LEMMER – Zaterdagmorgen.’Wat is het heerlijk weer!’ Met deze woorden kwam zo juist iemand binnen om suikerbrood. Ik kon de man alleen maar gelijk geven. Het is heerlijk weer. Een uur eerder was hier iemand volgens wie op radio of televisie Drenthe voor de komende week een temperatuur van 35° C. voorspeld was. Daar zitten we nu ook niet direct op te wachten. We zien wel wat het wordt. Als die voorspelling uitkomt heeft Roelf Jan Drent de volgende keer in SaMarWat weer een record te melden. Dat heeft hij bijna elke keer.

Maandag, tweede Pinksterdag, kwam ik ’s morgens om zeven uur bij de brug. Toen werd het duidelijk wat er de vorige avond gebeurd was. We werden toen opgeschrikt door zwaar en langdurig geknal. Dat kwam uit de richting van de brug. Nu was de brug bedekt met rood afvalpapier zoals we op Nieuwjaarsdag bij de Chinese cafetaria’s vinden. Het was dus vuurwerk geweest.

Dinsdagavond vergaderde de Gemeenteraad. Geen ingewikkelde agenda. Binnen een uur was ik weer thuis. Toch had ik zo’n vlugge afhandeling niet verwacht. Bij twee punten verwachtte onze fractie toch wel enige discussie. Maar die bleef uit. Het zal niet geweest zijn omdat de burgemeester net verteld had dat hij over een jaar vertrekt. We wisten immers dat zo’n bericht er aan zat te komen. Toen een poosje geleden bekend werd dat burgemeesters en commissarissen der Koningin tot hun zeventigste mochten doorgaan hoopte ik dat Bosma daar ook gebruik van zou maken. Helaas niet.

Woensdagavond liep alles tegen. Toen ik bij de Rien kwam waren er te weinig deelneemsters om de viswedstrijd van de buurtvereniging door te laten gaan. Over twee weken proberen we het opnieuw. In de hoop dat de dames dan wel voor het licht zullen komen.Dan maar wat eerder naar de studio. Weer een teleurstelling. Toen de uitzending begon werkte de zender niet. Op dat uur konden we ook niet bij de zender komen. Die staat bij de werf van Veka – Bijlsma. Daar kunnen we dus alleen onder werktijd bij. Het programma is toch gewoon doorgegaan en opgenomen zodat het zondag als altijd in de herhaling te beluisteren si. Maar in de studio was het wel gezellig en we hebben nog een poosje gezellig zitten napraten.

Donderdagavond vergaderden we met fractie en schaduwfractie. De volgende Raadsvergadering zal wel een stuk drukker worden. Er staan voor de commissies heel wat punten op het programma. Daaronder ook de discussienota over de privatisering. Dat is wel een principiële zaak. Heel benieuwd wat het wordt.

Vrijdagmiddag werden we opgeschrikt door sirenes. Een paar motoragenten met sirenes, een luxe wagen, weer een paar motorrijders. Ineens drong de reden hiervan tot mij door. Geert van Veen nam die middag afscheid van de politie. Daar had het dus mee te maken. Wij troffen Van Veen op praktisch alle vergaderingen van de Plaatselijke- of Dorpsbelangen verenigingen. Daarom wilden we hem ook even de hand schudden op zijn afscheidsreceptie. Vrijdagmiddag ging ik daarvoor met onze fractievoorzitter naar De Brêge in Echtenerbrug. Er was grote belangstelling. Van de mensen die naar het officiële deel van de receptie waren geweest bleven velen hangen. Voor de politie zijn zulke gelegenheden ook een soort reünie. Na een uurtje ging ik weer op Lemmer aan voor verder nog een vrije avond.

Een foto uit 1927. De Zeedijk, net buiten de bebouwde kom. Nog geen spoor van strand of industrieterrein. Op de achtergrond zijn de remises van de tram zichtbaar. Met waarschijnlijk het torentje op het stationsgebouw waarin ook de chef van de tram woonde. We zijn hier net voorbij het ‘Swarte hikje’ dat met het hekwerk naar beneden en het aansluitende hek over de weg het vee langs de dijk moest keren van het Skieppedykje. De laatste decennia is hier heel wat veranderd. Hier is nu Industrieterrein Buitengaats en het vernieuwde strand. De stenen die de dijk beschermden zijn verdwenen en vervangen door precies in elkaar sluitende stenen. Het is veiliger, vooral als de theorieën over klimaatverandering e.d. nog eens zouden uitkomen. Maar er is wel een stuk van het eigene verdwenen en je voelt je daar bijna gast in je eigen dorp. In een provinciale krant werd al geschreven dat het Lemster strand te koop kwam. Het is wel een onderwerp in de nota over de privatisering. Maar ik kan mij niet voorstellen dat dit ooit zal gebeuren.

