626

LEMMER – Eerste Kerstdag. De regelmaat is wat uit mijn columns weg. De deadline ligt wat eerder en dat moet erg wennen. Maar dit hebben we eerder meegemaakt. Toen de krant van donderdag naar woensdag ging ventte ik nog in Eesterga en Follega. De woensdag was toen mijn z.g. vrije dag. Dat heb ik toen veranderd in de dinsdag zodat ik die in het vervolg beschikbaar had voor het werk voor de krant. Zo zal ik nu ook wel weer een oplossing vinden. Misschien moet ik de opzet van de verhalen wat veranderen zodat ik op tijd kan afsluiten. In ieder geval kan dit nog in de laatste krant van het jaar 2008.

We hadden deze week een teleurstelling te verwerken. Geen deelname genoeg voor de Nieuwjaarsduik. Reden om het feest niet door te laten gaan. Jammer, maar we gaan gewoon door. Als het nu niet geslaagd is, stellen we het gewoon een jaar uit. Als de weersvoorspellingen uitkomen had de vorst ons misschien ook wel parten gespeeld. Dat weten we op de dag zelf pas.

Vanmorgen miste ik de muziek van Crescendo weer. Ze zullen wel in een ander deel van Lemmer actief geweest zijn. Begrijpelijk, Lemmer is in de loop van de jaren veel groter geworden en de bewoners van de nieuwe wijken mogen hier ook wel eens van genieten. Over een paar jaar, als Tramdijk Oost volgebouwd is, zullen we de muziek wel vaker moeten missen. Maar gelukkig hebben we radio en televisie ook nog en is er altijd wel wat moois te horen. Gisteravond heb ik een deel van de Kerst dvd van het Lemster Mannenkoor gezien. Zelf heb ik die ook wel en ik draai hem vrij geregeld. De opname daarvan in Bolsward heb ik ook meegemaakt.

Maar gisteravond ben ik overgeschakeld naar de uitzending van Radio Lemsterland van de beide nachtdiensten in de Nederlands Hervormde kerk. Je wilt dan toch weten hoe het doorkomt, of de techniek het goed doet. Wat ik dan ook een sport vind is luisteren of er ook verschil tussen de eerste en de tweede dienst zit. Het zijn meestal maar kleine verschillen, toch mooi om ze op te zoeken.

Dit was dan mijn laatste verhaaltje voor 2008. Ik hoop dat de eerste column het volgende jaar niet al te veel nieuws over de Oudejaarsnacht zal brengen. Hoe minder nieuws, hoe minder schade. Twee jaar geleden was het raak bij onze buren Dijkstra. Even over twaalf was het daar al glas ruimen geblazen. We zullen hopen dat het deze keer meevalt.

Ik wil van de gelegenheid gebruik maken om al mijn lezers een gelukkig Nieuwjaar te wensen. Ook degenen die Lemmer door de jaren heen nooit lezen alle goeds gewenst. Maar dat zullen zij wel niet lezen.

625

LEMMER – Zondagmorgen. Gisteren jarig geweest. Een drukke dag. Gezellig van de eerste gast ’s morgens voor negenen totdat de laatste ’s avonds elf uur de deur uit ging. De familie goed vertegenwoordigd, zowel uit Beverwijk, Schagen als uit Bantega. Maar ook buurt, Krite en Radio Lemsterland lieten van zich horen. De laatste zelfs met een telefoontje life in de uitzending met een plaatje van Geart (draait net ferkeard) Lammers.

Als je het zo bekijkt, wat heb ik dan met 77 jaar nog een mooi en actief leven. Vanmorgen belde Alie van oom Jan. Drie maanden ouder dan ik. Al bijna twee jaar in een verzorgingshuis in Eibergen. Geen uitzicht op verbetering. Het kan heel verschillend. Maar heel veel van onze leeftijdgenoten zijn er al niet meer.  

Zo werd ik de laatste weken ook weer geconfronteerd met het overlijden van een drietal mensen die ik goed gekend heb. Eén van hen was Wim Schilstra – v.d. Gaast. Zo lang ik in Eesterga en Follega gevent heb had ik de familie Schilstra als klant en ook later toen zij in Lemmer woonden. Altijd rustig, vriendelijk, belangstellend. Een klant waar je altijd met genoegen naar toe ging en waar veel draaide om Pierke, hun dochter. Een zorgenkind met het vriendelijke aard van haar ouders.

In het laatste jaar van de oorlog, toen eigenlijk geen man meer veilig over straat kon, deed de illegaliteit een beroep op vrouwen en meisjes om de contacten tussen de verschillende organisaties en groepen te onderhouden. Wim v.d. Gaast was één van hen. Kilometers heeft zij gefietst met illegale post en soms ook met wapen. Die werden door de vrouw van Ynze de Jong onder haar kleren op de rug verstopt. Tenslotte werd zij gearresteerd en kwam in Crackstate terecht. Haar nicht Lena Koopmans nam het werk over. Na de Bevrijding bivakkeerden zij samen een tijdje in een kamerwoninkje in de steeg bij hotel Boersma.

Een opvallende figuur die ook heenging was Herman Sliep, oud-gemeentesecretaris van onze Gemeente. Superactief, altijd in beweging, zich inzettend voor allerlei zaken zoals de Bouwvereniging en Suderigge. Ook Sliep was getekend door de oorlog. Eén keer heb ik een flink verschil van mening met hem gehad. Dat ging over een brief die ik aan het college had geschreven over een vervelende behandeling aan het loket. Sliep voelde zich gepasseerd. Ik had hem, als hoofd van de ambtenaren, eerst moeten aanspreken. We hebben elkaar even flink de waarheid gezegd en een afspraak gemaakt voor het vervolg. Toen was het voor altijd goed tussen ons. Bij zijn afscheid van de Gemeente verzocht hij onze redacteur zelfs of ik het verslag daarvan mocht schrijven. Als we elkaar tegenkwamen werd er altijd een groet en meestal een paar woorden gewisseld.

Deze week kwam het overlijdensbericht van Anita Andriessen, de PvdA gedeputeerde. Iemand die wat politieke opvattingen betreft heel ver van mij af stond. Maar ook iemand die zeer sympathiek was en respect afdwong voor de inzet waarmee zij haar werk deed en ook voor de manier waarop zij met haar ziekte omging. Bij dit overlijden ging er een schok door Fryslân. Een keer of drie had ik het genoegen haar te ontmoeten. Een keer toen zij voor Gemeentebelangen Friesland voorlichting gaf over het Streekplan, een keer in het Abe Lenstra Stadion en een keer in Irene in Follega. Altijd vriendelijk en meelevend. Dat zij allen in vrede mogen rusten.

Een foto van Wim Schilstra, op Bevrijdingsdag 17 april 1945, drie dagen na haar bevrijding uit Crackstate, voor het Gemeentehuis in Lemmer.

624

LEMMER – Zaterdagmorgen. Allereerst moet de column klaar. Vanmiddag wordt dat niets want dan zal ik invallen met de presentatie van Lemsterland Sport. Anders stond voor vanmiddag het Sinterklaasfeest van de Buurtvereniging op het programma. Jammer dat ik er niet bij kan zijn; nu zal de Sint ook geen cadeautje voor mij hebben.  Maar och, ik heb ook geen wensen.

Maandagavond was er Raadsvergadering. Het werd weer eens laat. De grondverkoop aan het Turfland kostte veel tijd, was voor de buurtbewoners erg emotioneel maar loste niets op, zoals te verwachten was. Een ander heikel punt was De Gearhing. Elke fractie had veel kritiek, maar de meesten, wetend dat het een kwestie van slikken of stikken was, stemden toch voor. Om een signaal af te geven stemde onze fractie verdeeld. Mijn beide fractiegenoten voor, ik tegen. Bij die stemming was het even wat rommelig en zo was mijn tegenstem voor de radio blijkbaar niet goed te horen. De verslaggeefster noemde in de krant alleen de stemmen van de NCPN fractie die in zijn geheel tegen was.

Dinsdagavond was in gebouw Irene in Follega de jaarvergadering van Dorpsbelang Jistergea – Follegea. Ook na de herinrichting van het stuk Straatweg rond Follegabrug is het nog altijd het verkeer dat de meeste aandacht vraagt. Na afloop van het officiële gedeelte was er nog een interessante voorlichting over het schildersbedrijf. Als je dan hoort hoe in het verleden met de grondstof voor de verf werd omgegaan vraag je je af hoe er vroeger nog een schilder oud heeft kunnen worden. Of zou het andersom zijn en maken we ons nu te druk met al die regeltjes? De waarheid zal wel ergens in het midden liggen.

Woensdag de laatste uitzending van De Souwe voor dit jaar. Op grond van het uitzendschema zou de volgende keer op Kerstavond zijn. Dat gaat vanzelfsprekend niet door; die avond zenden we traditiegetrouw de beide diensten vanuit de Nederlands Hervormde kerk uit. Dit was in ieder geval weer een interessante editie van het panelprogramma. Als je dan na de afwas naar huis gaat zie je dat een paar panelleden de discussie op straat nog voortzetten.

Het Raadswerk nam donderdag een flinke hap uit onze tijd. Eerst ’s morgens een gezellige receptie voor het tien jarig bestaan van het Dienstencentrum voor Senioren. De Lemster Wiven brachten de stemming er wel in.

’s Middags om vier uur ging het naar Sloten. Daar was een kennismakingsbijeenkomst met de fractievoorzitters en burgemeesters van Skarsterlân en Gaasterlân – Sleat, de buurgemeenten waar we in de toekomst misschien mee gaan samenwerken. Veel stelde het niet voor maar we weten nu een beetje meer van elkaars standpunten af. In ieder geval hebben we een heerlijk diner gehad op kosten van Skarsterlân, de Gemeente die altijd nog gezien wordt als de rijke buur.

Bestuur van Radio Lemsterland. Met het oog op de komende activiteiten – Wintermarkt en Nieuwjaarsduik – komen we bijna wekelijks bij elkaar om de voortgang te bespreken.

Bij het fotomateriaal dat ik in bruikleen heb van Mienie Loen – Toering is deze opname met heel veel mensen. Mienie schrijft achterop: ‘Deze foto is gemaakt ter gelegenheid van een huwelijksjubileum van J. Koornstra en A. Bergsma. Er is vast wel ergens een Koornstra of nazaat met een andere naam die ons kan vertellen wie er op staan.’

623

LEMMER – Zaterdagmiddag. Vanmorgen zou ik met gang los met het schrijven van mijn column. Er kwamen drie lange telefoongesprekken tussendoor en ik kwam niet verder dan nummer en datum er boven.

Het weer begint nu toch een beetje winters karakter te krijgen. Af en toe wat sneeuw, afgewisseld met een hagelbuitje of wat regen. Maar in het weerbericht van Novum Nieuws wordt al weer voorzichtig gesproken over eren beetje zonneschijn. Het wordt nu inderdaad wat lichter.

Maandagmiddag vergadering van het presidium. De agenda’s opstellen van de commissievergaderingen van december. Al weer de laatste ronde van dit jaar. Onbegrijpelijk zoals de tijd vliegt.

’s Avonds nog een bestuursvergadering van Radio Lemsterland. Geen lange agenda, maar als je alles goed wilt doornemen is de avond zo maar om. Ik was toch nog voor twaalven thuis. Nou ja, een half uurtje later naar bed dan gewoonlijk is ook niet zo erg. Hier volgde en heel rustige dinsdag op. Bijna de hele dag aan het opruimen. Veel oud spul weg en de rest van de papieren in mapjes en ordners. Mijn verjaardag komt weer in zicht en dan wil ik iedereen weer in een opgeruimd huis kunnen ontvangen.

Woensdagmorgen de Raadsstukken doorlezen en ’s middags naar het Gemeentekantoor om de achterliggende stukken door te lezen. Ook de avond besteedden we aan het Raadswerk. In Heerenveen was een avond over de samenwerking of herindeling van Gemeenten . Er waren Raadsleden en griffiers van Gaasterlân – Sleat,Skasterlân en Lemsterland. We kregen uitleg over de manier waarop dit onderwerp in Denemarken. aangepakt is. In snel tempo heeft men een hele serie Gemeenten bijeen gebracht in enkele regio’s en en passant de provincies opgeheven. Pas na de operatie kwamen de gebreken aan het licht. Het schijnt dat vooral het personeel hiervan de dupe geworden is. In ieder geval is er bij onze fractie nog meer afkeer van herindeling en fusie ontstaan. Het strategisch partnerschap waar wij voor gekozen hebben is toch wel onze uiterste grens.                                 

Donderdagavond fractievergadering. Onze meeste aandacht was weer voor De Gearhing. Na tien jaar voorbereiding is nu het punt bereikt waarop we ja of nee tegen deze instelling moeten zeggen. Uitstel kan niet meer en met het onoverzichtelijke plan dat er ligt kun je ook niet met volle overtuiging akkoord gaan. Een moeilijke keuze.

 Vrijdag kregen we Tryater op bezoek. Al een paar weken kwamen er mensen langs om kaarten te halen of over de telefoon te bestellen. Donderdag en vrijdag ging het de hele dag door. Vrijdagavond hadden we de zaal helemaal vol, de kaarten waren op en we hadden niemand terug hoeven te sturen. Mooier kan het niet en we konden met tevredenheid aan een mooie toneelavond beginnen.    

Een foto van wat er jaren geleden op de dam langs de Vluchthaven stond. In Lemmer bekend als ‘it baaijershokje’. Voor zover ik weet was dit meest het domein voor de elite van ons dorp. Ik kan mij herinneren dat het gebouwtje er stond. Vanaf de overkant gezien leek het wel een soort fort. Een brand schijnt een einde gemaakt te hebben aan het gebruik ervan. Op deze niet al te duidelijke foto wordt blijkbaar een zwemwedstrijd gehouden. Er liggen een paar mensen in het water en er is veel publieke belangstelling. Onder de toeschouwers zijn een aantal in witte kleding met een riem. Dat zouden de andere deelnemers kunnen zijn.

622

LEMMER – Zaterdagmorgen. Verwonderd keek ik vanmorgen naar de bedrijvigheid in de buurt. Drie auto’s van de Gemeente, dranghekken, onze mobile muziektent. Toen drong het tot mij door: Sinterklaas komt.

Wat een verschil met mijn jeugdjaren. In de jaren voor de oorlog ging ik ’s middags met Pake naar de bakkerij. Weken voor de tijd werden de pepernoten al gemaakt. Die moesten stuk voor stuk op de plaat worden gezet en daar kon ik bij helpen. ’s Zaterdags kreeg ik dan mijn loon: een kwartje. Boekhouder Stoffel Blessinga betaalde het uit en ik had niet door dat Pake dat kwartje eerst aan Blessinga gegeven had. Jaren later werd mij dat pas verteld.

In de jaren na de oorlog kwam de verkoop van Sinterklaasartikelen weer op gang, sterker dan voorheen, we hadden nu ook de handel in de Noord Oost Polder er bij. Massa’s taai, pepernoten en speculaas gingen er door. In de banketbakkerij was het druk met de verschillende soorten letters en staven. Van het werk op kantoor kwam niet veel terecht. Daar stonden grote zeemanskisten met taai en speculaas. Daar was je bijna de hele dag mee bezig, met opbergen en afleveren.

Later werd het moeilijk om voldoende personeel te krijgen. De productie van pepernoten kwam in de knel. Daar vonden we een gezellige oplossing voor. We gingen dat op enkele avonden aanpakken met de eigen bakkers - aandeelhouders die vrouw en kinderen meenamen. Ik had niets mee te nemen maar dan zorgde mijn moeder voor de koffie. Wat voor bij de koffie was er natuurlijk meer dan genoeg.

Maandagavond een emotionele vergadering van Commissie I. Een volle publieke tribune waaronder veel bewoners van het Turfland. Zij hadden bezwaren tegen de verkoop van een stukje grond door de Gemeente aan een buurtgenoot. Er was een misverstand; de buurt meende dat het college buiten zijn boekje was gegaan met deze verkoop. Dat is niet het geval. Grond aan- en verkopen hoort tot de taken van het college. Verkoop via de Raad had waarschijnlijk hetzelfde resultaat opgeleverd. Tenzij de gevoelens uit de buurt op tijd bekend waren geworden.

Donderdag de vergadering van Commissie II. De hoofdschotel was in dit geval de verzelfstandiging van het openbaar onderwijs in de Gearhing. Na tien jaar voorbereiding is het nu aan de beslissing toe. Dat moet voor Nieuwjaar zijn beslag krijgen. Een kwestie van slikken of stikken. De kritiek van de fracties was niet mals, vooral omdat de financiën erg ondoorzichtig zijn.

Dinsdagavond vergadering van het Algemeen Bestuur van Radio Lemsterland, woensdag naar Heerenveen voor de jaarvergadering van It Selskip foar Fryska tael en skriftekennisse, vrijdagavond de opname van MusicWille en zo was de week weer rond.

