LEMMER – Zaterdagmiddag. Het is drie uur. Ik heb de computer afgestemd op Radio Lemsterland.  Morgen, met de wedstrijd van Lemmer, ben ik weer aan de beurt. Nu kan ik onder het schrijven luisteren. Het eerste half uur heeft Delfstrahuizen een 1 – 0 voorsprong opgeleverd. Het is vreemd, voetballen en sport in het algemeen heeft mij nooit geïnteresseerd. Door de bemoeienis met het sportprogramma ben ik het gaan volgen en is de interesse ook gekomen.

Piet Loonstra vertelt nu dat CVVO ook een 1 – 0 voorsprong te pakken heeft. Meteen zegt hij er bij dat achter hem een jongen bladeren veegt. Die heeft een werkstraf voor dealen met pilletjes. Wat zou het effect van zo’n straf zijn? Als die knaap zich nu schaamt omdat iedereen ziet dat hij strafwerk doet helpt het misschien. Als hij voetballiefhebber is en de wedstrijd meteen kan volgen zal hij de straf niet erg vinden.

Gisteravond moest ik een keuze maken. Naar De Hege Fonnen voor het cabaret van Enge Buren of naar de Gereformeerde kerk voor het orgelconcert van Martin Mans. Het werd het laatste. Op vrijdag heb ik ’s avonds vaak opnamen voor Radio Lemsterland en anders is er wel toneel waar ik voor Zuid Friesland heen moet. Deze keer was er dus gelegenheid om naar het concert.

Achteraf is het geen slechte keuze geweest. Je zit niet zo comfortabel als op de theaterstoelen maar het programma was de moeite waard. Niet al te zwaar en met een heel royale toegift. De organist was ook een aimabel persoon. Met flink wat bezoekers een geslaagd concert.

Zondagmorgen. Gisteravond kwam ik tegen elven thuis van een verjaardagsvisite. Na een half uurtje vond ik het tijd om maar te gaan slapen. Op dat moment werd er aan de voordeur gerammeld. Gevolgd door een paar zware klappen en het geluid van de bel. In de veronderstelling dat dat de buitenbel was ging ik er toch op af om te voorkomen dat er iemand binnen zou komen. Ik zag een paar figuren waarvan ik meende dat die voor de etalage stonden. De gang in en toen werd het duidelijk dat er die twee personen al binnen waren en bij de kassa zaten. Een paar dikke schreeuwen en de knapen vluchtten.

Op de vloer lagen drie biljetten van € 5.--, de rest van het papiergeld was verdwenen. Nadat ik de deur provisorisch had dichtgemaakt de politie gebeld. Die was er behoorlijk vlug. Dan gaat de hele procedure in werking. Zoveel mogelijk vertellen, er worden allerlei notities gemaakt en bijna onafgebroken wordt er gebeld met de meldkamer. Er verscheen zelfs een hondenbegeleider. Veel hoop dat het wat oplevert heb ik niet, maar je moet altijd aangifte doen. Dat is ook in het belang van de politie want als er geen aangiften zijn dan lijkt het tegenover de bazen of er geen verkeerde dingen gebeuren.