LEMMER - Zaterdagmiddag. Het is heel mooi weer maar op straat is het niet druk. Een groot verschil met vorige week bij de intocht van Sinterklaas. Maar dit is altijd een rustige tijd, zo tegen de feestdagen. Als die voorbij zijn volgt er in januari meestal nog zo'n slappe periode en dan gaan we, met het langer worden van de dagen, weer op drukkere tijden aan. Er staan behoorlijk wat afvalbakken hier in het centrum. Toch schijnen het nog niet genoeg te zijn want er zweeft nog altijd rommel op straat rond. Al is het veel minder dan in de zomer, toch is het nog zoveel dat er ook nu, eind november, op zaterdag en zondag nog iemand van de Gemeente bij langs moet om het een beetje netjes te houden. Als er niet veel wind is, zodat papier in de buurt blijft liggen, dan liggen er ook altijd veel bonnetjes rondom de geldautomaten. Voor mij onbegrijpelijk, zoiets neem je toch mee om je saldo in de gaten te houden. In ieder geval tot de volgende afrekening komt. Maar misschien zijn het allemaal mensen met een saldo dat toch niet op raakt. Vanmorgen weer een droevig bericht. Onze oud-collega Kroes overleden. We wisten dat hij erg ziek was en niet lang meer te leven zou hebben. Eén van de laatsten van onze oude bakkers. Iemand waar ik tientallen jaren mee gewerkt heb en die de herinnering achterlaat aan een gezellige en eigenlijk altijd opgeruimde man. Ik heb hem een keer door één van onze jongere medewerkers als volgt horen omschrijven: 'Hwat soe ik graech wolle dat ik sa'n pake hie.' Een betere omschrijving zou ik niet weten. Hij ruste in Vrede.

Zondagmiddag konden we dan een kijkje nemen in het asielzoekerscentrum. Dat van Joure kende ik al en de opzet is vrij gelijk. Wel lijkt het hier wat ruimer en lichter. Verschillende mensen merkten op dat er voor de kinderen daar meer voorzieningen zijn voor wat speeltuin en kinderopvang betreft dan voor onze eigen jeugd. Maar als ik dan naar de caravans kijk waar vijf of zes mensen in moeten wonen, dan is er geen reden om jaloers te zijn. Als ik naar de ruimte kijk die ik hier in mijn eentje tot mijn beschikking heb, dan zouden hier in verhouding 20 tot 25 asielzoekers in kunnen wonen. De belangstelling was zondag groot en ondertussen zijn de eerste bewoners al aangekomen. Af en toe lopen hier een paar langs maar tot nu toe zijn zij nog niet binnen geweest.

Maandagavond hadden we eerst een vergadering van het dagelijks bestuur van Radio Lemsterland., daarna van het algemeen bestuur en daar achteraan nog een gesprek met iemand van de Kerstmarkt commissie. Het is de bedoeling dat onze omroep de muziek verzorgt op die drie dagen. Dan kunnen er meteen wat interviews met de standhouders gemaakt worden. Zo maken we het mogelijk dat het gezellig wordt op de markt en dat men het meteen thuis ook kan horen.

Dinsdagavond bestuursvergadering van de buurtvereniging. Afspraken maken voor de komende activiteiten. De komende week moeten we twee dagen achter elkaar in actie komen.Vrijdagavond een toneeluitvoering met Meiïnoar ien uit Drachten en zaterdagmiddag het jaarlijkse bezoek van Sint en Piet.

Maandag raakten mijn kaartjes voor Tryater uitverkocht. Er kwamen zelfs al mensen op een reservelijstje terecht. Dinsdag en woensdag moest ik verscheidene mensen teleurstellen. Naar schatting wel vijftig. Zo'n grote belangstelling hebben we met Tryater nog niet eerder meegemaakt. 'Baarderlân' had een goede pers en dan ondervinden wij daarvan de gevolgen. Het is wel heel mooi, zo'n volle zaal. Dan weet je tenminste dat het de moeite waard is om je er voor in te spannen. Jammer dat dit tegelijk viel met de receptie van de Openbare Bibliotheek. Daar hadden we graag heen gewild. We werken tenslotte altijd plezierig samen bij de jaarlijkse literêre joun. Maar deze avond hadden we alle handen nodig voor het afrekenen met de bezoekers. Toen ik van de toneelavond thuis kwam knipperden de lichtjes van fax en wekker. De fax had een zelftest uitgevoerd. Er moest dus wel een stroomstoring geweest zijn.

Donderdagmorgen verschenen er mensen van NUON met groot materieel. De stroom werd afgesloten. Ik besloot om dan eerst maar een paar telefoontjes af te handelen. Mis, ook dat apparaat werkte niet meer. Zelfs aardappelen schillen kon ik niet want daar was het nog te donker voor. Koffie zetten ging ook al niet en ik besloot om te vluchten naar het Gemeentekantoor. Daar wilde ik toch nog een paar dingen lezen en daar was dit een mooie gelegenheid voor. Toen ik thuis kwam vertelden de mannen van NUON dat ze met een half uurtje de klus geklaard dachten te hebben. Ik heb toen gevraagd om het te rekken totdat er vier uren om waren. Dan immers zouden we schadevergoeding kunnen krijgen. Dat hebben we een jaar geleden ook ondervonden. Bij de werkzaamheden voor de herinrichting werd de elektriciteitskabel beschadigd. Een hele vrijdagmiddag zaten we zonder stroom. Dat werd voor mij een voordelig zaakje. Het was in de tijd dat ik de winkel nog gesloten had nadat ik uit het ziekenhuis was thuisgekomen. Schade was er dus niet, maar na een poosje werd er wel vijf en zeventig gulden op mijn rekening bijgeschreven.