Van onze pepernotenavonden heb ik nog verschillende foto’s. Dit is een opname uit 1960. Het moet wel in het laatst van de avond zijn want we staan met vijf mensen rond één plaat. De rest afwerken. De plaat staat op een kuip van de mengmachine. Er omheen v.l.n.r. Uilkje  Koopmans, Johanna Loen – Brouwer, op de achtergrond zichtbaar Tjeerd Bruin, Aukje Koopmans – Frankema, Eelkje Koopmans – Faber en ik. Ik ben de enige van dit groepje die nog in leven is.

621

LEMMER – Zaterdagmiddag. Vanmorgen moest MusicWille nog opgenomen worden. Daar was gisteravond geen gelegenheid voor omdat ik een vergadering had. Toen ik vanaf de Nieuwburen de Vissersburen opreed schrok ik van de felle zon waar ik opeens in keek. Vlug de zonnebril er bij op. Dat uurtje in de studio was zo om.

Maandagavond begon de begrotingsvergadering met de algemene beschouwingen. De jaarlijkse rit van de Raad door alle onderwerpen die in de Gemeente spelen. Voldoening over de resultaten die dit jaar behaald zijn. Maar vooral voldoening over de betere financiële vooruitzichten voor 2009. Als alle zes fracties aan het woord zijn geweest gaan we tegenwoordig naar huis om op donderdagmiddag verder te gaan. Dat is een hele verbetering bij de eerste jaren dat ik in de Raad zat. Toen werden de stukken voorgelezen en vervolgens maakte het college de antwoorden klaar.

In afwachting daarvan hing je dan een paar uren op de overloop om. Dan kwamen de antwoorden en de behandeling in twee ronden. Als het tegen zat moest er na de maaltijd  weer vergaderd worden. Dan was de fut er bij de meesten helemaal uit.

Nadat het programma een paar jaar gesplitst was in de maandagavond en de dinsdagmiddag is het nu al weer enkele jaren verspreid over de maandagavond en de donderdagmiddag. Nu kan alles in alle rust behandeld worden, na afloop samen eten en ook deze keer weer voldaan naar huis. Iedereen had zijn zegje weer kunnen doen en het college kan weer een jaar vooruit met een goedgekeurde begroting.

Het toeristenseizoen is nu wel definitief voorbij. Maandag werd het kantoor van STIP winterklaar, dus leeg, gemaakt. Dinsdag lag er een nummer van Metro door de bus. Wordt me wel vaker gebracht, waarvoor dank. De voorpagina leek vol fouten te staan. Het bleek een advertentie voor kaas te zijn. Overal was de letter k weggelaten. Een originele manier van reclame maken. Het deed mij denken aan een advertentie van onze buurtvereniging die ik eens naar drukkerij Zuid Friesland bracht. Het bestuur had besloten dat die op de kop geplaatst moest worden. Dat werd door het personeel geweigerd. Het was in de tijd van mannen als Minne Brouwer, Rinze Vleer en Gerben Bootsma. Zij waren erg secuur in hun werk en vonden het te veel op een grote fout lijken.

 Dinsdagavond een bestuursvergadering van de buurtvereniging. Eindelijk kon ik er weer eens bij zijn. We zitten al jaren met een tekort aan bestuursleden. Als dat niet verandert zullen we de vereniging moeten opheffen.

Woensdagmiddag naar Echtenerbrug voor een fractievergadering. We moesten de antwoorden opstellen op de beschouwingen van de collega-fracties. Dat was niet moeilijk; we hadden eigenlijk geen aanvallen gehad. Alleen een paar algemene vragen van de andere fracties te beantwoorden. We konden toen ook de agenda’s voor de komende commissievergaderingen nog bespreken.

Er werd mij een oude foto van de Schans gebracht. Bij de jaarwisseling van 1901 – 1902 verstuurd aan pastoor P. Biquet in Montligion in Frankrijk. De naam van de afzender kan ik niet ontcijferen. Verzendkosten vijf cent! Met de toren van de R.K. kerk op de achtergrond zien we hier links de oude bebouwing van de Schans voorbij de synagoge. Aan het eind daarvan komt de zijkant van de spuisluis nog net om de hoek. Van de panden op de rechterkant is nu nog wel een en ander herkenbaar. Foto’s van de Schans zijn meestal over langs genomen en daardoor moeilijk te beschrijven.

620

LEMMER – Zaterdagavond. Terwijl ik begin te schrijven staat Heerenveen met 1 – 0 voor tegen AZ. Een mooi uitgangspunt. Het kan een begin zijn van een revanche voor de slechte wedstrijd van woensdagavond. De slechtste van dit seizoen zoals een bezoeker mij vanmiddag vertelde.

Die middag stond voor mij ook in het teken van de sport. Het was mijn beurt om het programma Lemsterland Sport te presenteren. Onze mensen op het veld deden verslag van de wedstrijd die CVVO verloor en van de winst van Delfstrahuizen. We hebben te weinig verslaggevers om ook de wedstrijden van EBC te verslaan. Toen ik na afloop belde kreeg ik van een trotse trainer Harry Pen te horen dat er gewonnen was. ‘In het laatst met tien man, maar gewonnen op karakter,’ aldus Pen.

Maandagmorgen stonden de schilders die het Gemeentehuis verfden vreemd te kijken bij het kraantje dat zij gebruikten. Vrijdagmiddag in de laagste stand achtergelaten, nu een eindje verreden en hoog uitgeschoven. Gelukkig werkte alles nog.

Maandagmiddag presidiumvergadering en ’s avonds Gemeenteraad. Een geanimeerde vergadering die tot na krokettentijd duurde. In verband met de SWOT analyse een volle publieke tribune. Verschillende bekende gezichten uit de buurgemeenten daartussen.

Dinsdagmorgen de begrafenis van Hielkje Visser - Muurling. Een emotionele gebeurtenis. Voor mij weer een afscheid van iemand die ook bij de Centrale Bakkerij betrokken was. Een leeftijd van zeventig jaar vinden we tegenwoordig niet erg oud meer. Het overlijden op die leeftijd van iemand die nooit ziek geweest was maakt veel indruk. Dinsdagavond een korte vergadering in het Gemeentehuis. Nu we dik over de helft van de vierjarige periode zijn wilden we bekijken hoe ver het staat met de uitvoering van het programma. Dat bleek best mee te vallen. Er kon heel wat afgevinkt worden.

Woensdagavond was ik bij de uitzending van De Souwe. Ik verheugde me er op om morgen de herhaling te beluisteren. Maar dat gaat niet door. Vanmiddag kwamen we tot de ontdekking dat de opnameapparatuur niet gewerkt had.

Donderdagmiddag een zitting van de commissie voor de Beroep- en Bezwaarschriften. Wel interessant. Vrijdagmorgen hadden we advies en verslag al binnen. Die moet ik nog een keer aandachtig doornemen. Met zoveel juridische termen moet je het wel een paar keer lezen om het te begrijpen. ’s Avonds gingen we met onze fractie naar Bolsward. In de Groene Weide was een vergadering van De Gearhing. Een trieste geschiedenis. Het gaat hier om de verzelfstandiging van het openbaar onderwijs in de Zuidwesthoek. Naar ik meen met ongeveer dertig scholen. Daar komen een man of twaalf op af, waarvan vier uit Lemsterland. Begrijpelijk is het wel. Na tien jaar is het nu eindelijk zo ver dat men officieel van start kan. Nog net voor de fatale datum van 1 januari 2009. Het was een slaapverwekkende toestand. De koffie kon ons ook niet helder houden. In een vergadering van anderhalf uur kregen we één kopje aangeboden.

Vrijdagavond hadden we het beter. Het vervolg van de D.B. vergadering van Radio Lemsterland van een week tevoren. Koffie, thee en fris zoveel we wilden en een vergadering in een vriendschappelijke en gezellige sfeer. Wat een verschil met de bijeenkomst van De Gearhing.

Deze keer een foto van de bewaarschool, ook al weer afkomstig van Mienie Loen – Toering. Gelukkig met veel namen erbij. Boven v.l.n.r. Harm Meester, Jan Koornstra, Klaas Deinum, Willem Toering, Klaas Luik, Hendrik Bosma, Jan Kamminga, Siebe de Jong, juf Trijntje v.d. Veen.

Tweede rij Daan Atsma, Tineke Kamminga, Jantje Wouda, Lies Hoekstra, ? de Jager, Annie de Wreede, Aukje Rottine, Metje Rottine.

Derde rij van boven: Marten Kokje, Jantje Brandenburg, ? Hollander, Jan Visser (van Eibert), Richtje Hoekstra, Auke Bosma, ? Deinum, Hielkje de Wreede, Sietse de Vries (van Pelle).

Zittend: Hidde Koornstra (van Andries), ? Hollander, Jouke Luik, Pieter Faber, Daarvoor Jo de Jong, Jelle Toering, Jan Duiker, Tine Dijkstra, Sippie Meester, Harm Wouda.

619

LEMMER – Zaterdagmorgen. Na een donker en triest begin van de dag is de zon er nu, omstreeks tien uur, toch doorgebroken. Op straat is het nog rustig. Het wordt zo langzamerhand de tijd dat alles weer op gang komt. Ik heb zo juist van die rust geprofiteerd. Vanmorgen vergeten mijn karbonade te halen. Nu het mij in gedachten kwam rekende ik op een flinke wachttijd bij de slager. Maar ik was meteen aan beurt.

Maandagmiddag hoorde ik op Omrop Fryslân een jeugdige zanger, Jury van Loon, zo om de veertien jaar. Hij heeft al een CD gemaakt. Die wou ik wel hebben, privé maar ook om in MusicWille te gebruiken. Voor zover ik weet worden er in Lemmer geen CD’s meer verkocht. Daarom heb ik maar een berichtje op zijn site gezet. Tot dusver niets gehoord

’s Avonds was er een vergadering van De Freonen fan it Lemster Fiifgea. Het werd meteen de laatste, de vereniging wordt opgeheven. Doordat het zo’n korte bijeenkomst was kwam ik nog op tijd in Het Baken voor een Kriteavond. We kregen mooie dia’s te zien van beelden in Fryslân en Friese gedichten te horen van Lieuwe en Sietske Walinga uit Franeker.

Dinsdagmiddag kwam iemand van de politie langs. Voor een buurtonderzoek. Met een vals praatje had iemand een bewoonster van Suderigge haar pinpas met code afgetroggeld. Daarmee had hij bij de Friesland Bank en bij de giromaat op de Nieuwburen geld opgenomen. Of ik ook wat gezien had. Het was iemand met een net voorkomen. Op zo’n vraag kun je meestal geen bevestigend antwoord geven. Deze keer ook niet. Iemand die er slordig uitzag zou eerder opgevallen zijn.

De woensdag besteedde ik voor het grootste deel aan het schrijven van de Algemene Beschouwingen voor de begrotingsvergaderingen. Mooi om alles één keer per jaar op een rijtje te zetten. Het neemt behoorlijk wat tijd, maar ik doe het met genoegen. Als afwisseling kwam er een paar keer iemand tussendoor voor een gesprekje over Radio Lemsterland.’s Avonds nog een paar dingen naar de studio brengen; even een praatje met de aanwezige medewerkers. Na een half uurtje naar huis om daar de uitzending verder te volgen.

Donderdag had ik behoorlijk wat tijd om aan de Algemene Beschouwingen te werken. Eerst verder uitschrijven, toen in de computer zetten. ’s Avonds voorlezen in de fractievergadering. Altijd even spannend. Je weet niet of het bij de fractiegenoten en de schaduwfractie in de smaak valt. Een beetje examengevoel. Het viel mee; één zinnetje er uit, toen was het akkoord. Nu nog de bijdragen van mijn fractiegenoten er in verwerken, dan zijn we klaar voor de begrotingsvergaderingen.

Vrijdagmorgen was Willem Altena van de Leeuwarder Courant bij mij voor een interview. Hij wil een artikel over mij schrijven. Jantje Faber belde. Of ik al wist dat Hielkje Muurling, de vrouw van Piet Visser, overleden was. Aan Piet, die bij ons in de banketbakkerij werkte, hebben we altijd een prima medewerker gehad. Tot op heden zijn de goede banden die we hadden altijd blijven bestaan. Dit was dus ook een grote schok voor mij. Veel werk heb ik die dag niet meer gedaan. Alleen de papieren voor de vergadering van Radio Lemsterland nog bijeen gezocht.

Terug naar de foto van vorige week, drie Lemster soldaten in de stelling Wons. Hennie Jager belde mij. De linker soldaat is Durk Faber, zoon van begrafenisondernemer Andries Faber, de rechter een zoon van Jan de Haan, dat zou dus Jetze kunnen zijn die bij de Bevrijding ook bij de Binnenlandse Strijdkrachten was.

Vandaag een vakantiefoto uit de dertiger jaren. Een bus bij een hotel in Frankrijk Bijschrift: ‘Souvenier de la Grotte de Remouchamps 1931. Op de foto links Lex Loen. Blijkbaar zijn ze in een bergachtige streek. Lex en de man naast hem steunen beide op een stok.

618

LEMMER – Zaterdagmorgen. Na wat regen vanmorgen eerst is het nu droog. Het wordt kalmpjes aan helderder. Wel, we hebben voor deze week ook wel genoeg water gehad. Als het nu droog blijft dan treffen de voetballers het vanmiddag ook.

We hebben bij Radio Lemsterland deze week geen sportprogramma. Onze sportverslaggevers zijn beide niet beschikbaar. Dan kunnen we geen programma van drie uur vullen. Dan is het beter om non stop muziek uit te zenden.

Maandagmorgen verscheen er een grote vrachtwagencombinatie. Geladen met buizen en een keet en toilet op de aanhanger. Wat stond ons nu weer te wachten? Het viel mee, het was materiaal voor de verfbeurt van het Gemeentehuis. Van de buizen werd een steiger in elkaar gezet.’s Avonds een Raadsbrede commissievergadering. Met spanning tegemoet gezien. Er was grote publieke belangstelling, ook uit omliggende Gemeenten. Geen wonder, de trend moest gezet worden voor de toekomst van Lemsterland. Het viel mij persoonlijk erg mee. We denken eigenlijk allemaal in dezelfde richting. Met nuanceverschillen, dat wel. Over één punt waren we het allemaal eens: de afwijzing van de bemoeizucht van de provincie. Gedeputeerde Staten, in de persoon van één gedeputeerde, willen onder het spel de spelregels veranderen. Dat komt niet te pas.

Dinsdagavond een voorlichtingsavond over de ontwikkeling van het gebied tussen Tramdijk en Straatweg, het plan Tramdijk - Oost. In grote lijnen was de Raad hiermee op de hoogte, dus voor ons weinig nieuws. Er was een grote belangstelling van de inwoners en daar ging het juist om. Toen iedereen een plaatsje gevonden had, beneden of op de omloop, stond er in de kamers boven bijna geen stoel meer op zijn plaats.

Woensdagavond trof ik in de studio een interessant persoon, de heer Klompstra uit Lelystad. Hij heeft een boek geschreven over A.D.H.D., iets waar hij zelf ook mee behept is. Hij sprak er heel openhartig over. Vooral toen hij na het interview dat Jeannette Wind met hem had in de gang nog een hele tijd aan het woord kwam. Daar kregen we uitgebreid te horen welke invloed dit op zijn leven heeft gehad. Ook welke moeite hij heeft moeten doen om toch een goede plaats in de maatschappij te bereiken.

Donderdagavond al weer een Raadsbrede commissievergadering. Deze keer over de begrotingen. Die vergaderingen zijn wel eens moeilijker geweest. Geen wonder als we zien hoeveel gunstiger de begroting is dan vorig jaar. Eindelijk zal er dan geld zijn voor de bouw van een sportzaal + in Echten.

Vrijdag kwam er iemand die de avond – schippersschool waar ik vorige week een foto van plaatste, gevolgd had. Hij vertelde dat meester De Vries taal- en rekenles gaf maar hun ook kennis bijbracht van het kompas en de vaart op IJsselmeer en Rijn. Wiebe Poppe gaf les in schilderen en letterzetten, dokter Van der Ham in E.H.B.O. Vaders neef Andries verzorgde de les in touwknopen en – splitsen en zeilmaken. Johannes van Putten, motordrijver van de reddingsboot Hilda, gaf les in motortechniek

Over de schaarste in oorlogstijd vertelde mijn bezoeker nog dat zij een turf meenamen voor de kachel en wat tabak voor meester De Vries.

Hierbij een foto uit de mobilisatietijd, dus van eind 1939 of begin 1940. Drie soldaten waarvan de rechtse Lex Loen is. De foto is gemaakt in de Stelling Wons. Het zouden drie Lemsters kunnen zijn. Er waren daar meer Lemsters aan de kop van de Afsluitdijk en de praktijk is dat die elkaar dan opzoeken. Misschien is er nog iemand die de beide anderen herkend. Dan zou ik het graag willen weten.

