LEMMER – Zondagmiddag. We zitten weer in de zomertijd. Aangenaam om het ’s avonds een uur langer licht te hebben. Als het weer nu ook maar een beetje zomers wordt. De zon komt eraf en toe door. Alles lijkt meteen een stuk fleuriger.

Gisteren was het ook weer heel slecht met het weer. Ons sportprogramma werd er behoorlijk door beïnvloed. Verschillende mails en telefoontjes over het al of niet doorgaan van de wedstrijden. Toch was het nog een negatieve verrassing dat de wedstrijd van CVVO niet doorging. We hadden toen nog één wedstrijd over om te verslaan. Die van VSBL 77 – EBC. Onze sportverslaggever Teije Boomsma was daarvoor naar Beltschutsloot gereden toen de wedstrijd van Delfstrahuizen niet doorging. Van de uitslag werd je ook niet vrolijk. Door EBC met 3 – 2 verloren.

Er is dan niet veel meer over om drie uur uitzending te vullen. Maar er zijn altijd wel wat nieuwtjes te vertellen en met een extra stukje muziek kom je een heel eind. Piet Burgers kwam met zijn stick met het wekelijkse gesprek met de trainer van V.V. Lemmer. Hij bracht mij het nieuwtje dat mijn neef Lammert Jan de Vries voorzitter van V.V.L. geworden is.

Dat roept dan weer heel wat herinneringen op want mijn familie is altijd erg verbonden geweest met die vereniging. Zo herinner ik mij nog dat oudoom Evert indertijd de kaartjes verkocht op het terrein in het Hop terwijl zijn dochter Sietske de spelers van thee voorzag. Neef Andries deed in later jaren de kaartverkoop en wat onderhoudswerk. De theeschenkerij had mijn vader van ongeveer 1953 tot 1970. Ik hielp hem meestal en bij drukke wedstrijden ging ook mijn moeder mee.

In het bestuur was oom Koert, Lammerts vader, onder andere secretaris, zijn zoon Meinze penningmeester. Mijn oom Herman Gebben was ook veel op het terrein aanwezig. Hij hield zich bezig met het trainen en het verzorgen van het materiaal. Zijn zoon Meinze is ook nog voorzitter van de club geweest. Ook de gezinnen werden geregeld mee ingezet. Bij een thuiswedstrijd van Lemmer I was het dan ook een beetje een familiereünie. Wie niet op een of andere manier in functie was kwam wel om te kijken. Tante Lies, tante Lena, oom Jan, zij ontbraken zelden. 

Voor mijzelf heeft het voetballen nooit wat betekend. Ik herinner mij een keer dat ik voor afloop van de wedstrijd naar huis liep. De drie gebroeders Rottine vroegen mij hoe de stand was. Ik wist het echt niet maar zij dachten dat ik het hun niet wilde vertellen en werden kwaad. De laatste jaren heb ik toch interesse voor het spel gekregen. Dat komt vooral door deelname aan het programma Lemsterland Sport maar ook door het volgen van de prestaties van Heerenveen.

LEMMER – Zaterdagavond. Vorige week geen column van mijn hand. Er werd gevraagd of ik alvast weggesaneerd was met het oog op de komende veranderingen bij Zuid Friesland. Zo was het niet, ik was zelf tijdelijk in mijn mogelijkheden beperkt.

Zondag voor een week ben ik gevallen. Dat leverde verschillende pijntjes op. Het ergst was mijn linkerpols er aan toe. Dat werd maandagmorgen een bezoek aan dokter Weber. Gevolgd door een rit naar Sneek. Met mijn vaste chauffeur voor zulke gelegenheden, neef Lammert uit Bantega. Er zat een scheurtje in het bot. Dat werd dus een gipsverband.

Het betekende ook dat ik de volgende dag niet mee kon doen aan de Himmeldei. Dat speet mij wel, maar toen de griffier vroeg wat er gebeurd was heb ik gezegd dat ik het verband droeg om onder de Himmeldei uit te komen. Prompt kreeg ik woensdagavond te horen dat het verband er nu wel af kon. De Himmeldei was immers achter de rug.

Ondertussen zijn er bijna twee weken verlopen. Gisteren heb ik nieuw gips aangemeten gekregen en daarmee wat meer bewegingsvrijheid. Ik kan alle vingers weer gebruiken bij het typen. Dus niet meer alleen korte mailtjes maar ook weer een hele column. Overigens heb ik wel weer ondervonden hoe alleenstaand ik ben. Eigen schuld, iedereen wil wel helpen maar ik kan zo moeilijk een gunst vragen.

Vanmiddag was het mijn beurt voor Lemsterland Sport. Heerlijk om na twee weken weer in de studio bezig te zijn. Het verloop van de wedstrijden was niet zo geweldig voor de Lemsterlandse clubs. Een doelpuntloos gelijkspel voor Delfstrahuizen en de wedstrijd van CVVO in de tweede helft bij 1 – 1 gestaakt. Reden was een beenbreuk bij een speler van Oudehaske. Als je dan zelf met een gipsverband zit kun je je des te beter indenken wat dit voor zo’n speler betekent. Maar het is een sporter en sportmensen lijken soms vlugger te herstellen dan een ander.

Vrijdagmiddag werd in Echten een beeld onthuld, aangeboden door Loek Groenteman als dank voor de in de oorlog als Joods onderduikertje genoten gastvrijheid. Een eenvoudige maar indrukwekkende bijeenkomst in De Koetswagen. Ik was blij dat ik met de verslaggeefster van Radio Lemsterland mee kon rijden om dit mee te maken. Dat juist op 17 april, de datum waarop Lemsterland in 1945 bevrijd werd.

