LEMMER – zondagmorgen. We hebben het nieuwe jaar weer bereikt. Zover ik weet is de jaarwisseling hier rustig verlopen. Het jaarlijkse verzetje van het opblazen van de telefooncel ontbrak, een paar maanden geleden is de cel weggehaald. Ter compensatie was de afvalbak voor de slager opgeblazen. Voor het Gemeentekantoor schijnt een brandje te zijn geweest. Er was tenminste een brandplek bij de fontein.

Landelijk was er het bekende beeld: eerst is alles rustig verlopen, in de loop van de morgen wordt de balans opgemaakt en dan zijn er twee doden, verscheidene gewonden en veel vuurwerkslachtoffers. De brandschade komt daar dan nog bij. Voor vele miljoenen euro’s als vuurwerk de lucht in, het volmaakte beeld van een rustige jaarwisseling.

 Morgen, maandag, zal het leven zijn gewone gang weer gaan. Voor mij is dat eerst een bezoek aan de tandtechnicus om het nieuwe gebit nog wat beter passend te laten maken. ’s Avonds is de Nieuwjaarsreceptie van de Gemeente met daar achteraan een optreden van Elske de Walle. Daar tussendoor zullen de dagelijkse werkjes mijn aandacht weer vragen.

Morgen is ook de dag dat Afke Klijnsma begraven wordt. Iemand die ik van jongsaf gekend heb. Bescheiden maar altijd actief. Zij was degene die bij me kwam met het idee om het plein achter De Helling naar Jozef en Sarah Blok te vernoemen. Ik kon dat in de Raad brengen en vanaf toen begon het idee vorm te krijgen. Het resultaat was de vernoeming van het parkje aan de Markerstraat naar de laatste Joodse inwoners van Lemmer en het plaatsen van een monumentje in het park. Afke ruste in vrede.  

De foto van vorige week heeft verschillende reacties opgeleverd. Het is een opname van de Openbare Lagere School uit ±1937.

LEMMER – zondagmorgen. Voor dit moment is de vorstperiode voorbij. De geluiden over een Elfstedentocht binnen een paar dagen zijn verstomd. Maar we zitten nog midden in de wintertijd en alles is nog mogelijk. Afwachten maar.

Als we op deze weken terugzien dan zijn we er hier goed van afgekomen. Heel weinig sneeuw en goed berijdbaar ijs. Zelfs het pronkjeriden op het Dok kon deze keer doorgaan. De meeste overlast kwam nog van de gladheid. Het bestrijden daarvan vroeg een grote inzet. ’s Morgens heel vroeg zag ik de knipperlichten van de strooiauto’s al langs komen. Ook overdag ging dat door.

Hiervoor waren geregeld een man of twaalf in de weer. In het begin was er ook nog materiaalpech. Jammer genoeg kan er niet overal tegelijk gestrooid worden. In straten met weinig verkeer is het effect ook nog kleiner omdat het zout niet wordt ingereden. Voorheen had een ieder wel een asla die op de gladde plekken geleegd werd maar dat is voorbij. In ieder geval hebben de werkers van de Buitendienst hun uiterste best gedaan.

Vorige week bracht Zuid Friesland het bericht dat KWAST uit het postkantoor gezet was. We waren blij dat de lelijke reclamevanen weg waren maar nu staat het gebouw er weer leeg en ongebruikt bij. Hier was toch niet zo’n haast bij. Mocht de internetveiling slagen dan kosten plannen maken, vergunningen en misschien bestemmingsverandering wel zoveel tijd dat er nog verschillende cursussen gegeven hadden kunnen worden. De beste oplossing zou zijn een herstel van de oude functie. Maar dat is een utopie.

Voor het laatst terug naar de foto van de schoolklas. Tjitske de Blauw belde dat zij vasthield aan omstreeks 1927 gezien de leeftijd van haar in 1920 geboren moeder die hier ook op staat.

Deze week een foto van de Nieuwedijk met de bebouwing zoals we daar jarenlang gekend hebben. Links zien we een huis met witgekalkte gevel. In één van de volgende twee huizen heb ik de families van timmerman Koenraad v.d.Wal gekend en van onderwijzer Van der Loon. Dan de steeg waarachter Age Faber zijn boerenbedrijf had en die hier ook woonde. Aan het volgende huis hangt een bordje met Kapper. Een huiskamerbedrijf dus. Rechts de zijkant van Andringastate, het deel waarin Berend v.d. Meer zijn winkel en grossierderij had. Verderop pakhuis/werkplaats van distilleerderij Visser, de nieuwbouwwoning van Feike Douma en met het hoge dak kruidenierswinkel Hogeterp.

LEMMER – Zondagmorgen. We zijn al weer op de helft van januari. Geen winterse taferelen meer, een vrij zachte temperatuur. Volgens de voorspellingen komt de kou in de komende week nog terug. We wachten af, maar iemand die me gisteravond nog een Elfstedentocht in deze winter voorspelde geef ik geen gelijk.

