2007. Evert _Lemmer door de jaren heen: Door columnist Johannes de Vries.

Telnr: 0514-561638.

 

EVERT: 07-01-2007

LEMMER – Zaterdagmiddag. Na achter elkaar stormachtige dagen lijkt de natuur nu even uitgeraasd te zijn. Het regent zelfs niet eens. Volgens de kalender zitten we nog midden in de winter. Niets van te merken. Als al dat regenwater van de laatste weken nu eens als sneeuw naar beneden gekomen was! Ik moet er niet aan denken. Dan was dat pak sneeuw van 2 maart 2005 in verhouding maar een klein laagje geweest. Nu, dit voldoet beter al zou een beetje vorst ook wel eens welkom zijn.

Maandagmorgen allerlei boodschapjes gedaan en ’s middags op verjaardagsvisite bij Klaasje. Gezellig even bijpraten en een kopje thee drinken. Toen ’s avonds de eerste commissievergadering van dit jaar er nog achteraan. Een hele kleine agenda maar één om je op te verkijken. Er zat één onderwerp bij – de verplaatsing van de slachterij uit Echtenerbrug – dat ons bijna een uur kostte. Toch is het aangenaam dat we langzamerhand weer in ons gewone ritme komen.

Dinsdag een paar keer naar de studio geweest. Eerst om nog wat spullen van de Nieuwjaarsreceptie op te bergen. ’s Avonds onder de uitzending nog eens om een paar van onze jonge medewerkers hun Nieuwjaarsattentie uit te reiken. Zij waren niet op de receptie geweest waar de anderen hun cadeautje al gekregen hadden. Het is altijd leuk om de jongelui in actie te zien. Wat zij brengen doen ze met overgave en grote inzet.

Woensdag voor het eerst na de Kerstvakantie weer brood naar het schippersinternaat gebracht. De Nieuwedijk is nu helemaal klaar. Het ziet er heel mooi uit. Rechts wordt druk gewerkt aan de nieuwbouw op het Ooievaarsnest. De vijver ziet er al heel goed uit. Als je dan ziet hoe de ijsbaan opgeknapt is en de Stationsweg achter de Nieuwedijk met het opknappen van het strand dan is er in die hoek van Lemmer heel wat gebeurd.

Donderdagavond had ook commissie II de eerste bijeenkomst van 2007. Een lange agenda die toch in twee uur werd afgewerkt. Het leverde mij de volgende dag een telefoontje op van een woedende brandweerman. Het brandweerpersoneel was in de kazerne bijeen en voelde zich behoorlijk beledigd door een krantenverslag. Terwijl zij trots zijn op hun goede en meest nieuwe materieel, hun geoefendheid en kazernes zou men uit het verslag kunnen lezen dat het in Lemsterland niet veilig is. Gelukkig kon ik hem vertellen dat er geen verkeerd woord over materieel en vrijwilligers is gezegd. Vanmiddag keek ik nog even op de website van de brandweer. Daar stond al een reactie van het personeel op. Netjes maar wel heel duidelijk.

Vanmorgen bracht de post een brief van Han Nieuwenhuis uit Sneek, zoon van een vroegere directeur van de Lemmerboot. Hij schrijft naar aanleiding van mijn eerste artikeltje over de bootreis van 15 uur van Amsterdam naar Lemmer. Binnenkort kom ik hier wel op terug.

Leeuwke Bootsma bracht mij deze foto van de LE 87 van ‘De Oompjes’ We zien hier links vooraan Jurjen Bootsma en rechts achter Gauke Bootsma. Daarachter, gebogen, staat Leo Bootsma die nog altijd in de vis zit, zij het dan nu als standplaatshouder in Lemmer Noord. Van hem is deze foto afkomstig. Op de achtergrond is de steven te zien van de LE 74 van gebr. Steven en Frans Visser.


 

 

EVERT: 14-01-2007

LEMMER – Zondagmorgen. Gisteren niet aan schrijven toe gekomen. Zo gaat het als je de hele dag op sjouw bent. Om half negen werd ik opgehaald voor een ritje naar Franeker. Daar vergaderde Gemeentebelangen Friesland. De laatste puntjes op de i zetten van het verkiezingsprogramma. Dat was in december al voorbesproken zodat er maar een paar woordjes veranderd hoefden te worden.