617

LEMMER – Zaterdagmorgen. Over een paar uur moet ik in de studio zijn voor de presentatie van Lemsterland Sport. Een invalbeurt. Dat doe ik met alle plezier. Het geeft mij wisselgeld voor als ik een keer verhinderd ben. Het is ook tekenend voor de verhoudingen bij Radio Lemsterland. Als er wat opgelost moet worden staan we altijd klaar om elkaar te vervangen of te helpen. Zo moet het ook, anders kun je zo’n vrijwilligersorganisatie niet in stand houden.

Maandagavond vergaderde Commissie I. Eén van de punten was een voorbereidingsbesluit voor een deel van de Nieuwburen. Om te voorkomen dat de eigenaar van de meeste panden tot sloop overgaat. Zo zou er een stuk kaalslag ontstaan dat nog meer ergernis opwekt dan de verwaarloosde staat waarin een paar huizen nu verkeren. In schril contrast tot de keurig gerestaureerde gebouwen er recht tegenover.

Ook dinsdag zochten de mensen van Nuon nog druk naar een oplossing van de stroomstoring op Oudesluis en Schulpen. Toen ik ’s middags vis ging halen kon er niet gebakken worden. Een deel van de apparatuur lag er weer uit door de storing. Net toen ik dan maar een makreel had laten inpakken kwam de stroom terug. Zo kon ik toch nog met een gebakken schol naar huis gaan.

Woensdagavond was de vergadering van de OVL. Voor mij een interessante avond. Het werd duidelijk dat de bezwaren die wij in de Gemeenteraad altijd hebben ondersteund over het verkeer nog altijd volop bij de inwoners leven. Hopelijk kan daar op korte termijn aan tegemoet gekomen worden. Ook de winteractiviteiten kwamen al weer aan de orde. Intocht van Sint Nicolaas, verlichting van de schepen, de winteractie. Terwijl al deze zaken nog maar net achter ons lijken te liggen. De tijd gaat snel.

Donderdagavond vergaderde Commissie II. De commissie die sociale en financiële zaken bespreekt. Voor deze commissie is altijd weinig publieke belangstelling. Begrijpelijk, het is meestal zware kost. Als je daar als buitenstaander bij zit, zonder de achtergronden te kennen, is dit moeilijk te volgen. Wij hebben er ook vaak moeite mee.  

Vrijdagavond werd de opname gemaakt voor MusicWille. We hebben daar een beetje verandering in gebracht. Het wordt niet meer rechtstreeks uitgezonden maar op zondagmiddag van één tot twee uur, vlak voor de kerkdienst. Dat is beter voor onze horizontale programmering. In verband met de opname moeten de verzoekjes nog wel op vrijdagmiddag binnen zijn.

Terwijl wij zo met onze dagelijkse dingen bezig waren golfde de kredietcrisis over de wereld. Over honderden miljarden wordt gesproken alsof het een paar tientjes zijn. Het vreemdste vind ik nog dat zoveel mensen zoveel geld aan een IJslandse bank hebben toevertrouwd. Het doet mij denken aan de buitenlandse aandelen in het begin van de vorige eeuw. Die waren na 1918 ook geen cent meer waard. Ik heb er ook nog een stapeltje van liggen. Mijn grootvaders deel uit de erfenis van zijn moeder. Daar hebben mijn grootouders één keer wat dividend van gebeurd, daarna was het allemaal waardeloos.

Vandaag een fotootje dat op zich niet zo indrukwekkend is. Toch heeft het wel betekenis. Het is een opname van jongelui die de avond - schippersschool volgden. Ook deze foto komt van Mienie Loen – Toering. De persoon waar een kruisje bij staat is haar pake Willem Toering. Op deze avond – schippersschool gaf meester De Vries les. Hij staat hier helemaal rechts vooraan. Waarschijnlijk met de onafscheidelijke pijp in zijn hand. Naar ik van mijn vader begrepen heb had dit onderwijs ook wel een sociaal karakter. Jongelui die niet te lang naar school waren geweest toch nog iets extra bijbrengen. Maar wel wat waar zij wat aan konden hebben, zoals touw knopen.

616

LEMMER – Zaterdagmorgen. Het weer is zo slecht niet geworden als ons voorspeld werd. Overigens hebben we deze week weer regen en wind genoeg gehad. Donderdagmorgen was ik bij de slager toen er weer eens een flinke regenbui viel. Dat was zo weer voorbij. Toen ik buiten was kwam er een hagelbui achteraan. Hard genoeg om op het kleine stukje naar huis flink nat te worden. Niet erg, het droogt wel weer.

Maandagavond Raadsvergadering. De burgemeester hoopte voor de rookpauze van half tien te kunnen afsluiten. Het werd bijna krokettentijd. Met de radio liep het niet helemaal gladjes. Er was een knopje niet ingedrukt en zo zaten in het begin de non stop muziek en de Raad door elkaar heen. Eén van de collega Raadsleden merkte op dat Meisje nu wat extra muziek kreeg als vergoeding dat zij de vorige keer een gedeelte niet had kunnen beluisteren.

Ook dinsdagavond werd het later dan verwacht. We hadden onze maandelijkse vergadering van het dagelijks bestuur van Radio Lemsterland. Ik meen dat het rond half twaalf was dat ik weer thuis was. Maar toen was er nog wel even gezellig nagepraat.

Woensdag was het een heerlijk drukke dag. ’s Morgens bezoek van een verslaggeefster van Radio Lemsterland voor een gesprekje over de Fedde Schurerprijs die ik vorige wek zaterdag kreeg. ’s Middags fractievergadering voor de commissies van zes en negen october.

Daar vandaan naar de studio voor het programma MusicWille. Dat was voor één keer op de woensdagavond; verder gaan we het op zondagmiddag uitzenden. Maar de opname is eerder in de week. Door de uitzending was ik een half uur te laat voor de jaarvergadering van de buurtvereniging. Maar ik heb daar, net als bij de Krite en Radio Lemsterland, een goede vervangster.

Na deze drukke woensdag volgde een heel rustige donderdag. Dè gelegenheid om me nog wat te verdiepen in de commissiestukken. ’s Middags wat schoonmaakwerk in huis en ’s avonds kijken en luisteren naar de wedstrijd van Heerenveen tegen de Portugezen. Op de manier zoals ik dat het liefste doe: het geluid op de televisie uit en luisteren naar de radio. Dan profiteer ik van de vertraging die er tussen beide zit en weet dus een paar seconden eerder welke beelden er komen. Dan kan ik het ook beter begrijpen. Al zal het nooit zo ver komen dat het begrip buiten spel mij duidelijk wordt. Mijn vader heeft het zo vaak uitgelegd maar zonder resultaat. Overigens is het morgen – zondag – al weer tien jaar geleden dat hij overleden is.

Vrijdagmiddag nog een zitting van de commissie voor de beroep en bezwaarschriften met drie zaken. Geen al te ingewikkelde problemen deze keer, maar de procedure moet toch netjes doorlopen worden.  

Een geliefde plaats voor het maken van foto’s was altijd de veranda in de achtertuin van hotel Boersma. Van Mienie Loen – Toering kreeg ik deze opname met een grote groep vrouwen. Een groep van ongeveer zestig dames. Het zou een vrouwenvereniging kunnen zijn, een vereniging van Plattelandsvrouwen zal toen nog niet bestaan hebben. Ik hoop dat er mensen zijn die aan deze foto iets hebben doordat zij er familie of bekenden op herkennen.

614

LEMMER – Zondagmiddag. Een rustige zondag na een rommelige zaterdag. Een zaterdag met een voor mij prachtig einde. Daarover straks.

Gistermorgen was er de spanning voor de uitzending van Radio Lemsterland vanuit De Hege Fonnen. Onze technici hebben, zoals we het dan in het Fries zeggen, ‘een bealch fol wurk’ moeten verzetten. Het grootste deel van de inrichting van de studio moest worden weggehaald, naar De Hege Fonnen gebracht en daar weer opgesteld. Daar bediend worden tijdens de uitzending en daarna weer opgeruimd, teruggebracht en op zijn plaats aangesloten worden.

Wat was ik blij toen om twaalf uur het programma ‘Geart draait net ferkeard’ begon. Luid en duidelijk vanuit de tijdelijke locatie. Ik ben toen al gauw ook die kant uit gegaan. Om twee uur was iedereen die zou meewerken aanwezig en kon de uitzending over de Utmerk beginnen. Daar tussendoor de sport. Deze keer alleen de wedstrijd van Delfstrahuizen. Piet Loonstra, die de verslagen van CVVO verzorgt zat deze keer in het zuiden van het land. Jammer, maar het gaf meer ruimte om aandacht aan de Utmerk te besteden.

Onze mensen waren deze keer wel heel goed gemotiveerd. Er zou tot zes uur uitgezonden worden. Om kwart voor zes ging ik naar huis om mij om te kleden voor de avond. Toen ik een half uur later terug kwam liep de uitzending nog door. ‘We gaan maar wat langer door’, was het commentaar.

Het avondprogramma was heel gevarieerd. Een enorm aantal kinderen in de zaal. Er stonden voor hen een paar banken voor de eerste rij stoelen van de tribune. Maar op de vloer zaten er nog veel meer. Niet te tellen, ze waren aldoor in beweging. Hun belangstelling gold vooral Epke en Herre Zonderland.

We kregen een heel gevarieerd programma voorgeschoteld. De sport kreeg meer aandacht dan de cultuur. Begrijpelijk, iets voor de sport kan gemakkelijker opgesteld worden dan een decor voor een scene uit een toneelstuk.

Zo onder het schrijven valt mij in dat we binnenkort het eenakterfestival hebben. Misschien zou het een idee zijn om een volgende keer zo’n kort stukje in het Utmerk programma op te nemen.

Tegen het einde kwam voor mij het spannendste onderdeel. De uitreiking van de Gemeentelijke Fedde Schurer cultuurprijs. Ik was daarvoor genomineerd. Nu was ik door Ypie Kroes al naar een plaats op de voorste rij gedirigeerd. Dat was wel een goed teken, maar daarmee heb je de prijs nog niet. In een leuke presentatie op het scherm werd het langzamerhand duidelijk. Ik had hem.

Voor het instellen van deze prijs hebben we indertijd vanuit de commissie sociaal – cultureel werk het college geadviseerd. Het is een mooi beeldje dat mij veel zegt. De symboliek van het opengeslagen boek en het even weggelegde brilletje verwijst naar het leven van Fedde Schurer en zijn werkzaamheden. Maar het verwijst ook naar het plotselinge en onverwachte einde van dat leven. Even iets aan kant gelegd en het nooit weer kunnen oppakken.

Toen ik thuis kwam vond ik een briefje. Mijn dienstkameraad uit Wezep was aan de deur geweest. Jammer, we hebben elkaar in een kleine twintig jaar niet gezien.

Waar ik het hiervoor over het eenakterfestival had dacht ik aan foto’s die ik nog van onze eerdere festivals heb. Dit is uit een stukje dat Follega bij zo’n gelegenheid speelde. Als ik mij goed herinner een geval waarbij een vrouw met behulp van een ‘helderziende’ iets van haar man gedaan wilde krijgen.

613

LEMMER – Zaterdagmorgen. De zon schijnt in de kamer en de thermometer wijst 23° aan. Heerlijk. Het verkeer begint nu pas op gang te komen. Dat maakt het weer gezellig. Wel een heel andere gezelligheid dan een week geleden. Dat nazomeren is wel een goede greep geweest. ’s Avonds ben ik nog langs de schepen in het Dok geweest. Mooi materiaal, er was zelfs nog een oude Stânfries bij.
De post wordt gebracht. Een beschikking Compensatie eigen risico 2008. Ik krijg € 47.00 terug. Mooi meegenomen, maar wat omslachtig. Waarom de bijdrage niet direct lager gesteld? Er zal in Den Haag wel een groep ambtenaren van bestaan.
Maandagmiddag vergadering van het presidium, ’s avonds de jaarvergadering van de Krite. Daar achteraan nog een poosje kienen en een verloting. Het leverde mij drie prijsjes op. Altijd heel gezellige avonden.
Dinsdag Prinsjesdag. Mooi als altijd. Het eerste commentaar van de fractievoorzitters werd een fel debatje. Het verhaal van Wouter Bos vond ik taalkundig mooi opgebouwd. Je kunt het wel met iemand helemaal oneens zijn, dan kun je zijn woordkeus toch wel waarderen.
’s Avonds het wekelijkse bezoekje aan Suderigge en toen naar de studio. Wat drinken brengen voor in de keuken en even praten met de mensen die daar waren. Ook de woensdagavond bracht ik in de studio door. Het was de avond van SaMarWat, deze keer gepresenteerd door Jeannette Wind. Het leek mij een goed geslaagde uitzending. Dat kan ik morgen pas goed beoordelen bij de herhaling. Onze weerman, Roelf Jan Drent, had niet veel te melden. Hij vond het maar eentonig om te voorspellen dat we hetzelfde rustige weer nog dagenlang zouden houden. Daar zullen niet veel mensen bezwaar tegen hebben.
Donderdagmorgen ontdekte ik wat moois. Het verkeer over de Prinsessekade is omgelegd. We kunnen dus weer in beide richtingen over de brug. Vorige week kon dat nog niet in verband met de afsluiting in het centrum voor het nazomeren. Nu moeten we proberen om het zo te houden, ook als het werk in het Waaigat klaar is. Dat is voor veel mensen gemakkelijker en ook in het belang van de winkels in het centrum. Dan wordt het ook rustiger in het Waaigat.
Donderdagmiddag even een praatje op de markt gemaakt en ’s avonds een vergadering om afspraken te maken voor komende zaterdag. Dan wordt er uitgezonden vanaf de Utmerk in De Hege Fonnen. Vrijdagavond nog de uitzending van MusicWille. Bijna was ik daarvoor te laat. Pas tien minuten voor zeven besefte ik dat we niet om acht maar om zeven uur moesten beginnen. Het slaagde allemaal nog net.

Deze week belde Mienie Loen – Toering over de foto van twee weken geleden. De twee kinderen op een stoel ergens in een tuin. De foto is genomen achter het dubbele huis aan het deel van de Langestreek voorbij ‘Hollander’. Daar woont nu Marten Coehoorn. Het zijn kinderen van Wietze van der Bijl. De familie Toering woonde daar toen naast.
Vandaag uit dezelfde verzameling, een foto van de bewaarschool. Ongeveer veertig kinderen en een paar juffrouwen. Op de achterkant staan twee namen: links op kruiwagen Roelof Schokker en tweede rij zittend in het midden met matrozenpakje Tjitsche Schokker.

612

LEMMER – Zaterdagavond. Een gezellige dag in het centrum van Lemmer. Veel heb ik er niet van meegemaakt. Vanmiddag was het mijn beurt om Lemsterland Sport te presenteren. Een programma van drie uur dat je vier uur kost met voor- en nawerk. Toen ik half zes thuis kwam was meeste activiteit al afgelopen.

Het was trouwens toch een mooie dag. Of eigenlijk een mooie, drukke week. Twee dagen die er uit sprongen. Woensdagmorgen half acht werd ik opgehaald door Ton, de man van mijn achternichtje Roelie. Zo zat ik voor negenen al aan de koffie in Schagen. Later kwamen mijn nicht uit Beverwijk en haar man daar ook. Het woont daar prachtig in hun nieuwbouwhuis met een groot erf en een stuk weiland. Een ideale plaats voor hen. Beide wijs met het buitenleven en met dieren. Twee honden, een pony, vijf geiten en een vijver vol goudvissen. ’s Middags zijn we met de honden naar Petten geweest voor een boswandeling. Heerlijk. In geen jaren heb ik zoveel gelopen. Dan merk je dat je het nog wel kunt en niet altijd de auto hoeft te pakken.Later hebben we nog Chinees gegeten, een poosje zitten praten. Toen bracht Roelie mij weer naar huis zodat ik om negen uur post en kranten kon doornemen.

Na een rustige donderdag was het vrijdag al weer raak. Het jaarlijkse reisje met de personeelsvereniging van de Gemeente. Om tien uur bij elkaar komen in de kantine van De Hege Fonnen voor een kop koffie. Daarna door richting Terherne waar bij de Heerensylsterbrêge drie schouwen klaar lagen. Voor een tocht van vier uren over Sneeker Meer en allerlei poelen en plassen in de omgeving. Op de terugweg nog een stukje Prinses Margrietkanaal gevaren. Een paar grote schepen tegengekomen. Ook het Statenjacht was onderweg. We troffen het prachtig met het weer. Op het water een paar druppeltjes en toen we weer aan wal waren een licht regentje.

