LEMMER – Zaterdagmorgen. Dit zou zo maar eens mijn laatste column kunnen zijn. Vanmiddag komt Sinterklaas op bezoek bij de kinderen van onze buurtvereniging. Je weet dan nooit of je na afloop wel weer als een vrij mens naar huis kunt gaan. Misschien heb je in dit jaar wel wat gedaan waarvoor Sinterklaas je mee wil nemen. Eigenlijk wil ik wel graag vrij blijven want vanavond moet ik voor de krant naar ‘De Griene Man’. Na ’s middags een korte vergadering van het presidium was maandagavond Follega aan beurt waar de najaarsvergadering van Doarpsbelang werd gehouden. Er was iemand van It Fryska Gea die heel mooie dia’s vertoonde uit de gebieden die deze organisatie in beheer heeft.

Dinsdag morgen naar Echtenerbrug op verjaardagsvisite bij onze fractiegenote Corrie van Deursen. Een paar gezellige uurtjes. Goed dat er ook andere bezoekers waren. Als je alleen met je fractie bent draait het gesprek toch telkens weer om het Raadswerk. Nu kregen we meer een algemeen gesprek. ’s Middags een verlaat bezoek aan omroepmedewerker Imke de Vries en zijn vrouw. Enkele weken geleden waren zij veertig jaar getrouwd. Omdat zij een reis aangeboden hadden gekregen was ons bezoek uitgesteld tot zij terug waren. Toen was het weer moeilijk om een geschikte tijd te vinden. Het werd dinsdagmiddag voordat Janet Wind en ik een attentie naar de Blazer konden brengen. Nog was de dag niet vol want ’s avonds was er nog een dagelijks bestuursvergadering van Radio Lemsterland. We lopen nog altijd tegen een gebrek aan technici aan. Zonder aanvulling daarvan kunnen we niet tot uitbreiding van de programma’s komen. Dus, wie interessant vrijwilligerswerk wil doen, kan bij de omroep aan de slag komen.

Woensdag de verkiezingen. Een lange dag, van zeven uur ’s morgens tot negen uur ’s avonds. Ik moest er een uurtje tussen uit. Op de Jozefschool samen met Roel Kingma een praatje houden over Jozeph en Sarah Blok. Terug naar Suderigge waar het de hele dag flink door liep. We hebben niet één keer tegen elkaar gezegd: ‘Kwam er maar weer eens iemand’. Het viel wel op dat veel mensen lang achter de stemmachine bleven staan. Dat zullen dan wel ‘zwevende’ kiezers geweest zijn die pas in het stemlokaal een landingsplaats vonden. Tussen alles door vond ik nog even tijd om bij het Gemeentekantoor te zien bij de laatste demonstratie van de asielzoekers en hun kinderen.

Donderdag thuis eerst wat orde op zaken proberen te stellen. Na zo’n verkiezingsdag moet je weer wat in het gewone ritme komen. De fractievergadering voor die avond stelden we een week uit. Het is maar een korte agenda voor maandagavond. Dan kunnen we beter voor de commissievergaderingen nog een keer bij elkaar komen.

LEMMER – Zaterdagmorgen. De post bracht zo juist een briefje van de Gemeente. Burgerzaken is begonnen met de voorbereidingen voor de Statenverkiezingen van 7 maart volgend jaar. Zij informeren nu of de leden van de stembureaus dan ook weer beschikbaar zijn. Ik heb me daar maar weer voor opgegeven. Het zou mij niet verwonderen als we er eerder nog een keer zouden zitten. Na de aparte uitslag van de Kamerverkiezingen wordt het moeilijk om een kabinet te vormen. Mocht dat helemaal niet slagen dan zou het zo maar kunnen gebeuren dat de verkiezingen overgedaan moeten worden. Maar misschien valt het mee en komt er toch nog overeenstemming. Het ging eerst maar traag met de verkoop van kaarten voor Tryater. Nu kwam er ineens gang in. Soms vijf of zes in één bestelling. Donderdag was ik er helemaal door. Er was zelfs al een wachtlijstje. Die mensen heb ik achteraf toch nog kunnen helpen met kaarten die afbesteld werden.

Vrijdagmiddag belde er iemand om twee kaarten. Toen zij hoorde dat die er niet meer waren werd zij kwaad. Zij had er in haar ogen recht op omdat zij de vorige dag verscheidene keren gebeld en geen gehoor gekregen had. Even later weer een telefoontje. Nu had zij naar Tryater gebeld om een klacht in te dienen. Ik had een aantekening gekregen en zij en haar man kwamen toch! Zij zijn niet geweest en een gesprekje met Leeuwarden leerde dat zij daar ook nogal kwaad geweest was. De telefoniste had zich er maar een beetje uitgepraat.

