LEMMER – Zaterdagmiddag. Vandaag gaat ons eerste sportprogramma na de winterstop weer de lucht in. Piet Burgers in de studio, Teije Boomsma en Piet Loonstra op de velden. Morgen ben ik aan de beurt. Dan hebben we een uitzending van Lemsterland Sport Extra. Een thuiswedstrijd van V.V. Lemmer. Van die vereniging verslaan we maar af en toe een thuiswedstrijd. Dat is niet goed, ook  van de oudste voetbalvereniging van Lemsterland zouden alle competitiewedstrijden uitgezonden moeten worden. Helaas ontbreken bij Radio Lemsterland daarvoor de mensen. Op het veld is dan alleen Teije Boomsma beschikbaar met assistentie van Piet Burgers; voor de presentatie ben ik op zondag de enige met als vaste technicus Erin Sonsma. Daar moesten we eigenlijk, net als op de zaterdag, een groepje van een stuk of vier mensen voor hebben. Die zouden dan hoogstens eens in de maand dienst hebben. Ik wil ook niet alle zondagmiddagen in de studio zitten.

Crash

Woensdagmorgen het bericht dat er een vliegtuig bij Schiphol was gecrasht. Honderd vijf en dertig mensen aan boord. Dan vrees je dat het dodental ook wel eens in die buurt zou kunnen liggen. Mijn eerste gedachte was aan een mij bekende piloot. Maar al vrij gauw kwam het bericht dat het om een vliegtuig van Turkish Air ging. De berichten over de slachtoffers waren eerst erg verward. Tenslotte waren er negen doden. Hoe erg het ook voor die mensen en hun familie is, op het geheel viel het toch mee. Er zijn al advocaten met dollartekens in de ogen aangekomen.

Toneel

Gisteravond was ik bij de uitvoering van It Freonental in Oosterzee. Een buitengewoon leuk stuk. Elders in dit nummer staat een verslag van die avond waarop veel gelachen kon worden. De verloting leverde mij een grote pot groenten op.

Donderdagmorgen kreeg ik bezoek van onze oud-plaatsgenoot Fer v.d. Brink. Hij laat zijn belastingaangifte nog altijd in Lemmer verzorgen. Dan heeft hij meteen een gelegenheid om een kijkje in Lemmer te nemen. Hij moet hier een paar keer in een jaar even zien wat er gebeurd is. Ik vind het leuk dat hij dan bij mij een kop koffie komt drinken. ’s Middags om twee uur deed ik de deur op slot om naar het Gemeentekantoor te gaan. Er kwam net een bekende langs op weg naar het postkantoor in het koopcentrum. Even mee naar binnen. Het werd een gezellig gesprek. Toen mijn bezoekster om vier uur vertrok besefte ik dat ik al die tijd nog geen kopje thee had aangeboden.

Verharding

Zoiets gebeurt je als je in een gezellig gesprek zit. Heel wat anders dan als het om een vergadering van de Gemeenteraad gaat. Zoals maandag, toen het een vergadering van vier en een half uur werd. Het lijkt soms wat op obstructie zulke lange verhalen als er gehouden worden. Maar de verkiezingen komen weer in zicht en dan verharden de verhoudingen zich. Elke fractie wil zich dan extra profileren.        

LEMMER – Zaterdagmiddag.  Piet Loonstra voorspelde net de genadeklap voor CVVO. Maar die kwam niet en de wedstrijd is afgelopen met de stand 0 – 0. ‘De enige die vanmiddag gescoord heeft is de scheidsrechter’, aldus Piet. Een stuk of acht gele kaarten uitgereikt. Toch was het volgens het verslag geen harde wedstrijd.

Toneelavond

We hebben de Tryateravond weer achter de rug. Dat betekent ook dat de kaartverkoop voorbij is en dat de telefoon weer rustig is. Ook de extra aanloop in de winkel is nu voorbij. Dat was allemaal gezellig maar ook wat rommelig. Ik had vanmorgen dan eerst ook heel wat op te ruimen in huis.

Maar het heeft een prachtige toneelavond opgeleverd. Als er dan na afloop mensen bij je langs komen om te zeggen hoe mooi ze het vonden dan weet je dat alle geregel niet voor niets is geweest. Een mooie bijkomstigheid was voor mij dat de dochters van Jan Blessinga er ook waren. De jongste, Nellie, is ontwerpster en van haar hand is het decor waarin ‘En ik dan?’ gespeeld wordt. Mooi om elkaar te treffen en wat herinneringen op te halen. Zij wisten ook nog precies welke snoepjes ze als kind wel bij mij kochten.

