LEMMER - Maandagmorgen was het geregelde getik van stratershamers weer te horen. Het schijnt dat men met de tweede oplevering van het werk in het centrum bezig is. Er is nog al wat bij te werken. Op verscheidene plaatsen is er weer gegraven met het bij plaatsen van fietsenstanders, bankjes en afvalbakken. Dat wordt nu weer opgeknapt, maar ook de verzakking hier bij Dijkstra voor hebben de straters er uit gehaald. Zo loopt het straks weer gemakkelijker.  's Avonds ging ik voor de krant naar de vergadering van de commissie kleine kernen. Altijd heel interessant; bij zo'n vergadering komt er een scala aan onderwerpen aan de orde. Deze keer kwam b.v. ook de overlast van vossen ter sprake. Het is goed dat daar nu weer op gejaagd mag worden. Maar de jagers moeten wel goed uitkijken waar zij op schieten. Het moet geen zaak worden van eerst schieten en dan kijken wat er geraakt is.

Het is anders wel opvallend hoe de vossenstand zich de laatste jaren ontwikkeld heeft. Heel goed herinner ik mij nog zo'n twintig jaar geleden, dat was in de tijd dat ik in Follega ventte. Er werd mij toen verteld dat jagers een vos hadden geschoten! Dat was groot nieuws en een berichtje in de krant waard. Op voorwaarde dat ik er niet bij zou schrijven op het land van welke boer het gebeurd was. Dat leverde mij toen nog een ingezonden stukje op. Over de schande van de moord op dit zeldzame dier en de afstandelijke wijze waarop ik er over geschreven had. Zo zien we dus hoe omstandigheden en inzichten in betrekkelijk weinig jaren kunnen veranderen.

Dinsdagmiddag allerlei zwaailichten op het kruispunt met de Rondweg. Het leek maar onheilspellend en het duurde lang. Er werd mij verteld dat de brandweer er ook bij was. Dat kan dan zijn dat er mensen uit een auto bevrijd moeten worden, maar het kan ook enkel gaan om het schoon spuiten van de weg. Gelukkig waren de latere berichten dat er alleen gewonden waren, wat overigens ook erg genoeg is. 's Avonds hadden we een bestuursvergadering van de buurtvereniging. We hebben de meest activiteiten eerst weer achter de rug, er komt nog een kinderbingo en de Paasbingo voor volwassenen. Zaterdag 14 juni nog onze tweejaarlijkse barbecue in de speeltuin Dan hebben we het voor de zomermaanden weer gehad. Dat dacht ik tenminste, maar het is niet waar. We zullen ook nog op de vrijmarkt staan op Koninginnedag. Jarenlang hebben de dames uit ons bestuur op Woensdag een peutermorgen verzorgd. Doordat Us Haven van de Nieuwburen vertrokken is zijn we de ruimte voor de peuters kwijt. Nu zitten we nog met een partij speelgoed. Dat staat nu bij mij in de garage en op 30 april willen we proberen om dat te verkopen.

Woensdagmorgen ben ik even naar Follega gereden om te zien wat daar aan de hand is. Dit in verband met een beslissing die we Maandagavond in de Raad zullen moeten nemen. De rest van de dag heb ik bijna helemaal besteed aan het klaar leggen van de kaartjes voor Tryater en wat daar verder aan te pas komt. We hadden een mooie zaal vol mensen en daar gaat het tenslotte om. We zijn erg blij dat we voor deze uitvoeringen in het Zuiderzee College terecht kunnen maar we blijven hopen op een goed ingericht, ruim gebouw in het centrum van Lemmer.

Donderdagmorgen zou ik naar het Gemeentekantoor. Bij het oversteken van de Vissersburen liep ik achter een auto langs die stil stond om iemand die van de Nieuwburen kwam voorrang te geven. De auto die van de Nieuwburen kwam had zo'n gang dat hij nauwelijks op tijd voor mij kon stoppen. Dit liep weer goed af, maar elke keer dat ik zo'n ervaring heb kan ik mij weer beter indenken dat ouderen en kinderen soms lang staan te wachten voordat zij de oversteek wagen. Ondertussen werd er de hele dag gegraven bij de fontein. Het is mij niet duidelijk geworden wat er aan gedaan is. In ieder geval spuit het ding er de laatste tijd elke dag weer lustig op los.

