LEMMER - Zaterdagmiddag. De laatste dag van de kermis rond Lemmer Ahoy. Ik heb niet de indruk dat de attracties het druk hebben gehad. 's Avonds rond tien uur was men al aan het afsluiten. Dat is wel lekker rustig in de buurt, maar daar kunnen die mensen niet van bestaan. Overigens maakt de hele kermis nauwelijks meer lawaai dan één auto met jeugd en bonke-bonke muziek. We zullen afwachten hoe het in de zeilweek gaat als de zomerkermis ook hier in het centrum gehouden wordt. Voor het Gemeentekantoor staat een grote klimwand opgesteld. Voor mijn gevoel is de belangstelling niet erg groot maar als ik hier achter zit te schrijven kunnen ze wel bij tientallen omhoog gaan. Al met al is het toch wel gezellig in Lemmer. In ieder geval is het niet zo beroerd als we deze week uit de televisiebeelden konden opmaken. Er werd net gedaan of het strand voor de tweede zomer niet te gebruiken zou zijn. Vanavond zal ik er eens gaan kijken. Er zal vast nog wel een gedeelte bruikbaar zijn, net zoals vorig jaar het geval was. Ik zal voorzichtig zijn, maar als ik in het moeras verdwijn, is dit mijn laatste bijdrage aan Zuid-Friesland. Maar het zal wel meevallen, de berichten zullen wel overdreven zijn.

Maandagmorgen kwam ik op de trap in het Gemeentekantoor twee van de dames tegen die daar werken. Zij hadden hun auto's geparkeerd op het terrein aan de Lijnbaan. Dat moest ontruimd worden met het oog op de komende kermis. Het was maar goed dat zij er vlug bij waren want later werd mij verteld dat er auto's weggesleept en één zelfs opengebroken was. Maandagmiddag liepen hier twee mannen en twee vrouwen voorbij. De mannen vroegen of ik hun herkende. Het bleken Henk en Albert Van der Gaast te zijn, zonen van de vroegere fietsenhandelaar aan de Kortestreek. In de loop van de dag arriveerden de eerste kermiswagens. Ze lijken nog altijd groter te worden. Het is een lust om te zien hoe die mensen met die grote wagens weten te manoeuvreren. Maar wij hadden wat anders aan ons hoofd. Wij moesten ons voorbereiden op de Raadsvergadering van die avond. Dat moeten we nu al weer want we zijn niet door de agenda heen gekomen. Maandagavond moeten we weer verder. Toch is dat nog niet eens zo erg. We hebben nu een paar dagen langer over onze beslissingen kunnen nadenken.

Dinsdagmiddag kregen we in de speeltuin bezoek van Wijnsma en Tiemensma van woningbouwvereniging Volksbelang. Volksbelang heeft onze buurtvereniging gesponsord voor de aanschaf van het nieuwe speelhuisje. Ik had hen uitgenodigd om eens te komen kijken wat wij met hun bijdrage hebben aangeschaft. Het speelhuisje valt bij de jeugd wel in de smaak. Als we weer wat geld te besteden hebben zal het wel op uitbreiding van het huisje uitlopen. Thuis gekomen zag ik drie voertuigen van de brandweer rond het kruispunt staan. Dat was duidelijk bestemd voor het bruidspaar Wierdsma dat toen in de trouwzaal was. Vorige week zaterdagmorgen was hier ook al een wagen met loeiende sirene langs gereden. Toen kwamen ze Frank ophalen voor een vrijgezellenfeestje. Op weg naar de studio van Radio Lemsterland kwam ik woensdagavond over de kermis. De drukte viel mij tegen. In de studio was het gezellig. Het programma De Souwe werd uitgezonden met Douwe van der Kooij als invallend gespreksleider. Joop Bangma, Jan van Ruiten en Lou de Graaf traden op als vervangers van drie van de vaste panelleden. Van de vaste groep was alleen Wiepie van der Bij over. Toch verliep het allemaal vlot. Het zijn tenslotte allemaal mensen die hun woordje wel kunnen doen.

Woensdagmiddag was ik op zoek naar een oude rouwbrief. Rouwbrieven bewaar ik meestal in de middelste la van mijn bureau. Dit was een mooie gelegenheid om aan het opruimen te gaan. Het kostte mij ook nog een groot deel van de donderdagmorgen. Toen had ik die la netjes opgeruimd maar de rouwbrief nog niet gevonden. Daar zoek ik nog wel verder naar.

