2007. Evert _Lemmer door de jaren heen: Door columnist Johannes de Vries.

Telnr: 0514-561638.

 

EVERT: 04-02-2007

LEMMER – Zaterdagmorgen. Piet Paulusma voorspelt: ‘Meer sneeuw dan donderdag’. Gelukkig dat hij niet zegt:’Meer sneeuw dan donderdag voorspeld werd’ want dan gingen we weer in de richting van maart een paar jaar geleden. Ik rekende er donderdag op dat ik mijn nieuwe sneeuwschuiver zou kunnen inwijden. Maar hij bleef nieuw. Die schuiver heb ik gewonnen op onze Kerstbingo.

Het weeralarm bleek achteraf weer overdreven te zijn. Er werd ook overdreven op gereageerd. Minder treinen, de bussen zouden straks wel niet meer rijden, scholen komen eerder uit. Zelf heb ik er ook aan meegedaan. We zouden ’s avonds naar Natura 2000 in Leeuwarden. ’s Morgens besloten we al om niet te gaan. Achteraf had het best gekund.

Toch kon ik die avond nog goed besteden. Er was een commissie II vergadering met een heel korte agenda. Nu ik toch in Lemmer bleef kon ik mijn fractiegenote mooi vervangen. Eigenlijk was het ook te gek om voor die paar punten van Echtenerbrug naar Lemmer te komen.

Maandagavond kregen we voorlichting over de plannen voor het bebouwen van Tramdijk Oost. Het gebied tussen de tramdijk en de Straatweg. Het lijken wel mooie plannen. Het is een beetje in dezelfde geest als Wolmeenthe in Steenwijk. Daar zijn we toen met de Raad een keer wezen kijken. Ik hoop alleen dat er hier niemand op het idee komt om er een huis van afvalhout tussen te bouwen. Dat huis hebben we nog verschillende keren in de kranten teruggezien. Na afloop was er nog een korte vergadering van commissie I.

Dinsdagavond even bij een paar bekenden langs in Suderigge. Dat is tegenwoordig een vast loopje geworden. Op 7 maart zit ik daar weer de hele dag op het stembureau. Wordt er vast wel weer gevraagd of ik er ben om maar vast te wennen. Nu, ik hoop niet dat ik daar ooit terecht kom. Al hoe goed en gezellig het er kan zijn.

Woensdagmorgen zette ik de radio aan op Omrop Fryslân. Zoals altijd. Eén van de eerste woorden die ik hoorde was ‘spybelje. Dat was hun vertaling van het Nederlandse spijbelen. Ik heb het woord nooit eerder gehoord. In het Fries heb ik het stiekem wegblijven van school niet anders omschreven gehoord dan als ‘skûltsje meitsje’ of ‘skûltsje boartsje’. Taal verandert wel eens wat, maar dit vind ik beslist geen vooruitgang. Later werd ik in ‘Nijs rûnom’ nog even op de vingers getikt. Ale Zwerver is acht jaar schipper op Lemmer en niet achttien zoals ik geschreven had.

’s Avonds was het maar druk in de studio. Er was een moment dat we wel met tien mensen binnen waren. Het is mooi als het zo leeft en iedereen bereid is om een bijdrage te leveren.

Elke vrijdagmiddag is er tot de verkiezingen een bijeenkomst van de kandidaten voor de Staten. Bij onze lijsttrekker in Cornjum. Deze keer kon ik mee. Het was reuze gezellig. Iedereen optimistisch over de uitslag. Met meer zetels verder dan met die ene van nu. Na afloop nog even gezellig iedereen een paar borden snert met roggebrood en spek. Dan ga je vol moed weer richting Lemmer.

Ik kreeg trouwens wel wat huiswerk mee. Kopij uit de afdelingen in de Zuidwesthoek verzamelen en daar één artikel van maken. Dat moet maandagmorgen klaar zijn. Als iedereen zijn bijdrage op tijd naar mij toe mailt is het wel een mooi karweitje.