Het volgende doel was De Stolp in Sneek. Daar werd eerst een drankje genuttigd en toen begon het bowlen. Het ging mij deze keer niet zo slecht af maar halverwege moest ik weg. Het eten schoot er dus bij in. Dat had ik graag over voor het doel waarvoor ik vroeg in Lemmer wilde zijn. Dat doel was de bijeenkomst in de Nederlands Hervormde kerk. Daar werd voor het eerst de Lemster Bokking uitgereikt. Dat wilde ik niet missen, vooral niet omdat deze ging naar mijn achternicht en oud-collega in de Raad, Maps Bastian - Pen. Een welverdiende beloning voor haar werk voor behoud en restauratie van het Joodse kerkhof in Tacozijl. Daarna was de uitreiking van het eerste exemplaar van ‘Tussen Zijlroede en Lijnbaan’ aan Commissaris der Koningin Jorritsma. Na afloop was er koffie. Een mooie gelegenheid om zo hier en daar met wat bekenden een praatje te maken.

Onderaan de chauffeur Frans Coehoorn, Johanna Brouwer, ? Jonker, Freerkje Bakker, Antje Wouda, Joukje Kamminga 

LEMMER – Zaterdagmorgen. De zon schijnt. Daar ben ik blij om. Over een goed uur gaan we met bestuur en medewerkers van Radio Lemsterland barbecuen bij de studio. We hebben daar wel een luifel en zo nodig komt er een partytent, maar het is toch altijd fleuriger als er een zonnetje bij is. Het is de eerste keer dat we dit met medewerkers en bestuur opzetten. Er zijn mensen in onze organisatie die elkaar nog nooit getroffen hebben. Dat komt doordat er meestal in kleine groepjes gewerkt wordt. Dan is een barbecue een mooie gelegenheid om elkaar eens onder andere omstandigheden te treffen.
Maandagavond was de vergadering van Commissie I. Vooraf kregen we voorlichting over de nieuwe wet op de Ruimtelijke Ordening. Het was mijn derde keer; als lid van de Commissie Beroep- en bezwaarschriften had ik hiervoor al een keer een dag en een keer een morgen voorlichting gehad. Deze keer waren het twee van de eigen ambtenaren die dit verzorgden. We zullen afwachten hoe het in de praktijk werkt.
In de commissievergadering hadden we wel een onderwerp waar ik veel belang in stel. Het beschermd dorpsgezicht. Een dikke map met foto’s van de panden die hieronder vallen. De eigenaren zullen hier eerst wel wat tegenaan hikken. Maar het valt in de praktijk erg mee. Toen wij ruim dertig jaar geleden bericht kregen dat ons pand op de monumentenlijst geplaatst was, waren we daar ook niet blij mee. Last hebben we er nooit van gehad, zo lang je niet aan de gevel begint te knoeien ben je binnen de grenzen van de wet vrij.
Woensdagmiddag was de opening van het zorgloket in Echtenerbrug. Het was een gezellige bijeenkomst. De film van de opbouw van de pijp van het gemaaltje in Echten werd nog eens gedraaid. We hadden die eerder gezien bij Plaatselijk Belang, maar het is een film die je wel een tweede keer wilt zien. Wethouder Jon Visser deed de officiële opening, Een ring gooien om een buis. Hij was aardig trefzeker. Bij de vierde of vijfde ring was het raak. Maar bij elke poging had hij de buis wel geraakt.
’s Avonds was ik bij de eerste uitzending van SaMarWat na de vakantie. Een interessante uitzending met gasten, vaste rubrieken en reportages. Van Jan Roelf Drent leerden we in elk geval weer een nieuw begrip, een occlusiefront. Warme lucht die door koude lucht wordt ingehaald.
Donderdagavond was het tijd voor Commissie II. Namens onze fractie had ik opheldering gevraagd over de klaslokalen bij De Arke waar collega ‘Meisje’ over schreef. Een kleine onachtzaamheid leidde tot een formele fout. Die moest rechtgezet worden. Dat is gebeurd en heeft geld gekost. Jammer, maar het college heeft bewezen dat het zijn verantwoordelijkheid durft te nemen.
Vrijdagavond bestuursvergadering van de omroep. Deze keer bij mijn plaatsvervangster in de Kolgans. Zo ver was ik Lemmer – Noord niet eerder in geweest. Om de avond vrij te maken waren onze programma’s voor de vrijdag eerder opgenomen.
Deze week een kiekje, gemaakt achter de Langestreek. Geen idee waar precies. Iemand die daar gewoond heeft herkent het wellicht. De kinderen zijn volgens de aantekeningen achterop Meinte en Popkje van der Bijl. Nog wel een paar bekende namen in Lemmer. De vrouw lijkt mij een buurvrouw te zijn. Zij staat tenminste achter het hek. Zij wordt hier opoe Schokker – de Jonge genoemd. Misschien is er iemand die deze mensen nog herkend. De foto kreeg ik van Mienie Loen – Toering.

LEMMER – Zaterdagavond. Dat was woensdagmiddag een vervelende ervaring. De column van de vorige week weer in de krant! Het ongelukkigst vind ik nog dat veel lezers menen dat het een fout van de redactie is. Terwijl het volkomen mijn schuld is. In plaats van 609 heb ik weer 608 verstuurd. Daar kwam nog bij dat beide keren niet dezelfde redactrice dienst had zodat de zeefwerking van de herkenning van de tekst er niet was. Voortaan zal ik de datum in de bestandsnaam opnemen zodat de kans op herhaling een stuk kleiner wordt. Vandaag hadden we de laatste van drie uitzendingen van Lemsterland Sport extra. Twee bekerwedstrijden waarbij CVVO won en Delfstrahuizen verloor. Voor Delfstrahuizen het einde van de bekerwedstrijden; CVVO en EBC bekeren door.

Maandagavond was de vergadering van de Gemeenteraad. Ester de Vrij had een voorstel dat je ludiek kunt noemen maar dat wel serieus bedoeld is. Bij de eerstvolgende Himmeldei met Raad en college daaraan deelnemen. We zullen zien wat er van terecht komt. Als het doorgaat hoop ik ook mee te kunnen doen. Ik heb tenslotte al verschillende keren geoefend met het aanvegen van de Streken na afloop van braderieën.

Dinsdag was het tijd voor de A.P.K. van mijn auto. Het ging lekker vlot. Er hoefde praktisch niets aan te gebeuren. Na een paar uurtjes kon ik hem weer ophalen.

Woensdagavond kreeg Epke Zonderland een receptie aangeboden in De Hege Fonnen. Een welverdiende beperkte huldiging. Als cadeau kreeg hij een grote afbeelding van zichzelf, bezig aan de rekstok. Vervaardigd bij KWAST, de galerie die tijdelijk in het postkantoor is ondergebracht. De overige bezoekers hadden ook tal van attenties meegebracht zodat er tenslotte een tafel vol cadeaus stond.

Donderdagmiddag was er een bijeenkomst in Balk over de bestuurskracht van de Gemeenten in de Zuidwesthoek van Fryslân. Staatssecretaris Bijleveld was één van de sprekers. Onder de bijeenkomst viel het ons op dat de agenda niet gevolgd werd. De tijd was al bijna om en de acht burgemeesters moesten elk nog vijf minuten aan het woord komen. Dat kwamen zij niet. Achteraf hoorden we dat de agenda tussentijds veranderd was. Bij de eerste uitnodiging waren alle acht Gemeenten in de Zuidwesthoek uitgenodigd, bij de tweede alleen de zes die aan de gezamenlijke SWOT analyse hebben meegedaan. Littenseradiel en Lemsterland vielen dus buiten de boot. Dit was in ieder geval geen voorbeeld van een sterke bestuurskracht.’s Avonds nog een fractievergadering in Echtenerbrug. Als voorbereiding op de commissievergadering van september. Zo komt alles na de vakantieperiode weer op gang.

Vrijdagavond kreeg ik een telefoontje van de secretaris van Radio Lemsterland. Hij zou met twee personen in de studio komen. Mensen met interesse voor de techniek. Bij hun bezoek bleek de oudste meer op computers dan op radiotechniek gericht te zijn. De jongere is helemaal op de hoogte met zendapparatuur. Hij heeft in beraad gehouden of hij vrijwilliger bij de omroep zal worden. Wat het ook wordt, we hebben in ieder geval kennis gemaakt met een paar leuke, gezellige mensen.

Johannes had per vergissing een dubbele foto opgestuurd, dus plaats ik een foto uit mijn archief. (Roelie)

LEMMER – Zaterdagavond. Het is laat geworden voor ik aan mijn column kan beginnen. Vanmorgen is de meeste tijd opgegaan aan het schrijven van een foldertje voor de Omroep. Geen groot karwei maar het moet kort en toch duidelijk en volledig. Vlot leesbaar en mooi passend op een A-viertje. Dat kost tijd.

Vanmiddag was de eerste uitzending van het sportprogramma van dit seizoen. Drie uur presenteren. Het lijkt een hele opgave maar het is zo maar om. Het is wel een van de meest afwisselende programma’s. Hoe langer je er mee bezig bent, hoe meer het je gaat interesseren.

Maandagavond werd onze werkgroep voor de SWOT analyse opgeheven. Rapport klaar, taak volbracht, commissie weg. Het is een interessant project geweest met een bevredigende uitkomst. Lemsterland doet het zo slecht nog niet. Gelukkig geen: ‘operatie geslaagd, patiënt overleden’.

Dinsdagmiddag het uur van de waarheid voor Epke Zonderland. Daar was ik gemakkelijk voor gaan zitten. Dat is mis zo direct na het middageten. Ik zag de sporters binnen komen en ben toen weggezakt. Toen ik wakker schrok was het duidelijk: de vierde atleet werd vergeleken met de eerste en niet met Epke. Een slecht teken. Omrop Fryslân bevestigde dat. Een val. Dat was mij dus ontkomen. Achteraf was dat niet eens zo erg. Nu was ik er bij het zien van de herhaling op voorbereid en deed het wat minder pijn.

Dinsdagavond een vervelend bericht. Onze coach was er niet in geslaagd om een team van de buurtvereniging bijeen te krijgen voor de zeskamp van de volgende avond. Iedereen schijnt aan het werk of aan het leren te zijn. Dat is mooi, maar het betekent wel dat je de mensen niet zo vroeg op de avond bij elkaar krijgt.

Woensdagavond was het dan zo ver. Toen ik in Bantega kwam hoorde ik dat ook De Vloot geen team had weten te vormen. Dat betekende dat Lemmer niet vertegenwoordigd was en dat het een strijd tussen de buitendorpen werd. Toch was het nog een gezellige avond.

Als je er aan denkt hoeveel van het werk van de buurtverenigingen al weggevallen is dan wordt je daar niet vrolijk van. Wat mij zo in gedachten komt is zaalvoetbal, veldvoetbal, volleybal, badminton en niet te vergeten de gondelvaart. De zeskamp kunnen we ook wel zieltogend noemen want het besluit is al gevallen dat die voortaan één keer in de drie jaar gehouden wordt.

Donderdagmorgen stukken lezen voor de Raadsvergadering ’s Middags naar Oosterzee en Delfstrahuizen voor een paar gesprekjes. ’s Avonds de maandelijkse vergadering met de schaduwfractie. Daar voor was er nog net gelegenheid om kennis te maken met een dame die waarschijnlijk de eerste vrouw wordt bij de techniek van Radio Lemsterland.

Vrijdagavond een uurtje MusicWille presenteren. Na afloop nog een tijdje bij de volgende programma’s kijken en dan naar huis om naar de rest van Import te luisteren.

Neeltje Snijders en haar man brachten mij een klassenfoto. Leerlingen van de openbare lagere school, tegenwoordig basisschool De Dam. Niet meer op de oude vertrouwde plaats maar op de vrijgekomen plaats van de Koningin Wilhelminaschool. In tegenstelling tot de meeste opnamen, is deze niet aan de achterkant van de school genomen maar aan de voorkant. Het zal een vijfde of zesde klas zijn want die klassen waren meestal het werkterrein van meester Van der Loon die hier bij staat. Neeltje heeft mij aangewezen waar zij zelf staat maar wist verder weinig meer van de namen. Onder onze lezers zullen er waarschijnlijk velen zijn die zichzelf of andere bekenden er op terug vinden.

Vanmorgen lag er wat aan de overkant van de Gedempte Gracht. Het was een grote tros van een bloembak af. Het was duidelijk te zien dat de bak op zijn kant gelegen had. Blijkbaar had iemand zich weer heel sterk gevoeld. Gelukkig herstellen deze planten zich meestal heel vlot. Maar waarom moet dat toch? Langzamerhand komt de herfst weer in zicht. Voor de activiteiten in herfst en winter moeten we ons klaar maken. Deze week begon ik met het schrijven van het programmaboekje voor de Krite. Vanmiddag komen we met de sportredactie bij elkaar om de taken voor de komende maanden te verdelen. Zaterdag gaan we dan als eerste de bekerwedstrijden verslaan.

Maandagmiddag hadden we ook de eerste vergadering van het presidium na de vakantie. Het kostte nog geen uur; het was dan ook alleen maar het opstellen van een agenda voor de Raadsvergadering.

Woensdagmorgen bracht ik voor het eerst weer brood naar Internaat Het Kompas. Op de terugweg een kop koffie drinken bij garage Aukema. Meteen vragen hoe het stond met de milieuvergunning in verband met de nieuwbouw op de plaats van garage Weber. Dat bleek naar tevredenheid opgelost te zijn. Maar Eric, enthousiast lid van onze vrijwillige brandweer, had ook een vervelend nieuwtje. Er moeten nieuwe mensen bij de brandweer komen. Daarvoor zijn alle bewoners van de Gemeente, die in de daarvoor geschikte leeftijd zijn, aangeschreven. Het leverde niets op. Dat is jammer; we moeten de brandweer wel op sterkte houden. Met de brand bij snackbar Peter hebben we kunnen zien hoe nodig dat soms is. Vanmorgen was er een bericht dat in Hoofddorp een stuk of zes of acht woningen in een blok in brand stonden. Dan kan er niet lang op de brandweer gewacht worden. Woensdagavond naar Bantega geweest, naar een vergadering over de zeskamp van woensdag. We hopen op goed weer. Als het nu eens zo mooi werd als afgelopen donderdag. Wat heeft die jaarmarkt het getroffen! Het was ’s morgens al vroeg druk hier in de buurt. De organisatie zat goed in elkaar. Het zal wel eens ergens gehaperd hebben maar mijn indruk was dat alles met militaire precisie werd uitgevoerd.

’s Middags ben ik alles langs gelopen. Het was heel gezellig, er waren veel mensen op de been. Ik trof verschillende bekenden. Gekocht heb ik niets. Mijn huis zit vol met spullen en daar hoeft niet meer bij. Mijn enige uitgave werd dan ook een kleine bijdrage in de collectebus van Medemenselijkheid. De collectant had blijkbaar de scootmobiel van Ike de Boer geleend. Of zou hij het zelf in vermomming zijn geweest?

Hierbij een foto van een vierde klas van de Christelijke school zoals het bord vermeld. Dat vierde klas moeten we wel met een korreltje zout nemen, immers alle kinderen uit één gezin werden bij elkaar gehaald om de kosten voor de ouders te drukken. De foto is in bruikleen van Afke Klijnsma.

Bovenste rij: v.l.n.r. Klara Visser, Annie v.d. Horst, Afke Klijnsma, Sjoekie v.d. Horst, Siebe Dol, Nelie Dol, Jaap Dol, meester Smid, Margje Kuipers, Wopke Kuipers, Hedzer van Putten.

Middelste rij: Durk Coehoorn, Fetje Koehoorn, Wietze v.d. Bijl, Geeske v.d. Bijl, Liesbeth Kuipers, Berendje Kuipers, Geert de Vries, Johanna de Vries, Geertje Vlig, Marten Vlig, Albert de Hey.

Onderste rij: Anne de Jong, Durk Coehoorn, ?, Joost Kuipers, Sietze de Vries, Pelle de Vries, Gerlof Vlig, Hendrik Kuipers.

Links op de foto meester V.d. Kooy, hoofd van de school; rechts meester Dragt en meester Rusch.

---

607

LEMMER – Zaterdagmorgen. Terwijl ik vanmorgen nog in bed lag hoorde ik ineens de naam van Epke Zonderland voor de radio. Hij was al met zijn oefening bezig. Het duurde lang voordat de jury met de beoordeling kwam. Als veilige uitslag om richting finale te gaan werd 16 punten genoemd. Het werd 15.75. Het was geen groot verschil maar toch wat aan de krappe kant. Om een uur of vier wordt de einduitslag verwacht. Dan weten we of hij over een dag of tien aan de finale mag meedoen. Ik gun het hem graag. Niet alleen om zijn eigen inspanning maar vooral om de geweldige inzet van het gezin Zonderland voor de sportcarrière van hun jongens.

Het zou mooi zijn als we binnenkort een Olympische prijswinnaar, nog liever de winnaar van het goud, in de studio konden verwelkomen. De familie Zonderland was in de afgelopen jaren altijd beschikbaar als zij bij ons uitgenodigd werden.

