LEMMER – Zaterdagavond. Het lijkt erop dat ik besmet ben. Met het voetbalvirus. Er zijn erger besmettingen maar toch is het vreemd dat ik die nooit wat voor sport heb gevoeld nu bijna elke wedstrijd van het WK voetbal deze week heb gezien. Waarschijnlijk een combinatie van chauvinisme en interesse opgelopen bij de uitzendingen van Radio Lemsterland Sport. Helaas hadden we de afgelopen competitie geen mensen genoeg voor het zaterdagmiddagprogramma. Mochten er onder mijn lezers mensen zijn die eens willen proberen om een verslag vanaf de terreinen te maken, laten die dan contact opnemen met een bestuurslid of een medewerker van Radio Lemsterland.

Woensdagavond waren Raadsleden en fractiemedewerkers uitgenodigd voor een bezoek aan het politiebureau en de brandweerkazerne. Op deze avond heb ik meer opgestoken dan uit alle verslagen en werkplannen die ik in de loop der jaren gelezen heb. Bij de brandweer was vooral de inhoud van het hulpverleningsvoertuig interessant. Er wordt heel wat meegesleept en je zou zeggen dat men overal op voorbereid is.

Het loopt tegen het einde van de maand en dus tegen de maandelijkse Raadsvergadering. Donderdag was het daarom tijd voor de fractievergadering. Om iedereen de gelegenheid te geven om de wedstrijd Nederland – Spanje te zien begonnen we al om zeven uur zodat we half negen thuis waren. Onze groep was niet voltallig omdat enkelen betrokken waren bij de dorpsfeesten in Oosterzee en Bantega.

Een oude opname van de Vissersburen. De Rien is nog open. Het water is niet te hoog zodat we de walbeschoeiing goed kunnen zien. Op links de drogisterij waar ik de familie Van der Wolf gekend heb. Dit zal in de tijd van Huite Hak zijn die daar ook een drogisterij had. Later was daar Jelle Koornstra met handwerkbenodigdheden gevestigd. Dit pand is, net als het volgende, gesloopt voor de nieuwbouw van Tuinstra. Tegenwoordig is daar Ladyshop Yvonne ondergebracht.

In dat afgebroken tweede huis woonde een Verbeek. Hij was schilder in het familiebedrijf, zijn vrouw had een kruidenierswinkeltje. Later woonde Romke de Jong er. Ook in het volgende huis woonde een schilder Verbeek met achter in de steeg de verfwinkel. Daar heeft Radio Lemsterland ook jarenlang onderdak gevonden. In de woning zelf is nu een reisbureau. Daarnaast woonde de familie Kuperus, een schippersfamilie. Later was dit de woning van de familie Jelte Dijkstra die in het pand met zonnescherm een schoenenwinkel had.                                            

LEMMER - Zondagmiddag. Tot nu toe heb ik de zon vandaag nog niet gezien. Het waait niet zo hard meer als gisteren. Toen moesten we met het concert van het Frysk Fanfare Orkest net als vorig jaar uitwijken naar de Hervormde kerk. Dat is nooit bevorderlijk voor het bezoek maar toch waren er nog een behoorlijk aantal bezoekers. Er waren verscheidene toeristen bij en mensen die speciaal naar Lemmer gekomen waren om dit orkest te horen. Het valt ons elk jaar op dat er weinig leden van de muziek- en zangverenigingen uit Lemsterland komen.

In de week die achter ons ligt ben ik geen avond thuis geweest. Maandag was de Raad bijeen voor het uitspreken van de algemene beschouwingen. Deze waren korter dan vorige jaren. Er is weinig geld  beschikbaar, dan komen er minder wensen naar voren en worden de beschouwingen automatisch korter. Ik werd door de fractievoorzitter van de P.v.d.A. betitelt als ghostwriter van Gemeentebelangen. Gelukkig kunnen we ondanks alle verschillen persoonlijk altijd goed met elkaar overweg.

Donderdagmiddag was het vervolg van de begrotingsvergadering. Altijd interessant omdat er dan veel onderwerpen voorbij komen. De vergadering werd gevolgd door een etentje bij La Pancho. Een goede gelegenheid elkaar in een ontspannen sfeer te treffen.

Vrijdag was er een bingoavond van Medemenselijkheid Friesland in Het Baken. Een goede belangstelling, vooral van dames. De heren zaten blijkbaar meest voor de televisie voetballen te kijken. Mijn winst op deze avond was een voetbalfeestmuts. Kan ik mooi opbergen bij het oranjepetje dat mijn vader ooit van Bloemsierkunst Heas kreeg. Om voor de televisie op te zetten. Nooit gebruikt dus.

