LEMMER - Zaterdagmiddag. De zon probeert er door te komen. Na een stormachtige morgen. Misschien komt het weerbericht uit: vanmiddag opknappen en morgen zomerweer. Dat zou morgenavond met de Dodenherdenking ook welkom zijn. Vaak is het op die avond heel rustig weer. Alsof de natuur onze stemming heeft overgenomen. Zo juist heb ik een bosje witte rozen gehaald. Die moeten morgenmiddag naar het kerkhof. 's Avonds heb ik daar geen gelegenheid voor, dan heb ik even een andere taak.

Maandagavond waren de leden van de Freonen fan it Lemster Fiifgea door het bestuur van de Oudheidkamer uitgenodigd. Met de bedoeling om mensen te krijgen die eens willen helpen met rondleidingen en dergelijke door het museum. Of dat gelukt is, weet ik niet. We hebben er in ieder geval een paar gezellige uurtjes gehad. Met wat uitleg over de collectie door het bestuur.

Dinsdagmorgen bracht de post een grote envelop van de Profinsje Fryslân. Dat was een enquete met vragen over je woonwensen voor de komende jaren. Voor mij geen moeilijke opgave: maar één wens en dat is nog heel lang hier op de Nieuwburen blijven wonen met alles wat ik nodig heb op korte afstand. Even later haalde ik mijn medicijnen voor de komende twee maanden uit de apotheek. (ook een instelling die lekker dichtbij is). Toen ik weer naar huis ging vlogen er opeens allemaal kranten door de lucht. Bij de brug had iemand de wind onder een stapel kranten gekregen. Wat hier vooraan op de Vissersburen bleef hangen heb ik opgezocht en thuis bij het oud papier gedaan. Zo kregen we tenminste niet een al te grote rommel in de buurt. Er was ook nog een trouwerij. Hier had men wat leuks bij bedacht, tenminste iets dat ik nog niet eerder had gezien: bellen blazen. Op de wind dreef alles vlug weg, tot hoog boven het Gemeentehuis. Dit is beter dan het strooien van rijst. Hier wordt geen eten verknoeid en als de mensen vertrekken blijft er niets op straat achter. 's Middags hadden we bingo in Het Baken voor de kinderen van de buurt. Ik had het heel gemakkelijk. Eén van de oudste kinderen heeft de nummers opgeroepen zodat de bestuursleden bijna niets te doen hadden.

De volgende morgen, Koninginnedag, keek ik om half zeven even buiten. De eerste mensen voor de vrijmarkt waren er al. De ruimte onder de luifel was al helemaal bezet. Om negen uur werd de vlag gehesen op het Gemeentehuis. De eerste keer aan de nieuwe vlaggestok. Dat lijkt heel wat beter dan wat we de laatste jaren hadden. De mensen die een onderscheiding hadden gekregen hielpen bij het hijsen van de vlag. Later trof ik Bert Schotanus op de Kortestreek en 's avonds in Echtenerbrug zat Jaap de Jong naast mij. Ik kreeg de indruk dat beide erg ingenomen zijn met hun lintje. Op de vrijmarkt heb ik alleen een plantje gekocht. Verder heb ik nergens behoefte aan. Meer belang had ik bij de verkoop van de spullen van de kleuteropvang van de buurtvereniging. Dat ging eerst helemaal niet, maar later gingen vooral de grotere stukken er uit. Er is maar weinig in mijn garage terug gekomen. Bij Het Baken was het ook behoorlijk druk. Daar ben ik niet lang gebleven, allen op een paar prijzen geschreven. Ik heb daar niets van gehoord, dus zal het geen prijs hebben opgeleverd. Het gaat ook niet zo erg om de prijzen, maar het is toch altijd leuk als je wat wint. Voor het Gemeentekantoor was een groot springkussen opgesteld. Daar was veel belangstelling voor van de jeugd. Tegen twaalven stond er een ambulance op de Gedempte Gracht. Daar werd een jongen mee afgevoerd. Naar mij verteld werd was hij over de plastic 'muur' van het kussen gesprongen en op zijn hoofd terecht gekomen.  's Avonds zou ik voor de krant naar de toneeluitvoering in Echtenerbrug. 'Gjin Piet, mar pizza'. Om goed zeven uur hoorde ik de brandweer voorbij rijden maar lette daar verder niet op. Toen ik de auto zou ophalen stond de brandweer bij het Centrum. Een brandje in de keuken. Er kan schade genoeg zijn maar toch is het goed afgelopen. Als het vuur doorgezet had, had het hele blok wel plat kunnen gaan; alles zit daar aan elkaar vast gebouwd.