Donderdagavond ben ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens naar de sluis geweest. Tot aan het punt waarop voorheen de trambrug rustte. Overal mooi wat schepen. Je kreeg echt het idee dat het seizoen al begonnen is. Nog even een slagje over de kermis en weer op huis aan. Toen was ook Hemelvaartsdag 2003 weer verleden tijd. Tegen een uur of twaalf kreeg ik vrijdagmorgen bezoek. Mijn nicht Alie uit Enschede en twee van haar vriendinnen. Rommie Aukema uit Alkmaar en Hennie van der Bijl uit Heerenveen, vroegere klasgenoten van ons. Omdat twee van hen kortgeleden aan de heup geopereerd zijn moest de auto niet te ver weg staan. Daarom had ik 's morgens om zeven uur al een plaatsje ingenomen en nu konden we eenvoudig wisselen. Mijn auto naar de garage in het Achterom en toen konden de dames even rondlopen. Later zijn we met ons vieren wezen eten bij Pays Bas. De porties waren ruim bemeten, zo zelfs dat ik het avondeten heb overgeslagen. Dat gebeurt mij niet vaak, maar deze keer was ik wel erg verzadigd.

Ondertussen heb ik mijn strandwandeling gemaakt. Het viel mij geweldig mee. De mensen die er waren liepen op alle hoeken van het strand en ik heb niemand zien wegzakken. Het werk heeft nu een paar dagen stil gelegen en dan filtert het zand het water gauw weg. Als we straks volop in het seizoen zitten zal het werk wel klaar zijn of stil liggen in verband met de vacanties.

LEMMER - Zondagmorgen. De eerste blik buiten maakte het vanmorgen duidelijk:er was weer feest gevierd door lange, sterke mensen. Een stuk of acht van de bloemenmandjes aan de lantaarnpalen waren omlaag of half los getrokken. Het onderbord voor fietsers en bromfietsers half omgedraaid. Ook het naambordje op het Fedde Schurerplein een stuk gedraaid en verbogen. Allemaal weer erger dan een week geleden. We hebben in Lemsterland een prachtig horecaconvenant. We hebben ook een verbod van alcoholgebruik op straat. Aan het convenant is laatst nog wat gesleuteld om de afvoer van de stappers te verbeteren. Het werkt allemaal niet. Geen wonder dat je geregeld hoort: 'We moeten terug naar de oude regel van om elf uur de kroegen dicht'. In het Raadsprogramma staat over openbare orde en veiligheid: 'Hierin past geen gedoogcultuur'. Hoewel we dit niet allemaal gelijk lezen vind ik toch dat dit in de eerste plaats geldt voor zaken als deze. De politie zal toch weer meer aandacht aan het vandalisme moeten besteden. Als dat niet helpt zal Schaaf Beveiliging weer moeten worden ingeschakeld. Dat kost veel geld. Omdat ook een Gemeente het geld maar één keer kan uitgeven moeten er misschien belangrijke of leuke dingen voor over gaan. Laten we met elkaar voorkomen dat bij voorbeeld de gaten in de Middenweg niet hersteld kunnen worden en de muziek- en zangverenigingen niet gesubsidieerd omdat het geld naar de beveiliging moet. Die gal moest eerst gespuid worden voordat ik wat over meer dagelijkse zaken kon schrijven.

Maandagmiddag een vreselijke hoosbui. Zware regen met dikke hagelstenen. Een lawaai alsof ze zo door de ruiten zouden komen. Als in een rivier dreven de stukken ijs hier voorbij. Nauwelijks was het ergste voorbij of ik kreeg een telefoontje. Of ik ook last van overstroming had. Dat was niet het geval. Deze buurvrouw had wel de bijkeuken en de doucheruimte onder water staan. Na anderhalf uur scheppen en dweilen was dat weer verholpen. Tevreden ging ik naar huis met het gevoel dat ik mij toch weer eens ergens een beetje nuttig had kunnen maken. Op de Vissersburen was het ook weer raak geweest. Overal zakjes met zand of potgrond voor de deur. Met een nieuwe riolering, die een paar weken geleden nog gecontroleerd is, is het onvoorstelbaar dat zoiets kan gebeuren. Ik heb er wel een theorie over. Voorheen hadden we putten met vier grote gaten waar het water door naar binnen kon. Naar de nieuwe riolering leiden roosters met kleine openingen. De putjes zelf zijn ook kleiner en nu vermoed ik dat we op deze manier niet het volle rendement hebben van de riolering. In de vergadering van dinsdag zal ik dat toch eens aan het college vragen.

