LEMMER – Zaterdagmorgen. De zon schijnt lekker. Als het vandaag zo eens mocht blijven dan lijkt het niet slecht voor vanavond. Dan hebben we van Radio Lemsterland een barbecue bij de studio. Als er dan nog wat warmte van de dag is blijven hangen kan het met de warmte van de barbecue een aangename avond worden.

We hebben bij de omroep een flink aantal medewerkers. Al zouden we er nog wel veel meer kunnen gebruiken. Omdat de meeste van onze vrijwilligers maar op één programma gericht zijn, treffen zij anderen vaak nauwelijks. Een jaarlijkse barbecue en de Nieuwjaarsreceptie zijn dan heel geschikt om elkaar beter te leren kennen. Goed voor de teambuilding zoals men tegenwoordig zegt.

Gisteravond ben ik ook al in de studio geweest. In de vaste overtuiging dat het de dag al was. Niet omdat ik zo hongerig was maar omdat het verkeerd in mijn agenda stond. Dan kijk je vreemd op als je verwacht dat het allemaal actie is en je treft allen een presentator en een technicus aan, bezig met de voorbereiding van een programma. Een kop koffie gedronken en weer op huis aan.

Veel mensen stonden vanmorgen wat in de lucht te staren. Een monsterlijk grote kraan was in actie. Toen ik een kijkje nam zag ik dat het om een actie van de World Servants ging. Voor € 2.— Lemmer van bovenaf bezien. Toen de eerste paal voor de Arcade geslagen werd ben ik ook een keer zo omhoog geweest. Een schitterende ervaring met een geweldig uitzicht over het IJsselmeer, de Brekken en Lemmer. Toch ben ik vanmiddag maar met beide benen op de grond gebleven.

Donderdagavond was er een vergadering van de Raadsbrede Commissie, zeg maar een informele Raadvergadering. Volgens traditie is dat ieder jaar weer een rommelige bijeenkomst.  Veel onderwerpen komen in de verschillende stukken telkens weer aan de orde. Elke fractie heeft dan zijn eigen manier van behandelen en dat kan verwarrend zijn. Gelukkig wist de burgemeester de zaak goed in de hand te houden. Er werd ook een afspraak gemaakt voor de manier waarop de behandeling volgend jaar gedaan zal worden. Ik hoop dat alles dan een beetje duidelijker is. In ieder geval zal ik dan niet meer als Raadslid bij de vergadering betrokken zijn.

Er werd mij een schoolfoto gebracht waar ik zelf ook op sta. Ik draag daar al een bril, dus het zal in de vijfde klas geweest zijn. Op de bovenste rij zien we Marten v.d. Wal, .. Windt, Andries Visser. Piet Stavinga, Tjalling Kuipers, Dicky Plooi, ..Deinum, Gerrit de Vries.

Tweede rij: meester de Vries, Wiepie Propsma, Grietje Binsma, . Windt, ..de Graaf, Rommie Aukema, Joop v.d. Berge, Aaltje Feenstra, Jeppie Propsma, Wiesje de Haan, Alie de Vries, Nelly.., Trijna de Boer, Geertje Kuipers, Henny v.d. Bijl, Clara Bakker.

LEMMER – Zaterdagmorgen. Na een flinke regenbui is het heel stil om mij heen. Een enkel vogeltje begint wat te tsjilpen. Geluid van de straat is er nog niet. Op zaterdagmorgen komt het leven maar heel langzaam op gang.

Dat doet mij denken aan ruim veertig jaar geleden, toen de Centrale Bakkerij nog draaide. De mensen die ’s nachts hadden doorgewerkt waren dan naar huis om nog wat te kunnen slapen voordat zij de weg op moesten om te venten. Ik was dan een paar uur alleen bezig met het klaar zetten van het brood voor de venters. Als het kon ook nog een ‘knipperke’ op een paar stoelen voor de oven.

Dan hoorde ik tegen zevenen het ploffen van de brommer waarop Pieter Koopmans arriveerde. Koopmans, voor ons ‘Omke’ was de enige van de oprichters van het bedrijf die nog in leven was. Ook de enige die de 53 jaar dat het bedrijf bestaan heeft erbij betrokken was.

Nadat hij zijn winkel aan de Vissersburen verhuurd had aan oomzegger Pieter Frankema bleef hij nog venten. Eerst voor zijn opvolger, later voor zijn schoonzuster, de weduwe van zijn broer Jan die bij de ontploffing van een bom bij de sluisput één van de slachtoffers was.

Omke Pieter, gewoon aan werken zo lang je wakker was, bleef ook in de bakkerij helpen. Helemaal belangeloos, vijftien jaar lang. Kleine onderhoudswerkjes, inpakwerk het bakken van taai en pepernoten. Toen de vraag om gesneden brood op gang kwam werd helpen bij het snijden een vast onderdeel van Koopmans’ programma. Op zaterdag was het meeste brood ‘s nachts al gesneden en bleven alleen speciale zaken zoals zoutloos brood en krentenbrood liggen totdat hij kwam.