Ook het vaststellen van de kandidatenlijst ging heel vlot. Er werd niets in gewijzigd. Zelf was ik ingenomen met mijn plaats. Derde van onderen, 28e dus. Een kansloze plaats, maar daar had ik ook om gevraagd. Daarna kwam de ludieke aftrap van de campagne. Lijsttrekker Reitze Ketellapper ontdekte drie klonen van de partijleiders die aan het onderhandelen zijn over een nieuw kabinet. Onder het motto ‘we redden het hier in Fryslân zelf wel’ liet hij de drie afvoeren naar Den Haag. Dat gebeurde in een limousine, zo lang dat de chauffeur moeite had om hem over de minirotondes de stad uit te sturen.

Thuis gekomen dacht ik de avond rustig door te brengen. Maar ineens drong het tot mij door dat ik een bezoek aan de toneeluitvoering van Ferdivedaasje zou brengen voor het maken van een verslagje. Op dat moment was ik daar niet blij mee. Niet schrijven, niet luisteren naar het verslag van de voetbalwedstrijd die Heerenveen die avond speelde. Maar als je er dan eenmaal bent en er wordt zo goed gespeeld dan geniet je toch weer volop.

Maandagmiddag een korte vergadering van het presidium. Verder zou het een rustige week worden. Vier dagen niets in de agenda. Maar dat lijkt zich dan automatisch weer op te vullen. Dinsdagavond even naar Suderigge. Daar vandaan naar de studio. De jeugd had zijn wekelijkse uitzending. Daar blijf ik nooit zo lang bij. Wat zij voor muziek draaien is niet direct mijn smaak. Maar ik geniet er wel van om te zien hoe deze jongens bezig zijn met hun liefhebberij, radio maken.

Woensdagavond had ik hier een gesprek met een paar mensen van Radio Lemsterland. Daar volgde een slapeloze nacht op. Ik vertrouwde de uitkomst van dat gesprek niet. Als de slaap niet wil komen zet ik wel eens een radio aan. Dat deed ik die nacht om drie uur ’s morgens ook. Meteen klonk de stem van Nienke Laverman uit de radio. Dan ga je je op de muziek concentreren en kom je tot rust. Dat slaagde deze keer ook weer.

Donderdag een weeralarm. Vooral ’s middags stond er een flinke storm. Het kostte mij een dakpan. Dat valt dan nog mee. Het schijnt dat het in Noord Holland veel erger is geweest. Er kwamen tenminste al telefoontjes en mailtjes hoe of het met mij was. Uit Schagen werden foto’s gestuurd van omgewaaide bomen op het erf.

Ondertussen was er de hele dag druk in- en uitgaand e-mail verkeer over omroepzaken. Niet allemaal even leuk. Vrijdagavond kwam het tot een oplossing. De rust is weergekeerd en we kunnen ons nu weer toeleggen op het besturen en het maken van programma’s.

Uit Bolsward kwam bij de redactie de hierbij afgedrukte foto binnen. Het zijn twee Joodse koplui met een kar vol textiel. Vijf vrouwen er omheen. Volgens mij is het een opname uit de Tuinstraat. Ik heb al eens een paar mensen gevraagd of zij er iemand van herkennen. Dat heeft tot nu toe niets opgeleverd. Geen wonder, het is een foto van vele jaren geleden. Van de vrouwen zien we drie op de rug. Van de twee die we aan de voorkant zien heeft de rechter het hoofd voorover en de linker is heel onduidelijk. Daar hebben we dus ook niet veel aan. Maar misschien zijn er onder onze lezers mensen die iemand herkennen. Ik houd mij aanbevolen.


 

 

EVERT: 21-01-2007

LEMMER – Zaterdagmorgen. Het wintertje lijkt weer voorbij te zijn. Het heeft niet veel voorgesteld. Toch heeft het mij een accu gekost. Woensdagavond na de uitzending van Radio Lemsterland moest ik krabben. Ondertussen de motor laten draaien. Op weg naar huis de lichten aan. Allemaal heel normaal. Donderdagmiddag moest ik naar Lemmer West. Maar de auto liet mij staan. Het was een uitdaging om te gaan lopen. In theorie zou het te ver voor mij zijn. Toch maar proberen. Onderweg moest ik wel een paar keer wachten om op adem te komen. Terug ging het beter. Ik had mijn verantwoorde tempo weer gevonden. Stom dat je altijd harder wilt dan je kunt.