Maandagavond het vervolg van de Raadsvergadering er achteraan. Het was goed dat we een week de tijd hadden om ons hierop voor te bereiden. Nu kwamen we nog vrij vlot uit de volgorde van de zaken die in 2004 moeten gebeuren. Hoe of het in de praktijk zal worden is afwachten. Het kan best zijn dat, als duidelijk wordt wat de kosten van onze voorkeurspunten zijn, alles weer anders moet. Op dit alles volgde voor mij een bijna slapeloze nacht.

Dinsdagavond was de laatste vergadering van de Woningbouwvereniging. Dat verliep vlot en zo kon ik daarna nog een verjaardagsvisite afleggen die vanaf eind Februari was uitgesteld.

Woensdagavond was het weer tijd voor de uitzending van Radio Lemsterland. Deze keer was het een sportuitzending waarin Piet Burgers de gebruikers van het sportpark Lemstervaart en sportwethouder Jelle Wesselius met elkaar in gesprek bracht. Een leerzame avond. Voor mij was vooral belangrijk dat de gebruikers nog altijd overtuigd zijn van de hoge kwaliteit van de ondergrond van de terreinen. Uit de tijd dat wij de theeschenkerij bij voetbalvereniging Lemmer hadden weet ik nog dat de wedstrijden eigenlijk altijd konden doorgaan. Om het terrein hoefde bijna nooit een wedstrijd afgelast te worden. Alleen als het heel slecht weer was ging er wel eens een wedstrijd niet door. Onze fractievergadering kon donderdagavond niet doorgaan omdat een van mijn collega's verhinderd was. Omdat we daar eigenlijk alle drie bij moeten zijn verzetten we het naar de morgenuren. Een dag eerder had ik kennis gemaakt met de nieuwe medewerkster Sietske Poepjes voor de afdeling VROM. Zij had mij toen verteld dat haar familie afkomstig is uit Lemmer en dat haar vader Arend Poepjes is. Later kwam mij in gedachten dat mijn vader wel gesproken en geschreven heeft over Arend Poepjes, de hardrijder. Donderdagmorgen vroeg ik Sietske of dat ook familie van haar was. Dat bleek haar overgrootvader te zijn. Zijn schaatskwaliteiten zei zij niet geërfd te hebben.

Vrijdag was het dan de grote dag voor mijn achternichtje Lysbeth en Tiemen Bakker. Na elkaar eerst goed te hebben leren kennen gaven zij elkaar het jawoord. Ik was even overgestoken naar het Gemeentehuis om dat mee te maken en later ook nog naar Echtenerbrug, naar de kerkelijke viering. Dat was een heel aparte ervaring. Geen zware teksten, veel zang en muziek door het bruidspaar zelf uitgezocht. De Marklanken er twee maal tussen door met zang ; een dienst waar iedereen zich in kon vinden. Wat zou het, achteraf bekeken, geweldig zijn geweest als men eerder beseft had dat er ook zo'n weg was om mensen met verschillende levensovertuiging toch tot elkaar te brengen. Wat zou er veel leed voorkomen zijn, wat zouden veel levens anders verlopen zijn.

Zaterdagmorgen in de Leeuwarder Courant een foto uit bekende omgeving. Een cementauto gekanteld aan de Marwei. Dat had ik moeten weten, het was maar een klein stukje rijden geweest vanuit de kerk om dit even in het echt te zien.

LEMMER - Zaterdagmiddag. Een prachtige zomerse dag. Meer nog dan anders ben ik daar blij mee. Vanavond hebben we de tweejaarlijkse barbecue van de buurtvereniging. We houden dat in de speeltuin. Daar hebben we wel goed weer bij nodig. Een enkel buitje is nog wel te overleven, maar al te veel water moeten we daar niet hebben. Er is een hoek die altijd weer wegzakt. De speeltuin ligt ongeveer op de plaats waar voorheen de tuin van Funcke was. Het kan wel de plaats van een sloot zijn die daar omheen liep. Mijn taak daar vanavond is de ijsverkoop. Dan ben ik meteen vrij van het zelf bedienen van de barbecue, er wordt mij af en toe wel wat gebracht.

Maandag was het dan de tweede Pinksterdag. Ik vond het maar vrij rustig in Lemmer. 's Avonds zou ik even naar de beide kerkhoven. Met de gedachte dat er bij de Rondweg toch niet door te komen zou zijn liet ik de auto thuis en ging enkel naar het oude kerkhof. Maar wat de drukte betrof had het best gekund zonder al te lang te wachten.