Ondertussen zijn de gewone werkzaamheden weer begonnen. Zo hadden we dinsdagavond een vergadering met bestuursleden van vier buurtverenigingen. Op 5 februari organiseren we samen een cabaretavond met The Flying Stars. Voor het zover is komt er nog wel verdere informatie.

Donderdagavond kregen we twee presentaties te zien. Eén over de ontwikkelingen van de industrieterreinen en de volgende over de uitbreidingsplannen van Echtenerbrug-Delfstrahuizen. Een plan waarin de bevolking veel inspraak heeft gehad en waar veel draagvlak voor is. Het iedereen naar de zin te maken lukt toch niet.

Pas vrijdagavond hadden we gelegenheid voor de fractievergadering. Die hebben we vaker nu er eens in de drie weken vergaderd wordt in plaats van eens in de maand. Gelukkig kunnen we de aandacht van onze leden goed vasthouden zodat we altijd een behoorlijk aantal mensen hebben om de zaken van alle kanten te bekijken. Waarna de Raadsleden over hun verdere handelen kunnen beslissen.

Ook de zaterdag stond voor een groot deel in het teken van de politiek. Een vergadering om besluiten te nemen over het programma en het vaststellen van de kandidatenlijst. Het loopt tegen de verkiezingen voor Provinciale Staten. Dan doen we weer mee met Algemeen Belang Fryslân. We hebben een mooie lijst.

’s Avonds de Nieuwjaarsreceptie van Radio Lemsterland. Aan de late kant, maar de belangstelling en de gezelligheid waren er niet minder om. Het is goed om elkaar zo eens informeel te treffen. Dan zien de mensen van de verschillende programma’s elkaar ook eens.

Deze week kreeg ik verschillende commentaren over de foto van de Nieuwedijk van vorige week. Daar pak ik twee namen uit. In het witte huis vooraan had Cobus Beljon zijn groentewinkel en de kapper was Otto de Wreede.

Van Paul Wierdsma kreeg ik foto’s in bruikleen. Hierbij een opname vanaf de Vluchthaven, genomen vanaf de Westdam . Een flink deel van de vissersvloot aan de wal met netten aan de mast om te drogen. Op de achtergrond woning en hang van De Rook, de Katholieke kerk en de visafslag. Aan de overkant is ook wat bebouwing te zien dat er op wijst dat de Noordoostpolder al is aangelegd.

LEMMER – Zondagmorgen. Gistermorgen was ik weer een poosje aan het opruimen met de oude papieren. Raadsstukken van een jaar of vijf, zes geleden. Onwillekeurig denk je dan: ‘Waar waren we toen mee bezig?’ Ongewild ga je er dan wat in lezen want als het straks bij het oud papier gaat ben je het voor altijd kwijt.

Deze keer sprong de sport in Echtenerbrug er uit. Eerst de mislukking van de clustering van de sport in de buitendorpen en daarna de eerste aanzet voor een nieuwe sportzaal, sporthal of sporthal plus. Toen ik dat las was het maar een paar dagen na het slaan van de eerste paal. Dan besef ja hoeveel tijd er tussen plan en uitvoering kan liggen. Alle goede dingen komen langzaam, in verhouding tot het zwembad ging dit nog vlug. Maar ook daar komt de uitvoering in zicht.

Het besluit tot de bouw viel in de vergadering van december 2009, op de dag dat ik afscheid van de Raad nam. Ik was dan ook blij dat ik maandag het slaan van die eerste paal door wethouder Wesselius kon bijwonen. In de weke grond was die handeling maar heel kort. Dat was niet erg want iedereen wilde wel van het modderige terrein af.

Na afloop zijn we een half uurtje bijeen geweest in De Koetswagen. 0nder het genot van een bescheiden consumptie werd de gebeurtenis beklonken. De wethouder had in zijn toespraak vooral veel lof voor Auke Tenhage die veel van het tekenwerk voor de sportzaal verricht heeft.

Jongeren en mensen van buiten Lemmer vragen geregeld hoe de toestand hier in het centrum was vóór de demping van de Rien. Op deze foto krijgen we een duidelijk antwoord op die vraag. Beide bruggen zijn hier in beeld. De Rien heeft zijn oude loop nog. Aan het paalwerk bij de brug konden de schippers hun schepen met touw of haken een beetje bijsturen. Tussen de bruggen het brugwachtershokje. Op de hoek waar nu Primera is ligt het tuintje van Piet Zwart in de diepte. Op de brug iemand met een bakkerskar. Bij de Blokjesbrug aan weerskanten een metalen kast waarin de technische onderdelen van de brug waren ondergebracht.

Naast de Hervormde kerk staan de tweelinghuisjes die net waren afgebroken voordat de Kortestreek éénrichting verkeer werd. Het is nog altijd jammer dat die verdwenen zijn maar we hebben nu met activiteiten wel meer ruimte beschikbaar gekregen.