LEMMER – Zaterdagmorgen. Toen ik vanmorgen bij de slager vandaan kwam, kwam er een auto met grote snelheid van de Nieuwburen richting Blokjesbrug. Hij reed in ieder geval meer dan vijftig kilometer. Niet goed, maar als het rustig op straat is ben je zo maar boven die toegestane dertig. Toen ik gisteravond naar de studio reed was ik onder aan de Almere ook bijna op vijftig. Een beetje te veel gas. Als het dan rustig is en de weg loopt ook nog omlaag dan ben je zo op zo’n snelheid.

Maandagavond een half uurtje presidiumvergadering en verder de hele avond vrij. Een mooie gelegenheid om wat inhaalwerk te doen. Dat is af en toe ook wel eens nodig. Ik had een doos gekregen waarin een stofzuiger heeft gezeten. Hij is nu bijna vol papier en zonder hulp krijg ik hem de deur niet uit. De verzamelaars van De Zandbanken zullen me vast wel willen helpen.

Dinsdagavond hadden we een bestuursvergadering van de Krite. Meestal hebben we die maar één keer in het jaar. Dan wordt het winterprogramma opgemaakt en verder loopt het grootste deel van het contact via de telefoon. Maar we hebben voor zestien februari wat groters op het programma. Dan komt Rederijkerskamer Halbertsma met ‘Twa’. Dat is een stuk dat twee jaar geleden door Tryater werd gespeeld en ook door t.v. Fryslân werd uitgezonden. Wij verwachten hier een volle zaal voor. Dan moet alles wel goed geregeld zijn. Met de verloting komen er ook wat grotere prijzen. Ondertussen ben ik al met de kaartverkoop begonnen.

Woensdagavond kwamen we bij mij thuis bij elkaar met het Dagelijks Bestuur en een paar technici van Radio Lemsterland. Met de verbeteringen om de kwaliteit van de uitzendingen omhoog te brengen is er veel te overleggen. Dat kan niet altijd wachten tot de maandelijkse vergadering. Na afloop reden we met elkaar naar de studio om kennis te maken met een nieuwe medewerkster die zich daar ondertussen gemeld had. Ook deze week kunnen we bezoek van iemand met radio ervaring verwachten. Die zal wel meer op de techniek gericht zijn. Zulke mensen hebben we ook nodig.

Donderdagavond was de fractievergadering als voorbereiding op de Raadsvergadering van maandag. De agenda was vlug bekeken, nog even een praatje over de burgemeestersbenoeming en toen moesten we alle uitnodigingen eens doornemen. Er zijn veel bijeenkomsten waar we verwacht worden en dan moet je het wel eens verdelen.

Vrijdagavond was het weer tijd voor Musicwille. Het was de laatste keer dat we dat een keer in de twee weken twee uur deden. We gaan nu over naar elke vrijdagavond één uur met daarna weer nieuwe programma’s. Anne de Vries en ik presenteerden de laatste tijd samen. Nu gaan we om beurten het verkorte programma presenteren.  We hebben dan mooi de gelegenheid om, als het nodig is, te ruilen.

LEMMER – Zaterdagmorgen. Vanmorgen haalde ik de postbus van de omroep leeg. Het was onaangenaam koud en er viel natte sneeuw. Toen ik thuis de post doornam was er weer zo’n toevalligheid die je af en toe tegenkomt. Twee dingen over eenzelfde onderwerp die uit verschillende richtingen tegelijk op je afkomen.

Vanmorgen van zes tot zeven uur luisterde ik naar een vraaggesprek met Hannie van Leeuwen. Uit de politiek nog welbekend. Zij is 82 jaar en nog heel actief, o.a. als voorzitter van de Taskforce Handicap en Samenleving. Als je dat hoort is je gedachte al gauw: ‘Als het mij ook eens gegeven zou zijn om ook tot op zo’n leeftijd door te gaan met al de dingen waar ik mij mee bezig houd’. Er werd ook verteld dat er net een boekje over de Taskforce was verschenen. Wat zat er nu bij de post? De lezer raadt het al: het betreffende boekje! Dat bekijk je dan met meer interesse dan het vele papier dat dagelijks binnen komt.

Dinsdagavond kreeg ik op een vergadering een grote schrik. Er werd gesproken over het overlijden van Judith Schirm – De Rook. De verteller ging er vanuit dat ik dat wist. Dat was niet het geval. Ook niet te verwachten dat de kinderen er aan denken om een achterneef meteen te bellen. Er is bij een sterfgeval wel wat anders te regelen. Gisteren was de crematie. Nanne Rippen is met mij meegereden. Er was veel belangstelling, de aula was helemaal bezet. Ik denk dat alle kinderen, klein- en achterkleinkinderen er waren. Het was een warm afscheid met liefdevolle woorden van kinderen en kleinkinderen. Zelfs ook nog van Judith’s jongste zuster.Met Judith is het laatste familielid dat ik vanaf mijn kinderjaren gekend heb, heengegaan. Met al haar idealen en haar werklust heeft zij haar plaats in het leven wel waargemaakt.