Vrijdagmorgen werd het al gauw duidelijk. De accu nam nog zoveel stroom op dat ik de garage aan de Stationstraat kon halen. ’s Middags een telefoontje dat er een nieuwe accu in gezet was. Nu kan ik wat dat betreft weer veilig rijden.

Maandagavond voor het eerst naar een skûtsjeavond geweest. Heel gezellig. Het grootste deel van de avond was Rienk Wegeneer Sleeswijk aan het woord. De oud-rechter die nog altijd een warm plekje in zijn hart heeft voor Lemmer. Hij had een groot verhaal over Sjoerd Jouwerts Stapert. Het wordt een hele opgave om de inhoud daarvan kort in een leesbaar artikel samen te vatten. Maar daar wordt ik tenslotte voor betaald.

Dinsdagmiddag kwam Gosse Bootsma, de voorzitter van Gemeentebelangen Friesland, nog een handtekening halen voor mijn plaats op de lijst voor de verkiezingen van Provinciale Staten. Ik was op die lijst opgeschoven van 28 naar 26. Nu, dat maakt verder ook niet veel uit.

Woensdagmiddag bij de vergadering van de commissie voor de beroep- en bezwaarschriften kregen we zo’n beetje alle bewoners van de Prinsessekade op bezoek. Allemaal in verband met de nieuwbouwplannen op het terrein van De Wildeman. Zij maken zich, begrijpelijk, zorgen over het verzakken van hun huizen als er straks met de bouw van appartementen en de aanleg van een parkeerkelder veel in de grond in de omgeving wordt omgewroet.’s Avonds naar de studio. De uitzending van SaMatWat. Als altijd weer een bonte verzameling onderwerpen. Nu Ingrid de Vries op gang begint te komen hebben we ook af en toe mensen uit de buitendorpen in de studio. Deze keer was het Geert Hendrik Schokker over het veertig jarig bestaan van De Fûke. Ook Piet Burgers had mensen uit de buitendorpen uitgenodigd. Deze keer bestuursleden van E.B.C.

Vrijdagmiddag een telefoontje van Wouter van der Meer uit Drachten. Ook nog altijd Lemster in hart en nieren. Ik had lange tijd niets van hem gehoord; hij komt ook niet zo vaak meer in Lemmer. Ook voor Wouter beginnen de jaren te tellen. Hij kwam even terug op de foto van vorige week. De Joodse lapjeskooplui in de Tuinstraat. Zijn familie heeft altijd in de Tuinstraat of omgeving gewoond. Hij veronderstelt dan ook dat de foto gemaakt is vanuit het slaapkamerraam van zijn grootvader Obe Bangma. Van der Meer, zoon van de bakker die zijn bedrijf had in het pand waar nu de Wereldwinkel in gevestigd is, herkent van de vrouwen op de foto op rechts Geke Postma (met de hand aan het hoofd), Annie Bootsma en links een dochter van Peke Wouda..

Bij de foto’s die van Johan en Mientje Loen mij vorige week brachten was ook een heel mooie opname van Jan Bergsma. Bergsma had een groot gezin. Zij woonden in een heel klein huisje achter de Centrale Bakkerij, bereikbaar door een steeg naast de bakkerij van Pieter Koopmans. Voor een groot gezin was er heel wat nodig en dus werd elke mogelijkheid om wat bij te verdienen aangegrepen. Zo ook het omroepen van boodschappen door heel Lemmer. We zien hem hier in zijn werk als dorpsomroeper in Het Leeg. In zijn karakteristieke houding: linkervoet op de grond, rechter op de trapper. In de rechterhand het bekken en het briefje waar de boodschap van gelezen werd. In de linkerhand het stokje waarmee op het bekken geslagen werd om de aandacht te trekken.

Deze foto is gemaakt in de zeilweek van 1945, van 9 tot 16 augustus. De boodschap die wereldkundig werd gemaakt was dat er turf gehaald kon worden op een bepaalde brandstofbon. Hij was ook degene die met Sint Nicolaas onze sjoelavonden bekend maakte. In de contacten die ik met hem had heb ik hem leren kennen als een sociaal voelend en verstandig mens.


