LEMMER - Zondagmorgen. Een paar weken geleden schreef ik over de komende verkiezingen dat ik bang was voor een slechte opkomst omdat het deze keer op dinsdag is. Zo juist kreeg ik daarvoor al een bewijs. Mijn nicht uit Beverwijk belde en vertelde dat één van haar dochters misschien over een week naar Lemmer zou komen. 'Maar ik heb gezegd dat zij niet op woensdag moeten gaan omdat je dan op het stembureau zit.' Zo zullen er wel meer zijn die een dag te laat komen. We zijn nu eenmaal zo gewoon dat het op woensdag is dat we nauwelijks begrijpen dat het ook op een andere dag kan. In veel landen zijn de verkiezingen op zondag en dat wordt daar weer gewoon gevonden. Maandagavond waren we voor een bespreking in het Gemeentekantoor. Ineens veel lawaai. Toen ik er naar toe liep stonden er wat brandweerwagens in de buurt maar nu waren de mannen al binnen. Gelukkig was het maandag en dat is de vaste oefenavond voor de brandweer. Later op de avond kon ik nog net het laatste stukje meemaken van de lezing over de Durgerdammers in het Dienstencentrum. Henny Jager wees mij nog op een fout in mijn commentaar bij de foto van de Bolsward. Het gebouwtje op de achtergrond had ik haringloods van De Rook genoemd; hij wees mij er op dat het in gebruik was voor de ansjovis. Henny had gelijk, ik had beter kunnen weten. Overigens heb ik mij er over verwonderd later van verschillende mensen te horen dat zij op deze avond voor het eerst van het drama van deze vissers hadden gehoord.

LEMMER - Zondagmorgen. Deze week moest ik vaak de vraag beantwoorden: 'Hoe voldoet het?' Daarmee werd dan het sluiten van de winkel bedoeld. Nu, ik heb er nog niet veel van gemerkt. Ik had mij voorgenomen om 's morgens in huis aan het opruimen te gaan en 's middags wat aan mijn boekhouding te werken. Tot nu toe heb ik nog geen slag extra gedaan. Eigenlijk was dat van te voren wel te zien geweest. De afgelopen en de komende week staat er zoveel in de agenda dat er geen tijd overblijft om onwennig te worden van de aanloop in de winkel.

LEMMER - Zaterdagmiddag. Zo juist ben ik naar Het Baken geweest. Daar was een verkoopmiddag met veiling voor Amnesty International. Er was mooi spul te koop, meest schilder- en tekenwerk. Een afbeelding van de Lemsterrien sprak mij erg aan, maar waar zou ik het moeten ophangen? Een groot huis, maar in 90 jaar is het langzamerhand vol geraakt. Flinke wanden om iets groters op te hangen zijn er niet. Toen mijn ouders 50 jaar getrouwd waren kregen ze van moeder's neef Albert een van zijn schilderijen. We hebben moeite gehad om het een plaatsje te geven. Misschien, als ik alles wat op orde heb, dat ik het nog eens hier in de achterkamer kwijt kan. Daar ben ik het meest en heb er dan dus het meeste zicht op. Het is vreemd, maar bij zulke gelegenheden overdag heb ik nog steeds het gevoel dat ik vlug weer naar huis moet. Toen het laatste optreden van het Skarster Koor begon, ben ik er toch maar even bij gaan zitten. Het was de moeite waard om het aan te horen.

Maandag ben ik praktisch de hele dag bezig geweest met het rondbrengen van de verkiezingsfolders. Omdat ik al een paar dagen moeilijk liep ging dat op pantoffels. Door een groot deel van het centrum van Lemmer. Ik zag geen reden om dat 's avonds bij de vergadering van commissie I anders te doen. Prompt stond dat de volgende dag in Gehoord en Gezien in de Leeuwarder Courant. Alsof het wereldnieuws was. Voor mij was het belangrijker dat het vlug weer opknapte en dat ik donderdag weer kilometers door Den Haag kon lopen en ook nog in een behoorlijk tempo. (Denk nu niet dat ik in een demonstratie heb meegelopen.)

Dinsdag de dag van de verkiezingen. Minder saai dan we gedacht hadden. De opkomst in Lemsterland lag boven het landelijk gemiddelde en daarvan had ons stembureau 5 (Suderigge) weer het hoogste percentage van de negen. Zo'n verkiezingsdag op het bureau in de eigen buurt is voor mij altijd heel interessant. In de morgenuren komen de meeste bewoners van Suderigge en dat is vooral een weerzien met mensen waar je in het verleden geregeld contact mee had. Verder veel bekenden uit de buurtvereniging. Leden, bestuursleden, oud-bestuursleden. Maar ook Follega en Eesterga stemmen in Suderigge, Dat geeft voor mij dan weer een ontmoeting met vroegere klanten uit de tijd dat ik daar ventte.