Op zaterdagmorgen ging Koopmans altijd uit de bakkerij naar ’t Leeg waar dan een Urker met vis stond. In de wintermaanden kwam die wat later Dat betekende dat Koopmans in de bakkerij bleef wachten totdat hij bij die handelaar terecht kon. In de tussentijd stond hij dan vaak over het Rienplan te turen om zich te verwonderen dat de mensen zo lang konden slapen. Hij zou zich nu nog meer verbazen want op zaterdag komt alles nog later op gang dan in de jaren zeventig.

Vrijdagmorgen werden we opgeschrikt door de sirene van de brandweer. Men moest de Gedempte Gracht op maar daar was net iemand aan het lossen uit een grote bestelwagen. Die chauffeur maakte zo vlug mogelijk ruimte zodat de brandweer verder kon. Gelukkig was er niets ernstigs aan de hand. De mannen zijn even bij één van de winkels binnen geweest en konden hun materiaal meteen weer naar de kazerne brengen. Toch hadden we weer eens kunnen zien hoe belangrijk het is als de weg vrij is voor de hulpdiensten.

LEMMER – Zaterdagmiddag. Gisteravond ontdekte ik hartjes aan de lantaarnpalen en aan de hekwerken om de bomen rond het Fedde Schurerplein. Wat was dat nou, Valentijnsdag is toch al lang geweest! Vanmorgen werd het duidelijk. In alle vroegte werd er al gewerkt om het plein om te bouwen tot feestterrein. De muziektent werd opgezet en er kwamen verschillende attracties om heen. Ineens werd het duidelijk. Er heeft wat over een actie in Zuid Friesland gestaan. Het was dus een actie om geld bijeen te brengen dat Harald en Annemary Hadders mee kunnen nemen als zij hun adoptiebaby uit Ethiopië gaan ophalen.

Ik heb zo de indruk dat het een geslaagde actie geworden is. Zo lang de attracties open waren was het plein ook vol mensen. De hele dag heb ik het oproepen van de winnaars van het rad van fortuin wel gehoord. Dit moet wel een mooi bedrag opgebracht hebben.

Maandagavond hadden we de jaarlijkse ontvangst van de nieuwe inwoners van Lemsterland in het Gemeentekantoor en het Gemeentehuis. Altijd een paar gezellige uurtjes. Ik heb me er over verwonderd dat er verschillende nieuwelingen bij waren die mij al kenden. ‘Van de krant’, werd er dan gezegd. Toch is het al langer dan een jaar geleden dat de fotootjes bij de verschillende columns verdwenen zijn.

Donderdag zaten we al weer de hele avond in het Gemeentekantoor. Voor de fractievergadering. Er moet maandag in de laatste vergadering van de Raad voor de vakantie nog van alles besloten worden. We hebben tenminste al de raad gekregen om ook de dinsdagavond vrij te houden voor het geval niet alle punten op de maandag afgewerkt zouden zijn. Overigens hangen er wel politieke spanningen in de lucht. Maar het is mogelijk dat er op het laatste moment nog een oplossing komt. Dan kunnen we toch nog rustig de vakantieweken ingaan.

Woensdag werd ik onaangenaam verrast door een artikeltje van Gerrit Harsta. Er zou iemand bezig zijn met het opbouwen van een voorlopige voorziening op het strand. Een goede zaak, maar het werd gedaan met brandhout en oud ijzer. Mijn eerste gedachte was dat het wel mee zou vallen.

Maar al gauw kwamen er telefoontjes en zelfs foto’s binnen. Daar wilde ik meer van weten en dus er op af. Nu, het viel mij niet mee. Iets in aanbouw is vaak het aanzien niet waard. Maar zoals dit er woensdagavond bij lag zie ik niet dat er iemand is die daar wat acceptabels van kan maken, zelfs voor zo’n tijdelijke voorziening. In ieder geval weet ik dat er van de kant van de Gemeente ook toezicht zal worden gehouden op het bouwen.

Roelie Spanjaard – Visser schreef mij dat de onderste regel op het zonnescherm op de foto van vorige week ‘Boekhandel’ was. Paste toen dus ook al bij de tabakswaren. Deze week een foto van de Truitje Zijlbrug. Het is de brug die in de oorlog vervangen werd en die nu op de plaats van de vroegere spuisluis ligt. Sluishokjes en –woningen op de achtergrond maar nog geen noodwoningen ernaast. Op het hoekpand links staat logement en vergunning. Daar toen ook al een begin van horeca. Verder nog een klein stukje Prinsessekade.