Een tweede ingrijpende gebeurtenis was deze week de brand bij de snackbar. Net toen ik donderdagmorgen het middageten klaar zou maken klonken de sirenes van de brandweer. Dan ga je toch even kijken welke kant het uit gaat. Er stond een brandweerwagen voor het Gemeentehuis en ik dacht aan een trouwerij van een brandweerman. In zo’n geval wordt er ook wel eens met loeiende sirenes gereden. Toen ik hoorde wat er werkelijk aan de hand was ben ik naar buurvrouw Zeldenrust gegaan. Meer om haar zo lang even gezelschap tot de drukte om de deur voorbij zou zijn.Gelukkig was haar jongste dochter er al. Tegelijk was de politie aan de deur met het bericht dar er ontruimd moest worden. Daar was buurvrouw het direct niet mee eens en dat kan ik mij indenken. Het werd een poosje bij Wierdsma in de keuken en toen naar de opvang in het Gemeentekantoor. ’s Avonds was de woning ontlucht en kon weer bewoond worden.

Peter Gedaan, die met zijn snackbar juist mooi op gang begon te komen, is natuurlijk het zwaarst getroffen. Maar bij Toja is ook een enorme rook- en waterschade. De hele voorraad is donderdag en vrijdag afgevoerd en de timmerlui zullen ook nog wel bezig moeten met de plafonds en andere zaken.Ook bij de buren links van de snackbar, waar voorheen de familie Noppert woonde, veel waterschade. Allemaal heel erge en vervelende zaken, maar het had veel slechter kunnen aflopen. Het is een hoek waar alles tegen en aan elkaar gebouwd is. Als de stormwind eens uit een andere richting gekomen was…. Beter maar niet aan denken.

LEMMER – Zondagmorgen. Gisteren werd het aan de late kant om nog met het schrijven van de column te beginnen.’s Morgens waren we in Sneek bij Empatec. Een instelling voor sociale werkvoorziening. Al was het dan zaterdagmorgen, op alle afdelingen waren wat mensen bezig. Ter gelegenheid van de open ochtend voor Raadsleden uit de 17 samenwerkende Gemeenten op dit terrein. Meest eenvoudig maar nuttig werk. Aangepast aan de mogelijkheden van de mensen. Bij het inpakken van paaseitjes mochten enkele bezoekers ook even helpen. Onze fractiegenote Corrie van Deursen had die eer ook. Na afloop werd er een foto gemaakt van ons groepje van vier. Later werden we met een antiek busje naar de copyshop gebracht. Daar werd de foto, die Corrie op een stick had meegekregen, ontwikkeld. Die copyshop is in feite een eenvoudige drukkerij en in mijn ogen het meeest interessante deel van het bedrijf.

’s Middags naar de studio voor wat assistentie bij het sportprogramma. Bellen voor de tussen- en eindstanden en de karweitjes die er altijd zijn. Afwas, vuilniszakken verwisselen en het programma wat volgen. Zo krijg ik toch langzamerhand meer belangstelling voor de sport. ’s Avonds ook nog een stukje sport. PSV – Heerenveen. Eerst voor de radio gevolgd, later op de televisie gezien. Zo werd het half een!

Maandagavond vergadering van Commissie I. Weer een stapje verder met de bestemmingsplannen voor Echten en Oosterzee Buren. Namens onze fractie heb ik maar weer eens gevraagd naar de veiligheid van de vuurwerkopslag. Dat is wel een zaak die rechtstreeks door de provincie gecontroleerd wordt maar de Gemeente moet het ook in de gaten houden.

Dinsdagavond eerst bezoek van een paar dames van de Rederijkerskamer Halbertsma. Om te zien hoe de zaal van Het Baken het beste kan worden ingericht als zij zaterdagavond hier voor de Krite komen te spelen. De kaartverkoop loopt al leuk, het is alleen lastig dat ik zo vaak van huis ben. De komende dagen probeer ik zoveel mogelijk thuis te zijn. De avond werd verder gevuld met de vergadering van Plaatselijk Belang Brekkenpolder/Tacozijl.

Woensdagavond een uitzending van SaMarWat. Terwijl ik dit schrijf draait de herhaling. Dan hoor je het allemaal beter dan onder de uitzending. Het is ook goed om jezelf terug te horen. Meestal ben je dan niet tevreden en weet je waar een volgende keer op te letten. Zo gaat het mij tenminste.

Donderdagavond vergaderde Commissie II. Daar volgde nog een vergadering van het presidium op. Het ging allemaal wel vlot maar toch was het te laat om nog naar de studio te gaan. Daar was de radioschool bezig. Dat gebeurt afwisselend in Balk, Bolsward en Lemmer. Deze eerste avond hier had ik er wel bij willen zijn. Dat lukte dus niet.

Vrijdagavond was het mijn beurt voor Musicwille. Een uurtje muziek is met een paar verzoekjes zo ingevuld. Zaterdagmorgen waren er al een paar mails om te bedanken voor het gebodene.

Van de familie Hartstra, Plattedijk, kreeg ik deze foto. Een jongeman zittend op het handvat van een bakkerskar. Het vermoeden bestaat dat het een Atsma is. Dat zou best kunnen want heel vaag kan ik mij de naam Atsma in verband met de bakkerij nog herinneren. In ieder geval als de betrokkene of een familielid hem herkent dan kan er altijd een afdruk van  worden gemaakt.

Vorige week bracht Mienie Loen – Toering mij een aantal oude foto’s voor gebruik bij mijn columns. Hierbij de eerste waar gelukkig alle namen bij staan. Het zal wel een uitstapje van een vrouwen- of meisjesvereniging zijn geweest.