Woensdag zou het een rustige dag worden. Dacht ik. Om acht uur belde mijn nicht uit Beverwijk. Haar koffie was op. Ik gaf haar de raad om naar Albert Heijn te gaan. Maar zij ging er vanuit dat ik ook wel koffie zou hebben. Daarom wilde zij met haar tweede dochte naar Lemmer komen. Een uur later weer telefoon. Haar dochter had een uur in de file gestaan en dus kwamen zij later. Zo was het goed elf uur toen ik hun zag komen. Eerst moesten zij nog even bij de schoenen van Dijkstra zien. Toen ze bij mij binnen kwamen waren ze heel enthousiast over de schoenen die Roelie gekocht had. Na een paar kopjes koffie gingen ze weer richting Zuid-Schermer en Beverwijk.

Naar de donderdag had ik uitgekeken en tegelijkertijd tegenop gezien. Zou ik een dag naar en in Den Haag aan kunnen? Het ging best. Tegen half acht haalde Louis van Mal mij op, 's avonds tegen elven zette hij mij voor de deur weer af. We reden naar Emmeloord en troffen op een carpoolplaats de medewerkers van andere Hoekstra-kranten. Daarbij was ook Marijke van Hove, een lid van onze vroegere commissie Welzijnsplanning en lid van de schaduwfractie van Gemeentebelangen. Leuk om elkaar na zoveel jaar terug te zien en een hele dag in hetzelfde gezelschap te zijn. De bus kwam met de mensen die in Joure al ingestapt waren en toen kon de reis naar Den Haag beginnen. Een van de eerste dingen die we na aankomst zagen was de beveiliging rond de Amerikaanse ambassade. Ons doel was het gebouw van de Tweede Kamer. Daar kregen we een rondleiding van de medewerkster van Joop Atsma. Er werd een oud filmpje vertoond. Bij het aantreden van het eerste kabinet Balkenende was er met het maken van een nieuw filmpje begonnen. Toen dat aan het monteren toe was, viel het kabinet en zo moet ook het filmwerk straks over gedaan worden.

Bij ons bezoek aan de vergaderzaal werd er gesproken over de Europese Conventie. Toen de laatste spreker klaar was begon het beantwoorden door premier Balkenende. Daar kregen we niet veel van mee want ons bezoekkwartiertje was al weer om. Het volgende punt was een bezoek aan de fractiekamer van het CDA. Rendert Algra ontving ons daar en Tineke Huizinga was ook aanwezig. Later kwamen ook Jacques Tichelaar en nog een andere PvdA-er. Joop Atsma bleef weg, hij zat in een vergadering over de vogelpest. Later in het restaurant heb ik nog een paar woorden met hem kunnen wisselen.

Na de lunch terug naar de bus. Een heel eind lopen, want de bus stond buiten het centrum omdat er een studentendemonstratie was in de binnenstad en dus alles afgesloten. We waren net een kruispunt overgestoken toen de stoet langs kwam. We moesten opschieten om bij de bus te komen maar we konden onze nieuwsgierigheid niet bedwingen en zijn toch even blijven kijken. Het volgende doel was een Hindoestaanse tempel waar we een danseres te zien kregen en wat uitleg over het Hindoeïsme. Een danseres in prachtige kleding en als de dans afgelopen is vertrekt zij met radio - cdspeler waar de muziek bij haar dans op gespeeld is. Wat een contrast!

Koffiedrinken met baclava in een Turks theehuis, met de bus weer verder naar een wijk met allerlei buitenlandse winkeltjes. Er was tijd om te winkelen, maar ik bleef als enigste in de bus. Nog een klein busritje, toen waren we bij het Chinees restaurant waar we een Dim Sum diner zouden gebruiken. Allerlei verschillende gerechten, je weet niet wat je precies eet, maar het was allemaal even lekker. De mensen draafden maar af en aan; lege schaaltjes weg, volle er voor in de plaats. Na het eten vertelde de chauffeur dat we ongeveer tien minuten moesten lopen naar de bus. Het leek er op dat hij een andere tijdsindeling had dan wij want voor ons gevoel duurde het wel een half uur. Het leek er even op dat onze gids zelf de weg kwijt was. Maar we zijn er weer gekomen.