Maandag heb ik voor het eerst nieuwe aardappelen gegeten. Daar heb ik meteen een experiment van gemaakt: schrabben in plaats van schillen, zoals ik dat mijn ouders en grootouders met nieuwe aardappelen heb zien doen. Vader en ik hebben ons daar nooit de tijd voor gegund, maar nu ik wat meer vrije tijd heb moest het dan toch maar eens. Het voldoet goed.

Het grootste deel van de dinsdag heb ik op het Gemeentekantoor doorgebracht. 's Morgens om nog wat in de stukken te lezen, 's middags voor de commissie voor de bezwaar- en beroepschriften. Dat was een interessante zitting. Met mensen die ik voor het grootste deel goed ken en een onderwerp - de ontwikkelingen rond de Follegasloot en het gebied langs de Brekken - dat mij erg interesseert. Interessant om de zaken zo eens van verschillende kanten bekeken te horen worden.  's Avonds was er de vergadering van commissie I. Daar heb ik mijn theorie over de moeilijkheden met de riolering maar eens gedebiteerd. Er was toch wel enig begrip voor. De oplossing zal niet zo gemakkelijk zijn maar die zal er toch moeten komen. We kunnen niet de toestand hebben dat bij elke zware bui de winkels en woonhuizen aan de Vissersburen het water binnen krijgen. Het werd later dan ik aan de hand van de agenda verwacht had maar toch nog vroeg genoeg om het laatste deel van de bestuursvergadering van de buurtvereniging bij te wonen.

De afgelopen week was het dorpsfeest in Bantega. Die dorpsfeesten zijn iets waarin de buitendorpen groter zijn dan Lemmer. De deelname aan de verschillende evenementen is altijd groot en zo was de feesttent Woensdagavond toen ik er voor Zuid-Friesland - en ook voor mijn eigen genoegen - was, behoorlijk vol. Dat maakt het meteen al gezellig. Ook mooi bij zulke gelegenheden is dat je oude bekenden treft en anderen leert kennen. Zo trof ik eindelijk Jaap Berger weer eens en maakte ik kennis met Joop en Eefje de Vries.

Donderdagavond vergaderde commissie II. Voor Gemeentebelangen zit Corrie van Deursen in de commissie maar we mogen elkaar vervangen, zelfs per agendapunt. Als nagekomen punt was er de nieuwe vervoersregeling voor de Wet Voorzieningen gehandicapten. Doordat ik zo dichtbij woon had ik nog mooi de gelegenheid gehad om mij daarin te verdiepen. Daarom verving ik Corrie voor dit punt. Er is weinig eer aan te behalen. Door een uitspraak van de Centrale Raad van Beroep heeft de Gemeente de keus uit twee kwaden: zichzelf failliet laten verklaren of een regeling treffen die voor een deel van de gebruikers nadelig is. In het nieuwe systeem is met veel goede wil wel wat meer rechtsgelijkheid te ontdekken, maar toch zien we het ruimhartige beleid van Lemsterland zo afgebroken worden. Dat doet pijn.

Vrijdagavond maakte ik voor de laatste keer dit seizoen mijn rondje met briefjes voor de buurtvereniging. We hebben nu nog twee activiteiten te gaan na de barbecue. Woensdagavond de zeskamp in Oosterzee en de volgende week de viswedstrijd voor huisvrouwen.

LEMMER - Zaterdagmiddag. Het was vandaag gezellig druk in Lemmer. Rommelmarkt rondom de kerk en twee telescoopkranen die de mensen ons dorp van boven konden laten zien. Daar veel verkeer bij. Geregeld staat de brug omhoog. De Kortestreek is vandaag afgesloten en zo wordt de rij op de Nieuwburen extra lang. Dan is het toch weer eens een dag ouderwets gezellig, bijna net als voor de herinrichting. Vanmorgen slingerde een van de palen die als steun bij de boompjes op het Fedde Schurerplein staan, rond. Ik heb het maar even in veiligheid gebracht. De boompjes zullen zo langzamerhand wel zonder die steun kunnen. Zij doen het maar goed. In ieder geval hebben ze de gevaarlijkste periode overleefd. Het is alleen jammer dat het kunstwerk op het plein nu wat aan het gezicht onttrokken wordt. Maar over een paar maanden als de bladeren vallen is dat ook weer voorbij. Tegenwoordig tel ik 's morgens de bierblikjes bij de luifel wel eens. Vanmorgen waren dat er zo'n twintig. Alcohol drinken op straat mag niet, maar als het toch gebeurt, is het beter uit blikjes dan uit flesjes. Die worden vaak kapot gegooid. Als de zon schijnt schittert het soms van de stukjes glas op straat. Vanmorgen zou ik luisteren naar de herhaling van de uitzending van Woensdag van onze omroep. Meer dan een uur lang kreeg ik dezelfde melodie te horen. Toen dat mij verveelde heb ik een van onze medewerksters gebeld. Een paar minuten later ging het programma weer goed de ether in. Deze week is het jongerenprogramma met een bandje in de studio geweest. Hetzelfde bandje dat speelde bij het politiek jongerendebat in April. De kwaliteit is nu stukken beter. Toen was het een oorverdovend lawaai, vandaag is het mooi rustig om aan te horen.