Maandagavond Raadsvergadering. Een agenda met maar een paar punten. Het kostte nog behoorlijk wat tijd. Zo gaat het toch vaak. Als er ergens ruim tijd voor is, wordt die tijd er ook mee gevuld.

Dinsdagmiddag heb ik stukken zitten lezen op het Gemeentekantoor. Donderdagmiddag de rest voor de commissievergaderingen. Dat was ook de reden waarom die boze mevrouw mij niet aan de telefoon kreeg.

Woensdagmiddag een bijeenkomst van de commissie voor de bezwaarschriften. De voorlaatste van die commissie in dit jaar. We moeten gemiddeld wel één keer per maand in actie komen. Er worden vrij veel bezwaren ingediend, een bewijs dat de inwoners mondiger worden en niet meer overal mee accoord gaan. ’s Avonds was ik bij de uitzending van De Souwe. Een levendige discussie zo kort na de verkiezingen. Geen wonder, twee Raadsleden en een oud-Raadslid in het panel. Imke de Vries als vierde man er tussen in, als een wesp om zich heen stekend. Na De Souwe de laatste uitzending van Kletskoek. Helma Brouwer gaat zich na twee jaar weer op wat anders richten. Ik verwacht dat zij na een poosje weer met nieuwe ideeën bij Radio Lemsterland terugkomt.

Donderdagavond moest ik kiezen. Een vergadering van het algemeen bestuur van Radio Lemsterland of fractievergadering voor de commissies. Ik zou mijn tijd verdelen maar het werd toch de hele avond de fractie.

Vrijdagavond de eerste keer dat Krite De Lemmer wat organiseerde in De Hege Fonnen. Wel even spannend, maar het verliep prima. Na afloop iedereen tevreden, over het stuk en het gebouw. Dan is alle werk toch niet voor niets geweest en is een vervelend telefoontje vlug vergeten.

Op het stembureau werd mij deze opname van een stuk Nieuwburen en omgeving gebracht. Het moet wel een heel oude foto zijn want de toren van de Gereformeerde kerk heeft nog een ander uiterlijk. Bovenaan zit een soort omgang en aan het dak verschillende uitsteeksels. Rechts van de toren de consistorie en de pastorie van de Hervormde kerk. Meer naar links de eerste twee huizen aan de Straatweg. Door de bomen zijn de gebouwen te zien waar later de garage van de ZuidWestHoek gebouwd werd. In de verte is de loop van de Rien te volgen. Daar tussen en verderop allemaal landerijen.

LEMMER – Zaterdagmorgen. Het heeft de hele morgen nog niet geregend. Dat zijn we niet meer gewoon. Alle dagen was het weer raak. Het enige verschil was dat de duur en de hoeveelheid water niet elke dag evenveel was. Maar het mooie, droge weer lokt de mensen nog niet naar buiten. Het is nog rustig in ons dorp. Men heeft vast nog genoeg Sinterklaas cadeautjes in huis zodat er geen boodschappen gedaan hoeven te worden. Het kan ook zijn dat het geld op is.

Maandagmorgen werd de Kerstboom voor het Gemeentehuis geplaatst. De verlichting kwam er pas woensdag in. Sinterklaas moest eerst weg zijn.’s Avonds vergadering van Commissie I. De plannen voor de bouw van een supermarkt aan de Lijnbaan stond weer eens op de agenda. Heel langzaam komt daar wat schot in. Veel hangt er vanaf of de laatste huizen aan de Schoolstraat door de ontwikkelaar aangekocht kunnen worden.

Dinsdagmiddag fractievergadering in Echtenerbrug. Toen de week daarvoor de stukken op de toonbank lagen schrok ik. Wat een stapel. Gelukkig was de envelop voor Radio Lemsterland er ook bij. Dat scheelde mij de helft in het lezen. Als je er dan mee bezig bent valt het ook nog mee. Je hoeft niet alles tot de laatste letter te lezen.

Woensdag was het mijn verjaardag. Voor negen uur waren er al twee dames van de buurtvereniging. Dat kwam mooi uit, de telefoon begon te rinkelen en nu konden zij mooi koffie zetten. Zo liep het de hele dag rustig door. Toen de familie uit Beverwijk en Egmond er was hoefde ik mij niet meer om koffie en gebak te bekommeren. Ook geen drukte met het eten op deze dag. Om half een werd patat en kibbeling gebracht zodat we heerlijk rustig met ons vieren konden eten.’s Avonds toch maar naar de studio. Er was nog net genoeg tabak om daar te trakteren. Toen ik thuis kwam waren er nog zeven felicitatiemailtjes binnen gekomen. De meeste afzenders daarvan zullen eerst wel voor niets gebeld hebben.

Donderdagavond was dan de vergadering van Commissie II. Van acht tot half elf. Kort nadat we begonnen waren kwam er een enorme vuurwerkknal. Het was net toen door de politie toelichting gegeven werd op hun werkplan. Konden zij meteen horen dat hun aanwezigheid in het centrum nog wel gewenst is.

