Uit de Leeuwarder Courant van vrijdag 1 mei 1868. Ramp op zee. HARLINGEN 29 April. In zee gekomen zijnde schijnt de zware N.W.N. storm onze visschersvloot zóó onverwacht te zijn overkomen dat er geen middel tot redding was. Zoo ons van de rede wordt berigt zijn er achttien van vergaan waarbij minstens 54 menschen het leven hebben gelaten. Deze buitengewone ramp die vooral de bewoners van het eiland Urk treft zal gewis ook buitengewone weldadigheid by Nederlandsch ingezetenen uitlokken.

Klaas Romkes.

LC-1892-06-29. Van Urk wordt d.d 24 Juni gemeld :Alhier verkeert men in groote ongerustheid omtrent het lot van de twee visschers D.Z en L.S.P., die gisterenavond nadat zij met nog vele anderen hunne netjes hadden geschoten overvallen werden door een plotseling opgekomen storm en tot nu toe niet zijn teruggekomen. Reeds is men bezig hen te zoeken doch vruchteloos. Men vreest het ergste. De moedige schipper Tromp Korf, mocht gisteren avond de voldoening smaken de twee opvarenden van een ander vaartuig, dat in nood verkeerde met bijna bovenmenschelijke inspanning behouden in de haven te brengen.

LC-1904-10-10. Stormrampen:  Gisteren dreven voor IJmuiden vele vaartuigen met averij rond. Een stoomloodsboot is ter kruistocht uitgezonden om zoo noodig hulp te verleenen aan de nog vele ontbrekende vaartuigen. De botter UK 48 is met verlies van één man te IJmuiden binnengekomen. Te Nieuwediep verkeert men omtrent tal van visschersvaartuigen nog in het onzekere.
De Urker schuit UK 94 die bij Falga strandde daar deze veel van de branding heeft te lijden. Te Urk heeft zich de reeks van ongelukken geopend met de ontvangst door de familie van een telegram van Johannes van Slooten dat hij en zijn knecht zijn gered doch dat zijn vaartuig de UK 94 nabij Nieuwediep gestrand is.
Achtereenvolgens kwamen de volgende berichten in: Gebroeders van Urk binnen doch één vaartuig de UK 293 weg.
Een ander seint aan zijn broeder niet aan zijn ook te Urk wonende vrouw: "Ik binnen" zonder meer waar men ook alles doch niet
veel goeds uit lezen of verwachten kan.
Weer een ander seint: "Wij zijn binnen dochhet is hier niet mooi gesteld" (met de anderen)
Een derde meldt: "Wij zijn binnen doch vrees vrees"
De drie opvarenden der UK 57 zijn bij Castricum gestrand zijn en verdronken. Het zijn de 25- jarige schipper H. E. Kramer, W. E. de Vries van ongeveer denzelfden leeftijd en de 15-jarige Gerrit Weerstand.
Blijkens bij de familie te Urk ontvangen telegram is Klaas Weerstand in de Noordzee over boord geslagen en verdronken.

LC-1904-10-11. Men meldt van Urk:
Na herhaalde draadberichten naar verschillende kustplaatsen heeft men de zekerheid verkregen dat de beide botters UK 57 en UK 79 in den storm omgeslagen zijn. Zes opvarenden verloren daarbij het leven Visscherlieden verklaren dat ook de vaartuigen UK 43 en UK 55 zonder twijfel in de Noordzee met man en muis vergaan zijn waarbij 7 opvarenden zijn omgekomen. Met den overboord geslagen Urker van de UK 48 heeft de storm dus 14 slachtoffers offers van Urk geëischt.

Na de de ramp, van een droefheid en rouw vindt men in een reeks van woningen, waaruit de man en vader, zoons of broeders
of verdere bloedverwanten zoo plotseling zijn weggerukt
Opmerkelijk is dat de verdronkenen met uitzondering van de derde-mannetjes (aankomende knapen) allen in de kracht des levens
waren tusschen 20 en ruim 40 jaar Ze zijn: Van UK 43 Jan de Jong, schipper ongehuwd. A, Bakker gehuwd en vader van 1 kind. Jan Brouwer en Sj. Pasterkamp beide jongens. UK 55 Meindert de Jong, schipper gehuwd vader van 2 kinderen. P. Wakker, gehuwd vader van 5 kinderen en Jan Visser, UK 57 H. Kramer, schipper ongehuwd W. de Vries gehuwd vader van 1 kind en G. Weerstand. UK 79 de broeders Willem en Jacob Neutjes en de knecht Jan Pasterkamp, ongehuwd. Bovendien sloeg van UK 48 KL. Weerstand overboord en is waarschijnlijk de gestrande botter UK 94 verloren (schipper van Slooten is met knecht en jongen gered) Er blijven derhalve van de 14 verongelukten 4 weduwen met 9 kinderen onverzorgd achter, terwijl nog 3 weduwen met hun zoons ook hun kostwinners verloren hebben. De materiële schade aan de visschersvloot toegebracht is bovendien groot.