Maandagmorgen stond de computer afgestemd op Radio Lemsterland. Ineens werd het stil achter mij. De eerste gedachte was dat de zender uitgevallen was. Dat was niet het geval. Mijn computer had het opgegeven. Dan heb je eerst nog hoop dat het een kleinigheid is die gauw opgelost kan worden. Maar het werd al gauw duidelijk dat het erger was. De harde schijf was kapot. Vanmiddag krijg ik hem terug. Maar dan ben ik er nog niet. Voor het weer instellen van de e-mail moet ik een nummer beschikbaar hebben. Dat moet van het servicebureau komen en dat is op zaterdag gesloten. Het betekent dat ik deze column in de studio in de computer moet zetten. Daar vandaan verstuur ik het dan zo lang het thuis niet kan.

Nadat dit gebeurd was kwam mijn familie uit Beverwijk en Heemskerk met vier man op bezoek. Gezellig koffie drinken met appelgebak en een beetje bijpraten. Veel nieuws was er niet, we bellen of mailen ook wel eens. Later hebben we op de Oudesluis kibbeling met patat gegeten.

Dinsdagmiddag ging ik naar het Gemeentekantoor om de post te halen. Voor het eerst in drie weken lag er weer wat in het bakje. Nu was het een dikke stapel en allemaal met veel leeswerk. Alles opgespaard in de vakantieweken.

Donderdagavond naar de studio. Ik had wat drinken gekocht. Als de mensen daar soms urenlang bezig zijn moet er wel wat in voorraad zijn. Ik zal blij zijn als alles weer volop draait. Nu kon ik trouwens ook meteen bezig. Er stond nog wat afwas en het koffiezetapparaat was niet schoongemaakt. De vorige bezoekers waren vast haastig vertrokken

Vrijdag avond was het mijn beurt voor MusicWille. Een uurtje muziekopnamen met een enkel verzoeknummer er tussendoor. Het is altijd zo maar weer om. Maar dat geldt ook voor de mensen die langere programma’s maken 

Na afloop van mijn programma ben ik nog een uurtje blijven hangen. Als er verschillende medewerkers binnen lopen wordt het altijd weer gezellig. Tegen tienen was ik thuis waar nog een halve gebakken schol op mij wachtte.

Vrijdagmiddag kreeg ik een zoon van Tjalling en Maaike Kuipers in de winkel over de foto van vorige week. Hij kon mij vertellen dat de mannen in het midden zijn oom Tjibbe Kuipers, Schelte de Vries, Johan Platte en keeper Gerben Bootsma waren. Van de bovenste rij is de 2^e van links waarschijnlijk Gerard Hollander, de 3^e Sander Coehoorn en de 2^e van rechts Thijs Kuipers.

Tussen de foto’s van Mienie Loen – Toering vond ik deze opname van een gezelschap dames naast een feesttent. Op de achterkant staat de naam van de fotograaf. A. de Jong. Reizend fotograaf. Sneek. Met potlood is er bij geschreven: Sportvereniging? Het lijkt mij geen sportvereniging. Gezien de kleding – de dames voor het grootste deel in het wit – denk ik meer aan een groep die een operette of iets dergelijks opvoert. Herkenningstekens zijn er niet maar misschien dat iemand van onze lezers deze foto herkent.

---

606

LEMMER – Zaterdagmiddag. Over een uur zullen de IFKS skûtsjes voor de laatste keer in dit kampioenschap finishen. Het is, net als bij de SKS, tot het laatste moment spannend. Toch zegt dit ons veel minder. Met de binding aan een stad of dorp en veel minder schepen is de SKS overzichtelijker. In de loop van de jaren zijn de namen van zowel de schippers als de skûtsjes van de IFKS ons wel heel eigen geworden. Maar het zal nooit worden zoals bij de SKS. Als Klaas of Sippie dan een deelnemer noemt zie je meteen de kaart van Friesland voor je. Zo gaat het mij tenminste.

De laatste avond van de kermisweek viel deze keer raar in het water. Toen de mannen van de Gemeente zondagmorgen de troep op straat opruimden was de afbraak nog niet zo ver als vorige jaren. De tent van de botsauto’s moest nog helemaal worden afgebroken. Dat betekende wel dat het afval eronder bleef liggen. In de loop van zondag werd ook deze attractie afgebroken. Maar het werd geen bende met het afval. Toen ik maandagmorgen buiten kwam stonden er twee grote dozen met afval op het Fedde Schurerplein. Alles keurig bijeen geveegd zodat het in één keer op de auto kon worden gezet. Dat is nog eens een goed voorbeeld! Je zou zeggen: ‘Geef die mensen hun standgeld terug’. Maar zo gaat dat nu eenmaal niet.

Dinsdag was weer een warme dag met in de middag een bui. Een mooie gelegenheid om weer wat papier weg te werken. ’s Avonds nog een ritje naar de studio om wat frisdrank in de koelkast te brengen.

Ook woensdag was het een heel warme dag. Ik besteedde hem bijna helemaal aan het opruimen. Maar nu wel in een heel laag tempo. Als het zo warm is presteer je niet zo veel meer. ’s Avonds had ik nog een bespreking met de secretaris en de penningmeester van de omroep over een verzekering die we willen afsluiten.

Dat was een voorbereiding op de vergadering van het Dagelijks Bestuur van de volgende dag. We hebben nog getwijfeld of we die wel moesten laten doorgaan. Op zulke avonden is het erg warm in de studio, ondanks twee airco’s. Er zit een plat dak op het gebouw en er draait heel wat apparatuur die warmte afgeeft. We vonden de oplossing door niet in de studio te vergaderen maar bij onze penningmeester in de Sirius. Zo konden we de agenda toch afwerken.

Vrijdag was het 1 augustus. In het verleden waren er dan twee verjaardagen in de familie. Oud-oom Anne Schirm in Den Haag en oud-oom Frederik Schirm hier in Lemmer. Data die ik me blijf herinneren omdat die hier in huis, ook na hun overlijden, elk jaar weer genoemd werden. De eerste augustus viel vaak in de zeilweek. De laatste jaren bracht ik de gebruikelijke doos sigaren naar oom Frederik. Vaak trof ik daar Hidde de Blauw die hier was om bij het zeilen te zien. Beide hebben een hoge leeftijd bereikt.

Nog voor de bouwvakvakanties begonnen waren kreeg ik al een mail van onze sportverslaggever Teije Boomsma over de nieuwe jaargang van Lemsterland Sport. Waar ik nooit aan gedacht had waren de bekerwedstrijden. Teije wilde daar ook graag wat van verslaan. Het was ook met techniek en presentatie te regelen en waarom zouden we het dan niet doen. Dus in plaats van 6 september is de eerste uitzending van Lemsterland Sport al op 23 augustus. De volgende dag pakken we dan ook de wedstrijd van Lemmer mee. In de computer had ik nog een foto van spelers van V.V. Lemmer. Ik meende dat die ook in het boek stond dat met het 75 jarig bestaan werd uitgegeven. Dan had ik meteen de namen er bij gehad. Maar zo was het niet. Wel zag ik dat de vereniging dit jaar 85 jaar bestaat.

Hierbij dan de betreffende foto. Het kan nog wel op het oude terrein in het Lemster Hop zijn of in het begin in Lemstervaart toen daar nog niet veel gebouwd was. Bij de afgebeelde voetballers zie ik wel bekende gezichten maar echt herkennen doe ik alleen de man aan de rechterkant. Mijn oom Herman Gebben, in dit geval blijkbaar als lijnrechter bezig gezien de vlag die hij in de hand heeft. Oom Herman heeft heel wat tijd op de velden van Lemmer doorgebracht en de vereniging in verschillende functies gediend.

---

605

LEMMER – Zaterdagmorgen. De laatste dag van de zeilweek. Dan zijn we al weer over het hoogtepunt van de vakantiedrukte heen. Geweldig druk heb ik het niet gevonden. Komt ook doordat veel mensen aan de andere kant van het water, op Nieuwedijk en in het gebied van het tramstation blijven hangen. Door de ontwikkelingen in dat winkelgebied kunnen de toeristen daar ook voor alles terecht. Een bezoek aan het centrum is niet meer beslist noodzakelijk. Daar komt bij dat het éénrichtingsverkeer over de brug ook funest is voor de drukte in het centrum.

Maandagmorgen lag er wat op een parkeerplaats naast het Fedde Schurerplein. Het was de voorkant van één van de brievenbussen voor het postkantoor. In zijn geheel er voor weggescheurd. Er slingerde geen post rond. Waarschijnlijk zat er ook weinig of niets in zo vlak na de lichting.

Al gauw begon toen de opbouw van de kermis. Eigenlijk waren de eerste wagens hier zondag al neergezet. Het verbaast mij altijd weer hoe de chauffeurs met die grote wagens kunnen omgaan. Het is soms centimeterwerk, er moet vaak achteruit gereden worden, maar altijd weer komt alles keurig op zijn plaats te staan.’s Avonds heb ik een rondje gemaakt langs alles wat er al opgesteld stond. Zoals het nu op de Gedempte Gracht staat vind ik het wel aangenaam. Andere keren had ik helemaal geen uitzicht meer, nu kan ik bijna gewoon tot aan het water zien. Voel ik mij niet zo opgesloten.

Zondag komen mijn neef uit Heemskerk en zijn vrouw. Als ik weet dat er bezoek komt probeer ik mijn huishoudinkje altijd wat op orde te brengen. Dinsdag had ik er ruim de tijd voor en heb ik de hele dag besteed aan opruimen en stofzuigen. Anders moet dat meestal nog op de dag dat ik iemand verwacht. ’s Avonds had ik geen energie meer om nog een keer rond te lopen. Maar met lezen kom je de avond ook wel door.

Woensdag kwamen Hennie van der Bijl en Rommie Aukema. Het was altijd de gewoonte dat zij ’s middags door Tietje Visser werden opgehaald. Daar bleven zij dan de rest van de dag. Nu Tietje na het overlijden van Willem ook alleenstaand is vond ik het leuk om haar ook uit te nodigen. We hebben eerst koffie gedronken in de croissanterie aan de Vissersburen en ’s middags hebben we gegeten in het restaurant aan de Vuurtorenweg. Of voor ons, de Westdam. Na afloop werd ik netjes thuisgebracht en gingen de dames met hun drieën verder.’s Avonds nog een slag over de kermis. Daar werd ik aangesproken door iemand die zich voorstelde als een kleinzoon van ‘Hoor’es’. Ik moest wel even nadenken voor ik de echte naam te pakken had. Dat was immers Cor Visser, voor ons beter bekend als ‘Inkhuzer Cor’. Op de terugweg nog een poosje gesproken met Jaap en Griet Aukema, de gelukkige grootouders van de kort geleden geboren Frank. Voor Gemeentebelangen had ik een geboortekaart met een mooie foto gekregen. Die heb ik toen meteen rondgemaild naar onze leden. In de hoop dat het later ook een stemmer op onze partij wordt. Als het zover is ben ik allang uit de Gemeentepolitiek verdwenen.

Toen werd het donderdag. De dag met twee wedstrijden bij Lemmer. ’s Morgens eerst het verslag van de inhaalwedstrijd, bekroond met een eerste plaats voor Lemmer. ’s Middags de gebruikelijke tocht van de Raad met de LE 50 naar het zeilen. We lagen prachtig met goed zicht op de tonnen. De verrekijker heb ik de hele middag niet nodig gehad.

Vrijdagavond was het mijn beurt met het platenprogramma MusicWille. Omdat er in een week als deze geen verzoeken te verwachten waren hebben we dat ’s morgens opgenomen. Zo hadden onze technici ’s avonds ook eens vrij om te doen wat zij zelf wilden.

’s Middags de slotwedstrijd. Spannend tot het einde. Lemmer een groot deel van de wedstrijd aan de kop. Die plaats werd niet behouden maar de winnaar was tenslotte ook een schipper uit Lemmer. Achteraf gezien heeft Lemmer toch geen slecht seizoen gehad. De goede prestaties van Joure met een Lemster schipper aan het roer spreken ons ook heel erg aan.

 

Tussen de foto’s die ik in bruikleen heb van Mini Loen – Toering zat ook deze foto. Er staat op geschreven: Wij! en ons “sportveld!’ Er zijn geen herkenningspunten op al doet de bomenrij op de achtergrond wel denken aan de Straatweg. Het enige dat op sport wijst is een toestel dat nog het meest aan een schommel doet denken. Een deel van de mensen is in een wit tenue, dat zullen dan de sporters wel zijn en de anderen de toeschouwers. De man in het midden lijkt mij Lex Loen te zijn, die daar achter staat doet mij aan Jaap Zwart denken.

---

604

LEMMER – Zaterdagavond. Mijn eerste gedachte was vanmorgen dat het wel flink regende maar niet zo hard waaide als vorige week zaterdagmorgen. Toch bleek de wind nog te hard te zijn voor de skûtsjes bij Stavoren. Voor het tweede jaar achter elkaar afgelast. Sneu voor Stavoren, maar het l wel een extra wedstrijd voor Lemmer op.

Eigenlijk moesten voortaan alle wedstrijden hier maar gezeild worden. Dan hadden de skûtsjes alle keren het mooist denkbare wedstrijdwater. Dan was het ook gedaan met het gesleep van de hele skûtsjevloot door Fryslân. Als de belangstellenden dan twee weken vakantie aan het volgen van de wedstrijden besteedden konden zij zo lang in Lemmer blijven en werd er minder dure benzine verstookt. Ook nog goed voor het milieu. Nu lijkt het wel op het Europees Parlement met de maandelijkse verhuizing. De skûtsjevloot verhuist in twee weken ongeveer even vaak als dat parlement in een jaar. Maar het skûtsjesilen hangt nu eenmaal van tradities aan elkaar en dus zal men dit idee wel niet overnemen.

Toen ik vanmiddag hoorde dat ‘Stavoren’ niet doorging moest ik denken aan een keer, misschien in de zestiger jaren dat hier een zeilerij op een vrijdag afgelast werd. Alle bezoekers trokken toen Lemmer in. In de bakkerij hadden we toen, zoals alle weken, het suikerbrood voor de zaterdag klaar. Maar de nacht erop moest er weer gebakken worden. Alles was opgegaan aan de mensen die onbedoeld in Lemmer kwamen in plaats van bij het zeilen.

Neef Andries vertelde ook vaak een verhaal over een afgelaste wedstrijd bij Lemmer. Hij en oom Koert verkochten de toegangskaartjes op de Westdam. Toen de wedstrijd niet doorging vroegen de bezoekers hun geld terug. Daar was natuurlijk geen beginnen aan. Langs de voet van de dam werd de opbrengst in veiligheid gebracht. Ik meen dat Meinze van het geld toen overgenomen en naar huis gebracht heeft. In ieder geval eindigde het verhaal van Andries altijd met: ‘Meinze hat ús doe rêdden’.

De dagen verlopen heel rustig. De afgelopen week maar één vergadering, een zitting van de Commissie Bezwaar- en Beroepschriften. Nog wat zaken voor de omroep en verder alle tijd om op te ruimen. In de gang is al een beetje zichtbaar dat er ruimte in de papierwinkel komt. Deze week heb ik een tas vol stukken van bezwaar en beroep naar het Gemeentekantoor gebracht voor de versnipperaar. Dat zijn stukken waarin privé-zaken van inwoners staan en die mogen niet rondslingeren. De rest kan in dozen voor de Zandbanken.

Woensdag in Zuid Friesland de rouwadvertentie van Sjoerd van der Veen. Ik wist dat hij ernstig ziek was, maar het overvalt je dan toch weer. Sjoerd is een jaar of wat voorzitter van de Krite geweest. De laatste jaren trof ik hem wel eens bij de slager. Af en toe zag ik hem ook nog af en toe langs fietsen. Altijd even een praatje of een groet. Zo verdwijnen steeds meer van onze oude Lemsters. Een maand geleden stierf Max Koole. Dat was een van de laatste, misschien wel de allerlaatste, van de verzetsmensen uit Lemsterland. Van hem had ik een in memoriam willen schrijven maar daarvoor kon ik niet genoeg gegevens vinden.

Wat rommelend in oude foto’s kwam ik deze opname van de LE 50 tegen. Donderdag hopen we er weer een middag met de Raad aan boord bij het zeilen te kunnen zijn. Het is prachtig dat we dit varende monument nog in Lemmer hebben.

Dit moet wel een opname van voor de oorlog zijn. De omschrijving is tenminste  “Lemster Visschers Aak”. De spelling zoals die voor de oorlog gebruikt werd. Het is vast ook bij een zeilwedstrijd. Er zijn veel mensen aan boord en de drie mannen voorop lijken klaar te staan om de fok uit te steken. Op het zeil is nummer 26 aangebracht, blijkbaar een zeilnummer. Van de eerste jaren na de bevrijding herinner ik me ook de wedstrijden van de vissersschepen nog.

---

603

LEMMER – Zaterdagavond. Een beste regenbui en een stormachtige wind. Dat was het decor toen ik vanmorgen de deur uitging. Het was tijd om mijn boodschappen te doen. Dan ben ik te eigenwijs om even te wachten tot het droog is. Terug van de slager zag ik dat de stapel kratten bij buurvrouw Mastenbroek om lag. Toen ik erbij kwam viel het mee. Het waren lege kratten. Samen hebben we de kratten, niet te hoog gestapeld, tegen de muur gezet.