We mogen dan nu wel in de wintermaanden zitten zonder er veel meer van te merken dan het weeralarm, het kan ook heel anders. Bij mijn vader zijn spullen kwam ik een klein fotootje tegen uit 1929. Gerekend naar de verhalen die de ouderen daar altijd over vertelden was dat ook een van de strengere winters. ‘In echte âlderwetske winter’, zoals het dan gezegd werd.

We zien hier twee auto’s staan op de haven van Urk. Volgens de aantekening achterop is dit van de tocht van Lemmer naar Urk per auto over het ijs. We zouden er nu heel wat gemakkelijker kunnen komen.


 

 

EVERT: 11-02-2007

LEMMER – Zaterdagmorgen. Vanmorgen werd mij gevraagd of ik wist waarom er gisteravond meerdere politieauto’s lange tijd hier op de Nieuwburen hadden gestaan. Er werd beweerd dat er ‘iemand gezocht werd’. Ik moest het antwoord schuldig blijven omdat ik op dat tijdstip in Cornjum zat, in het politiek café van Reitse Ketellapper. Voor het nabespreken van de verkiezingen van woensdag. Al was het resultaat deze keer negatief voor Gemeentebelangen Friesland, de stemming was beslist niet bedrukt. Door de geregelde contacten en bijeenkomsten van de laatste tijd is er een goede band ontstaan tussen de kandidaten. Het gesprek ging dan ook meer over de komende vier jaar dan over de deze week opgelopen schade. Over vier jaar proberen we het gewoon weer. Na afloop zijn we nog een paar uur gezellig bij elkaar gebleven. Er waren veel hapjes en de dames hadden voor een paar heerlijke salades gezorgd. Het was beslist geen galgenmaal. Het gaf meer een gevoel van strijdbaarheid en een nieuw elan.

Maandagavond was er een vergadering van commissie I. Overdag alles nog maar een keer doorlopen. Het geheugen even opfrissen. ’s Middags kwam er een oude bekende op bezoek. Een emotioneel weerzien. ’s Avonds de vergadering. Een overladen agenda. Verschillende punten die behoorlijk wat tijd zouden kosten en vooraf een presentatie over Tramdijk Oost. Toch slaagde voorzitter Rinze Visser er in om alle punten te bespreken zonder dat het nachtwerk werd.

Het was mijn bedoeling om de hele dinsdag te besteden aan het bezorgen van flyers. Maar zondag had ik mijn voet bezeerd. Dat werd maandag steeds pijnlijker en dinsdag kon ik bijna niet meer lopen. Pas ’s middags waagde ik mij met flyers op pad. Bij Het Baken dacht ik al aan teruggaan, maar toch nog even doorzetten. In elke straat ging het wat beter. Tegen zessen was ik thuis, moe en nat, maar tevreden dat alles rondgebracht was. Het loopje naar Suderigge viel ’s avonds wel zwaar maar als daar iemand je verwacht blijf je niet zo gauw weg.

Toen werd het woensdag, de dag van de verkiezingen. Tegen zeven uur met de stemkoffer op pad naar Suderigge. We kwamen niet zo gemakkelijk op gang. De stemmachine liet ons in de steek. Verschillende keren opnieuw proberen maar het slaagde ons niet. Hulp gevraagd van het Gemeentekantoor en toen was het vrij vlot in orde. Ondertussen stonden er al een paar kiezers te wachten en dat is altijd vervelend. ’s Middags bij een kennis in Suderigge gegeten. Ik zou wel naar huis kunnen maar als je dan eerst nog aan het koken moet ben je veel te lang uit het bureau weg. Kwart over tien ’s avonds thuis. Nog een paar uur de uitslagen volgen en in de wetenschap dat er niemand uit Lemsterland in de Staten kwam – tenminste voorlopig, bij de collegevorming kunnen het nog twee worden – naar bed.