LEMMER – Zaterdagmiddag. Het voelde vanmorgen een stuk minder warm aan dan gisteren. Dat zal voor een deel ook wel geweest zijn doordat er wat meer wind stond. Ondertussen staat de thermometer hier in de kamer al op 25,8° C., hoger dan gisteren. Als we de beelden van gisteren over het weer zien dan zijn wij er weer heel goed afgekomen.

Maandag was het 50-jarig jubileum van de Marrekrite. Daar was een vaartochtje in de buurt van Earnewâld aan verbonden. We hadden een vooraankondiging gehad maar de uitnodiging bleef uit. Daar zonder wilden we er niet heen gaan. Dinsdag kwam de uitnodiging maar toen was het te laat. ’s Avonds ben ik naar de aanleunwoningen bij Suderigge geweest. Naar een oude kennis die ik al te lang verwaarloosd had. Gezellig een uurtje zitten praten. Aan zulke zaken moest je wat vaker aandacht kunnen schenken. Maar de tijd ontbreekt meestal. 

Dinsdagmorgen een bliksembezoekje van oud-Lemster Baukje Morgan – Meier. Samen met dochter, zoon en schoondochter was zij weer even op haar geboortegrond. Baukje bleef hier een poosje terwijl de anderen een boodschap deden. Hoe kort ook, het is altijd mooi om even een bekende te treffen.Verder kon ik bijna de hele dag besteden aan het lezen van stukken. ’s Avonds mijn wekelijkse bezoekje aan Suderigge. Het voorterrein wordt mooi opgeknapt. Dat moet klaar zijn voor de jubileumviering.

Woensdagmorgen ging ik met Imke de Vries naar een mogelijke nieuwe sponsor voor de omroep. Dat is werk dat mij niet zo erg ligt maar omdat dit op de buurt was ging ik mee. Het was zo maar klaar en we kregen nog koffie toe. Het leuke hiervan is dat deze mensen bevriend zijn met Anneke Douma en dat die gevraagd wordt om de teksten in te spreken. ’s Avonds vergaderde Commissie I. Het werd niet erg laat. De meeste tijd kostte de reactie van het college over het standpunt van de provincie over onze toekomstvisie.

Donderdag meteen Commissie II er achter aan. Daar hield ik wel een teleurgesteld gevoel van over. Over de discussienota privatisering. Die werd over de vacanties heen getild. Wij wilden dat proces zo vlug mogelijk op gang hebben om de betrokken mensen niet te lang in onzekerheid te laten zitten. Maar er is anders besloten en ons voorwerk is niet voor niets geweest. Als het de komende herfst weer op de agenda komt dan hebben we onze eerste bijdrage op papier staan.

Vrijdagavond kon ik thuis blijven. We hadden een extra vergadering van het dagelijks bestuur van Radio Lemsterland. Deze keer was dat bij mij thuis. We hebben wat afspraken gemaakt voor de cursussen Radioschool die we willen houden. De moeilijkheid zit weer eens bij de financiën. We hebben wel een toezegging voor een bijdrage van Lyaemer Wonen. Daar zijn we heel blij mee, maar we moeten wel zien om zelf de andere helft bij elkaar te krijgen. Terwijl we daar over zaten te rekenen. belde Imke de Vries of hij even langs kon komen. Hij had een leuke mededeling. De stand van zaken van de sponsorwerving. Dat was een verrassing. Een paar contracten verlengd en een paar nieuwe er bij. Nu kunnen we tenminste zonder financiële zorgen verder gaan met de voorbereidingen.

Zondagmorgen – Tegen zevenen keek ik, zoals gewoonlijk op zondagmorgen, even rond. Meteen al weer geschrokken. Er lag een grote tak met bladeren achter het Gemeentehuis. Dat kon maar één ding betekenen: weer een boompje op het Fedde Schurerplein vernield. Zo was het ook. Precies op dezelfde manier als het vorige boompje, op de hoogte van het ijzerwerk afgebroken. Er is een tijd geweest dat het vrij rustig was met de vernielingen maar op het ogenblik is het weer erg. We zijn hier nu twee boompjes  kwijt, er is een zonnescherm gesneuveld, bij de slagerij is een glazen deur vernield. Maar deze week hoorde ik ook dat de ruiten van alle bushokjes er weer eens uit liggen. Ook de nieuwe speeltoestellen op het strand zijn nu al grotendeels vernield. Hoe moeten we dit ooit oplossen?