LEMMER - Zaterdagmiddag. Vandaag Himmeldei op de Vissersburen. Daar ben ik zonet even bij langs gelopen. Wel gezellig en één van de winkeliers vertelde dat hij heel tevreden was over de verkopen. Een leuk initiatief. Maar eens afwachten of zij ook nog een keer aan het 'hjersthimmeljen' gaan.Af en toe loopt er nog eens een vaste klant binnen. Maar vandaag waren er ook een paar Duitsers en wat Nederlanders die binnen kwamen. De meesten heb ik kunnen helpen. Er is altijd nog wel wat in voorraad. Vanmorgen kwam er iemand om 60 cadetjes en die heb ik moeten doorsturen. Gistermiddag stond ineens de auto van Lekkerland voor de deur. Met de Paasbestelling. Die was door een misverstand niet uit de boeken gehaald. De verleiding was groot om het spul aan te nemen en de deur maar weer open te gooien. Maar dat zou niet verstandig zijn; nu ik eenmaal gestopt ben is het beter om het zo maar te laten.

Maandag was eigenlijk de eerste dag dat het merkbaar was dat het rustiger werd. Nu had ik de gelegenheid om wat extra's aan het werk in huis te doen. Eerst het geld van de laatste weken geteld, het geld op de giro gestort en alle rekeningen betaald. Zo krijg je een beter overzicht van de zaken. 's Avonds was er geen vergadering en dus tijd voor wat anders. Dat werd een ritje naar Oosterzee en Echten. In Oosterzee heb ik het loonbedrijf van Hoekstra bekeken. Hoekstra wil graag uitbreiden. Als je er langs rijdt heb je geen idee hoe uitgestrekt dit terrein al is. In Echten heb ik een kijkje genomen bij de boerderij die de Gemeente zal kopen om daar 'Sportstad Echten', zoals het bij Plaatselijk Belang De Trije Doarpen al genoemd werd, aan te leggen. Gewoonlijk ga ik heen en terug over het Westend maar deze keer heb ik terug de A50 genomen. Daar heb ik de laatste jaren niet meer op gereden en dat moet er toch weer eens van komen. Binnenkort staat er een rit naar Heemskerk op het programma en dan moet ik mij weer veilig op de weg voelen. Even wennen dus.

Dinsdagmorgen al vrij vroeg hoorde ik een tikje. Een vrouw met een wit bestelbusje was achteruit tegen de lantaarnpaal midden voor het Gemeentekantoor gereden. Net tegen een van de weinigen die nog keurig rechtop staan. De vrouw reed een rondje om de paal en verdween. Het is mij niet opgevallen of de paal nu ook scheef staat. Misschien was het tikje daarvoor te zacht. In de loop van die dag kwam de handel in kaarten voor Tryater wat op gang. Volgende week Donderdag komen ze hier met hun nieuwste stuk, 'Ach en Wee State 13'. 's Avonds maakte ik een wandeling langs het strand. Daar was ik nog niet geweest nadat het meeste werk klaar was. Het ziet er allemaal keurig uit, maar toch, geef mij de oude toestand maar met de grote brokken steen. Over de dijk ben ik gelopen tot voorbij de camping. Die had ik nooit eerder van de kant van de dijk af gezien. Twee dingen vielen mij speciaal op; de uitgestrektheid en de rommelige aanblik.

Al een paar weken kon ik, als er een bestelling weggebracht moest worden, mijn ventersbeurs niet vinden. Die zou dus wel ergens tussen of onder geschoven zijn. Woensdag moest er brood naar het Schippersinternaat. Nu eens serieus om die beurs zoeken. Niet te vinden. Als ik terug reken dan heb ik hem niet meer gezien nadat die dieven hier geweest zijn. Mijn zilveren balpen, jaren geleden gekregen van de buurtvereniging, heb ik ook al een poosje niet gezien. De kans lijkt mij groot dat deze beide voorwerpen ook bij de dievenbuit zijn geweest.

Het grootste deel van de Woensdag heb ik besteed aan het bijwerken van de boekhouding over een paar maanden. Later ben ik nog aan het opruimen gegaan. Eerst maar eens een klein hoekje, het aanrecht uit de tijd dat onze achterkamer ook nog als keuken dienst deed. Donderdag kreeg ik die hoek klaar en Vrijdag kreeg ik er een beloning voor: 'Do hast aerdich oan it opromjen west.' Deze woorden van een theedrinker was ik wijs mee. Dan weet ik tenminste dat het resultaat zichtbaar is. Woensdagavond reisde ik voor de tweede keer binnen een week naar Bantega. Nu voor de vergadering van Plaatselijk Belang. Het zijn altijd gezellige en interessante avonden, de vergaderingen van Plaatselijke Belangen in de verschillende dorpen. Deze avond werd ons wel goed duidelijk gemaakt dat je ook in Bantega je beloften moet nakomen. College en ambtenaren kunnen er op rekenen dat zij op deze avonden aan eventuele niet-vervulde toezeggingen herinnerd zullen worden.