LC-1905-01-12 Het lijk van den Urker visscher W. Nentjes, schipper van den in den storm van 6 October verongelukte botter UK 79 is bij Castricum gevonden en wordt naar Urk vervoerd.

LC-1926-03-10. Tengevolge van den aanhoudende storm staat Urk geheel onder water. De schade is reeds aanzienlijk. Het weinige vischtuig dat de visschers hebben overgehouden, dreigt thans ook nog verloren te gaan. Komt er geen hulp, dan worden de visschers met broodeloosheid bedreigd. Het water wast aanhoudelijk.

LC-1951-03-15. Vader verdronk voor de ogen van zijn zoon.
Vanmorgen is in de haven van Den-Helder binnengelopen de Urk 126 van schipper Tokke Baaren met aan boord het stoffelijk overschot van de 57-jarige Tromp Bakker. Tijdens de hevige zuidwester storm is Bakker gistermorgen 30 mijl noord-west van Terschelling overboord geslagen en verdronken. De overige opvarenden hebben nog getracht de drenkeling binnenboord te halen
doch Bakker kon de lijnen niet meer houden en gleed opnieuw in het water. Hij sloeg onder het schip door en werd enige tijd later bewusteloos opgehaald. Bijna twee uur is men bezig geweest met het toepassen van kunstmatige ademhaling. De overledene afkomstig uit Urk was gehuwd en vader van acht kinderen. Zijn oudste zoon was eveneens aan boord van de Urk 126.

Er was op die koude oktoberdag in 1954 rustig weer voorspeld. De mannen van de UK 60 waren dan ook helemaal niet voorbereid op de plotseling opstekende storm. Schipper Jan van den Berg zei zijn mannen in het vooronder warme kleren aan te trekken. Nauwelijks waren ze beneden of door een enorme golf werd de kotter ondersteboven geslagen. Het potkacheltje hing aan het plafond en de eierkolen doofden sissend. Als door een wonder keerde een volgende golf het schip weer om. De bemanning bracht het er levend af, maar schipper Jan van den Berg was overboord geslagen en verdronken. 

LC-1954-10-11. Rouw in Urk.
In Urk wordt thans als vaststaand aangenomen dat de UK 174 in de nacht van Woensdag op Donderdag jl tijdens de storm is ten onder gegaan. Zaterdagmiddag vier uur is van alle vissersschepen in de haven van Urk de vlag halfstok gehangen. Alle vermakelijkheden werden afgelast de cafés sloten Zaterdagavond om zes uur inplaats van om tien uur. Tijdens de Zondagavond in Urk gehouden kerkdiensten werden de omgekomen vissers herdacht. Aan alle schippers van de Noordzee-vloot werd gevraagd Zondagnacht niet uit te varen. Spontaan hebben alle Urkers zich vanochtend opgegeven om mede te zoeken naar de wrakken van de UK 174 en de HD 8 tijdens een vergadering in de Gereformeerde Zuiderkerk. Het gebouw was geheel gevuld toen de heer
R. Brands voorzitter van de Nederlandse Vissersbond en tevens voorzitter van de plaatselijke vissersvereniging de vergadering opende. Besloten werd dat twintig van de grootste schepen paarsgewijze de onheilsplek zullen afvissen met lijnen. De andere ongeveer dertig schepen zullen gewoon gaan vissen in de omgeving met dien verstande dat de gevangen vis zal worden verkocht ter dekking van de totale kosten.

LC-1968-01-27. Urker kotter met 5 opvarenden vermist.
Op Urk is men ongerust over het lot van de Urker kotter 'Jonge Albert' (UK 69) waarvan men sinds woensdag niets meer heeft vernomen. Het schip voer woensdag gelijk op met de 'Jonge Jan' (UK 91) maar in de zware storm is men elkaar kwijt geraakt. Dat was ongeveer 30 mijl ten noorden van Terschelling. Scheveningen radio heeft de scheepvaart verzocht naar de vermiste kotter uit te zien. Een Neptune van de marineluchtvaartdienst is vanmorgen een speurtocht begonnen in het zeegebied waar de kotter is verdwenen. De 'Jonge Albert' heeft vijf man aan boord Schipper is de heer A. Snoek. Verdere bemanningsleden zijn R. Loosman, J. Butter, A. Zwaan en H. de Boer. De UK 69 is een modern vaartuig.