Deze week ging er weer veel tijd zitten in de voorbereiding van de komende commissievergaderingen. Woensdagmiddag zijn we met de fractie bijeen geweest in Echtenerbrug om de zaken door te praten. Er ligt nu ook een stuk van de provincie over de herindeling. Dat zal nog wel gesprekstof opleveren. De provincie wil wel dat de initiatieven ‘fan ûnderen op’ komen, maar geeft intussen wel even aan hoe Gedeputeerde Staten het tenslotte het liefste zien.

Verjaardagen

Vandaag zeven maart, was de verjaardag van mijn grootmoeder. Tegelijk met vrouw Haveman. Die kwam dan ’s middags altijd even langs met een bloemetje. In de bakkerij betekende het dat er op die dag twee keer op sigaren getrakteerd werd. De bakkerij was dan blauw van de rook. Dat was toen heel gewoon. Op de foto van het pepernoten bakken die ik een poosje geleden plaatste stond ik ook met een sigaret in de mond. Daar kreeg ik nu, bijna een halve eeuw na dato, nog commentaar op.

Voetbal

Het is kwart voor negen geworden. De wedstrijd Heerenveen – Groningen is zojuist afgelopen. Het was een spannende wedstrijd en een herhaling van de wedstrijd in Groningen. Het winnende doelpunt viel weer in de blessuretijd. Het zou ook sneu voor Heerenveen geweest zijn als zij er met elf tegen negen geen driepunter uitgesleept hadden.

LEMMER – Zondagavond. Het is deze week laat geworden voordat ik aan mijn column kan beginnen. Het was dan ook een rommelige week. Vergaderingen van de verenigingen van Plaatselijk Belang in Bantega en Echtenerbrug. Bij die in Bantega ben ik niet geweest maar daar heeft mijn fractiegenote de aantekeningen voor het verslag gemaakt. Ik zat toen bij de vergadering van Commissie I, donderdag was die van Commissie II er. MusicWille opnemen, nog een korte vergadering van de omroep en zaterdagmiddag de presentatie van Lemsterland Sport overnemen. Het is druk maar ik kan er nog volop van genieten en dan valt het niet zwaar.

Ondertussen moesten de algemene beschouwingen nog geschreven worden. Ook een leuk stukje werk. De eerste gedachte was dat deze een stuk korter zouden worden dan anders. Het is tenslotte door het overgaan op een ander tijdschema minder dan een half jaar geleden dat we de vorige beschouwingen gehouden hebben. Maar het kwam toch anders. In plaats van korter is het stuk een halve pagina langer geworden. Als de kwaliteit nu maar met de lengte van de inhoud in overeenstemming gegroeid is.

Dan was er deze week op landelijk terrein de ‘serieuze dreiging van een aanslag’. Zo werd het tenminste genoemd. Gelukkig bleek het allemaal mee te vallen. Loos alarm. Alleen wat opwinding en in Amsterdam wat ongerief. Nu komt er commentaar los. Er zou te veel ophef van gemaakt zijn. Achteraf bekeken is dat misschien wel zo. Maar als er nu werkelijk wat ergs gebeurd was. Als die waarschuwing er geweest was en er waren geen veiligheidsmaatregelen genomen. Dan zou er een storm van verontwaardiging opgestoken zijn. Heel terecht.

Toch valt het mij telkens weer op als er ernstige dingen gebeuren of, zoals nu, dreigen te gebeuren, hoe weinig er eigenlijk over gepraat wordt. Voorheen waren kleine gebeurtenissen die wat van het dagelijkse gebeuren afweken dagenlang onderwerp van gesprek. Ik herinner mij dat er dat er in een nacht, ik was toen een jaar of vijf, op verschillende plaatsen in Lemmer ingebroken was. In de bakkerij was een potje met wisselgeld leeggehaald en de vulpen van Stoffel Blessinga, toen boekhouder van het bedrijf, gestolen. De sporen van die inbraken zitten nog op de laden van mijn bureau. Bij Chris van Slageren, toen onze overburen, was een carbidlantaarn van een fiets gestolen. Ook bij Kerst Koopmans, die toen een fietsenzaak op de hoek van het Vredespaleis had, was men geweest. Wat werd er over gesproken en wat voelde men zich onveilig. Tegenwoordig moeten we zulke zaken meestal uit de krant vernemen. Als het daar tenminste in komt. Dingen die bijna dagelijks gebeuren zijn immers nauwelijks nieuws te noemen.