Donderdagmorgen eerst maar aan het opruimen. Het was nog rommeliger om mij heen dan anders. Een hele dag er tussenuit en alles is van de regel. ’s Middags de stukken voor commissie II doornemen, aan het begin van de avond de fractie bijeen in Delfstrahuizen. Meteen door naar het Gemeentekantoor voor de vergadering. Van deze agenda had ik maar één puntje voor mijn rekening genomen, de brief over het badpaviljoen. We hadden deze avond Tillefysje Fryslân op bezoek voor opnamen. Zij maken een documentaire over Rinze Visser. Die wordt omstreeks april uitgezonden.

Midden in Lemmer wordt op het ogenblik erg in de grond gewroet. Op de plaats van De Helling en van De Dam. Maar ook daartussen is heel wat gebeurd met het leggen van kabels en het plaatsen van een paar grote containers. ‘It moat earst op syn mâlst ear’t it bettert’ zullen we maar zeggen. Voordat alles daar weer wat op orde is zullen we wel een paar jaar verder zijn.

Deze keer een foto van de voorganger van De Helling, meteen ook een voorganger van De Dam. Rond de vorige eeuwwisseling in gebruik als openbare lagere school was dit gebouw later aan de rechterzijde in gebruik als ULO school. De linkerhelft was een gymnastieklokaal. Voor de beide verenigingen (als het er tenminste geen drie waren) en voor de scholen. Het gebouw heeft ook nog onderdak gegeven aan schipperskinderen en een klas van de lagere school. Rechts op de achtergrond zien we de muur van het huis dat indertijd bewoond werd door Visser, een timmerman waar mij de voornaam niet van te binnen wil schieten. Daar vinden we nu het gebouw waar na de spaarbank een makelaardij in zit. Links van het gymnastieklokaal is de smederij van Van Putten. Ik kan mij nog herinneren dat de brandweerauto daar in stond. In het laatst van de oorlog werd in de Centrale Bakkerij hout gedroogd voor de bussen van Bangma. Dat werd gebruikt voor de generatoren waar die bussen op reden. Op een nacht raakte dat spul in brand. Lex Loen, in zijn eentje aan het werk in de bakkerij, moest naar Van Putten draven om de brandweer te waarschuwen. De telefoon was toen al afgesloten. Zonder zijn sloffen kwam Lex bij zijn doel. Helemaal rechts staat de muziektent. Daar stond mijn vader op de winteravonden met zijn visbakfiets. Verlicht door een carbidlamp. Deze muziektent werd kort na de oorlog vervangen door een nieuwe tent aan het eind van de Kortestreek.


 

 

EVERT: 18-02-2007

LEMMER – Zaterdagmorgen. Het lijkt er op dat het mooie weer eerst voorbij is. Het is donker weer en de berichten spreken van regen, in ieder geval voor morgen. Er staat tegenover dat de dagen merkbaar langer worden. Heerlijk! Terwijl ik dit schrijf is Johan de Jong op Omrop Fryslân. Met allerlei berichten uit de natuur. Met die berichten is ook de discussie over eierzoeken, jacht en dergelijke zaken weer opgelaaid. Goed voor de rubrieken met ingezonden stukken voor de kranten. Door de deelname van de Partij voor de dieren aan de verkiezingen voor de Provinciale Staten – 142 stemmen in Lemsterland – is dit ook weer meer in de belangstelling gekomen.

Maandagmiddag moest ik mijn route met de collectebus voor Jantje Beton nog lopen. Eigenlijk was ik daarmee in overtreding. Het had in de week daarvoor moeten gebeuren. Niemand heeft er een opmerking over gemaakt. De opbrengst in onze buurt was een paar tientjes hoger dan vorig jaar. Na de collecte nog een uurtje vergaderen met het presidium.