LC-1968-02-09. Wrak Urker kotter bij Ameland ontdekt. 'Jonge Albert' op 24 januari vergaan. Vanmorgen is door de Britse mijnenveger 'Iveston' en het duikvaartuig 'Rhenen' op twaalf mijl ten noorden van de oostelijke punt van Ameland het wrak ontdekt van de sinds 24 januari vermiste Urker kotter, 'Jonge Albert'.

LC-1969-04-14. Vader en twee zoons vonden zeemansgraf vlak bij huis, jongste zoon (15) voer met tegenzin uit.
Lijken vijf opvarenden Urker kotter nog niet gevonden.

Vergaan UK 204 voor ervaren vissers raadsel.

Omdat zijn vader het zo wilde stapte Jan Willem de Boer begin vorige week aan boord van UK 204. Als invaller. Hij deed het met tegenzin. Tegen een tante zei hij "Het is dat ik moet maar als het aan mij lag was ik liever thuis gebleven want ik houd nu eenmaal niet van vissen". Jan Willem de Boer 15 jaar oud voer dus uit. Het zou zijn laatste reis zijn want zaterdagmiddag omstreeks 4 uur achterhaalde hem de dood toen de kotter vriiwel in het zicht van de thuishaven Urk ten onder ging.
Urk is diep geschokt en verbijsterd door het vergaan van de Noordzeekotter UK 204. De 'Johanna' van schipper Kees de Boer. Zaterdagmiddag werd het schip door een windhoos overvallen. Het moet gekapseisd zijn en in een oogwenk onder water op het IJsselmeer zijn verdwenen 10 kilometer noordwestelijk van Urk. Gewoontegetrouw moet de bemanning tijdens de ramp benedendeks hebben vertoefd. Alleen de schipper zou aan het roer hebben gestaan. Het is namelijk op het IJsselmeer niet het gebruik om bij slecht weer met z’n allen in de stuurhut te zijn. Dat gebeurt alleen op zee als de kotter een zeegat binnenstoomt" Vandaar dat Urk aanneemt dat vier van de vijf opvarenden van de UK 204 beneden deks opgesloten hebben gezeten toen de kotter in het opgezweepte water van het IJsselmeer wegzonk. Vrijdagnacht en zaterdagochtendvroeg had schipper Kees de Boer met nog andere schippers geprobeerd de kotter UK 97 van zijn broer Jan los te trekken.

Dit schip was met slecht weer vastgelopen op de gronden voor Terschelling. Toen deze pogingen mislukten besloot hij samen met schipper Steven Korf van de UK 166 naar huis te gaan. Beide schepen de UK 204 en de UK 166 arriveerden gelijktijdig in de sluis van Kornwerd.  Samen werden zij geschut en toen de deuren opengingen riepen de schippers naar elkaar "Ajuu tot straks op Urk. Het is nog maar een rukkie" Steven Korf was de laatste die de UK 204 heeft gezien. Er waren geen klachten en geen bijzonderheden. Aan boord was alles wel. Op het IJsselmeer stond een berg wind en daarom verloren beide schepen elkaar uit het oog. Toen om 4 uur kwam de windhoos. De UK 166 van schipper Korf werd bijna ondersteboven geblazen. Tegen zijn verschrikte bemanning die ijlings naar boven kwam zei hij " Nog zo’n stoot en we zijn er geweest". Niemand aan boord van de UK 166 dacht op dat ogenblik dat diezelfde windhoos de UK 204 verderop naar de bodem zou blazen. Want de UK 204 was immers een goed zeewaardig schip dat
zwaardere stormen had doorstaan. Pas nadat ’s avonds om een uur of zes alarm werd geslagen kwam de zoekactie op gang. Daarbij ontstonden aanvankelijk veel misverstanden omdat velen dachten dat het om de kotter 'Meindert Cornelis' van schipper J. de Boer, een broer van Kees de Boer was te doen. Toen het zoeken op het IJsselmeer begon werd het spoedig donker. Bovendien zocht men eerst in de buurt van het Vrouwezand omdat daar een drempel in het IJsselmeer ligt. Men vermoedde toen dat 'De ?Johanna' aan de grond was gelopen. Enkele kotters, de politieboten van Enkhuizen en Lelystad en de reddingboten van Urk en Lemmer -de laatste werd pas tegen half twaalf gevraagd bij het zoeken te assisteren- zochten tevergeefs het IJsselmeer af. Bij
het licht worden gistermorgen vond men reeds wrakstukken en onderdelen van het schip tegen de polderdijk, vismanden een paar klompen hout van de stuurhut en stukken hout van de kist waarin de opblaasbare dinghy had gezeten Later werd werd ook deze dinghy een rubberbootje dat met één ruk aan een lijn wordt opgeblazen in onopgeblazen toestand gevonden. Een van de zoekende kotters de UK 166 ontdekte omstreeks acht uur gistermorgen een olievlek op het water en toen men dichterbij kwam zag men af en toe in een golfdal een puntje van een giek boven water komen. Het wrak bevond zich precies op de lijn die de kotters varen tussen het Vrouwezand en de gasboei van het Vormt bij Urk, ongeveer tien kilometer noordwestelijk van het voormalige eiland en zes kilometer uit de Rotterdamse Hoek. Er staat ter plaatse ongeveer zes meter water. Het schip ligt op zijn kant met het boord nog geen meter onder water. Nadat het wrak gelokaliseerd was begonnen verschillende Urker vissers het zoeken naar de stoffelijke overschotten van hun vijf collega’s. Gistermorgen vroeg voer er reeds een tiental kotters met de boomkornetten uit, heen en weer. Later op de dag kozen nog meer schepen zee. Nadat de predikanten in de kerken daarom verzocht hadden. Ruim dertig vissers dregden tot het donker werd met de netten de zeebodem af. Gevonden werden slechts een pet en een schoen. Het vermoeden bestaat dat de slachtoffers zich nog aan boord bevinden. De duikers de gebroeders Schaap uit IJmuiden die ’s middags met de UK 1 naar het wrak werden gebracht en daar in hun kikvorspakken gestoken naar beneden gingen slaagden er echter niet in op dit punt klaarheid te brengen. Zij achtten het niet verantwoord het schip dicht te naderen in verband met de los in het water hangende netten en wegens het troebele water dat hun vrijwel geen zicht bood.