LEMMER – Zondagavond. Bijna zou de column er deze week bij inschieten. Het is een druk weekend geweest. Gistermorgen om negen uur op pad naar Franeker voor een symposium en een vergadering van Gemeentebelangen Friesland. Met soep en broodjes er tussendoor. Interessant, leerzaam, vermoeiend. Toch is het goed af en toe zo’n stukje peptalk te krijgen. Bijna ongemerkt komen de verkiezingen voor de Gemeenteraad dichterbij. Dan moeten we er weer met volle kracht tegenaan. We willen onze positie nog graag wat verder versterken. Daar moet wat voor gebeuren en ik heb er zin in.

Een half uurtje thuis en door naar Bantega. Lammert was deze week jarig geweest. Meestal wordt dat op zondag gevierd. Maar nu zou er misschien op zondag wat anders te vieren zijn. Lemmer I kon vandaag kampioen worden en daar moet de voorzitter toch wel bij zijn. Nu, dat feest is dus niet doorgegaan. Niet dat ik het erg vind. Volgende week is er nog een kans. Die zondag presenteer ik Lemsterland Sport Extra. Ik zou het mooi vinden dat het in die uitzending zou gebeuren. Aan de andere kant ben ik het met iedereen eens die het liever vandaag beslist had gezien. De kans op volgende week is wel erg theoretisch.

Vandaag had ik mijn neef uit Heemskerk met zijn vrouw op bezoek. Zij waren wat aan de late kant met hun halfjaarlijkse bezoek. Dat komt doordat zij met ziekte te kampen hadden. Gelukkig is alles ten goede gekeerd en konden we een paar gezellige uurtjes bij elkaar zijn.

Toen zij vertrokken waren was het weer tijd om naar de studio voor de presentatie van MusicWille. Tot mijn verwondering draaide het spul daar al. Er was een extra sportuitzending tussen gelast met het oog op de kansen van vandaag. Een goed initiatief maar helaas nog niet met een kampioenschap bekroond.  

De komende week lijken de eerste dagen rustig te worden. Alleen heb ik voor de KiKa actie nog wel wat belwerk te doen. Er zijn veel mensen die om een bijdrage gevraagd zijn en nog even een herinnering nodig hebben. Woensdagavond wil ik dan een deel van de avond in Dockside meemaken. Op de vrijdag staan we op de Vrijmarkt. Dan proberen we wat geld voor Radio Lemsterland te verdienen en aan onze naamsbekendheid te werken. Op de Vrijmarkt zorgen wij dan voor wat muziek en interviews die rechtstreeks worden uitgezonden. Als alles volgens plan verloopt staan we met onze stand op dezelfde plaats waar onze ijswagen indertijd stond. L’Histoire se repète!

LEMMER – Zaterdagmiddag. Een vreemde week. Geen vergaderingen vanuit de Gemeente. Dan denk je dat je thuis heel wat werk zult kunnen verzetten. Als zo vaak viel het tegen. Ik kijk wel heel erg uit naar 15 mei als het gips om mijn pols er waarschijnlijk af gaat. In de afgelopen vier weken heb ik wel heel wat handigheidjes geleerd, maar het blijft behelpen. Het nodigste gebeurt, voor een extra karweitje heb je green moed meer,

Woensdagavond was ik in de studio bij de uitzending van De Souwe. Altijd weer interessant hoe de panelleden op de onderwerpen zullen reageren. Ook welke onderwerpen zij zelf gaan inbrengen. Een gezellig uurtje wordt het altijd. Een enkele keer wordt er na afloop bijna even lang nagepraat als de hele uitzending geduurd heeft.

Woensdagavond begon ook de Koninginnenacht. Ik ben er een half uurtje geweest. Even rondgekeken, een paar KiKa-beren gekocht. Die zullen hun weg ook wel weer vinden. Daarna hebben we ruimte gereserveerd voor de tent van Radio Lemsterland voor de Vrijmarkt. Het plan om op de Gedempte Gracht te gaan staan hebben we verruild voor de Kortestreek bij het vroegere Waterschapsgebouw. Daar vandaan konden we via de installatie van Vishandel Riedstra een betere verbinding met de zender krijgen.

We hebben mijn auto op een parkeerplaats neergezet en met afzetlint via een muurtje een stuk ervoor gereserveerd. Duidelijk aangegeven. Toen Imke de Vries en ik er donderdagmorgen half zeven kwamen had een jongetje al een hele uitstalling op onze plek gemaakt. Gelukkig was er achter mijn auto nog ruimte zodat ik wat kon opschuiven. We waren er dus vrij van om het kereltje te verjagen. Dat zou ik sneu gevonden hebben.

Toen de tent eenmaal stond en er uitgezonden kon worden kwam ook de koffieverkoop op gang. Koffie zetten, inschenken, koeken en snoep er bij verkopen. Ik was ineens weer vele jaren in de tijd terug. Alsof ik weer in de ijswagen stond of op het voetbalterrein. Maar het waren niet meer de vertrouwde mensen uit die tijd om mij heen. Bijna iedereen uit die tijd heb ik mee naar kerkhof of crematorium gebracht.

Het waren vermoeiende uren geweest en thuis terug heb ik eerst een paar uur geslapen. Het eerste dat ik daarna op de radio hoorde was het bericht van het drama in Apeldoorn. Mijn televisie was in reparatie maar ik wilde nu het journaal wel graag zien. Dat heb ik bij buurvrouw Zeldenrust gedaan. Wat een contrast op zo’n feestelijke en zonovergoten dag. Een dag om nooit te vergeten.