Woensdag was het water in de fontein - die de laatste tijd behoorlijk trouw zijn werk doet - de hele dag oranje gekleurd. Ik vroeg mij af of het dan Donderdag ook rood zou zijn. Dat was niet het geval. Nu ik er over nadenk zou dat ook niet goed geweest zijn. Te politiek gekleurd. Van die eerste Mei hoor je verder ook al niet veel meer. Ik herinner mij dat wij in de eerste jaren van de lagere school op die dag met een half lege klas zaten omdat er dan een reisje gemaakt werd. Ik meen naar Gaasterland. Voorzover ik weet is het planten van een boom nog de enigste activiteit in Lemsterland op die dag. Het is trouwens al een vooruitgang dat er weer bomen geplant kunnen worden. Een paar jaar geleden moest de jaarlijkse boomplantdag nog afgelast worden. De reden was dat er geen geschikte plaats voor nog meer bomen in de Gemeente te vinden was.

Donderdagavond kwamen wij als Raadsfractie nog even bij elkaar. Als voorbereiding op de commissievergaderingen. Daar zijn we de komende week weer drie avonden zoet mee. Er zou ook nog een vergadering van de commissie voor de bezwaar- en beroepschriften bij zijn maar die gaat niet door. Dat is nu wel gemakkelijk, maar het moet later wel ingehaald worden. Hiermee wil ik niet klagen. We hebben dit tenslotte allemaal zelf gewild en we doen het werk met plezier. Het moest soms wat beter over de tijd verdeeld zijn. We zitten weer in de tijd van allerlei herdenkingen. Dan gaan mijn gedachten terug naar de wijze waarop dit in voorbije jaren gebeurde. Op een dag als de vijfde Mei was het meestal de hele dag feest in Lemmer. Vooral bij de lustrumvieringen werd er veel werk van gemaakt. Muziek, kinderfeesten, optocht, stoelendans, iedereen werd de hele dag bezig gehouden. Daar is niet veel meer van over. Zulke dingen passen niet meer in de levenswijze van tegenwoordig. Jammer, maar zo is het nu eenmaal.

LEMMER - Zaterdagmiddag. Het loopt tegen drieën. De wandelaars komen binnen. Nog niet in grote getale maar toch is het al gezellig. Een terrasje ingericht voor De Faam en op het Fedde Schurerplein. Een bierwagen en de mobiele muziektent op het plein opgesteld. De wandelaars hebben het geweldig getroffen met het weer. Misschien een beetje aan de zonnige kant, maar beter dan de hele dag regen, Een week of drie geleden werd er tegen de zijmuur van de slagerij een stroomkast geplaatst. Voor donderdags, voor de markt. Maandagmorgen begonnen twee mannen hem er weer weg te halen. Een meter of drie verder werd het ding weer opgesteld. Dan vraag je je af waar dat goed voor is. Dat werd me de volgende morgen verteld. Er was vergeten om met de eigenaar te overleggen over de plaats. Omdat deze de kast liever een stukje naar achteren wilde hebben was deze vorm van werkverschaffing nodig geweest. Twee man hadden er de hele morgen werk aan. Dat is geen verloren tijd geweest, op de nieuwe plaats staat de kast veel beter. Maar zulke dingen moeten eigenlijk in één keer goed gebeuren. 's Middags werden er weer een paar bloembakken geplaatst. Nog erg kaal, maar vorig jaar hebben we gezien hoe het dan ineens kan uitgroeien tot een mooie, volle bak. We zullen afwachten of het ook helpt tegen het wildparkeren. Dat gaat nog altijd door, ook al schrijft de parkeerpolitie geregeld bonnen uit. Ik zou ook niet weten hoe dit de mensen duidelijk gemaakt moet worden. We kunnen alles niet vol zetten met borden NP. De pleintjes voor het Gemeentehuis en het Gemeentekantoor nodigen er ook wel toe uit. Vooral als er al een auto staat, staan er zo maar een paar bij.