De straffen die gegeven worden stellen vaak ook niet veel voor. Zo kwam ik deze week een geval tegen van werkstraf. Dat was Buurtvereniging De Zandbanken helpen bij het ophalen van oud papier. In dit geval vind ik dat niet zo erg, het gaat om iemand die weer op de goede weg is. Maar als straf is het in feite een lachertje.`

Dinsdagavond speelden de dames van onze buurtvereniging de uitgestelde viswedstrijd. Het wilde niet erg bijten en maar twee deelneemsters haalden vis boven water. Winnares werd Wies Oosterbaan met drie visjes, totaal 39 cm. Zij mag een jaar met de wisselprijs pronken. Tweede werd Gerda Lemstra met één visje van 13 cm. Voor de overigen bleef het beperkt tot een lekkere rustige avond aan de Rien. Ik keek even bij het begin van de wedstrijd en aan het eind voor de prijsuitreiking. Daartussen bracht ik mijn gebruikelijke bezoekje aan Suderigge.

Woensdagmiddag op de terugweg van het Schippersinternaat kwam er een beste regenbui los. In het Achterom van de auto naar de deur van de garage en terug. Een paar stappen maar genoeg om al behoorlijk nat te worden. Een minuut of tien in de garage wachten, toen maar op huis aan. Het kwam goed uit dat ik mij toch moest omkleden voor de Commissie voor de Bezwaar- en Beroepschriften. Toen ik thuis was had ik niets droogs meer aan. De vergadering van Beroep en Bezwaar kon ik maar voor een gedeelte bijwonen. Om half vijf moest ik op een fractievergadering zijn om de laatste puntjes voor de vergadering van de volgende dag door te spreken.

Donderdagmorgen om vijf uur werd er aangebeld. Iemand die vaak om half zes komt om shag. Nu was zij extra vroeg. Dat omdat ik gezegd had dat de winkel de hele dag gesloten zou zijn. Nu ik toch op was ben ik maar op pad gegaan om briefjes van de buurtvereniging rond te brengen. Uitnodigingen voor de barbecue in de speeltuin op 30 juni. Bij de brug lag een partij oud ijzer op de wal. Ik telde vier wielen, dus het waren resten van twee fietsen. Verder zat er een hele partij touw en ander afval omheen.De wet Ruimtelijke Ordening verandert volgend jaar weer eens. De opzet is dat het eenvoudiger wordt en vlugger gaat.Dat geloven we totdat het tegendeel bewezen wordt. Met een aantal ambtenaren en leden van de Commissie voor de Bezwaar en Beroepschriften werden we de gehele dag bijgepraat. We hebben daar ook geluncht en dat was prima in orde. Een paar uur thuis en om zeven uur moesten we in de kelder van het Gemeentekantoor zijn. De komende week zijn er drie inloopsessies over het ontwerp bestemmingsplan Buitengebied. Onze kennis hierover werd even opgefrist. Wel nodig, een paar maanden na de behandeling. We gingen verder met een vergadering van de z.g. Raadsbrede commissie. Dat zijn de leden van de commissies I en II, aangevuld met de Raadsleden die geen lid van een van beide commissies zijn. In feite dus de hele Raad. De eerste piketpaaltjes slaan voor de begroting 2008 en volgende jaren. Niet moeilijk als je geld genoeg hebt. Maar dat hebben we niet. Hoewel….. dat weten we ook weer niet precies. De circulaires waarin staat wat ons van het Rijk te wachten staat komen altijd veel te laat. Het maakt niet uit wie de dienst in Den Haag uitmaakt, de circulaires blijven te laat komen.

Vrijdagmorgen kwam Jenny Jongsma binnen lopen. Met een artikel over Pieter Martens de Vries, de naamgever van de Pietersbuurt. Ik werd er op gewezen dat ik hem Frankema had genoemd. Ik wist dat ook wel maar af en toe ben je wel eens een generatie in de war. Het artikel heb ik gecopieerd; daar kom ik nog wel eens op terug. Van Jenny hoorde ik dat Grietje van Siemen en Trui Kok hier kort geleden geweest is. Het spijt mij dat ik haar niet getroffen heb. Zij kan wel aan de deur geweest zijn. Ik ben niet altijd thuis. Op vrijdagavond nog een D.B. vergadering van Radio Lemsterland en zo was de week weer rond.

Schuin tegenover de plaats waar de viswedstrijd dinsdag gehouden werd staan de gebouwen van Formido, tegenwoordig Karwei. Voor ons het gebied van de Houtmolen. Toevallig (maar wat is toeval) kreeg ik vanmorgen een foto in handen met een gedeelte van het terrein van de molen. We zien hier een paar van de houtloodsen. Voor de wal een schip met hout, de Afiena. Dat zal wel een Zweeds schip zijn. Uit die richting kwam veel van het hout dat hier verwerkt werd. Op de wal staan lorries met hout. Die liepen over een soort spoorbaantje over het terrein naar de loodsen en de fabriek.

