LEMMER – Zondagmiddag. Bijna nooit zet ik meer koffie. Dinsdag kwam het er weer eens van. Ik kreeg Fer v.d. Brink uit Linschoten op bezoek. Gezellig een uurtje bijpraten. Daar hoort dan wel en kop koffie bij. Woensdag op het stembureau was het weer raak. Bijna de hele dag koffie op tafel. Het smaakte goed en vanmorgen heb ik nog maar eens koffie voor mijzelf gezet. Het is toch eens wat anders dan de hele dag aan de thee zoals meestal.

Op het stembureau hadden we de koffie niet nodig om wakker te blijven. Het liep boven verwachting druk. Dan gaat de tijd vlug voorbij. Eigenlijk waren het nauwelijks provinciale verkiezingen. Ook deze keer was alles op het landelijke beleid gericht. Ergens wel begrijpelijk maar de provinciale zaken sneeuwen dan wel erg onder. Overigens zullen we pas eind mei weten welke invloed deze uitslag op de landspolitiek zal hebben.

Gisteravond hadden we een bingoavond van onze buurtvereniging. Daar deed ik goede zaken. De prijs in de superronde. Twee tuinstoelen. Nu nog een stuk tuin erbij maar dat zal niet zo gemakkelijk gaan. Ik vind vast wel een goed tehuis voor deze stoelen.

Vandaag doe ik er weer een foto bij uit de serie die ik van Minie Loen – Toering mag gebruiken. Een opname van een dozijn militairen, 26 november 1911 door M. v.d. Goot uit Amersfoort verzonden aan Kuipers aan de Vissersburen in Lemmer. De foto is bij een groot gebouw, waarschijnlijk dus een kazerne, gemaakt. De mannen dragen kleding van een lichte kleur. Het zou een soort uitgaanstenue kunnen zijn.

De twee mannen aan de linkerkant zullen wel een officier en een onderofficier zijn. Zij dragen afwijkende kleding en de tweede heeft een hoge pet op wat dus ook wel wat met zijn rang te maken zal hebben. De derde van links is Arend Toering, Minie haar pake.

Deze foto is dus bijna een eeuw oud. Als ik dan terugkijk besef ik dat mijn diensttijd ondertussen ook al 58 jaar achter de rug is. Twintig maanden en drie keer een herhaling van een maand. Een tijd die je met tegenzin hebt vol gemaakt maar als ik er aan terugdenk was het toch geen slechte tijd. In de tijd dat ik in Den Haag was was ik lid van de Fryske Krite daar. Films heb ik nooit zo veel gezien als in die tijd.

LEMMER – Zondagavond. Vanmiddag Lemsterland Sport Extra gepresenteerd, de wedstrijd van Lemmer tegen Oosterlittens. Voor de Lemsters geen succes. Er was nauwelijks afgetrapt toen de eerste tegengoal al zat. Dat was meteen de eindstand. Toch kon Jan Andrea, onze verslaggever, na afloop spreken van een mooie wedstrijd. Het spel kan wel mooi geweest zijn, alleen de doelpunten tellen.

Deze week was voor de fractie van Gemeentebelangen erg spannend. Zondag werd onze fractievoorzitter Gosse Bootsma in het ziekenhuis opgenomen. Na een operatie werd hij dagenlang in slaap gehouden maar zaterdag was hij weer behoorlijk aanspreekbaar.

We worden van dag tot dag op de hoogte gehouden. Eén contactman die via de mail alle fractie- en schaduwfractieleden op de hoogte houdt waarna het doorgestuurd wordt zodat alle Raads- en commissieleden op de hoogte blijven. Ondanks alle tegenstellingen leeft iedereen dan mee en zo hoort het ook te zijn.

Gisteravond speelde Toneelvereniging Op Nij Feriene van Follega voor de leden van onze buurtvereniging en de Krite. Het stuk, Heijermans en Shakespeare, speelde zich af in een hotel. Een vreemde verzameling mensen die afzonderlijk van elkaar verschenen maar die tenslotte toch allemaal één ding gemeen hadden: ze hadden allemaal op verschillende manieren iets te maken met een diamantroof. Met het plegen ervan of met de oplossing

Het was allemaal erg ingewikkeld en de oplossing was heel verrassend, precies zoals het hoort in een dergelijk spel. Het deed mij een beetje denken aan series als Flikken Maastricht en de zaken van De Cock (met COCK). De enige series waar ik zo mogelijk naar kijk.

Woensdag een interessante voorlichtingsavond. Over de energievoorziening in Tramdijk Oost en over een nieuwe invulling van het terrein van Scheepswerf Poppen en omgeving. Mooie plannen. Het is verrassend dat er nog een onderneming de moed heeft om hier in het duurdere segment te gaan bouwen terwijl er in dezelfde prijsklasse nieuwe woningen al een paar jaar leeg staan.

Van Minie Loen – Toering kreeg ik deze foto toegestuurd van een groepje leden van een jongelingsvereniging op een uitstapje. Er staat niet bij waar het is, maar als ik op Appelscha gok zal ik er niet ver naast zitten. Maar het kan net zo goed ergens anders zijn. De jongen achteraan met bril, de meest linkse van de drie, is Willem Toering. Links vooraan zien we Jelle Toering  Misschien zijn er onder de lezers mensen die er meer van herkennen.