Dinsdagmorgen hetzelfde rondje nog eens lopen met uitnodigingen voor de buurtvereniging, ’s middags haarknippen en ‘s avonds naar Bantega voor de vergadering van Plaatselijk Belang. Altijd gezellige avonden. Op de terugweg leek het aardig mistig maar voorbij de kruising met de Otterweg was de mist praktisch verdwenen. ’s Middags kwamen Jennie Jongsma en Anne Geertsma langs om de visbakfiets van mijn vader te bekijken. Misschien dat zij hem op acht september zullen gebruiken bij de jubileumviering van Oudheidkamer It Lemster Fiifgea. Wat mij betreft mag dat. Hij moet geduwd worden, de banden zijn lek en het lopende werk is versleten en verroest. Maar bij het museum staan kan altijd.

Woensdagmiddag hadden we als fractie een gesprek met drie topmensen van Lyaemer Wonen. De uitnodiging daarvoor lag er al een poosje maar we hadden er geen haast mee gemaakt. Via de Gemeente zijn  we altijd wel aardig op de hoogte van wat er speelt op het terrein van de woningbouw. Toch werd het een heel goed gesprek. We kwamen er dan ook alle drie tevreden vandaan. Thuis gekomen de krant doorgekeken en de gebruikelijke vijf sneetjes brood gegeten. Deze keer met een halve makreel. Om zeven uur vergadering van de werkgroep voor de integrale veiligheid. Mooi op tijd afgelopen voor de vergadering van de OVL. Het lijkt er op dat er dit jaar toch weer een winteractie komt.

Mijn nicht uit Beverwijk kwam donderdagmorgen met haar man en hun oudste dochter. Later dan gewoonlijk door open bruggen en files. Koffie drinken, een uurtje bijpraten en toen Lemmer in om aan de Oudesluis vis te eten. Kibbeling met patat, zoals we de laatste jaren altijd doen. Toen begon het winkelen. De dames gingen er helemaal in op. Wij hebben maar een rondje over de markt gemaakt. Onderweg nog even gekeken hoe de damwandplaten op de plaats van De Helling de grond in werden gedrukt.’s Avonds vergadering van de programmacommissie en vrijdagavond meteen het dagelijks bestuur van Radio Lemsterland er achteraan. Zo hebben we dan voor de komende maanden de zaken weer geregeld. Vrijdagavond kregen we ook nog een nieuwe kandidaat voor de techniek op bezoek. Een Iraniër die we zullen proberen op te leiden. Zo juist zijn mij de beloofde albums met foto’s gebracht. Ik had begrepen dat het om een stuk of zes ging, maar het zijn er ongeveer twintig. Een schat aan materiaal. Vanzelfsprekend is er veel bij dat ik al heb maar er zijn ook genoeg foto’s bij die ik niet eerder gezien heb.

Leeuwke Bootsma bracht mij weer een paar foto’s. Hierbij de eerste daarvan. Een groepje Lemsters op de bankjes bij de brug. Op de achtergrond de Schulpen. Met koeienletters op het raam meldt Expert Bijlhout dat er een verbouwingsopruiming gaande is. Op de banken v.l.n.r. Thomas Visser, Jenny Bondiëtti, Leeuwke Bootsma, Joltje, vrouw van Thomas Visser, Jantje Bijma, Jaap Visser en Gerben Feenstra.


 

 

EVERT: 25-02-2007

LEMMER – Zondagmorgen. Het is weer even wennen aan de zomertijd. ’s Avonds langer licht. Dat is altijd welkom. Maar hopen dat we nu langzamerhand ook zomerweer krijgen. Voor de komende dagen lijkt het wel goed. De zon schijnt nu al lekker op mijn schrijfblok.