De post bracht de prijs die ik gewonnen heb in de loterij van het Joods Nationaal Fonds. Een verzilverde appel met daarin een potje honing. Echt iets moois, al is het potje honing dan ook erg klein. Vanmiddag is de eerste wedstrijd van het skûtsjesilen gevaren. Klaas Jansma bracht de spanning er weer goed in. Na een minder goede start krabbelde Lemmer toch nog op tot een vijfde plaats. Ik kijk al weer uit naar de wedstrijd van maandag.

Maandag besteedde ik een groot deel van de dag aan opruimen. In deze rustige weken moet ik proberen om wat ruimte in huis te krijgen. Dan kan ik tenminste na het reces de nieuwe papierstroom beter opvangen. ’s Middags bracht ik mijn afrekening van de laatste maanden naar de redactie. Het wordt weer tijd om de recensies voor het komende winterseizoen te verdelen. Om mijn voorkeur vast te stellen moest ik het programmaboekje van De Hege Fonnen door. Wat staat er weer een groot, gevarieerd aanbod op het programma! Buiten de Utmerk kunnen we nog 28 keer terecht in ons mooie cultureel- en sportcentrum. Ook wat de sport betreft blijkt het gebouw bijna volledig bezet te zijn.

Dinsdag heb ik het conceptrapport van de SWOT analyse doorgelezen. Het is in duidelijk taal geschreven en je valt er niet bij in slaap onder het lezen zoals anders wel gebeurt. ’s Middags was ik voor een paar boodschappen voor de omroep Lemmer – Noord ingetrokken. Dat liep uit op koffiedrinken bij onze penningmeester.

Woensdagmorgen heb ik in Delfstrahuizen koffie gedronken. Op de terugweg even bij de winkel in Oosterzee gestopt. Het is heel overzichtelijk en ik voel mij daar wel thuis. Het is van belang dat we dit initiatief blijven steunen. Alleen heb ik zo weinig nodig. Twee soorten hagelslag en een fles ranja, verder kwam ik  niet. Van zulke klanten kan een winkel niet bestaan. Het leuke is dat je altijd wel een paar bekenden treft als je zo in onze dorpen rondsnuffelt.

Donderdagmiddag liep ik over de markt. Een praatje maken met Gerrit Zwerver, oud – medewerker van Radio Lemsterland. Ik hoop dat hij in de loop van de winter weer wat techniek zal kunnen doen. Het was niet druk op de markt. Verschillende kooplui waren ook met vakantie.’s Avonds was de trekking van de Staatsloterij. Met een hele dikke hoofdprijs. Ik speel tegenwoordig mee met het straatjesspel. Met alle eindcijfers ben je dan zeker dat je een deel van de inleg terugwint. Nu zat ik niet direct op een miljoenenprijs te wachten, maar je wilt de uitslag toch wel weten. De site van de Staatsloterij was bijna niet te bereiken. Na een stuk of tien pogingen kwam ik er doorheen. Mijn winst was een tientje meer dan mijn inleg.

Vrijdagmiddag iemand in de winkel om duimpjes. Hij maakte zich bekend als Menno van der Hoff, kleinzoon van onze oude banketbakker met dezelfde naam. Zijn moeder Annie, tegenwoordig Ans, is de enige van de vijf kinderen van de familie Van der Hoff – Kemme die nog leeft. Hij was vergezeld van twee dochters. ’s Avonds, nadat ik MusicWille had gepresenteerd, moesten we nog een paar bestuurszaken van de omroep regelen. Het was half een toen ik de auto opgeborgen had en thuis naar binnen stapte.

Vandaag een vervolg op de foto van leden van K. en V. van vorige week. Nu een groepje wandelaars van gymnastiekvereniging D.O.S., gekiekt op praktisch dezelfde plaats in Oosthem. Wouter v.d. Meer noemt hier maar twee namen bij: Vooraan rechts Tammie Bondiëtti en op de tweede rij links Gatske Bootsma. Allicht zullen er lezers zijn die meerderen herkennen.

---

602

LEMMER – Zaterdagmorgen. Het lijkt er op dat Oosterzee het vandaag treft met het weer bij de feestelijkheden daar. Vanmiddag wil ik er eigenlijk heen met de opening van de haven. Wat dat betreft ben ik niet zo blij met dit weer. Op één van mijn medicijnen staat: ‘Felle zon vermijden’. Ik heb al een paar keer ervaren dat dat inderdaad beter is. Dan vanmiddag maar een petje op en wat insmeren. Dat gebruik ik alleen als we met de LE 50 naar het zeilen gaan, maar nu dan ook maar een keer.

Vanmorgen een bericht voor Omrop Fryslân over een nieuwe kippenschuur die te bezichtigen is. Ruimte voor 40.000 stuks. De eigenaar noemde het kleinschalig. Er zijn grotere bedrijven maar kleinschalig is toch geen goede omschrijving. Mijn bezit is nooit groter geweest dan veertien kippen en vier krielkippen.

Maandagmorgen kreeg ik onverwacht bezoek uit Joure. Iemand waarvan ik een half jaar niets gehoord had. Nog maar net was zij vertrokken toen er iemand kwam voor controle van de weegschaal. Niet belangrijk meer, ik gebruik hem alleen nog om de poeder voor de soep af te wegen. Het was een heel aardige man en toen hij eenmaal op het Fries was overgegaan hebben we nog een heel gesprek gehad over oude maten en gewichten en het veranderde werk van deze controleurs.

Dinsdagmorgen kwam de trekkingslijst van de loterij van het Joods Nationaal Fonds. Op één van mijn loten was een prijsje gevallen. Een verzilverde appel met daarin een potje honing. Binnenkort zal het wel bezorgd worden. ’s Avonds nog een bezoekje aan Suderigge en de rest van de avond rustig thuis.

Woensdag was weer een goed gevulde dag. ’s Morgens haar knippen. Dat werd tijd. Vanuit de fractie wordt er altijd op gelet en twee weken geleden had ik al een eerste aanwijzing gehad. Eerder op de morgen was ik naar de Singel geweest. ’s Middags kregen we een bezwaarschrift uit die buurt te behandelen. Dan ga ik liefst voor die tijd kijken wat er aan de hand is. Het was de eerste vergadering met de opvolgster van Rob Dommerholt voor het secretariaat.

Tussen de bedrijven door was er een bliksembezoek van Jan en Roelie Spanjaard – Visser uit Drachten. Zij waren de warmte in Drachten ontvlucht met een rondje op hun scooters. Binnenkort komen zij wel eens wat langer. ’s Avonds ben ik naar de studio geweest. Daar was de laatste uitzending van SaMarWat voor de zomerstop. Een deel van onze programma’s stopt een paar weken, een ander deel gaat door. Zoals het nu lijkt krijgen we wel een paar tussentijdse uitzendingen van Lemsterland Sport over de bekerwedstrijden.

Een groot deel van de donderdag was gemoeid met het voorbereiden van de bestuursvergadering van Radio Lemsterland van die avond. We begonnen om zeven uur en het was half elf toen de agenda afgewerkt was. Er zijn altijd veel punten te bespreken.

Vrijdagavond wou ik toch maar even in de studio zien. Het was mijn beurt wel niet voor MusicWille maar je wilt ook wel wat belangstelling tonen voor het werk van de andere medewerkers. Toen ik richting Lemstervaart zou gaan stond er een groep jongeren met ballonnen bij de hervormde kerk. Die gingen na enkele ogenblikken de lucht in en dreven in Zuid – Oostelijke richting weg. Ik denk dat het bij het slot van het jeugdwerk hoorde.

Volgende week vrijdag is het mijn beurt weer voor de verzoeknummers. Er kan tijdens de uitzending gebeld worden maar het is gemakkelijker als we het vooraf weten zodat de technicus de stukken in de computer of in de CD – speler klaar kan zetten.

Van Wouter van der Meer kreeg ik twee foto’s van leden van D.O.S. en K. en V. die deelnamen aan een wandeltocht. Hierbij de opname van leden van Kracht en Vriendschap wandelend door Oosthem. Van de afgebeelde personen herkent v.d. Meer op de voorste rij Elske v.d. Neut – Kok, Wim v.d. Neut en Ittie Frankema, de man rechts is hem onbekend. Op de tweede rij lopen v.l.n.r. Hielke Frankema, onbekend, Herre van Brug en nog een onbekende.

---

601

LEMMER – Zaterdagmiddag. De post bracht vanmorgen een pakje van Tryater. Als inhoud de kaartjes voor de beide voorstellingen die het gezelschap het komende seizoen in Lemmer gaat brengen.

Ook de programmaboekjes voor De Hege Fonnen hebben we al in huis. Weer een interessant programma. Zo te zien zal ook dit weer een succesvol seizoen worden voor ons nieuwe cultureel centrum. Er is geen reden om spijt te hebben van het besluit om dit tot stand te brengen. Op de middagen met de burgemeesterswisseling en het afscheid van Eli Wijnsma kwamen er veel mensen van buiten de Gemeente. Ook van die kant hoorden we veel positieve geluiden.

Maandagavond was de laatste Raadsvergadering voor het zomerreces.Net als voor het Kerstreces is er dan altijd een forse agenda. Toch kon burgemeester Stellingwerf tevreden constateren dat de laatste hamerslag nog op maandag viel. Het was toen drie voor twaalf.

Met de uitzending van de vergadering door Radio Lemsterland hadden we even pech. De verbinding met de studio was niet goed afgesteld. Het was even moeilijk om een technicus te vinden. Toen die er was was het gauw in orde. De eerste drie kwartier waren verloren gegaan. Wie het geduld opbracht om te wachten of later inschakelde kon de besprekingen dus nog ruim drie uur volgen.

Dinsdag tegen de avond een vergadering van de werkgroep SWOT. Ik had mijn wekelijkse bezoek aan Suderigge al afgezegd maar het liep zo vlot dat ik er toch nog heen kon.

Woensdagmorgen op RTL z een apart nieuwtje. Postduiven die drugs en mobieltjes de Bijlmerbajes binnen smokkelden. Onvoorstelbaar dat dit kon gebeuren. Een bewijs dat oude methoden ook in het digitale tijdperk nog werken. Het deed mij even denken aan Ome Gerrit de Duif in de Fabeltjeskrant. Dit lijkt ook wel een fabeltje.’s Avonds mocht ik Popke Popma vervangen als gespreksleider van De Souwe. Na afloop had ik het gevoel dat het een geslaagde uitzending was. Morgen de herhaling beluisteren, dan krijg je een betere indruk van hoe het geweest is.

Donderdagavond nog een laatste commissievergadering voor de vakantie. Weer een lange agenda en toch, onder leiding van Rinze Visser, behoorlijk op tijd klaar. Niemand reageerde op een suggestie van Ester de Vrij om met college en Raad mee te doen aan de Himmeldei. Ik weet ook niet hoe serieus die opmerking bedoeld was.

Vrijdag, de eerste dag van het reces, besteedde ik de morgen aan opruimen en schoonmaken. Daar zullen nog wel verscheidene uurtjes meer aan besteed moeten worden. Als alles volop draait blijft er geregeld werk liggen. Twee weken geleden kon mijn uitzending van MusicWille niet doorgaan bij gebrek aan een technicus. Nu had ik het daardoor gemakkelijk. Alles lag nog klaar, dus de nieuwe verzoekjes er tussen voegen, wat verschuiven en een nieuwe playlist tikken en klaar was het voor de avond. Na de uitzending kon ik nog wat kranten lezen; ook daar ben je zo maar mee achterop.

Weer eens een keer een foto met veel mensen er op. Het is er een uit de foto’s die ik van Mienie Loen – Toering in bruikleen heb. Achterop schrijft Mienie: ‘Deze foto is gemaakt ter gelegenheid van een huwelijksjubileum van J. Koornstra en A. Bergsma. Er is vast wel ergens een Koornstra of nazaat met een andere naam die je kan vertellen wie er op staan’.

Het is mij helemaal niet duidelijk waar deze opname gemaakt is. Ik herken er geen van de hier bekende gebouwen in. Het kan natuurlijk ook zijn dat het Lemsters of oud – Lemsters zijn die hun bruiloft ergens anders vierden. We wachten af of hier nog reacties op komen.

---

600

LEMMER – Zaterdagmiddag. Op de middag van de langste dag van 2008 begin ik met het schrijven van de 600^ste column die ik op de computer uitwerk. Eerst ruim twee jaar het uittikken van wat mijn vader geschreven had, nu al weer bijna tien jaar mijn eigen verhaaltje.

Ze worden nog altijd gelezen zoals ik deze week ondervond. Nog voor ik Zuid Friesland in huis had was daar al de eerste aanvulling op de foto van het personeel van de openbare lagere school. De man die ik omschreven had als misschien Van der Geest of Visser is meester Kiestra. Hij woonde op de Straatweg. Dit werd mij verschillende keren bevestigd.

Over de dame achter Maaike Okkinga waren de meningen verdeeld. De meesten die over Kiestra belden hadden haar niet herkend. Tenslotte kwamen er twee namen boven drijven: Anneke Bangma en juffrouw Bijlsma. Beide namen aangedragen door serieuze mensen die gezien hun achtergrond wel wat van deze dames moesten weten. De voornaam van meester Scholten was niet Theunis maar Teunis. Die schrijfwijze was in de streek waar hij vandaan kwam gebruikelijk zoals zijn dochter mij vertelde.

Hoe het ook is, ik heb er in ieder geval leuke contacten door gehad. Mensen die even langs kwamen en anderen die belden. Dat waren onder andere Wouter van der Meer en een dochter van Auke Luiten. Haar vader werkte indertijd bij steenkolenhandel Wierda. Blij was ik ook met een telefoontje van mijn achternicht Mabs Bastian – Pen. Na haar ziekenhuisopname en verblijf in een paar tehuizen heeft zij zich teruggevochten tot haar eigen flat en uit de rolstoel tot het lopen met één kruk. Een mentaliteit die mij erg aanspreekt.

Het was weer een drukke en dus gezellige week. Maandagavond de jaarlijkse ontvangst van nieuwe inwoners. Een uur eerder dan voorgaande jaren zodat iedereen voor de voetbalwedstrijd thuis kon zijn. Een mooie gelegenheid om de nieuwelingen te leren kennen en wegwijs te maken in het gemeentelijk apparaat. De nagespeelde trouwerij is dan altijd een hoogtepunt.

Op 1 juli treedt de nieuwe Wet op de Ruimtelijke Ordening in werking. Daar hadden we vorig jaar al een cursusdag voor gehad en donderdagmorgen volgden we in De Hege Fonnen een opfriscursus. Voor de Raad volgt binnenkort nog een voorlichting. Dan zal iedereen met de nieuwe regels moeten kunnen omgaan. Het is de bedoeling dat alles straks eenvoudiger en sneller gaat. Niet iedereen is daar al van overtuigd.

Woensdag-, donderdag- en vrijdagavond in de studio. Donderdag kregen we, na een gesprek met de jongere medewerkers, bezoek van een paar mensen van de organisatie van de Utmerk. Op 27 september is dat de opening van het winterseizoen in De Hege Fonnen. We hebben het programma te zien gekregen en dat ziet er goed uit. Nu moeten we uitzoeken wat geschikt is om uit te zenden en hoe we dat kunnen uitvoeren. Ons materiaal moet ook toereikend zijn en we moeten genoeg mensen hebben om het uit te voeren.

We zitten op dit moment vrij krap in de technici. Dus lezers, als u een beetje gevoel voor techniek hebt, neem dan eens contact op via bestuur@radiolemsterland.nl of bel mij een keer op 0514 561638. Misschien kunnen we wat voor elkaar betekenen.

 

Twee weken geleden bekeken we een foto van de omgeving van de Blokjesbrug gezien vanaf de Schulpen. Deze keer een opname van dezelfde omgeving maar nu gezien vanaf het Burgemeester Krijgerplein. De foto moet in de zestiger jaren gemaakt zijn want op het zonnescherm links staat de naam van Jan Bouma. In dit deel van de vroegere Andringastate was in het verleden bakkerij Blessinga gevestigd. Dat was de grootvader van de vorig jaar overleden oud-wethouder Jan Blessinga. Zijn opvolger was Hendrik de Haan die daar enkele tientallen jaren zijn bedrijf had. Hij verkocht in de vijftiger jaren aan Buitenveld die het maar een maand of drie uithield. Bouma, die een bakkerswinkel aan de Oude Sluis had, ging toen naar de Schulpen. Later maakte hij van de linkerhelft een cafetaria. Toen de familie Bouma naar Staniastate in Oudemirdum vertrok kwam dit deel van het grote pand in handen van een Duitser. Die had ook de drogisterij van de familie Boonstra ernaast gekocht. Het geheel werd omgebouwd tot een soort discotheek. Het eindigde in een grote brand. Daarna werd het kantoor van de Amro Bank erin gevestigd.