Een foto van de Truitjezijlbrug. Voetgangers op de brug die over de Rien lag. Wie het niet gekend heeft kan er zich nauwelijks een voorstelling van maken, zoveel is hier veranderd met het dempen van het water. Links op de hoek waar nu Tapaz Tapaz gevestigd is zien we een plank aan de muur waarop logement en vergunning staat. In de Binnenhaven een aantal schepen.

Het moet een opname van voor 1930 zijn. Zover ik mij kan herinneren hebben de noodwoningen er altijd gestaan. Toen ik klein was zei mijn grootvader geregeld dat het wel tijdelijke bouwsels waren maar dar zij in de praktijk nooit zouden worden afgebroken. Op deze foto staan ze er nog niet. Wel is hier prachtig zicht op de sluiswoningen en  –hokjes. Op de rechterkant de woningen van de dames Katsma, de fam. Klaassen en fam. De Rook.

LEMMER-Zondagmiddag. Dit was dan de week van de Kamerverkiezingen. Nadat we overvoerd waren met debatten op de televisie was het woensdag zo ver. Tegen zeven uur moesten we ’smorgens in Suderigge zijn om het stembureau waar de hokjes klaar stonden verder in te richten. Meteen om half acht kwamen de eerste kiezers binnen en de eerste uren liep het geregeld door. De gedachten gingen al in de richting van een recordopkomst maar dat was gezichtbedrog.
De bewoners van Suderigge komen altijd rond de koffie en dan is het druk met kiezers, rollators, rolstoelen en scootmobiels.
Verder op de dag werd het een stuk rustiger. We hielden de moed erin en rekenden op veel mensen die van hun werk kwamen. Dan stel je de verwachtingen bij tot na het avondeten. Er zou tegen sluitingstijd ook nog een eindrally kunnen komen. Het bleef druppelsgewijze gaan.

Om negen uur werd de stembus geleegd. Een stel tafels tegen elkaar met een berg papier erop. Uitvouwen, op partij sorteren, voorkeurstemmen er uit zoeken en toen tellen. We meenden de zaak in één keer sluitend te hebben maar er kwam toch nog een verschil aan het licht. Alles natellen en uit de laatste stapel kwam het verschil. Alles opruimen en inpakken en met de vracht naar het Gemeentekantoor. Het spul inleveren en nog even napraten.

Het was donderdag toen ik weer thuis was. Dan kun je het niet laten om de televisie aan te zetten.
Het was zo spannend dat ik tot het laatst toe gekeken heb. In het laatst, toen het almaar 31–31 bleef tussen VVD en PvdA, werden de verschillen in stemmen er bij gezegd.
Het was stuivertje wisselen wat op het laatste moment ten gunste van de VVD beslecht werd.

De komende weken zullen we de kabinetsformatie kunnen volgen. Afgelopen week kreeg ik twee plakboeken in bruikleen. Hier een eerste foto daaruit. We zien hier It Wite Húske in 1973. Dit boerderijtje was een begrip in Lemmer. Een punt om naar toe te lopen, een punt waar gezwommen werd. Het stond ongeveer op de plaats waar nu de kantine van de camping staat.

Het gezin van Johannes Huitema woonde er. Later zijn zij naar Frankrijk vertokken. Johannes was een zoon van Teake Huitema die een boerderij in de Schans had waar nu dokter Weber zijn praktijk heeft. Huitema pachtte het land tussen Nieuwburen, Vissersburen en Polderdijk. Ruwweg het stuk waar nu Suderigge en een deel van de Gerben Bootsmastraat staan.

LEMMER – Zondagmiddag. Het leek er vanmorgen op dat we een stralende dag zouden krijgen. Maar al gauw betrok de lucht en ook nu is het een beetje aan de donkere kant. Niet erg, het is droog en aangenaam weer. Op temperaturen van 25 tot 28° zitten we ook niet te wachten. Zelfs voorheen met de ijsverkoop waren we daar niet blij mee. Iedereen trok dan naar het strand en onze handel lag stil. Met een beetje geluk kwamen er dan ’s avonds nog wat klanten opzetten.

Maandagavond was de Raadsvergadering. Er moest een pijnlijke beslissing genomen worden. Fusie met de buurgemeenten. Het laatste wat je wilt maar er was geen andere uitweg. Als dit besluit niet genomen was dan was het vanuit de provincie wel opgedrongen. Wie weet welke combinatie er dan tot stand was gekomen. Nu het toch zo ligt moeten we met elkaar proberen er het beste van te maken in de nieuwe Gemeente.

