LEMMER – Zondagmiddag. Het is triest weer zoals de laatste week meestal het geval is. Toch heb ik het niet eenzaam want bijna de hele morgen heb ik telefoontjes gehad. Daarbij nog de gezelligheid van de radio met de herhaling van SaMarWat van woensdag. Van mijn eigen programma heb ik zojuist maar een stukje gehoord doordat er weer een telefoontje kwam.

Door een verkeerde planning moest ik maandagavond op twee plaatsen tegelijk zijn: jaarvergadering van de Krite en bestuursvergadering van de buurtvereniging. Ik heb de tijd maar een beetje verdeeld. Gelukkig was het dicht bijelkaar. Bingo en verloting brachten mij bij de Krite negen prijzen op. Een paar weggegeven, een paar gehouden en de rest teruggegeven voor een volgende verloting.

Dinsdagavond kwam er bezoek van twee leden van het bestuur van het Frysk Selskip 1844. Als hoofdbestuursleden waren ze voor niets bij Het Baken gekomen. Zij hadden gerekend op de dinsdag voor de vergadering. Het had het voordeel dat we nu wat rustiger konden praten dan wanneer zij op de juiste dag gekomen waren.

Donderdag bij de slager werd ik door iemand herkend. Dat was niet wederzijds want ik herkende haar niet. Het gesprek bleef dus wat oppervlakkig want ik wilde dat niet laten merken. Later klonk haar stem nog in mijn hoofd door en wist ik het ineens: Tiny de Boer en haar vriend die ze aan mij had voorgesteld. Waarschijnlijk leest zij dit als oud Lemster en abonnee van Zuid Friesland wel en zal ze mij wel uitlachen. Mag gerust Tiny en als we elkaar weer treffen kunnen we nog een keer lachen.

We zien gelukkig nog veel scheepsverkeer door de Oudesluis gaan maar dat zijn bijna nooit meer binnenschepen zoals op deze foto. Er staat ook een mooi stuk van het centrum op waar veel veranderd is, aan de panden maar ook in het gebruik ervan. Geheel rechts de bakkerswinkel van Henny Loen en de slagerij van Paul Wierdsma, nu samen Geschenkenhuis Wierdsma. Een woning die nog altijd eigendom is van onze Gemeente, toen waarschijnlijk ook al bewoond door de familie Berkenpas. De manufacturenzaak van Holscher, nu Toja en de viswinkel van Bosma, de tegenwoordige Bierstube. De kinderwagenzaak van Noppert en van de Kortestreek een deel van de kapperszaak “Het Kappershuis” van Van der Horst, nu een galerie. De kruidenierswinkel van Johannes Zwart, tegenwoordig watersportzaak. Het Waterschapsgebouw, tot voor kort slijterij Hendrikse. Daarnaast de Cjamin winkel van Anna Bosma en uurwerk- en optiekzaak Jacob Gorter. Tegenwoordig cafetaria en pizzeria. Als laatste het woonhuis van timmerman Theunis Visser waar we nu een makelaardij vinden. Daar bovenuit een stukje van de ULO school.

LEMMER – Zondagmorgen. Het is weer rustig om me heen. Alleen de muziektent en een paar dranghekken herinneren nog aan het Nazomeren van gisteren. Dat was een gezellige dag. Het was ook de dag dat de visbakfiets van mijn vader weer voor het licht kwam. Bestuursleden van de Oudheidkamer hebben hem gerestaureerd zonder de oude uitstraling weg te nemen. André Sterk had gezorgd voor 15 verschillende soorten vis, gerookt of gebakken, die erin geëtaleerd lagen. Aan het eind van de middag werd alles verkocht. Ik mocht het doel van de opbrengst bepalen en toen  voor de Oudheidkamer gekozen. Zij hebben tenslotte ook de nodige kosten gemaakt, denk alleen maar aan drie nieuwe banden.

Er was toch nog een ander teken van wat er gisteren gebeurd is: dorsen met een oude machine. Daar is afval van blijven liggen en dat is nu tussen de stenen ingeregend. Als het morgen droog is zal daar de bladblazer wel overheen moeten.

Maandagmiddag kreeg ik een rouwkaart van Joukje Haagsma – de Wreede. Weduwe van oud-bestuurslid van de Krite, Marten Haagsma. Na het overlijden van Marten ging zij ’s zondags vaak met me mee naar het kerkhof. Woensdagmorgen ben ik naar de herdenkingsbijeenkomst geweest in Het Baken.  Niet mee naar het kerkhof want ik had een stevige keelpijn.

Dinsdagmiddag met twee van de dames van de fractie naar Earnewâld geweest. Op uitnodiging van de Marrekrite. We hebben daar met een rondvaartboot een tochtje door de Alde Feanen gemaakt. Onderweg vertelde de directeur van die instelling – dat is onze oud-plaatsgenoot Jack v.d. Berg – over werk en plannen van de Marrekrite. Bijpraten in een mooie omgeving.

Vrijdagmorgen stond de wagen met de muziektent al voor achten voor het Gemeentehuis. Mijn eerste gedachte was: “Als er nu vanmiddag maar geen trouwerijen zijn”. Dat was wel zo en na een uurtje was alles verdwenen en moest er tot het eind van de middag gewacht worden voor er opgebouwd kon worden.

Nu eens een foto van het niet gedempte deel van de Lemster Rien. Bij de opslagloodsen van de Houtmolen ligt een schip met hout te lossen. Op de wal een paar al opgeladen wagentjes met hout. Over de rails die over het gehele terrein en ook tot in de fabriek liepen kon het materiaal naar alle hoeken van het bedrijf gebracht worden. De loodsen die we hier zien zijn allemaal verdwenen, wat er later ontwikkeld is zal ook weer verdwijnen en de plannen voor herinrichting van dat deel van Lemmer zijn in de maak.