LEMMER – Zaterdagmiddag. Het regent. Nu eens wat harder, dan even wat zachter. Vanmorgen hebben wij er ook al even van kunnen ‘profiteren’. Toen de zorgboerderij van de familie Dijkman geopend werd konden wij niet naar de open dag. We zouden dat later wel eens inhalen. Nu was er weer een open dag. Dè gelegenheid om aan die oude uitnodiging gehoor te geven. Met onze fractie hebben we alles bekeken. Het ziet er goed uit, maar met een zonnetje er bij was alles veel fleuriger geweest. Er waren een paar dames uit Lemmer. Zij vonden het vreemd mij daar te zien. Maar door het Raadswerk kom je soms op plaatsen waar je anders nooit zou komen.

Maandagmorgen hoorde ik op de radio dat er geen Europese grondwet, vlag of volkslied komen. Een bericht waar ik wel mee ingenomen was. Aan al die dingen heb ik geen behoefte. Een ander bericht maakte mij minder blij. Een stuk van de Betuwelijn kon niet bereden worden omdat actievoerders zich er langs vastgebonden hadden. Dat lijkt nergens op. Zulke mensen brengen zichzelf en anderen in gevaar. Met een programmamaakster van SaMarWat ging ik die morgen naar Suderigge. Om afspraken te maken met een vrijwilligster van het gebouw. Na de vacantie gaat het los met een verzoekplatenprogramma. Speciaal gericht op de bewoners van Suderigge, compleet met flats en aanleunwoningen. Twee keer in de maand is voorlopig het plan. Gelukkig hebben we een stagiaire gevonden die dit programma op gang zal brengen.’s Avonds was de eerste inloopsessie over het bestemmingsplan Buitengebied in Oosterzee. Onze rol als Raadsleden was heel beperkt. Vooral luisteren naar de mening van de inwoners. De bezwaren die naar voren werden gebracht waren in grote lijnen dezelfde die we een poosje geleden van de L.T.O. hadden gehoord. Ook kwamen de tuintjes op agrarische grond wel eens ter sprake.

In De Brêge in Echtenerbrug was het dinsdagavond vrijwel gelijk aan de maandag. Dezelfde toelichting door Piet Loonstra en ook veel van dezelfde vragen. Deze beide avonden was Sake Barelds met mij meegereden. Bij thuiskomst spraken we af om ook samen naar de laatste sessie, maar dan zou Sake rijden.

Woensdagmorgen bracht de post een brief van het Arrondissementsparket in Leeuwarden. Wat zou mij nu gebeuren? Het viel mee. Een paar maanden geleden had ik wat vals geld ontvangen. Bij de politie ingeleverd en aangifte gedaan. Dan ga je naar huis met de gedachte dat er na een poosje wel een brief zal komen dat er geen resultaat is bereikt. Een paar dagen later wilde iemand mij betalen met een biljet van € 10,-- met dezelfde gebreken. Op mijn opmerking dat dit geld vals was ontkende hij dat. Hij had het net van zijn moeder gekregen. Het telefoonnummer van zijn moeder wist hij niet. Toen ik hem naar zijn naam vroeg ‘wist hij die ook niet’. Daarop stoof hij de deur uit. Via Leeuwarden de politie gebeld. Het duurde niet lang of ik had vier agenten voor de deur. Vragen, papier invullen, twee man op de fiets Lemmer in. Nauwelijks een aanknopingspunt. Maar nu lag er dan een brief van Slachtofferhulp. Verdachten aangehouden. Nu ga ik proberen om schadevergoeding te krijgen.’s Avonds was de derde sessie over het bestemmingsplan. Nu in Follega. Hier een geluid dat we nog niet eerder hadden gehoord. Men had pas op het laatste moment van deze bijeenkomst gehoord. Het verliep deze avond heel vlot. Om negen uur zette Sake mij voor de deur af en stapte ik over in mijn eigen auto. Voor een ritje naar de studio. Kon ik toch nog bij de laatste helft van de uitzending zijn.

Donderdagavond vergadering met de schaduwfractie. We zitten in een tijd dat er nogal wat met cijfers gegoocheld wordt. Door de laat binnenkomende berichten uit Den Haag verandert de stand soms zo maar weer. Een beetje onoverzichtelijk.

Vrijdagavond had ik wat boodschappen in Lemstervaart. Het was de bedoeling dat een paar van onze omroepmensen die avond onze tweede airco zouden plaatsen. Meteen dus even langs de studio. Het karwei was bijna klaar. Ik heb toen koffie gezet zodat we na afloop nog even gezellig een kopje konden drinken.

Deze week werd er geschreven over een loods van de NTM uit Leeuwarden die afgebroken en in Staveren weer opgebouwd zou moeten worden. In Staveren zou hij dan dienst kunnen doen als een soort museum. De foto die er bij stond deed denken aan de bouwwerken van het tramstation dat we hier eens hadden. Ze zullen allemaal wel op dezelfde tafel getekend zijn.