Maandagavond was er een vergadering van de commissie Kleine Kernen. Dan hoor je weer eens even wat er in de dorpen buiten Lemmer speelt. Een gezellige bijeenkomst die altijd weer stof oplevert voor een stuk of vijf kleine artikeltjes.

Dinsdagavond haalden we met het bestuur van onze buurtvereniging een 'poppeslok' bij onze penningmeesteres. Zij is naar de Buitenbaardt verhuist en dit was de eerste keer dat ik in dit deel van de nieuwbouw kwam. Mooie huizen, maar het is mij te stil in zo'n buurt. Als eerste binnen werd mij meteen de nieuwe aanwinst in de armen gelegd. Dan kon de gastvrouw nog even wat klaar zetten. Wat een rustig kindje. Nadat ze een hele tijd bij mij was geweest ging het van de een naar de ander maar we hebben haar niet gehoord.

Woensdagavond hadden we onze jaarlijkse zeskamp. Een uurtje voordat de mensen op het veld moesten staan kreeg ik een telefoontje dat de joker niet te vinden was. Met het nodige denkwerk kwam hij toch weer tevoorschijn. Alle inspanning leverde een vierde plaats op. In de middenmoot. Nu, elke plaats was voor ons winst want we hadden er niet meer op gerekend dat onze buurtvereniging mee zou doen. Een paar weken geleden had ik al afgebeld omdat we geen team bij elkaar konden krijgen. Maar er kwam een telefoontje. Anna Oosterbaan zag wel kans om een groepje bijeen te krijgen. 'Ik vraag de meiden en mijn vriend zorgt voor de jongens.' Twee uur later kon ik de organisatie meedelen dat de Straatburen toch mee zou doen. Het werd een gezellige, ontspannen avond, tenminste voor ons als toeschouwers. De mensen die dit alles georganiseerd en verzorgd hebben moesten wel veel werk verzetten. Om zeven uur Donderdagavond was er een vergadering van het wijkteam Binnen de Rondweg. De ervaringen uitwisselen en er bij de politie op aandringen dat zij op bepaalde zaken weer eens extra zullen letten. Om acht uur was het tijd voor de fractievergadering. Er staan voor de Raad van Maandag verschillende zaken op de agenda waarbij je verstand en je gevoel met elkaar in botsing komen. Maar zonder twijfel zullen we er Maandagavond wel uit komen. Het was de laatste fractievergadering voor het 'zomerreces'. Dat was de reden dat we een kroketje kregen aangeboden. Voordeel als je mensen uit die branche in de schaduwfractie hebt. Het smaakte heerlijk. Ik houd wel van zulke zaken en zou er best af en toe wat kunnen halen. Maar in de praktijk komt het er niet van. Eigenlijk voel ik het nog als een te grote luxe die je jezelf alleen bij bijzondere gelegenheden toestaat. Vanavond is er een orgelconcert in de Nederlands Hervormde kerk. Dat is altijd een mooi besluit van de week. Je komt dan echt even in een andere stemming.

Deze week kreeg ik een kaartje van de familie Van der Meer. Een dankbetuiging voor de belangstelling bij het overlijden van hun vader. Deze familie kennende verwachtte ik wel dat het een kaartje zou zijn dat er uitsprong bij wat meestal gebruikelijk is. Zo was het ook. Een foto van beide ouders. Een kort verhaaltje waarin heel veel werd gezegd. 'It hiele libben fan ús beide âlden kaam sa noch ris klear op ús ta' schrijven zij over de kaarten en brieven die de familie kreeg. Als ik aan deze beide mensen denk schieten er twee dingen naar voren. De telefoontjes van frou Van der Meer bij verjaardagen van mijn vader en het bezoek van haar man na het overlijden van mijn vader. Als 88-jarige liet hij zich door zijn zoon Date naar mij toe rijden. Omdat hij voelde dat hij zich hier even moest laten zien.