Ook vannacht is zonder resultaat gezocht naar de opvarenden. Besloten is nu te wachten tot het de duikers gelukt is tot het schip door te dringen. Reeds vandaag nog zal een poging gedaan worden de UK 204 te lichten Een kotter is vannacht bij het schip gebleven omdat het in de scheepvaartroute ligt. Schipper Kees de Boer stond in Urk bekend als een goed visserman. Jarenlang woonde hij in Harderwijk. Drie jaar geleden keerde hij naar zijn geboortegrond terug. In december ’67 nam hij de UK 204 van zijn broer over. De UK 204 was een middelgrote kotter (80 ton) met een lengte van 26 meter. Voor de voortstuwing zorgde een 260 pk motor. Het casco werd in 1956 gebouwd. Urk gist naar de oorzaak van de ramp. Er zijn zeggen ervaren vissers twee mogelijkheden. De zware gieken kunnen door de wind naar een kant zijn geblazen waardoor de kotter topzwaar werd en kantelde; de wind kan het schip ook naar een ondiepte hebben gejaagd waar het dan vervolgens moet zijn vastgelopen en onmiddellijk
daarna moet zijn gekapseisd.

Nadat de predikanten in de plaatselijke kerken gistermorgen het droeve nieuws van het vergaan van de UK 204 bekend hadden gemaakt en een beroep op de in de kerken aanwezige vissers hadden gedaan uit te varen en deel te temen aan
het zoeken naar de slachtoffers, heerste er de hele dag grote drukte bij de haven Op de foto één van de kotters die heeft deelgenomen aan de zoekactie keert onverricht terzake terug.

LC-1969-04-21. Omstreeks één uur gistermiddag werd de Urker kotter 'Johanna' die acht dagen eerder in een zware storm op het IJsselmeer tien kilometer van de thuishaven verging boven water gebracht. In de UK 204 troffen de bergers en de mannen van de politie te water slechts twee stoffelijke overschotten aan. Het waren die van de achttienjarige Meindert de Boer, uit Urk een zoon van de schipper en de negentienjarige Jan van de Lee, uit Nagele. Tussen zes en zeven uur gisteravond haalde visser L. de Boer, met zijn UK 156 dichtbij de plaats van de ramp met zijn netten het stoffelijke overschot op van zijn broer de achtenveertigjarige visser Cornelis de Boer, de schipper van de 'Johanna'. Ondanks het naarstig zoeken gedurende vrijwel de gehele week worden thans nog twee bemanningsleden vermist, namelijk de drieëntwintigjarige Sjouke Vink, uit Urk en de vijftienjarige Jan Willem de Boer, ook een zoon van de omgekomen schipper Cornelis de Boer.
 

| 1 | 2 | 3 |

Home