Voor de middag was er een uitnodiging voor een korte presentatie en repetitie van ‘De Griene Man’. Dat is de theaterproductie die opgevoerd zal worden met de opening van de nieuwbouw van De Hege Fonnen. Het is een project onder leiding van Luuk Eisma. Hij had mij deze week al gebeld om foto’s van het interieur van De Wildeman. Die heb ik niet en ik heb hem doorverwezen naar de familie Wienia.

Wat we te zien kregen gaf de indruk dat er op 17 november een mooie productie zal worden gebracht. Een mengeling van een oud verhaal, gespeeld in de tegenwoordige tijd. De regisseur hoopt dat dit project een vervolg zal krijgen. Ik deel zijn optimisme niet helemaal, maar hoe dan ook, de spelers leren er veel van en die kennis nemen zij mee naar de verenigingen waar zij lid van zijn. ’s Avonds hadden we onze jaarlijkse bowlingavond van de buurtvereniging. Ik heb nog nooit zoveel kegels omgegooid als deze keer, maar toch eindigde ik weer in de achterste gelederen. Weer gingen de mooie vleesprijzen, beschikbaar gesteld door mijn overbuurman Gerrit Age Koopmans, mijn neus voorbij. Niet erg, wat moet je alleen met zo’n groot pakket vleeswaren?

Maandagavond was er een vergadering van Commissie I. Geen uitgebreide agenda. Wel een presentatie van de Stichting Dorpsbehoud. Een stichting waar ik wel wijs mee ben. We moeten oppassen dat het karakter van onze dorpen niet te veel wordt aangetast. Er is al te veel verdwenen. Denk maar aan de tweelinghuisjes.

Dinsdagmiddag hadden collega Kingma en ik een gesprek met de voorlichtster van de Gemeente over de officiële handelingen rond het monument voor Jozeph en Sarah Blok. Dat zal zijn op 24 november. Onze grootste zorg is of de stroomvoorziening op tijd klaar zal zijn. Dat is vaak wel erg moeilijk.’s Avonds was er een kofjejûn van de Krite. Daar werden dia’s vertoond door Ytzen Kooistra van Oudemirdum met als titel: ‘As planten mearkes sjonge’.Hij bracht dit zo mooi dat we hem meteen voor een vervolg hebben ingehuurd. Dan brengt hij vooral beelden van het vlinderleven.

Woensdag waren er geen verplichtingen. De gelegenheid om lekker op te schieten met de algemene beschouwingen. ’s Avonds kon ik na een paar weken weer eens een uitzending van Radio Lemsterland bijwonen. Een mooi gevarieerd programma waarvan ik nu de herhaling op de achtergrond volg. Alles loopt goed bij de radio, alleen zitten we nog altijd te wachten op technici waarmee we het sportprogramma op zaterdagmiddag van de grond kunnen krijgen.

Donderdagavond vergadering van Commissie II. Ook al geen grote agenda. Toch kostten enkele punten, vooral over de WMO, behoorlijk wat tijd. Een punt waar ik nog wel wat discussie over verwacht had kreeg maar nauwelijks aandacht. Dat was de brief van minister Remkes over het gebed aan het begin van de Raadsvergadering. Alleen de verklaring van twee fracties dat zij het willen houden zoals het nu is. Dat viel mee; ik was bang dat er leden zouden zijn die ook deze waardevolle traditie wilden afschaffen. Er was voor die avond ook een uitnodiging voor een bijeenkomst van de Marrekrite in Grou. Maar je kunt nu eenmaal niet alles meenemen.

Vrijdagmorgen nog even een vergadering van de fractie. Die was mooi op tijd afgelopen zodat ik nog tijd over had om naar de kapper te gaan. Dat was iets dat al een paar weken op het programma stond maar telkens weer werd uitgesteld. Het had mij al een paar opmerkingen opgeleverd van de dames van het Kritebestuur en van de fractie. Donderdagavond hoorde ik in de commissievergadering ook al wat opmerkingen achter mij. Haar knippen heb ik altijd al uitgesteld. Ik vind het zonde van mijn tijd om in een kapsalon te zitten. Mijn moeder ‘dreigde’ wel eens er vlechtjes in te zullen maken.’s Avonds alleen maar een halve aflevering van Baantjer. Het volgende uur was voor een debat tussen Balkenende en Bos. Zonder op politieke voorkeur te letten was Balkenende voor mij winnaar. Hij kwam op mij veel zelfverzekerder over dan zijn opponent. De uitslag van de enquête verbaasde mij gistermorgen wel. Bos winnaar, al was het dan ook met een kleine voorsprong. 