Donderdagavond hielden wij onze fractievergadering in Oosterzee, in café Tjeukemeer. Er kwamen weinig mensen maar toch konden we een paar goede gesprekken hebben. Maar we kregen wel even te horen dat het niet goed verdeeld is. In Lemmer kan alles, zoals een mooie fontein, maar in Oosterzee kan niets. Gelukkig hebben we nu een wethouder die beter antwoord op zulke opmerkingen kan geven dan wij als Raadsleden. Al jaren woont de familie De Boer op de Nieuwburen in het vroegere doktershuis. We hebben weinig contact gehad, alleen met de ziekte en het overlijden van mijn vader. Verder bleef het bij een groet of een kort praatje op straat.

Vrijdagmorgen zou ik daar een briefje afgeven, maar ik werd meteen op de koffie genodigd. Later kreeg ik nog een rondleiding door het huis. Dat is binnen net zo keurig netjes gerestaureerd als de buitenkant. Wat mogen we blij zijn dat dit pand indertijd niet afgebroken is en ook dat het in handen is gekomen van mensen die er gevoel voor hebben.

Dinsdag werd ik wakker met pijn in de rechtervoet. Het was deze keer zo erg dat ik de stok van mijn vader moest gebruiken om door huis te lopen. Zo ben ik later ook naar de slager geweest. De ergste pijn zakte gauw weg en ik kon 's middags toch naar de vergadering van de commissie voor de bezwaar- en beroepsschriften. Van dat moeilijke lopen word je erg moe en daarom lag ik om tien uur al in bed.

Nauwelijks is de Raadsvergadering achter de rug of we staan weer voor de commissievergaderingen. Woensdag hebben we de hele morgen in deze nieuwe stukken zitten lezen. 's Avonds ben ik bij de uitzending van Radio Lemsterland geweest. Het werd een mooie, lange uitzending maar ik heb er niet erg van kunnen genieten. Daarvoor zat de gemaakte fout met Gerben Feenstra mij te veel dwars.

In Rutten wordt iets voor de peuters geopend. Daar was wel belangstelling voor het speelgoed dat onze buurtvereniging over heeft omdat onze peutermorgen niet langer door kon gaan. Met de verkoop van Us Haven aan de Nieuwburen was daar geen onderdak meer voor. Donderdagmorgen kwamen een paar dames van ons bestuur om de spullen in mijn garage wat overzichtelijk uit te stallen. Dat betekende wel dat mijn auto een paar dagen buiten moest blijven staan. Vanmiddag zijn de mensen uit Rutten geweest. Zij hebben flink wat spullen gekocht. De rest zullen we op de vrijmarkt op Koninginnedag wel kwijt kunnen. Het werk voor de Gemeente kostte weer een groot deel van de Donderdag. 's Middags zijn we naar Oosterzee geweest, naar het loonbedrijf van Anne Hoekstra. Daar was ik al een keer wezen kijken, maar nu ging het in commissieverband. 's Avonds nog een fractievergadering als voorbereiding voor de komende vergaderingen.

LEMMER - Zaterdagmorgen. Het weer zag er vanmorgen eerst maar triest uit. Maar nu, zo tegen elven, schijnt de zon volop. Heerlijk, en de weerberichten zijn ook nog heel goed. Alleen zullen onze boeren wel naar regen uitzien. Zij hebben overigens al genoeg zorgen met de vogelpest. Tot nu toe blijft de ziekte meer in het midden en Zuiden van het land, maar het kan ook zo maar hier in het Noorden toeslaan. De gemengde bedrijven, dus de bedrijven met kippen en vee, hebben de eerste strop al binnen. Door de standstill moesten zij hun melktanks al in de gierkelders laten leeglopen. Gelukkig zijn er wat verlichtingen gekomen en wordt de melk weer opgehaald. Ook wordt er weer voer afgeleverd. Dat moest ook wel; je kunt de kippen niet laten doodhongeren. Vanavond is er weer een bijeenkomst van de jeugd met de politiek. Vorig jaar hebben we ook zoiets gehad, maar het is nu een beetje anders opgezet. Er wordt nu gewerkt met panels en ze hebben mij een plaats gegeven in het panel normen en waarden. Dat zal weer een nieuwe ervaring worden want ik ben nooit eerder lid van een panel geweest. Daar zullen we ook wel weer doorheen komen. Alleen jammer dat ik er een buurtavond voor moet missen. Zaken die uit het Raadswerk voortkomen hebben nu eenmaal voorrang.