LEMMER – Zaterdagmiddag. Het is mijn gewoonte om ‘s nachts de radio door te laten spelen. Als ik dan wakker wordt kan ik meteen luisteren. Vanmorgen was er een interview met Wim van Kooten. Dan wordt er een fragment gedraaid van een uitzending uit het geboortejaar van de gast. Dat was in dit geval het eerste radiopraatje van Max Blokzijl, de journalist die door zijn werk in Berlijn helemaal in de ban van het fascisme was geraakt. In de oorlogsjaren wilden we er niet naar luisteren, nu was het een herinnering aan die donkere jaren.

Maandagavond was ik bij de Raadsvergadering. De laatste in de oude vorm. Door nieuwe regels moet er voortaan om de drie weken i.p.v. eens per maand vergaderd worden. Het kostte nog al wat tijd om alles zo aan te passen dat er overeenstemming over alle formaliteiten bereikt was. Er kwam een stroom van moties en amendementen maar toen het tot stemming daarover kwam ging het nog tamelijk vlot.

Woensdagavond was de eerste uitzending van SaMarWat na de vakantie. Daarin was een interview door Piet Burgers met badmintonspeler Johan Grotenhuis. Twee mensen, samen 183 jaar oud, maar nog volop actief. Er wordt een foto gestuurd naar het Guinness Book of Records. Misschien dat men het daarin wil opnemen. Als bewijs dat mensen die geluk hebben met hun gezondheid nog tot op hoge leeftijd kunnen functioneren.

In de vakantieweken hebben onze technici de technische ruimte van de studio helemaal verbouwd. Vrijdagmiddag heb ik het bekeken en het ziet er keurig uit. Alles is veel eenvoudiger geworden en de mannen beweren dat ik het ook nog wel zou kunnen leren. Zelfs Piet Burgers wil nu proberen om techniek te doen. Als hij dat kan leren wil ik niet achterblijven. Vanmiddag hebben we de jaarlijkse barbecue van medewerkers en hun partners. Altijd gezellig en goed om elkaar eens op een andere manier te treffen dan alleen tijdens de uitzendingen en vergaderingen.

Tijdens de zeilweek trof ik een kleinzoon van Jan Bergsma. Ik beloofde hem de foto van zijn pake in functie als dorpsomroeper nog eens te plaatsen. We zien hem hier in ’t Leeg in 1945, in de zeilweek. Het bericht dat hij te brengen had was dat er turf gehaald kon worden op een nieuw aangewezen bon.

Het omroepen was in die tijd een belangrijk communicatiemiddel. Behalve Bergsma kan ik me Willem Platte en één van de gebroeders Verbeek herinneren. Misschien heeft Joost Scheffer dit werk in zijn eerdere jaren ook wel gedaan. Onderwerpen waren reclame voor winkels, aankondigingen van evenementen in het Nutsgebouw en bij voorbeeld ook de sjoelavonden die wij in de bakkerij met Sint Nicolaas hielden.

LEMMER – Zondagmorgen.  Het is droog weer en de eerste mannen zitten bij de brug. We hebben deze week ons deel van de regen wel gehad maar als we naar andere streken in het land kijken hebben we niets te klagen. Onaangenaam blijft het.

Maandagmiddag belde Jaap Dol, een oud-Lemster die in Sneek woont. Hij ging verhuizen en had spullen over die voor de Oudheidkamer bestemd waren. Hij kon niemand van het bestuur aan de telefoon krijgen terwijl de spullen al in de auto lagen. Ik heb hem toen gezegd dat hij het hier wel mocht afgeven. Een uurtje later was hij er al en er waren leuke dingen bij die de mensen van de Oudheidkamer die het later ophaalden wel mee ingenomen waren.

Dinsdagavond was er een bijeenkomst in Echtenerbrug over de nieuwbouw op Roede en Splitting. Er was niet zo veel verzet meer. Omdat enkele mensen geregeld het woord hadden leek het alsof iedereen er tegen was. Het wordt wel tijd dat er eens wat gebeurt. In Lemmer kregen we deze week ook te maken met berichten dat het nog weer langer gaat duren voordat er met de appartementen achter de Wildeman begonnen wordt. Heel jammer, we moeten van de bouwputten en de braakliggende terreinen af.

Donderdag waren er berichten over een actie van de heer Burgers tegen de stootranden voor de auto’s in het centrum. Ik belde hem met de mededeling dat ik ervaringsdeskundige ben. Op weg naar de Spar ben ik al eens flink gestruikeld en ook een keer bij de Rabobank. De eerste keer met flinke schaafwonden. In Follega liggen op het parkeerterrein een kleiner formaat, daar moet je bij in- en uitstappen goed op letten.

Spannend was het deze week door het slechte weer hoe het met het Glemmerfeest zou verlopen. Nu weten we dat het allemaal heeft kunnen doorgaan en zover ik weet zijn er geen ongeregeldheden geweest. Een mooi initiatief vanuit de horeca. Als het vele geld dat zij er in gestoken hebben nu maar terugverdiend is.

Een foto van de bruggen over de aftakking van de Rien waardoor het water naar de spuisluis kwam. Waar nu dus de Riensluis is. De voorste brug ligt in het wegdek van Schans naar Zeedijk. De brug is stevig ommuurd. Iets naar achteren zien we de tweede brug, van Zeedijk naar Benedenschans. Op links de boerderij van Teake Huitema. Er is eens een wagen met hooi van Huitema door de brug gezakt. Aan de overkant de huizen van de Vissersburen en in de Rien enkele schepen.