Hierboven had ik het over de tweelinghuisjes. Dan bedenk je ineens dat er veel van onze tegenwoordige inwoners zijn die niet weten wat hiermee bedoeld wordt. Nu, dat waren twee aan elkaar gebouwde huisjes voor de hervormde kerk. Hierbij plaats ik een heel bekende foto van dat hoekje met een turfschip in het Dok. In het linker gedeelte woonde Wiebe Poppe met zijn schildersbedrijf met bijbehorende winkel. Nadat Poppe met zijn bedrijf gestopt was en verhuisd, is er nog een winkel in feestartikelen in geweest. Naar ik meen van Koornstra. In het rechter huisje was ook een schilder gevestigd, Willem van Slageren. Op deze foto zien we een ladder aan de muur hangen. Direct achter het huis staat een gebouwtje, dat was de verfwinkel van Van Slageren. De schilder zelf heb ik niet gekend. Toen ik klein was woonde zijn weduwe er nog met haar dochter die ook al jong weduwe was geworden. Haar zoontje IJme speelde wel met Willem, zoon van Christ van Slageren en mij achter bij zijn oom en tante hier tegenover. IJme is in Indië gesneuveld, Willem is op de dag van de Bevrijding gestorven aan de verwondingen die hij bij het gooien van een Pantzerfaust door de Duitsers had opgelopen. Deze familie is niets bespaard gebleven.

LEMMER – Zaterdagmiddag. Elf november, Sint Maarten. Vanmorgen leek het eerst maar slecht. Regen en guur weer. Mijn eerste gedachte was dat we de optocht vanavond wel konden afblazen .Maar tot nu toe valt het mee. Als het zo blijft kan het toch wel doorgaan. Later op de morgen moest ik naar de studio. Het ging niet goed met de uitzending. Voor het Gemeentekantoor stond een groepje PvdA-leden. Onmiddellijk kwam Aletta Kingma naar mij toe om een roos aan te bieden. Omdat ik op 22 november wel ga stemmen. Zij deed verder geen pogingen om mij te bekeren. Dat zou ook geen zin hebben; ik heb mijn keuze gemaakt. De roos staat nu in een minikruikje dat ik bij de verloting van het Joods Nationaal Fonds gewonnen heb.

Maandagmorgen kon ik de algemene beschouwingen naar de griffier mailen. Dat werd ook tijd want zo lang je de stukken in huis hebt blijf je eraan schaven. Maar toch, toen onze fractievoorzitter het verhaal ’s avonds voorlas, kwam ik nog een taalfout tegen. Dat vind je dan wel heel vervelend. Maar het gaat om het verhaal en niet om de lettertjes. Die lettertjes heb ik nu eenmaal een zwak voor. Misschien had ik toch wel schoolmeester moeten worden!

Dinsdagmorgen ben ik eerst eens begonnen in de algemene beschouwingen de zaken waar wij ten opzichte van de andere fracties op moesten reageren, te merken. Daarna in ons verhaal de vragen aanstrepen waarop we van het college antwoord wilden hebben. ’s Avonds legden we in Echtenerbrug onze opmerkingen naast elkaar. Het was weer net zoals altijd: practisch alle opmerkingen gelijk. Zo konden we vol moed op naar het vervolg van de vergadering op de woensdagmiddag.

Die woensdagmiddag ging het in de Raad wat feller dan normaal. Er werd onderling al eens wat gedebatteerd. Dat schijnt een van de bedoelingen van het dualisme te zijn. Met enige inspanning waren we toch nog redelijk op tijd klaar. Toen met elkaar naar de Chinees in de Schans. Gezellig samen eten is een goed manier om de scherpste puntjes wat naar de achtergrond te dringen.

Er was heel wat papier in omloop door dit alles. Je mailt en faxed wat naar elkaar toe; voordat je er erg in hebt is de stapel die je net opgeruimd hebt weer even hoog. Donderdag ben ik eerst maar weer aan het ordenen gegaan. Papier opruimen, kleren opbergen, er was van alles te doen. ’s Avonds werd er bij een van onze presentatrices geoefend met de nieuwe MP3 spelers. Het lijkt ingewikkeld maar onze mensen zullen het wel in de slag krijgen. Ik ben er ook maar even wezen kijken. Ik zal er niet mee hoeven te werken maar het is toch gemakkelijk als je er wat vanaf weet.