Vrijdagavond ons jaarlijkse etentje met het bestuur van de buurtvereniging. Deze keer in het Centrum. Dat stond al op het programma maar in verband met mijn 75^e verjaardag had ik de kosten overgenomen. Als verrassing voor mij had het bestuur een ijsdessert besteld. Dat werd vlammend binnengebracht. Het cijfer 75 was erin verwerkt. Een gezellige avond met lekker eten.

LEMMER – Zaterdagmorgen. ‘We beginnen weer met nieuwe moed en oude tegenzin!’ Hoe vaak zou ik die woorden gehoord hebben? Toen de ovens in de Centrale Bakkerij omgebouwd werden op aardgas kwam er een putje in de steeg. Daar werd elke week, meestal op maandag, water uit de leiding gepompt. Eén van de gasfitters had op maandag altijd hetzelfde antwoord als tegen hem gezegd werd: ‘Al weer maandag’. Geen wonder dat hem die uitspraak vaak ontlokt werd. Aan die woorden moest ik denken bij het beginnen van deze column. Wat ben ik dan gelukkig dat ik alles nog zonder tegenzin doe. Ook na twee weken zonder volledige column maak ik dit nieuwe begin met plezier. Het eerste verhaaltje voor 2007. Zal het slagen om aan alle nummers van het nieuwe jaar weer een bijlage te leveren?

Zo’n blik in de toekomst kunnen we niet maken. Daarom terug naar ons gas. Wij waren in die tijd één van de grootste afnemers van het – toen nog gemeentelijke – gasbedrijf. We kregen dan ook extra aandacht van de directeur van het bedrijf, Rien Roepert. Deze kon aan de hand van het totaalgebruik precies volgen wat er bij ons in het bedrijf gebeurde. Hij kwam nogal eens langs en kon dan met onze menger Lex Loen precies nagaan hoe laat de eerste oven werd aangezet, hoe laat de tweede en wanneer de pitten omhoog of omlaag gedraaid waren. De afname van gas was toen nog lang zo hoog niet als nu. Nog bijna geen gaskachels en in de uren dat wij het meeste gas nodig waren was het gebruik in de huishoudingen nog niet begonnen. Hoe meer gas er gebruikt werd, hoe goedkoper het geleverd werd. Er lag een grens bij 100.000 kuub. Dat zouden wij niet kunnen halen. Haaije Dijkstra, lid van de gascommissie, hoorde dat toen hij de nieuwe aansluiting kwam bekijken. ‘Dan laat je toch gewoon de laatste paar duizend kuub de lucht in vliegen’, was zijn advies. Een advies dat wij niet opgevolgd hebben. Schrijvend over Roepert kwam mij een andere ontmoeting in gedachten. Hij was toen voorzitter van de afdeling van de Partij van de Arbeid. Er was een bijeenkomst van die partij in het Nutsgebouw. Tegen het begin daarvan liep ik het cafégedeelte binnen. Daar stond de voorzitter om de bezoekers te ontvangen. Enthousiast werd ik welkom geheten voor deze bijeenkomst. Het was sneu, maar ik moest hem vertellen dat ik alleen maar een pakje sigaretten kwam halen. Ik heb hem maar niet verteld dat mijn aanvankelijke sympathie voor het socialisme toen al lang vervlogen was.

Morgen Oudejaarsdag. Weer spannend hoe het zal verlopen. Zoals het de laatste week gaat zijn we weer niet op de goede weg. In het Kerstweekend is het weer ruw gegaan. Van de verlichting rond de kerk zijn bijna alle lampjes kapot geslagen. Van de grote Kerstboom voor het Gemeentehuis is het grootste deel van de verlichting gesneuveld. Langs de Vissersburen moesten verlichting en vlaggen het ontgelden. Het schijnt dat daarbij tot op de daken is geklommen. Op de Kortestreek was er schade aan de verkeersborden.

Gisteravond een telefoontje. Jongelui waren in de speeltuin met vuurwerk bezig geweest en er was een vuurtje gestookt. Toen ik er kwam en langs de attributen ging zat er nog vuur in een bankje. De vonken waaiden eraf. Dan doet een emmertje water wonderen.

Nu dan weer op het nieuwe jaar af. De komende week vragen de Nieuwjaarsrecepties de meeste tijd. Ondertussen moeten we ons al weer voorbereiden op de commissievergaderingen van januari. Eigenlijk kijk ik daar al weer naar uit want ik mis dat werk. Ons laatste contact was op vrijdag voor Kerst. Op uitnodiging van de personeelsvereniging hebben we toen bij de Markol gegeten. Een heerlijke maaltijd. Ik heb mijn bord drie keer gevuld wat mij anders nooit gebeurt. Na die tijd heb ik niemand meer getroffen, noch van de Raad, noch van de ambtenaren. Straks maar gauw weer los!