Gisteren een mooie dag gehad. ’s Morgens eerst bloemen naar het kerkhof gebracht en toen met een bus van het Lemster Mannenkoor naar Bolsward. De opname bijwonen in de Martinikerk van de Kerst dvd die uitgegeven zal worden.  Een lange zit op harde banken, maar mooie zang. Er is nergens op bezuinigd om zo’n goed mogelijk resultaat te krijgen. Toch had er nog een kleinigheid bij gemoeten. Een microfoon voor de dirigent. Ondanks zijn duidelijke stem was hij in deze grote kerk niet te verstaan.

Terug uit de Kerstsfeer van Bolsward naar De Hege Fonnen voor de uitvoering van Tryater. Toen ik bij de spelers kwam zaten zij in een heel ander deel van het jaar. Er werd volop gezongen: ‘Elf november is de dag dat mijnlichtje branden mag’. De reden daarvan was mij niet duidelijk. Na afloop van het stuk nog een glaasje wijn en vlug door naar Het Baken. Daar was de lente- of Paasbingo van de buurtvereniging. Hier stonden de eierdopjes met lichtjes op tafel die we met Pasen altijd gebruiken. Weer een andere tijd van het jaar dus.D afloop van het stuk nog een glaasje wijn en vlug door naar Het Baken.r.ng van Tryater.Gelukkig heb ik bij de buurt nu een goede plaatsvervangster zodat ik daar ook eens een keer kan overslaan.

Maandagmiddag presidiumvergadering voor de agenda’s van de commissies. ’s Avonds de vergadering van de Commissie Kleine Kernen. Met goed en kwaad uit de buitendorpen. We zitten deze weken toch geregeld in de buitendorpen. Een week eerder bij Plaatselijk Belang Bantega, dinsdagavond bij De Trije Doarpen in Echtenerbrug, woensdag een vergadering van de LTO en komende donderdag Plaatselijk Belang Oosterzee.

Dinsdagmiddag hadden de besturen van toneelverenigingen uit Lemsterland en van andere gebruikers van de theatervoorziening De Hege Fonnen een gesprek met de portefeuillehouder van cultuur, wethouder Wesselius. Een goed gesprek, de bereidheid om samen zaken uit te voeren is er nog wel, net als in de tijd van de wegbezuinigde Culturele Raad en commissie sociaal-cultureel beleid. Op de LTO vergadering kwamen woensdagavond al verschillende zaken uit het ontwerp bestemmingsplan Buitengebied aan de orde. Binnenkort worden er inloopsessies gehouden. Iets in de geest van de huiskamergesprekken met de structuurvisie. We weten nu in ieder geval waar voor de agrariërs de knelpunten liggen. Dat geeft ons beter aan op welke punten we ons voor die sessies speciaal moeten voorbereiden.

Deze week werd ik gebeld door Grieta, de oudste dochter van Hidde de Blauw. Zij wilde weten vanaf wanneer de LE 50 weer gehuurd kan worden. Met het oog op een familiebijeenkomst in Lemmer. Informatie leverde mij op dat het pas in juni zo ver is. In ieder geval te laat voor de bijeenkomst van de familie De Blauw. Dat heb ik gistermorgen doorgebeld. In ieder geval heb ik er twee lange gezellige telefoongesprekken van gehad. Er werd mij ook nog een foto beloofd van Hidde’s laatste bezoek aan Lemmer. Hij zat toen in een rolstoel. Zijn dochter maakte een foto terwijl ik voor de deur met hem stond te praten.    

Leeuwke Bootsma bracht mij deze foto van een groep mannen die blijkbaar aan de dijken werken. Het zal wel niet voor een groot karwei gewest zijn want alles gebeurt hier met kruiwagens. Het enige houvast is hier het bord ‘Rotterdam’ op het schip aan de achterkant. Maar dat zegt niets, een schip kan immers overal gekiekt zijn. Namen staan er niet achterop. Misschien komt er nog wel een telefoontje van iemand die hier meer van weet of mensen herkent.


 

 


Niets uit deze website mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt  of op andere wijze gebruikt worden zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de samensteller.