Het VVV-kantoor is met ingang van dit seizoen op maandagmorgen gesloten. Geen goede zaak, niet erg gastvrij. Er liepen al verschillende mensen tegen de dichte deur op. Het is er niet beter op geworden nu de Lemsterlandse vereniging in het grotere geheel is opgegaan. Dat is een zaak die overal voorkomt en financieel lopen ze achter elkaar vast. Zelf heb ik een paar maanden geleden bedankt als lid toen ik de winkel sloot. Als het een zelfstandige afdeling gebleven was, was ik waarschijnlijk wel als steunend lid verder gegaan. Om een uur of tien maandagavond kwam ik tot de ontdekking dat ik de sing-inn helemaal vergeten had. Stom, ik mag daar altijd graag even bij zien. Misschien volgend jaar een herkansing.

Dinsdagmorgen waren Rinze Visser en ik in het Raadsledenkamertje van het Gemeentekantoor. Daar kwam een oude bekende langs, Albert Hendriks. Hij noemde ons 'twa coryfeeën fan de Ried fan Lemsterlân'. Het was leuk om elkaar na enkele jaren terug te zien. Albert vond dat de negatieve publicaties over Lemmer van vorig jaar nodig weerlegd moesten worden. Wij konden meteen kennis maken met onze nieuwe voorlichtster Roos, de opvolgster van Esmeralda Boonstra. Zij zou een gesprek hebben met Albert Hendriks.'s Avonds hadden we de maandelijkse vergadering van commissie I. De belangrijkste punten waren de notitie over de leegkomende boerderijen en het vraagstuk van de tuintjes in Oosterzee. Het was jammer dat er twee fracties niet vertegenwoordigd waren. Dan had het er voor de betreffende mensen misschien beter uitgezien. Dat is het vervelende met een vergadering op dinsdag, dan mis je de beide bridgende Raadsleden.

Woensdagmiddag kreeg ik een telefoontje uit Amsterdam, van Afra van der Hoff. Zij wilde mij een adreswijziging sturen maar wist de postcode niet. Zij woont nu in zorgcentrum St. Jacob. Met uitzicht op Artis naar zij mij vertelde. Het duale stelsel vraagt telkens weer andere dingen van ons. Voorheen stelde het college de begroting op, nu moet de Raad kaders aangeven van wat er in ieder geval moet gebeuren. Dat leek mij heel erg moeilijk, maar we zijn er uit gekomen. Woensdagavond kwamen we hiervoor als Raad informeel bij elkaar. Zes fracties hadden punten ingeleverd, de griffier had er een overzicht van gemaakt en na alles nog eens doorgesproken te hebben konden we er per fractie 10 punten uit kiezen die voorrang moeten hebben op de begroting voor 2004.Tot mijn verwondering waren we er binnen een kwartier uit. Dat kan alleen als je als fractie eensgezind bent. Dat is bij ons het geval en het lijkt mij dat het bij de anderen precies zo is. Soms tref je mensen die je in tijden niet gezien hebt, ineens een paar keer achter elkaar. Dat overkwam mij op Koninginnedag. 's Morgens bij het vlag hijsen trof ik na jaren de vroegere schilder en oud raadslid Klaas de Jong. 's Avonds bij het toneel in Echtenerbrug zat hij weer vlak voor mij. Met Albert Hendriks ging het mij bijna net zo. Na onze ontmoeting van dinsdag was hij donderdag de hele dag in het nieuws op radio en televisie. Dat was omdat hij een deel van de activiteiten van het Noord Nederlands Bureau voor Toerisme wil overnemen.

Donderdagavond vergaderde commissie II. Die volgde ik vanaf de publieke tribune. Het duurde langer dan ik verwacht had, maar echt laat was het toch niet toen de strak leidende voorzitter Joop Bangma de bijeenkomst sloot. Maar dan hebben we de gewoonte om nog wat te blijven napraten zodat het toch bedtijd was toen ik thuis kwam.

LEMMER - Zaterdagmiddag. Tot nu toe is het de hele dag wat donker en triest geweest. Als je buiten komt voel je af en toe een paar spatjes. Terwijl ik dit schrijf begint het toch wat te glimmen. De zon probeert toch nog om er door te komen. Meteen schieten mij de woorden van neef Andries weer door de gedachten: 'Geen zaterdag zo kwaad of de zon schijnt vroeg of laat.' Misschien komt het ook vandaag weer uit. Vanmorgen werd ik gebeld door Henny D”lle. Hij vertelde dat hij contactman voor de VVV- voor onze Gemeente geworden is. Iets dat ik overigens al gehoord of gelezen had. Het speet hem dat ik vorige week wat negatief over het kantoor geschreven had. Het is dan wel op maandagmorgen gesloten maar dat is alleen in het voorseizoen, in de drukke maanden komt de maandagmorgen er weer bij- Wat ook een goede ontwikkeling is, is de openstelling op vrijdagavond- Het is wel zo dat een paar mensen die voor de dichte deur komen meer opvallen dan een hele groep die wel naar binnen kan.