Op de hoek van Schulpen en Oudesluis had Pietje Propsma haar tabakswarenzaak ’t Hoekje. In het eerst nog met een bevrachtingkantoor voor de scheepvaart. Na een paar andere bestemmingen – makelaarskantoor en souvenirwinkel – is daar nu ijssalon IIskâld gevestigd. Verder is er op rechts nog een stukje te zien van de tegenwoordige pizzeria. Ook dit pand heeft verschillende bestemmingen gehad. Als eerste heb ik daar de familie Oldendorp gekend, ook al weer met een bakkerij. Later werd die overgenomen door Douwe de Koe. Daarna kwam hier een souvenirwinkel en nu dus de pizzeria.

---

599

LEMMER – Zaterdagmorgen. De weinige mensen die ik tot nu toe getroffen heb spraken allemaal over de voetbalwedstrijd van gisteravond. Deze was blijkbaar minder spannend dan die tegen Italië. Ik trof tenminste ook mensen die vertelden dat zij onder deze wedstrijd geslapen hadden. Dat was hun de vorige keer niet overkomen. Precies de zelfde ervaring die ik ook had. Maar de vier doelpunten heb ik in ieder geval wel gezien.

Met deze kampioenschappen hebben we bij onze buurtvereniging een kleine poule opgezet. Met als hoofdprijs een vlaai. De eerste dagen stond ik daar op nummer vijf, later op drie. Gisteren, voor de wedstrijden, had ik een gedeelde eerste plaats met Anton Minnema. Een hele prestatie voor iemand die zo weinig van voetballen weet. Alleen vertel ik ons bestuur er niet bij dat ik hem door een ‘deskundige’ heb laten invullen.

Maandagmorgen leek het ineens een stuk fleuriger in het centrum van Lemmer. De bloembakken voor de zomer werden weer geplaatst. Nu maar hopen dat zij zonder schade de herfst halen. Bij het kantoor van STIP lag er een ruit uit.  Vermoedelijk een bal doorheen gegaan. Zondagavond werd er, nadat er wedstrijden waren uitgezonden, op het kruispunt druk gevoetbald. Daar zal dit wel een gevolg van geweest zijn.

Dinsdag een lege agenda. Alleen ’s avonds mijn wekelijkse bezoekje aan Suderigge. Daar kwam het Lemster Mannenkoor zingen. Ik werd gevraagd om te blijven luisteren. Maar thuis lag nog een stapel papier die gelezen moest worden.

Woensdag vervelende berichten uit het Rienplan. Meer dan tien auto’s open gebroken. En spullen meegenomen. Of, als het niet naar genoegen was, op de grond gegooid. Als het niet opgelost wordt en je bent alleen W.A. verzekerd dan zijn het forse schadeposten. De ergernis dat er iemand aan je spullen heeft gezeten komt daar nog overheen.

’s Middags eerst fractievergadering hier bij mij thuis. Toen naar de Slotermeerstraat voor het afscheid van de secretaris van de commissie voor de Beroep- en Bezwaarschriften. Daarna had ik nog een uitnodiging voor een etentje bij The Satisfied Frog. Daar ben ik niet verder gekomen dan het voorgerecht. Om zeven uur moest ik in de Arcade zijn voor een vergadering van het Dagelijks Bestuur van Radio Lemsterland. Als de kwaliteit van het hoofdgerecht even goed was als van het voorgerecht dan heb ik wel wat gemist. Met de vergadering werd het laat. Geen wonder, de eerste keer met een bijna helemaal vernieuwd bestuur. Dan moet een ieder zijn plaats weer een beetje vinden.

Donderdagavond een grote commissievergadering over de uitgangspunten van de komende begroting. Vooraf kregen we nog een presentatie.

Vrijdagmiddag had ik net alles klaar voor mijn verzoekplatenprogramma MusicWille toen de telefoon ging. Bericht dat er voor de avond geen technicus beschikbaar was. De uitzending kon dus niet doorgaan. Een teleurstelling, maar er was meteen weer ander werk: een stukje schrijven voor op de website zodat de luisteraars op de hoogte kwamen waarom die avond onze non stop muziek in de plaats kwam van de drie andere uitzendingen.

Toch zijn we nog wel een paar uur in de studio geweest. Het archief werd door de oude secretaris aan de nieuwe overgedragen. Onze nieuwe mappen voor medewerkers en adverteerders waren van de drukker gekomen en die moesten we even bewonderen. Nu kunnen onze advertentieverkopers maar los!

 

Van Roelie Spanjaard – Visser kreeg ik deze foto toegestuurd. Het personeel van de openbare lagere school. Toen nog de enige openbare lagere school in Lemmer. Net als van de beide andere richtingen, één bijzondere school en een Katholieke. Dicht bij elkaar en een pracht gelegenheid om elkaar flink te pesten. De jeugd dan, hoe het tussen het personeel ging weet ik niet. Erg vriendschappelijk zal het niet geweest zijn.

Zittend zien we hier Maaike Okkema, Sybren de Vries, A. de Hoop, Froukje Huisman, Geertje Grijpsma?

Staand links zou handwerkjuffrouw Gerritje Grijpsma kunnen zijn. Passend in het plaatje uit die tijd zou de man daarnaast Eeuwke v.d. Geest moeten zijn, maar die herken ik hier niet in. Het kan ook Visser zijn, de man die v.d. Geest tijdens de mobilisatie verving. Dan volgen Van der Loon en Theunis Scholten, het hoofd van de school.

---

598

LEMMER – Zaterdagmiddag. Zo juist bracht ik een tasje met afval in de container. De zon was even weg en het was maar benauwd en drukkend. Veel presteren doe je dan niet maar vanmorgen heb ik toch nog een stukje voor Gemeentebelangen in elkaar geknutseld.

Maandagmiddag was de crematie van Wim, de weduwe van mijn neef Meinze Gebben. Na afloop heb ik de dochters Jannie en Liesbeth een compliment gemaakt voor de keurige manier waarop zij alles geregeld hadden. Ook de bijdrage van de kleinkinderen was heel mooi. Verder was het als altijd na een begrafenis of crematie: een paar vluchtige gesprekken, de opmerking dat je elkaar ook eens onder betere omstandigheden moet opzoeken. Dan gaat een ieder weer zijns weegs. Toch geeft het een goed gevoel dat je elkaar weer even gezien hebt en de naaste familie misschien een beetje steun hebt kunnen geven.’s Avonds waren we met de fractie in Echtenerbrug om de commissieagenda’s te bespreken. In deze laatste weken voor de vacantie komt er weer heel wat papier op je af. We moeten nog maar een poosje doorbijten om er doorheen te komen.

Dinsdagmorgen naar de Arcade voor een gesprek met de secretaris van Radio Lemsterland. ‘s Middags en ’s avonds rustig thuis. Ook wel eens een keer mooi.

Woensdagavond de vergadering van Commissie I. Die heb ik voor een deel vanaf de publieke tribune meegemaakt. Gosse Bootsma verving mij in de vergadering. Om negen uur ging ik naar de Polderdijk om de prijs uit te reiken van de hengelwedstrijd voor dames van de buurtvereniging. Winnares werd Rimkje Visser met vier vissen en 82 cm., gevolgd door Liesje de Vries met twee vissen en 19 cm. Jolanda Lemstra was derde met een visje van 10 cm. De andere dames hadden niets gevangen. Hierna vlug naar de studio waar ik het telefonisch interview met Syb v.d. Ploeg nog kon volgen.

Donderdagmorgen was er een medewerkersvergadering van de omroep. Het gesprek met de jeugd kon ik voor een groot deel bijwonen. Toen moest ik weer verder naar de vergadering van Commissie II. Daar zou ik het punt van de privatisering voor Gemeentebelangen behandelen. Achteraf had ik nog wel een poos in de studio kunnen blijven. Bij de commissie was er een presentatie tussen geschoven over de sociale dienst. Dat kostte veel tijd. Voorzitter Koster slaagde er deze keer niet in om deze vergadering korter te houden dan die van Commissie I. Dat zijn van die kleine wedstrijdjes tussen de commissievoorzitters. Maar zij laten zich niet beïnvloeden om de discussie kort te houden om te winnen. Iedereen moet wel zijn zegje kunnen doen.

Vrijdagmorgen een gesprek met twee dames van het bureau dat de SWOT analyse zal opstellen. Een gezellig gesprek, soms meer op het persoonlijke vlak. We wachten af wat de uitkomst van de analyse wordt. Het is wel mooi om de sterke en zwakke kanten eens op een rijtje te krijgen. Voor de rest heb ik niet zo veel met zulke onderzoeken.’s Avonds ben ik toch maar even naar de studio gegaan. Wat muziek opgezocht voor mijn programma van vrijdag a.s., koffie gezet en een praatje gemaakt met andere bestuursleden die langs kwamen.

Een foto van het centrum van Lemmer. Met op de Schulpen de straathandel. Rechts van de oude brug staan ze opgesteld, de handelaren. Als eerste een viskoopman. Naar de opzet van de met zeilen overdekte kar gezien moet dit Andries Visser wel zijn. Daarnaast zou bloemenkoopman Jan Smid kunnen zijn. Zijn kar met bloemen vooraan, daarachter op de grond emmers met bloemen. Jan kwam alle weken met zijn bloemen met de boot uit Amsterdam. In Lemmer huurde hij een kar van Scheffer. Daarmee ventte hij door Lemmer of nam een standplaats in, meestal op de Schulpen. Jan overnachtte in De Wildeman. Daar had hij ook zijn voorraad in de ruimte waar ook fietsen werden gestald. De kar waar hij mee ventte staat nog bij mij in de garage; toen Jan overleden was is die op een of andere manier in het bezit van mijn vader gekomen. Die gebruikte hem wel om ijs uit het Achterom naar de ijswagen over te brengen. Op rechts staat een ijskar; aan het model denk ik dat het die van Thijsseling is. Maar als we aan de overkant van het water zien staat daar ook nog een ijskar. Die zou van Postma uit St. Nicolaasga kunnen zijn. In die tijd stonden er op de Schulpen soms wel vijf ijsverkopers op een rij. Toch zei mijn vader altijd dat het voor de verkoop een goede tijd was geweest. Er kwam een systeem aan te pas van wekelijks ruilen in de volgorde waarin men stond. De beide mensen die vis verkochten, Andries Visser en Jan Atsma, ruilden volgens mij om de maand. De ene op de Schulpen, de andere op de Markt bij de andere brug.

---

597

LEMMER – Zaterdagmorgen. Vanmorgen ben ik een slag rond het postkantoor geweest. Er waren geruchten dat er een bepaalde figuur op het terrein was geweest. Later werd mij dat bevestigd. De politie zou hem er zelfs weggehaald hebben. Het terrein is rondom met een stevig ijzeren hek afgesloten. Maar er is één stijl tussenuit gehaald. Iemand die aan de slanke kant is komt er gemakkelijk doorheen. Het laatste waar we behoefte aan hebben is wel dat het gebouw gekraakt wordt.

Maandagavond hadden we Raadsvergadering. Een agenda met een paar punten waar nog wel wat vuurwerk van verwacht werd. Dat viel allemaal wat mee. Het kostte wel veel tijd en het was twee voor twaalf toen de hamer voor de laatste keer viel. Vooraf hadden we nog een uurtje met de stuurgroep SWOT vergaderd zodat we voor die dag wel weer genoeg hadden gedaan voor de eer van Lemsterland.

Dinsdag zijn we er de hele dag op uit geweest met een busvol mensen van Gemeentebelangen Friesland. Bij het Transverium moesten we nogal een poosje wachten op de bus zodat we goed de beschadigingen van de wachtgelegenheid konden bekijken. In Den Haag werden we bij de Eerste Kamer opgewacht door Hendrik ten Hoeve, senator voor de onafhankelijke partijen. Na de koffie kregen we een rondleiding. In de vergaderzaal konden we in de bankjes plaats nemen. Daar kregen we van Ten Hoeve uitleg over het werk in de Kamer. Door een gids werden ons bijzonderheden verteld over de zaal en het gebouw. Daarna nog een poosje op de publieke tribune. Er was een herdenking van de overleden PvdA -voorman Thijs Wöltgens. Toen begon het debat over de gratis schoolboeken. Na nog een kop thee hadden we een paar uur om zelf te besteden. We hebben weer voor de tribune gekozen. Verschillende sprekers aangehoord met de nodige interrupties. Het duurde te lang om het antwoord van de Staatssecretaris af te wachten. Op het Binnenhof een ijsje gekocht en toen nog een flinke wandeling naar de bus. Na een heerlijke maaltijd in Emmeloord waren we tegen half tien weer thuis.

Woensdagavond na de vergadering van het seniorenconvent waren we op tijd klaar zodat ik nog gelegenheid had om in de studio een kijkje te nemen. De Souwe was al afgelopen maar met de mensen die er nog waren was het toch heel gezellig. Morgen hoor ik de herhaling van De Souwe wel.

Donderdagmiddag de afscheidsreceptie van Eli Wijnsma als directeur/bestuurder van Lyaemer Wonen. Alles stond al vol auto’s en ik moest in de berm parkeren. Maar het waren weer een paar gezellige uren. Wat hebben we voor zulke gelegenheden een prachtige accommodatie in De Hege Fonnen.

Vrijdagavond had ik eerst het verzoekplatenprogramma MusicWille te presenteren. Er waren niet voor het hele uur verzoeken, dus kon ik er ook nog wat muziek van eigen keuze bij doen. Dat is wel niet de bedoeling maar er kan ook geen minutenlange stilte in het programma vallen. Terwijl ik hiermee bezig was besprak de rest van het bestuur in de gang de laatste finesses van ons nieuwe foldermateriaal.

 

De keuze voor een foto is deze keer niet zo moeilijk. In de tas met spullen die we meekregen zat een envelop met acht kaarten van het gebouw. Hierbij een overzicht van de vergaderzaal. Er is een deel te zien van de plafondschilderingen van Andries de Haan en Nicolaes Wielingh uit 1665. Wij zaten in de bankjes aan de linkerkant en op de tribune helemaal rechts boven. Tegen de linkerwand het meer dan levensgrote schilderij van Koning Willem II. Nadat de grondwet van Thorbecke aangenomen was was de Koning niet meer welkom in de Kamer. Door het aanbrengen van deze afbeelding gebeurde alles toch nog onder zijn toeziend oog. Zo

596

LEMMER – Zondagmiddag. Het is goed dat de kopij per mail naar de redactie gaat. Dat bespaart mij een bestraffende blik van de redactrice omdat ik weer eens veel te laat ben. Het lijkt er wel eens op, hoe minder je te doen hebt, hoe langer het duurt voor je aan het werk toe komt. Zo was ik gistermiddag voor het eerst in verscheidene weken thuis. De voetbalcompetitie is afgelopen en dus ook ons sportprogramma. Maar dan ga je weer allerlei karweitjes aanpakken en is de tijd zo weer om.

Ook de zondagmiddag is nu weer beschikbaar. De afgelopen weken hebben we op zondag de laatste wedstrijden van V.V. Lemmer uitgezonden. Vandaag besteed ik die tijd aan het schrijven van mijn column.

Maandagmiddag vergaderde het presidium voor de agenda’s van de komende commissievergaderingen. ’s Avonds voor het eerst een gesprek tussen de Raad en het bestuur van de V.V.B.L. Goed om zo elkaars standpunten eens te horen. Er is dan ook afgesproken dat we zulke bijeenkomsten voortaan geregeld zullen houden.

Dinsdag kwam er niet veel werk uit mijn handen. Vreselijk verkouden en lusteloos. Een beetje lezen in de Raadsstukken, meer kon ik niet opbrengen.

Woensdagmiddag was er een zitting van de commissie voor de Beroep- en Bezwaarschriften. Al om half twee. De mevrouw die belanghebbende was moest om vier uur in Utrecht zijn voor de opening van een winkel. Nu, ik was in ieder geval op tijd thuis om The Bold and The Beautifull te zien.

’s Avonds de maandelijkse vergadering met fractie en schaduwfractie. Er staan voor maandagavond een paar stevige onderwerpen op de agenda. Conceptbestemmingsplan Buitengebied, de clustering van de sportvelden en een interpellatie over de verbouwing van de Wildeman.

Donderdag en vrijdag eiste Radio Lemsterland weer de nodige tijd op. Donderdagmiddag twee ritten naar de studio. Beide keren om kennis te maken met een nieuwe vrijwilliger. Zo langzamerhand groeien we verder door. Op dit moment hebben we de nieuwelingen wel nodig voor versterking van de mensen die onze huidige programma’s doen. Over een poosje kunnen we dan misschien weer eens zien naar uitbreiding van de bestaande programma’s. Maar dan zullen er eerst weer meer technici moeten komen.