Maandagmorgen een telefoontje van de redactie: Hillebrand Lemstra overleden en of ik daar een in memoriam voor kon schrijven. Nu heb ik van jongsaf wel contact met de familie Lemstra gehad. Via drukkerij, krant en boekhandel. Mijn eerste herinneringen aan de Lemstra’s zijn uit de tijd dat de ouders van Hillebrand veel bij mijn overgrootmoeder kwamen. In tijden van ziekte, als er gewaakt moest worden, stonden zij altijd klaar om een nacht te komen. Dat gold trouwens voor meerdere leden van de Gereformeerde Gemeente. Nu kreeg ik van de familie de nodige gegevens om een stukje ter nagedachtenis te kunnen schrijven. ’s Middags kwam ik in de Leeuwarder Courant al weer een overlijdensadvertentie tegen van iemand die ik goed kende. Bertus Loen, de oudste zoon van oud-collega Lex Loen. Ook weer iemand die hier op de Nieuwburen is opgegroeid en die we vaak in de bakkerij zagen. ’s Avonds hadden we vergadering van commissie I. Daarbij kregen we uitleg van de plannen voor een hoog woongebouw op de plaats van camping het Ooievaarsnest. We zullen wel steeds meer aan hoge bouwsels moeten wennen; de grond wordt ook in onze woonplaats langzamerhand krap. Er is in het ontwerp wel geprobeerd om het wat speels te houden, maar massaal blijft het.

Dinsdagmiddag ging ik voor Zuid Friesland naar de kerk van de vroegere Gereformeerde Gemeente aan het Turfland, het centrum voor Licht en Kracht zoals het nu heet. Dat was ook weer een terug zien na jaren. Tot haar overlijden in 1949 woonde mijn overgrootmoeder in het huisje achter de kerk dat er aangebouwd was. Na die tijd ben ik er nog één keer in geweest. Dat was met de rouwdienst van Aukje Koopmans-Frankema, de weduwe van onze oude medewerker Pieter Koopmans. Hoeveel er ook veranderd is, ik voelde me er direct weer thuis en kon me nog precies herinneren hoe de indeling indertijd was. Mijn geregelde bezoeken aan het kerkhof waren er de laatste tijd wat bij in geschoten. Nu het zomertijd en dus langer licht is, kan dat ook in de avonduren en zo ben ik dinsdagavond weer even op beide hoven geweest.

De post bracht woensdagmorgen een brief van BIZ telefoongids. Het eerste wat daar uit rolde was een acceptgiro van 295.12 euro. Als je het beter bekijkt staat er wel op ‘dit is geen rekening maar een aanbieding’, maar eerst denk je toch dat je meer dan 650 gulden (zo rekenen we toch nog) kwijt bent voor een vermelding die je niet besteld hebt en waar niemand naar zal kijken. Vijf minuten later lag alles al bij het oud papier. Of we nu jongere bestuursleden hebben of dat de dames op oudere leeftijd kinderen krijgen, dat weet ik niet. Een feit is dat we als bestuur van de buurtvereniging de laatste jaren af en toe op kraamvisite moeten. Woensdagavond was de beurt aan de familie Rigterink waar een derde zoon geboren is. Gezellig even een paar uurtjes bij elkaar zitten, de dames kletsend over hun kinderen, maar later kom je dan toch weer aan het praten over de zaken van de buurt.

Donderdagmiddag ben ik naar de rouwdienst van Hillebrand Lemstra geweest. Veel belangstelling, de kerk vol mensen. Het was trouwens de eerste keer dat ik in het gebouw Eben Haëzer kwam. ’s Avonds vergaderde commissie II. Het is opvallend dat dat altijd een veel rustiger bijeenkomst is dan die van commissie I. Het kan zijn dat de rustigste mensen in commissie II zitten, mogelijk is het ook alleen maar een indruk van mij omdat ik die laatste commissie vanaf de tribune volg.