Het deed mij goed te horen dat er toch weer gewerkt wordt om het imago van Lemmer wat op te poetsen. Dat is wel nodig na alle slechte publiciteit van vorig jaar. Het liefst zou ik zien dat we weer een zelfstandige VVV-organisatie voor Lemsterland kregen. Met meer inbreng van vrijwilligers die ook eens op het kantoor willen bijspringen. Dan zou dat ook eens op Hemelvaartsdag en Pinkstermaandag open kunnen. Op zulke dagen komen er ook nog al wat mensen aan de dichte deur. In ieder geval ben ik blij te horen dat er toch weer eens iemand serieus bezig is om mensen naar Lemsterland te halen en het hun zo goed mogelijk naar de zin te maken. Maandagmorgen ging de schop er weer in op de Gedempte Gracht. Twee auto's van NUON. Eén met een kraantje er achter. Blijkbaar werd de stroomkast die vorige week verplaatst werd, nu aangesloten. Ik heb me er over verwonderd dat alle graafwerk met de hand gedaan werd terwijl het kraantje werkloos op de aanhanger bleef staan. Men zal er wel een goede reden voor hebben gehad.  's Avonds hadden we een bespreking op het Gemeentekantoor. Toen we daar vandaan kwamen liep de fontein over. Hij doet zijn werk anders de laatste tijd behoorlijk goed. Ik weet niet of er deze keer mee geknoeid was of dat het een technische storing was. Als ik het goed gezien heb brandt de verlichting de laatste tijd ook niet meer. Dinsdagmorgen werd er geprobeerd om de zaak door te spuiten of te steken. Dat heeft vast niet voldoende geholpen want woensdagmorgen werd er weer gegraven. Tot nu toe zie ik de fontein weer volop spuiten; maar eens afwachten hoe lang dat duurt.

Dinsdagavond zijn we Lemstervaart in geweest. Bij André v.d. Berg hebben we het Kriteprogramma voor het volgende seizoen voorlopig opgezet. Dat moet je wel vroegtijdig doen; aan de ene kant moeten de mensen die de avond verzorgen op tijd ingehuurd worden, aan de andere kant moet er ook ruimte vastgelegd worden.

Woensdagavond ben ik bij de uitzending van Radio Lemsterïand geweest. Het was de tijd voor het jongerenprogramma The Lemster Young Ones. Onze meest rommelige uitzending. Het is prachtig te zien hoe die kinderen met de uitzending bezig zijn. Hun muziekkeuze is meestal de mijne niet maar dat kun je ook niet verwachten. Zij doen hun best maar ze zijn nu eenmaal druk en 'melig'. Dat hoort immers bij de leeftijd van zulke meisjes.

Donderdagmorgen was er ook al weer de nodige afleiding. Er werd weer gegraven op de Gedempte Gracht. Nu hier tegenover, op de hoek van het pleintje. Er werd lang gewerkt, er werd een gat geboord en daar kwam de paal met verwijzingsbordjes in. Volgens mij is die paal wat verzet, een kleine meter dichter bij de lantaarnpaal. Ik vraag mij af wat het nut is van zulke werkzaamheden. Het enige dat ik kan bedenken is dat de grote auto's met kramen die voor de markt komen zo wat meer ruimte hebben om te manoeuvreren dan voorheen. Al dat graven is niet bevorderlijk voor de nieuwe bestrating. Hoe netjes het ook herstraat wordt, het blijft altijd zichtbaar. Het is al weer een maand of wat geleden dat hier voor de deur gegraven werd voor een stroomstoring. Keurig gemaakt, maar vandaag zag ik dat het op die plaats, vooral in het gootje, toch begint weg te knijpen. Ook de kuil die hiernaast bij Dijkstra weggewerkt was, begint zich al weer af te tekenen.

Vrijdagmiddag vergaderden we hier bij mij thuis met het dagelijks bestuur van Radio Lemsteriand. Langzamerhand krijgen we de zaken aardig op orde. Af en toe komt er eens een medewerker bij, we hebben de indruk dat er ook meer geluisterd wordt. Binnenkort hebben we ook weer telefoon. Een mooi nummer, 534444. Komende woensdag lijkt het wel een interessant programma te worden met o.a. indrukken van de kuiertocht en de officiële opening van het asielzoekerscentrum.