 

 

EVERT: 28-01-2007

LEMMER – Zaterdagavond. Vandaag een prachtige dag. De zon er wat bij, bijna voorjaarsachtig. De kachel kan zowat de hele dag op de waakvlam blijven staan. Dan luister je naar de nieuwsberichten. Twee slechte berichten vallen mij op. Een bomaanslag in Bagdad met honderd doden. Het volgende uur worden er al 125 genoemd. In Engeland al weer een uitbraak van vogelgriep. Dat loopt hier weer op ophokplicht uit. Er is nog altijd veel ellende.

Maandagavond Raadsvergadering. Overdag had ik ter voorbereiding al een paar stukjes op papier gezet. Er waren eigenlijk maar twee punten waar wat over gediscussieerd werd. Toch werd het laat genoeg voor de kroketten.

Dinsdag een vreemd bericht. Nederland wereldwijd op de vierde plaats van rampen in 2006. Door de warme zomer. In die maanden was het sterftecijfer hier hoog. Dat is erg, maar moet je dat onder rampen rekenen?

De avond brachten we in Us Thús door. Bij de vergadering van Plaatselijk Belang Brekkenpolder/Tacozijl. Het was gezellig, zoals meestal op de vergaderingen van die verenigingen. Veel onderwerpen die ieder jaar terug komen, zoals de wegen. Dat zal ook wel zo blijven, die zachte ondergrond verandert toch niet.

Woensdag de verjaardag van Koningin Beatrix. Op die dag denk ik vaak aan de tijd rond haar geboorte. Misschien een week daarvoor hoorde ik mijn moeder en mijn grootmoeder met iemand praten. Die zei dat het jammer was dat het zo lang duurde. ‘Want het hout voor de vreugdevuren verrot op het land’. Toen de vrouw vertrokken was verwonderde mijn grootmoeder zich over de woorden van die vrouw. Zij stond bekend als fel rood en anti Oranje. Het was de eerste keer dat ik hoorde dat er mensen waren die iets tegen het Koningshuis hadden.

Op de dag van de geboorte weer zo’n geval. Mijn vader was bezig om de vlag uit te steken. Er fietste iemand langs die riep: ‘Evert, kinst him better healstoks dwaan.’ Onbegrijpelijk voor een kind van vijf jaar.

Zondagavond half een kreeg ik een mailtje binnen met de mededeling dat er brand was bij De Connoisseur. Het was me te laat om te gaan kijken. Woensdagmorgen heb ik in het voorbijrijden de verwoesting gezien. Daar zal niets bruikbaars meer uit komen.

In het jaarverslag van Hûs en Hiem, de toezichthouder op de welstand, werd vorig jaar geklaagd dat er nooit een Raadslid op hun vergaderingen kwam. Nu zou er een goede kennis van mij heen en dat was voor mij een mooie gelegenheid om eens een kijkje te nemen. Ik heb mij verwonderd hoe snel de moeilijkheden werden opgelost en hoe vlot de commissieleden zaken toegaven die zij verkeerd begrepen hadden.

Donderdagmorgen een koffiedrinker. Altijd weer een mooie afleiding. Vrijdag nog twee activiteiten. ’s Middags fractievergadering in Echtenerbrug en ’s avonds D.B. vergadering van de radio. Net op tijd thuis om de tweede helft van Groningen – Heerenveen te zien.

Vandaag de tweede foto die Johan Loen en Mientje Toering mij brachten. De foto is afkomstig van Mientje’s moeder. De namen staan er keurig achter op, maar jammer genoeg geen jaartal of gelegenheid waarbij hij genomen is. Veel meer is er dus niet van te vertellen. Het zijn leden van gymnastiekvereniging DOS. Op de bovenste rij v.l.n.r. staan Rina Feenstra, Annie v.d. Tuin, Hielkje Bakker, Tjitsche Schokker, Elly Hooiring en Geesje Wierda. De onderste rij wordt gevormd door Antje Bootsma, Aaltje Visser, Geertje v.d. Meer en Trijntje Hooiring.


 

 


Niets uit deze website mag worden verveelvoudigd en/of openbaar gemaakt  of op andere wijze gebruikt worden zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de samensteller.