Scheveningen. 's morgens om vijf uur weg. Met een
aanhanger vol kisten. Terug in Sprang Capelle werd de vis schoon
gemaakt en gefileerd. Al de (4 jongens en de 3 meisjes) hebben
mee geholpen de jongste dochter ging altijd mee te vissen, ook
al toen ze al een paar jaar oud was. Jeanet komt trouwens met de
'Lemster Wike' naar Lemmer. Nee niet met de'״Lytse rot'
Na een uur alweer naar huis.
In de begin jaren in Brabant had
Anne er altijd een baantje bij. Hij heeft 13 jaar bij de
koopvaardij gezeten. Bij Landes en Gyr in Waalwijk (fabrikant
van o.a. elektrische meterkasten) heeft Anne Rottiné ook nog
gewerkt. Dat was echter van korte duur , ik ben er een uur
geweest. Ik was tijdens schafttijd met het boekje koffie bonnen
en ik had mijn eten nog niet aangeraakt of daar ging de toeter.
Ik naar de baas. Ik heb het al bekeken zei ik. Hoe dat Rottiné ,
'ik ga naar huis' en daarmee was voor mij Landes en Gyr over.
Met Anne Rottiné weet je duidelijk
waar je aan toe bent. Ook heeft Anne Rottiné nog een tijdje op
een zuiger bij een baggerbedrijf gewerkt. Ik heb nog
meegeholpen aan de Grevelingendam, de Westerscheldedam en de
Oosterscheldebrug. Vanaf 1970 heeft hij alleen nog maar in de
visvangst en vishandel gezeten. In al die jaren zijn de
Rottiné's heel wat vistuig kwijt geraakt. In één keer waren dat
er eens 156 schietfuiken tegelijk. Ze stonden allemaal in het
water. Als ze de fuiken lichten tot daar aan toe. Maar als ze
die meenemen dan heb ik de 'klere in' Je kan er moeilijk dag en
nacht bij liggen trouwens dat zou ook niet helpen. We stonden
overdag te schilderen. Achter onze ruggen hebben ze toen een 5
tal fuiken weg gehaald
Oude bekende
Met Anne Rottiné praten betekent
meer dan praten alleen. Speurend kijkt hij je aan als je meer
wilt weten over de streken uit zijn jeugd jaren. Eerst maar een
foto. Na een paar keer knippen vraagt Anne "Bist noch net
Klear"? en toen stond hij er perfect op , met pet en sigaret.
Kom aan boord Maarleveld. Even later schudden Gemeentesecretaris
Leendert Maarleveld en de Rottiné's elkaar de hand. Ze kennen
elkaar al enkele jaren van uit Spang Capelle. Daar was hij bij
de Gemeente Hoofd Bestuurs Zaken, voordat hij naar Lemmer kwam.
De 'De Oud Lemmer' word in Sprang
Capelle ieder jaar gebruikt voor de sinterklaas intochten,
verteld Maarleveld. Ook bij middeleeuwse feesten, zoals die in
het Zuiden worden gehouden is Anne Rottiné met zijn vis en
rokerij van de partij. Waar wat te beleven is, is Anne er bij
zegt Leendert Maarleveld. Toen er eens een woonschip weggesleept moest worden scharrelde dat mannetje met die pet, er
de hele tijd bij om. En toen lag hij ook nog met zijn schip in
de weg. Maar zegt Leendert het is een beste man. De beste
Lemster die er bestaat roept Peter Sterk vanaf de voorbij
varende Lemsteraak de Wittewalvis.
Stamboom
familie Rottiné |