LEMMER - Zaterdagmiddag. Het was vanmorgen wat aan de frisse kant, maar droog. De eierzoekwedstrijd voor de kinderen van de buurt kon dus doorgaan. Nu de winkel 'dicht' is - er komt af en toe nog wel eens iemand binnen en die wordt zo mogelijk geholpen - kon ik dit voor het eerst meemaken. Leuk, die kleintjes zo bezig te zien. Bijna alle verstopte eieren hebben ze teruggevonden. De kinderen en hun begeleiders konden meteen een kijkje nemen bij het speelhuisje dat vrijdag geplaatst is. We hebben dat kunnen aanschaffen met een subsidie van de Woningbouwvereniging Volksbelang Lemsterland. Alle onderdelen zijn van zwaar plastic gemaakt. Dat lijkt milieuonvriendelijk, maar het valt mee. Er is landbouwplastic voor hergebruikt.

Vanmiddag kreeg ik bezoek van mijn nicht Metje. De eerste keer dat zij na het overlijden van haar man weer in Lemmer is. Pasen en de verjaardag van Lammert waren een goede gelegenheid om deze stap te zetten. Zulke dingen die je altijd samen deed zijn een eerste keer altijd moeilijk. Ik heb gezellig een poosje met haar en Akke zitten praten. Toen ik vanmorgen uit de speeltuin thuis kwam lag de post door de bus. Vijf verzoeken om bijdragen. Allemaal voor goede doelen. Een paar met een lokkertje als kaarten of naamstickers die je toch nooit gebruikt. Je kunt niet op alle verzoeken ingaan, er komt zoveel dat je wel eens een keuze moet maken. Deze keer heb ik voor de hele handel maar gekozen voor de doos met oud papier.

 Vorige week zaterdagavond hadden we het debat tussen politiek en jongeren. Onder de naam 'De Knoop'. Het gesprek was zo fel niet als vorig jaar. Misschien zal dit toch meer resultaat hebben. Mijn plaats was in het panel normen en waarden. Het viel mij op dat de andere panelleden de eerste stelling precies andersom benaderden dan ik. Pas maandag werd duidelijk hoe dat kwam. Het verschil zat in de brief die ik gekregen had en de folders die 's avonds werden uitgedeeld. Daar stond die stelling precies omgekeerd. Ik had de brief gevolgd, de anderen de folder of een tussentijdse brief. Maandagmiddag informeerde ik hierover bij de griffier, 's avonds had ik het antwoord: het was geen tikfout, de voorbereidingscommissie had besloten de stelling om te draaien. Die mededeling kreeg ik 's avonds in Oosterzee toen we daar waren voor de vergadering van Plaatselijk Belang. Voor de zoveelste keer werden daar de nieuwbouwplannen voor het terrein van de zuivelfabriek gepresenteerd. 'It keallet swier', dat is zeker. Toch lijkt het mij toe dat we met kleine stapjes in de goede richting komen.

Dinsdagmorgen had ik een zwaar karwei. Er moest een nieuwe watermeter geplaatst worden. Die meter zit in de kelder, voor die kelder staat mijn schrijfbureau; om dat aan kant te krijgen moet eerst van alles in de kamer verzet worden. Dat kostte mij een uur, het omruilen van de meters was in vijf minuten klaar. Dan moet alles weer op zijn plaats. Ik had veel moeite met het bureau, totdat ik een goede inval had. Alle acht laden er uit. Nu was het nog maar een kleinigheid. Zo blijf je aan het leren. Je kunt ook zeggen: 'Stom dat je daar niet eerder aan gedacht hebt.' Dinsdagavond de 'opening' van het hûnehúske aan het Turfland door wethouder Wesselius. Geen grote belangstelling, de 100 honden waar op gehoopt werd waren er bij lange na niet. Maar wel even gezellig. De verslaggeefsters van Radio Lemsterland hebben er een lange reportage van gemaakt. Woensdagavond bij de uitzending hebben we er veel plezier mee gehad en vandaag bij de herhaling heb ik er ook nog van genoten..

LEMMER - Zaterdagmiddag. Het regent. Tenminste, de straten zijn een beetje nat en een enkeling loopt met een paraplu. Veel water zal het wel niet opbrengen, meer zoals we het dan noemen 'in reintsje foar it stof'.We weten in ieder geval dat het nog kan regenen. Vanmorgen zijn we met de fractie naar Oosterzee geweest, naar de mensen aan de Beukenlaan die moeilijkheden hebben met de tuintjes die zij achter de huizen hebben aangelegd. Het ziet er prachtig uit, maar het is wel in strijd met het bestemmingsplan. Dat wordt straks weer een moeilijke beslissing in de Raad. Moeten we deze mensen helpen of strak vasthouden aan het bestemmingsplan? Terwijl ik zit te schrijven beluister ik de herhaling van de uitzending van Radio Lemsterland van woensdagavond. Het eerste programma dat onze medewerksters Janet Wind en Mineke Koeslag geheel als hun eigen programma hebben verzorgd. Daar zijn zij heel goed in geslaagd. Zo bouwen we langzamerhand toch wel wat op. Misschien dat we in de vakantieperiode door kunnen gaan met uitzenden. Als we dan in september eens zo ver zijn dat er een avond per week meer kan worden uitgezonden, dan zou dat mooi zijn. We moeten het stapje voor stapje uitbouwen.