Vrijdag nauwelijks de deur uit geweest. Naar de slager en de groentevrouw en dat was het. ’s Avonds een aflevering van Baantjer met daar achteraan de Staatsloterijshow. Weer geen prijs. Ik speel af en toe voor vier maanden mee. Dit was de tweede maand en beide keren dezelfde prijs: helemaal niets. Ondertussen is het avond geworden en de Sint Maarten optocht is weer achter de rug. Het begon heel leuk in Suderigge waar drie clowns de kinderen vermaakten. Dwars door het gebouw, de straten door. Bij bepaalde huizen aanbellen, zingen, snoep uitdelen. In de Van der Wal straat voelden we een paar spatjes regen. Het weerlichtte af en toe. Bij ons laatste adres regende het al flink en toen we in de speeltuin waren regende het hard en onweerde het heel zwaar. Donder en bliksem bijna tegelijk. Het is te hopen dat de kinderen niet al te nat zijn thuisgekomen. Ik was in ieder geval doornat. Er waren genoeg bekenden in de Jacob de Rookstraat waar ik had kunnen schuilen. Och, ondertussen ben ik weer mooi opgedroogd. Onderweg moest ik wel even aan de waarschuwing van de dokter denken. Bij storm niet meer naar buiten. Maar dat advies is van vijf jaar geleden en zal dus wel verjaard zijn.

LEMMER – Zaterdagmiddag. Sinterklaas zal niet vaak met zulk mooi weer in Lemmer aangekomen zijn als vandaag. Het was gezellig druk hier in het centrum van het dorp. Vanuit de deur heb ik het heel mooi kunnen volgen. Alleen jammer dat ik maar weinig kon verstaan van wat er gesproken werd. Volgende week komt de Sint bij onze buurtvereniging op bezoek voor de kleintjes in Het Baken.

Vanmorgen was er alweer politieke activiteit voor het Gemeentekantoor. Er hingen zelfs rode ballonnen aan de dranghekken voor het kantoor. Even later waren hekken en ballonnen verdwenen. Ze zullen toch niet door het gas in de ballonnen de lucht in gegaan zijn?

Maandagmorgen hoefde ik eigenlijk niet naar de krant. De tekst van mijn column was er al heen gemaild, de foto lag er nog van de week eerder. Toch vond ik het mooi dat ik er voor een ander boodschap nog naar toe moest. Als je alles met mail en telefoon afhandelt wordt het zo afstandelijk. Het is ook zo’n vast punt in het patroon van mijn maandag. ’s Avonds hadden we bestuursvergadering van de buurtvereniging. Afspraken maken voor de Sinterklaasmiddag. Gelukkig hebben we er weer een kandidate voor het bestuur bij. Als dat doorgaat kan het werk beter verdeeld worden.

Dinsdagmiddag onze maandelijkse zitting van de commissie voor de bezwaarschriften. Maar één zaak te behandelen maar die duurde langer dan ik verwacht had.

Vrijdagmorgen kwam mijn accountant. Hij had weer een en ander klaar en kwam dat bespreken. Het kostte maar een half uurtje en toen had ik de hele dag weer om aan allerlei werkjes te besteden. ’s Avonds was er dan het ogenblik waar we al jaren op gewacht hebben: de opening van het cultuur- en sportcentrum De Hege Fonnen! Met het gebouw hadden we al eerder kennis gemaakt. Nu was het afwachten hoe het zou werken.

Er werd een mooi maar overvol programma geboden. Dat verliep op zich wel goed. De afstemming tussen de techniek en wat er op de toneelvloer gebeurde was nog niet optimaal. Je kunt ook niet verwachten dat alles meteen perfect geregeld is. Ook voor de mensen in de bediening was het een krachtproef. Vandaag en morgen zijn het ook weer drukke dagen voor het personeel daar.

De Helling en ook het oude Nutsgebouw zijn mij altijd goed genoeg geweest. Maar als je die beide gebouwen vergelijkt met wat we nu hebben dan is dit toch een hele vooruitgang. Wat de Krite betreft gaan we er alleen met de voorstellingen van Tryater naar toe. Op 1 december is het gezelschap er voor het eerst. De kaartverkoop daarvoor begint al aardig op gang te komen. Ondertussen zijn wij het Zuiderzee College dankbaar voor de jaren tussen De Helling en De Hege Fonnen waarin we bij hen gastvrij ontvangen werden.