De vergadering duurde lang. Vervelender was dat de stemming min of meer grimmig was. De fracties die met de verkiezingen verloren hebben lijken nog altijd gefrustreerd te zijn. Soms denk ik dat de zetelwinst ons nog misgund wordt. Misschien dat het woensdag een hele dag met elkaar optrekken op de stembureaus de mensen wat dichter tot elkaar brengt.

Dinsdagavond konden de inwoners van Delfstrahuizen hun ideeën over de toekomstige dorpsuitbreiding tekenen en naar voren brengen. Een interessante avond. De meningen uit de verschillende groepen hadden wel raakpunten maar er waren ook de nodige verschillen. Opvallend was wel dat sommige mensen wel enthousiast waren maar toch de kanttekening maakten dat de straten zo aangelegd moesten worden dat de toeristen niet door hun straat komen.

Op de foto van vorige week van personeel van Kerst Koopmans kwamen enkele reacties waardoor er nu meer namen bekend zijn. Het wagentje op de achtergrond bleek een mestverspreider te zijn. Als namen zijn mij opgegeven Jopie Gaal, Pieter en Tjeerd de Boer met vrouw,Henk Klein, Rein de Boer, Hendrik Loen en Joop Westra.

Deze keer een foto van een gemeentelijke dienst die al lang opgeheven is: het stelsel met privaattonnen. Het lijkt mij dat de opname op de Lijnbaan gemaakt is. De tweede van links is één van de gebroeders Rottine, beter bekend als de Klutsen. De man met schootsvel in het midden is Tenk, de vader van Henk die een poosje bij ons in de bakkerij het magazijn verzorgd heeft.

LEMMER - Zondagmiddag. Tot nu toe heb ik de zon vandaag nog niet gezien. Het waait niet zo hard meer als gisteren. Toen moesten we met het concert van het Frysk Fanfare Orkest net als vorig jaar uitwijken naar de Hervormde kerk. Dat is nooit bevorderlijk voor het bezoek maar toch waren er nog een behoorlijk aantal bezoekers. Er waren verscheidene toeristen bij en mensen die speciaal naar Lemmer gekomen waren om dit orkest te horen. Het valt ons elk jaar op dat er weinig leden van de muziek- en zangverenigingen uit Lemsterland komen.

In de week die achter ons ligt ben ik geen avond thuis geweest. Maandag was de Raad bijeen voor het uitspreken van de algemene beschouwingen. Deze waren korter dan vorige jaren. Er is weinig geld  beschikbaar, dan komen er minder wensen naar voren en worden de beschouwingen automatisch korter. Ik werd door de fractievoorzitter van de P.v.d.A. betitelt als ghostwriter van Gemeentebelangen. Gelukkig kunnen we ondanks alle verschillen persoonlijk altijd goed met elkaar overweg.

Donderdagmiddag was het vervolg van de begrotingsvergadering. Altijd interessant omdat er dan veel onderwerpen voorbij komen. De vergadering werd gevolgd door een etentje bij La Pancho. Een goede gelegenheid elkaar in een ontspannen sfeer te treffen.

Vrijdag was er een bingoavond van Medemenselijkheid Friesland in Het Baken. Een goede belangstelling, vooral van dames. De heren zaten blijkbaar meest voor de televisie voetballen te kijken. Mijn winst op deze avond was een voetbalfeestmuts. Kan ik mooi opbergen bij het oranjepetje dat mijn vader ooit van Bloemsierkunst Heas kreeg. Om voor de televisie op te zetten. Nooit gebruikt dus.

Een foto van de Truitjezijlbrug. Voetgangers op de brug die over de Rien lag. Wie het niet gekend heeft kan er zich nauwelijks een voorstelling van maken, zoveel is hier veranderd met het dempen van het water. Links op de hoek waar nu Tapaz Tapaz gevestigd is zien we een plank aan de muur waarop logement en vergunning staat. In de Binnenhaven een aantal schepen.

Het moet een opname van voor 1930 zijn. Zover ik mij kan herinneren hebben de noodwoningen er altijd gestaan. Toen ik klein was zei mijn grootvader geregeld dat het wel tijdelijke bouwsels waren maar dar zij in de praktijk nooit zouden worden afgebroken. Op deze foto staan ze er nog niet. Wel is hier prachtig zicht op de sluiswoningen en  –hokjes. Op de rechterkant de woningen van de dames Katsma, de fam. Klaassen en fam. De Rook.