Paasmaandag ben ik naar Bantega geweest. Lammert was jarig en we konden weer buiten zitten. Ik krijg bijna de indruk dat het in Bantega altijd zomer is. Als ik er in september ben, zitten we soms ook nog in de tuin.

Dinsdagmiddag bracht de post een rouwbrief. Wytse van der Meer overleden. Twee en negentig jaar oud. Bijna vijf jaar geleden bij het overlijden van mijn vader - hij was toen dus al 87 jaar - kwam hij op een avond nog op bezoek. Vergezeld door zijn zoon Date. Dat heb ik toen erg op prijs gesteld en het was mij duidelijk dat ik naar de rouwdienst toe moest.  Wat stonden er donderdagmiddag een auto's bij de hervormde kerk in Echten. Ik vond nog een mooi plaatsje vlak bij het tankstation van Bakker. Zo kon ik op de terugweg over het terrein van dat station gemakkelijk weer richting Lemmer komen. De mensen stonden tot in het portaal van de kerk. Er kwam ook al een stroom bezoekers terug die boven een plaatsje moesten vinden. Toch was er voor mij beneden nog een plaatsje te vinden, vooraan in de kerk.

De rouwdienst was voor het grootste deel gelijk aan die voor zijn vrouw Rinske destijds in Lemmer. Daar was ik toen uit naam van mijn vader aanwezig. Zij waren immers een beetje collega's. Rinske met 'Heden en verleden van Bantega' en mijn vader met 'Lemmer door de jaren heen'. Dochter Lútsje vertelde het levensverhaal van haar vader. Zoon Hendrik herinnerde in zijn dankwoord aan de manier waarop zijn vader indertijd de aanwezigen in de kerk bedankte. Het zal weinigen gegeven zijn het zo te doen bij de begrafenis van hun vrouw.

Deze week kon ik maar even in de studio zijn. Voordat de uitzending begon moest ik al weer verder, naar de bestuursvergadering van de buurtvereniging. Als ik nu de herhaling beluister dan is die uitzending heel goed geslaagd. Voor de buurtvereniging is het winterprogramma voorbij. Koninginnedag nog de verkoop van de laatste spullen van de kleuteropvang en dan gaan we in de richting van de tweejaarlijkse barbecue in de speeltuin. Dat is op 14 juni. Altijd een heel gezellige activiteit, die wel veel voorbereiding vraagt. Als er genoeg deelnemers zijn, zullen we het wel weer voor elkaar krijgen. Niet-leden zijn ook welkom, zij betalen wat meer dan de leden.

Boukje Morgan - Meijer en haar dochter Ingrid kwamen donderdagmorgen op bezoek. Onze oud-plaatsgenote wilde alles weten over de dieven die ik een paar maanden geleden in huis had. We hebben een uurtje gezellig (maar veel te kort) zitten praten. 'sMiddags kwamen ze nog even langs om een paar foto's van het huis van Ingrid te laten zien. Het is gemakkelijk met Ingrid. Zij is Engelstalig maar als ik Fries met haar moeder praat kan zij het volgen en ook het Nederlands is geen probleem. Dat komt doordat zij als kind vaak bij har grootouders, de familie Pier Meijer, logeerde. 's Avonds hadden we een vergadering van de Gemeenteraad. Het leek allemaal niet zo ingewikkeld maar toch was het rond half elf toen het afgelopen was. Als er een paar onderwerpen tussen zitten waar elke fractie wat van wil zeggen, soms in twee ronden, dan zijn er zo maar een paar uurtjes weg. De Raad was deze avond niet eens volledig, dat scheelde ook nog in de tijd. Roel Kingma zat in Rusland, Wierd Miedema ontbrak ook. Misschien zat hij wel met vakantie ergens in Latijns Amerika waar hij wel vaker heen gaat.