LEMMER – Zondagmiddag. Als je tegenwoordig radio of televisie aanzet is het of er een kleine zeventig jaar geschiedenis wegvallen. Het is weer Libië waar gevochten wordt en al de bekende namen uit de veertiger jaren komen weer voorbij: Benghazi, Tripolis, Tobroek, Cyrenaica.  Toen las je het uit de gelijkgeschakelde kranten of hoorde het van de uitzendingen van de BBC of Radio Oranje. Nu sta je er bijna naast te kijken. In gedachten hoor je dan op straat weer zingen: “Wat is dat met die Rommel in de Libische woestijn?’ Rommel was de Duitse generaal die in Libië het bevel voerde.

Het gaat nu wel wat moderner. Eén beschieting met kruisraketten en het afweergeschut is bijna uitgeschakeld. De vorige keer kostten zulke operaties soms maanden. Toen stonden er ook heel andere legers tegenover elkaar. Het is wel interessant om te zien hoe de bevolking wakker wordt, in opstand komt en stuk voor stuk de regimes in Noord Afrika opruimt.

Donderdagmiddag stond ik op de weekmarkt naar het baggeren te kijken. Wat komt er een troep te voorschijn! Het lijkt wel of we het vaarwater als een vervolg op de afvalcontainer zien. We kunnen de mond wel vol hebben over het milieu maar de moeite om het  afval op de goede manier af te leveren nemen velen niet.

Vrijdagmorgen kwam ik door het Achterom. Achter de Rabobank stond een container voor puin. Uit het fietsenhokje moest vast wat weggesleept worden. Er was tenminste een auto waar een kabel achter gespannen was die tot in het hokje doorliep. Het geheel zag er niet erg solide uit en ik ben dan ook meteen doorgelopen. Je weet het nooit als zo’n kabel knapt. Dit zullen dan de inleidende werkzaamheden wel zijn voor de plannen met een polikliniek in de Rabobank.

Naar aanleiding van de foto van vorige week kreeg ik een telefoontje van Gerda Brouwer. Haar vader, Henny Brouwer, staat hier op, helemaal links in de hoek. Naast hem Rinze v.d. Veen. Voor Henny is Gerard Vlig? en daarvoor Anne Brouwer.

Nu een foto van de vissersfamilie Toering. Op hun botter zien we hier in het midden pake Arend Toering met links van hem Willem Toering en rechts Jelle Toering. De dijk op de achtergrond zal die van de Noord Oost Polder wel zijn. Blijkbaar moet het vistuig uitgezet worden, aan de linkerkant liggen fuiken en andere netten.

LEMMER – Zondagmiddag. Net terug van een mislukte sportuitzending. We slaagden er niet in om verbinding met onze man op het veld te krijgen. We hebben maar een uurtje muziek gedraaid en toen de non-stop muziek maar aangezet. Een uur eerder thuis maar heel onbevredigend. Vanavond uitzoeken waar de storing gezeten heeft.

Maandagmiddag een brief van Jaap Dol uit Sneek. Vorig jaar had hij mij wat spullen gebracht om door te geven aan de Oudheidkamer en nu was hij nog een fietsplaatje tegen gekomen. Een plaatje van 1940 – 1941, nog in de oorspronkelijke verpakking. Het fietsplaatje was een belasting op het hebben van een fiets zoals we nu de motorrijtuigenbelasting kennen. Wie geen plaatje kon betalen, b.v. werklozen, kregen een plaatje gratis maar dan wel met een gat erin zodat het verschil zichtbaar bleef.

’s  Avonds waren er een commissie- en een Raadsvergadering. Er stonden een paar stevige punten op de agenda. Er werd een zware wissel getrokken op het geduld van Tim Berger, directeur van Polem. Het punt van de vervanging van de afgebrande hallen van het bedrijf stond als laatste op de agenda. Maar het geduld werd beloond, de Raad ging accoord met de aanvraag. Dat kon ook niet best anders, het ging tenslotte om de werkgelegenheid bij een van de grootste werkgevers van Lemsterland.

Maandagavond, beter dinsdagmorgen, was ik dus om half en thuis. De rest van de week had ik ’s avonds niets meer op het programma. Een mooie gelegenheid om verder te gaan met het opruimen van de papiermassa’s in huis. Het is een hele opgave, je wilt ook zien wat je weg doet, er kan eens wat van waarde tussen zitten. Het doet me wel denken aan de stapels papier die Cees Jongsma altijd thuis had liggen.

Deze keer een foto van waarschijnlijk een tweede en een derde klas van de openbare ULO school. Deze foto is genomen in het gymnastieklokaal aan de Kortestreek, bij de ramen aan de voorkant. Minie Loen – Toering weet de meeste namen te vermelden.

Op de achterste rij v.l.n.r. Sieger v.d. Lende, Echten, Jantje Kingma, Tjitske Schokker, Richtje Hoekstra, Elly Hooiring, Tette de Vries, tweede rij Hielke Dolstra, onbekend uit Oosterzee, Hinke Feenstra, Alie Gaasbeek, Bertus de Haan, Marten Haagsma, Roelof Schokker.