LEMMER – Zaterdagmorgen. Woensdagmorgen werden we opgeschrikt door het bericht van het overlijden van Anton Minnema. Eerste gedachte is dan twijfel. Maar na een paar telefoontjes was het wel duidelijk. Het was waar. Onvoorstelbaar. De man die vrijwillig het onderhoud van de speeltuin verzorgde, die we geregeld tegenkwamen. Met wie ik altijd een vriendelijke groet wisselde, zo plotseling weggevallen. We weten dat het einde op deze manier kan komen. We hebben het al vaal van dichtbij of op afstand meegemaakt, maar het geeft toch elke keer dat het gebeurt een schok.

Ondertussen is het zondagmorgen geworden en kijk ik terug op een merkwaardige dag. Nadat ik bovenstaande regels geschreven had kwamen twee bestuursleden van onze buurtvereniging hier om tezamen naar de Katholieke kerk te gaan voor het condolatie bezoek aan de familie Minnema. Het was lang wachten want de belangstelling was heel groot. Tot mijn spijt kon ik de dienst niet bijwonen. Het gewone leven riep weer.

Om twee uur moest de presentatie van Lemsterland Sport de ether in. In de tussentijd moest er ook nog gegeten worden. Tegen de gewoonte in had ik voor een warme maaltijd gekozen. Reden was dat ik de laatste dagen heel ongeregeld gegeten had door activiteiten van en voor de Gemeente. Dat kost nu eenmaal meer tijd dan het gebruikelijke bord erwtensoep met drie sneetjes brood zoals op andere zaterdagen.  

In het programma hoorden we van onze verslaggevers hoe CVVO thuis tegen Sleat een mooie overwinning behaalde. Uit Waskemeer waren de berichten van EBC de hele middag in mineur. We hadden graag wat anders laten horen want EBC komt bij ons bijna nooit aan de beurt. We hebben daarvoor geen verslaggevers genoeg. En we richten ons in de eerste plaats op de beide clubs die in een hogere klasse spelen.

Bijna thuis kwam Jaap v.d. Wal op mij af. Al weer een emotioneel bericht. Mevrouw Freese verongelukt. Weer iemand die je zo’n veertig jaar op de buurt hebt meegemaakt. Al weer zo’n tragisch sterfgeval. Dan komen ineens weer de beelden naar voren van de verschillende gelegenheden waarbij je met elkaar te maken had.

’s Avonds speelde Op Nij Feriene van Follega in Het Baken. Een gecombineerde toneelavond van Krite De Lemmer en buurtvereniging Straatburen. Beide wilden het toneel uit Follega en toen lag een combinatie voor de hand. Beide overledenen waren lid van onze buurtvereniging. We hebben hun met enkele woorden en een ogenblik stilte herdacht. 

In Lemsterland hebben we sinds enige tijd de Stichting Dorpsbehoud. Daarmee wordt nu gewerkt aan het aanwijzen van gemeentelijke monumenten. Daar komt dan een subsidieverordening bij zodat de eigenaren van die aangewezen panden bij werkzaamheden ook enige ondersteuning kunnen krijgen. De bedragen zullen niet al te hoog zijn maar toch altijd wel de moeite waard om de eigenaren een steuntje in de rug te geven.

Op deze foto een stukje van de Langestreek. Op links een deel van de tegenwoordige makelaardij. Daar nog in gebruik als aardappelhandel van de familie Rippen. Dat gebouw is nog weinig aan veranderd. De huizen ernaast zijn verdwenen. Op deze foto zit ijzerhandel Koksma er nog in, naar ik meen in beide panden. De vrouw in de deur zal waarschijnlijk Grietje Koksma zijn. Op deze plaats bouwde Reekers later zijn meubelzaak. Na diens vertrek kwam Oene Boonstra hierin met zijn uitgebreide handel. Daar kwam een eind aan door een grote brand die het bijna geheel verwoestte. Jarenlang lag het terrein braak en stond bij de Lemsters bekend als ‘It gat fan Oene’. Later is hier restaurant Les Pays Bas met bovenwoningen gebouwd.