Donderdagavond was Radio Lemsterland aan beurt om de deelnemers aan de Radioschool te ontvangen. Interviewen en presenteren was het onderwerp. De deelnemers uit Balk waren er niet; ik kon toen ook even meedoen. Je steekt er altijd weer wat van op.

Gistermiddag werd er aangebeld terwijl de deur nog niet op slot was. Tot mijn verrassing was Klaasje daar. In een rolstoel met haar dochter, schoonzoon en kleindochter Sara. Klaasje is herstellende van een tia. Daarvoor is zij nu in een revalidatiecentrum in de buurt van Zutphen. Zij waren nu even in Lemmer om in de flat te zien en een rondje door ons dorp te maken. We hopen maar dat zij gauw weer helemaal terug komt.

Deze keer een foto van de reddingsboot Hilda die hier tientallen jaren gestationeerd is geweest. Op zijn vaste ligplaats in de oude Tramhaven, tegenwoordig de Buitenjachthaven genoemd. Op de zijkant de aanduiding Kon. N.Z.H.R.M., de Koninklijke Noord- en Zuid Hollandse Redding Maatschappij. Aan de rechterkant liggen twee zolderschuiten, vast en zeker van Steenkolenhandel Wierda. Boven op de dijk het eerste paviljoen aan het Lemster strand. Als we naar de linkerkant kijken zien we daar de bomen die langs de Plattedijk stonden. De voorgangers van de bomen die daar nu staan.

595

LEMMER – Zaterdagavond.

Vanmorgen een telefoontje van Eric Aukema. Naast zijn bedrijf, op de plaats van de vroegere garage van Weber, was bij de werkzaamheden een hele rij palen te voorschijn gekomen. Op zo’n bericht wordt je nieuwsgierig en een paar minuten later stond ik al bij de bouwput. Daar lag wel een hele stapel palen, misschien wel honderd. Jammer genoeg was alles al uit de grond getrokken maar het leek toch duidelijk dat het resten van een oude zeewering moesten zijn. Bij Aukema hoorde ik dat er op grote diepte ook een partij wilgentakken waren gevonden. Dat zou dus op vlechtwerk voor de zeewering kunnen wijzen. Ik herinner mij dat mijn grootvader vertelde dat ongeveer op de plaats van, toen nog, garage Coehoorn in het verleden een vuurtoren had gestaan.

Gistermiddag hadden we de laatste uitzending van Lemsterland Sport voor dit seizoen. De wedstrijd van Delfstrahuizen tegen Be Quick Dokkum. Het werd een gelijkspel en dus moesten strafschoppen de beslissing brengen. Net toen het aan de beslissende ogenblikken toe was viel de telefoon van onze verslaggever Teije Boomsma uit. Via een telefoontje vanuit de kantine kreeg ik het vonnis over Delfstrahuizen door. Met strafschoppen verloren en dus geen promotie voor deze club. Dat kon ik toen nog voor de microfoon doorgeven.

Maandag tweede Pinksterdag. Het was gezellig druk in Lemmer. Een voorbode van de komende vacantiedrukte. Aan het eind van de middag ben ik naar Suderigge geweest. Daar zijn de mensen op zulke dagen vaak heel eenzaam. Vooral degenen die geen familie hebben die op bezoek komt.

Een groot deel van de Pinkstermaandag en de volgende dinsdag heb ik aan opruimen besteed. Er zijn een paar dozen vol papier de deur uit gegaan. Die opruimwoede was omdat mijn agenda weg was. Met opruimen zou ik het ding misschien tegen komen. Het leverde niets op. Woensdagmorgen viel het mij op dat er iets aan de schaduwkant over de rugleuning van een stoel hing. Zou wel een stropdas zijn. Dat was het rugzakje van Radio Lemsterland waar ik al een paar dagen om gezocht had. De agenda en andere papieren zaten er in. Wat een opluchting; zonder agenda weet ik niet meer of ik ergens naar toe moet.

Woensdagavond vergaderden we met het Algemeen Bestuur van Radio Lemsterland. Drie leden van het Dagelijks Bestuur vertrokken, vijf anderen namen hun plaats in. Twee van de vertrekkenden blijven wel bij de programma’s van de omroep betrokken. Vrijdagavond hebben we meteen afspraken gemaakt voor de taken die verschillende mensen krijgen bij het werven van adverteerders. Nu het radiowerk steeds meer geprofessionaliseerd wordt hebben we de adverteerders ook meer te bieden.

Over de Damclub Lemmer stond enkele weken geleden een artikel in Zuid Friesland. Voor Radio Lemsterland had Jan Kraan een interview met de voorzitter van deze club. Nu zag ik tussen de foto’s die ik van Mientje Loen – Toering in bruikleen heb een foto van de Damclub Lemmer. Op de achterkant staat dat de man op de voorste rij rechts Willem Toering is. Bij de overigen zijn verschillende mensen die mij heel bekend voorkomen maar waarvan ik niet helemaal zeker ben. Ik meen onder andere Meint Visser, Hidde Visser en Siep Vleer te herkennen. In ieder geval zullen er voor de lezers veel bekenden op staan.

---

594

LEMMER – Zaterdagavond. De avond van een schitterende, zomerse dag. Toen ik vanmiddag naar de studio reed was het stuur bijna niet te hanteren van de warmte. Maar dat is toch altijd beter dan dat je eerst het ijs moet wegkrabben.

Er werd vanmorgen al vroeg gebeld. Alie Bootsma. Bijna niet te verstaan. Of ik vanmiddag de presentatie van het sportprogramma kon overnemen. Dat paste wel in mijn schema en dus nam ik het aan. Het was duidelijk dat zij met zo’n hese stem niet voor de microfoon kon.Het werd een trieste middag voor C.V.V.O. Gedegradeerd naar de vierde klasse. Sneu voor zo’n grote vereniging. Maar in zo’n geval is het, zoals verslaggever Piet Loonstra terecht opmerkte, uithuilen en opnieuw beginnen. Teije Boomsma trof het in Dokkum beter. Daar kwam Delfstrahuizen met een gelijk spel vandaan. Volgende week is daar de return van.

Maandagavond was het eigenlijk tijd voor de vergadering van Commissie I. Maar het was vijf mei en dus werd er niet vergaderd. Onvoorstelbaar dat die Bevrijding al weer 63 jaar geleden is. Vandaag is het 68 jaar geleden dat de Duitsers Nederland binnenvielen. Iets dat een grote indruk heeft achtergelaten. Van die eerste dag herinner ik mij bijna van uur tot uur wat er gebeurde. Als de radio nieuwe berichten had doorgegeven ging ik naar de bakkerij om het aan mijn grootvader te vertellen. Veel mensen beplakten hun ruiten met plakband. Als er dan wat gebeurde moest die plakband het glas bijeen houden. Ach, wat wisten we van oorlog. Dat werd pas duidelijk met het sneuvelen van Christiaan de Vries en Piet Plooij. Helemaal begon het door te dringen toen er korte tijd later bij de ontploffing van een bom bij de sluisput zeven slachtoffers vielen.

Dinsdagavond een inhaalprogramma voor Commissie I. Een paar boeiende onderwerpen zoals het Bestemmingsplan Buitengebied en het Woonplan. Toch wist voorzitter Rinze Visser nog redelijk op tijd de vergadering te sluiten.

Woensdagavond mocht ik in het programma SaMarWat de cheque van de opbrengst van de Koninginnenacht overhandigen aan een ambassadrice van KiKa. We hopen op een vervolg hiervan het volgende jaar. Het is mooi dat je op zo’n gezellige manier wat voor een goed doel kunt doen.

Donderdagavond vergaderde Commissie II. Meestal vertegenwoordigen Corrie van Deursen en ik onze fractie daar. Deze keer deed Gosse Bootsma dat want wij gingen met de oude fractie naar Leeuwarden, naar de musical Evita. Dat was een activiteit van de personeelsvereniging van de Gemeente. Ik was nooit eerder naar een musical geweest. Maar ik heb genoten van dit spektakel.

De volgende morgen kreeg ik het verslag van de vergadering te horen. Eerst al via Omrop Fryslân en later van fractiegenoot Gosse Bootsma. Het was een beetje fors gegaan met de behandeling van het onderzoek naar de clustering van sportvelden in Lemmer. Aan het eind van de maand gaan we er in de Gemeenteraad verder over praten. De vrijdagavond bracht ik in de studio door. Deze keer geen eigen programma maar er is altijd wel wat te doen of te bespreken. Op de terugweg was er alcoholcontrole. Op de vraag of ik alcohol gebruikt had kon ik antwoorden dat dat een week geleden was. Later bedacht ik dat het wel tien dagen geleden was. Ik hoefde niet te blazen.

Bea Schilstra bracht mij deze foto. Een foto gemaakt op de Gedempte Gracht. Rechts zien we het oude politiebureau. Daarnaast staat een soort verkoopwagen. De bomen benemen het zicht op de hervormde kerk. Links van de vlag de punt van het dakje van het transformatorhokje van het P.E.B. Dan het schuurtje dat bij de tweelinghuisjes hoorde. Van die huisjes is het deel zichtbaar dat door de familie Van Slageren bewoond werd. Het zal een optocht zijn van de gymnastiekvereniging Kracht en Vriendschap. De naam van die vereniging staat tenminste in de meegedragen vlag. Voorop lopen muzikanten van beide muziekverenigingen.De man vooraan lijkt mij Siemen v.d. Wal te zijn (Crescendo) Daarnaast loopt Anneke v.d. Loon van Excelsior. Achter haar, met witte jas, Wim v.d. Gaast (Crescendo). Daarnaast Piet Haringa (Crescendo). Verder nog Anne Zeilstra van Excelsior. De foto is eigendom van Annie Haitsma – v.d. Gaast uit Heerenveen.

---

593

LEMMER – Zaterdagmorgen. Vanmorgen vlug mijn boodschappen gedaan. Dat stelt niet veel voor, een puddinkje en een beker yoghurt bij de Spar, bananen en sinaasappels bij Mastenbroek, een karbonade bij Koopmans. Dan kom ik het weekend wel weer door. Het wordt gelukkig weer drukker in Lemmer maar de drukte in de winkels ontloop ik toch liefst door er vroeg op af te gaan. Het lijkt in ieder geval met het weer heel goed en dat kan de mensen toch ook weer naar Lemmer lokken.

Maandagavond hadden we de laatste vergadering voor de organisatie van de Koninginnenacht. Ik had daar de hele avond voor gerekend maar alles was al zover geregeld dat we binnen het uur klaar waren. Dat kwam mooi uit want zo kon ik ook de opname voor De Souwe bijwonen. We konden niet van onze technici verlangen dat zij na het opbouwen en afbreken van de installatie in The Dockside en daartussen door het bedienen van het mengpaneel ook op de woensdagavond beschikbaar zouden zijn om een programma te verzorgen. Door het al op maandagavond vast te leggen kon het programma doorgaan zonder de vrijwilligers extra te belasten.

Dinsdagmiddag was het dan zover. Alles stond al netjes klaar en om zes uur kon ik mijn openingswoordje zeggen. De eerste uren bleef het ontzettend rustig. Pas om negen uur kwamen er wat mensen. Het draaiend rad en de berenverkoop liepen goed. Imke de Vries regelde het draaiend rad op zijn heel eigen manier. Ik won een pot bloemenhoning, een vlaaienbon en een boeket van de Wereldwinkel. Dat bestond uit theezakjes, pepermuntjes en andere snoepjes. Te mooi om uit elkaar te halen maar woensdagmorgen heb ik dat toch maar gedaan. Tot half een heb ik het volgehouden in de disco. Toen vertrokken de meeste volwassenen en was het zo vol en lawaaiig dat ik mij thuis heb laten brengen.

Woensdagmorgen het vlag hijsen. Onder de toespraak van burgemeester Stellingwerf heb ik mij geërgerd aan een Lemster die daar doorheen schreeuwde. Niet te lang ergeren, dat moet je niet doen op zo’n feestelijke dag. Verder heb ik de morgen voor de televisie doorgebracht. Jan Arendz had mij verteld van zijn optreden als Eise Eisinga. Dat wilde ik niet missen. Het betekende wel dat het rondje over de vrijmarkt en het bezoek aan de bazar bij Het Baken er bij bleven. ’s Middags moest ik wel een paar uurtjes bijslapen om weer fit te zijn voor de toneelavond in Echtenerbrug. Dat werd een heel mooie uitvoering.  

Donderdag eerst wat aan het opruimen. ’s Middags een bezoekje aan Suderigge en ’s avonds het verslag maken van de toneelavond in Echtenerbrug. Dan ligt dat maar weer klaar voor de volgende krant.

Van de braderie heb ik vrijdag ook niets gezien. ’s Morgens was ik al begonnen om de muziek voor mijn programma op de vrijdagavond bijeen te zoeken. ’s Middags moest ik mij wat voorbereiden op een medewerkervergadering van de omroep later op de avond. Dat lag voor vieren klaar zodat ik The Bold and the Beautifull kon zien. Dat slaagt vaker nu dat om vier uur uitgezonden wordt.

Vorige week kwam Albert Spaan mij een brief brengen. Gevonden tussen oude papieren van Excelsior. De inhoud was echt verrassend. Een briefje van Jozef Blok uit 1941 aan het bestuur van de muziekvereniging. Dat hij door de veranderde omstandigheden moest bedanken als lid van de vereniging. Met nog de opmerking dat zijn naam uit de boeken moest verdwijnen. Sprekend was ook het streepje onder moest. Het laat aan duidelijkheid niets te wensen over. Dan zit je in gedachten weer midden in die jaren van de oorlog. Dat juist nu we in april en mei de Bevrijding en de gevallenen herdenken.

Dit was een onbetekenend maar toch veelzeggend briefje. Zoiets mag niet verloren gaan. In overleg met de vinder heb ik het maandagmorgen naar de Oudheidkamer gebracht. Daar wordt het opgeborgen maar er komt wel een beschrijving bij. Anders zou na verloop van jaren niemand zich de betekenis hiervan kunnen herinneren. Voor ik het naar de overkant bracht heb ik wel even een scan ervan gemaakt. Die laat ik nu bij deze column plaatsen.

---

592

LEMMER – Donderdagmorgen. Met de redactie had ik afgesproken dat  een week zou overslaan. Met als reden de vroege deadline deze keer. Maar omdat er geruchten in Lemmer rondgaan wil ik toch maar een korte bijdrage schrijven. Een teken van leven is in dit geval niet verkeerd.

Maandagmorgen telefoon. Een bestuurslid van een van de verenigingen waar ik voorzitter van ben. Zij was gebeld door een oud-bestuurslid van de buurtvereniging met de vraag of het waar was dat men mij vermoord had. Nu, zij had het bewijs dat het niet waar was dus al aan de telefoon. Vanaf dat moment werd het duidelijk welke ontwikkeling het verhaal van de overval ondertussen had gehad. Mensen keken mij verwonderd aan of kwamen rechtstreeks met de opmerking dat het dus niet waar was. Ik kon het erg waarderen te horen dat mensen waarvan ik dacht dat zij niet erg op mij gesteld waren toch vol medeleven hadden geïnformeerd hoe of het nu werkelijk was.Maar alles gaat gewoon door en ’s middags konden we er in het presidium even over praten en ’s avonds vroeg een commissievergadering onze aandacht al weer. Voor de ontwikkeling van de zuidoever van het Tjeukemeer zijn een hele serie plannen ingediend. Daar moesten we eens een overzicht van hebben en daarom heeft de ambtenaar ruimtelijke ordening ons bijgepraat. We zullen afwachten wat er allemaal van terecht komt. In ieder geval zijn niet alle plannen in te passen in de ontwikkeling zoals die in de toekomstvisie beschreven is.

Dinsdagmiddag hadden we om zes uur een stuurgroepvergadering. Daar had ik in gedachten een uur voor uitgetrokken maar het werden er twee. Gelukkig hadden we gezien het tijdstip een paar broodjes gegeten want na afloop was het de hoogste tijd om naar Oosterzee te rijden waar vergaderd werd over de mogelijkheid van een brede school. Een grote belangstelling en veel ideeën. Dat wordt ook een zaak van afwachten. Er zal nog heel wat moeten gebeuren voordat dit zijn beslag gekregen heeft.

Gistermorgen ben ik met onze verslaggeefster Alie Bootsma naar De Meerpaal in Lemstervaart geweest. Daar wordt ieder jaar een tafeltennistoernooi gehouden om de meester Scheenstra bokaal. De helft van de opbrengst daarvan was bestemd voor onze actie voor KiKa, de andere helft gaat naar het Koningin Wilhelmina Fonds en dus ook voor de kankerbestrijding. Een geste die het resultaat van onze actie weer een goede impuls geeft. Overigens hoorde ik al een paar keer mensen zeggen dat het niets voor hen was om naar The Dockside te komen. Te veel lawaai. Maar het is echt niet de bedoeling dat er veel lawaai gemaakt wordt. Voor twaalven zijn het de volwassenen die hun muzieksoorten naar voren brengen, na twaalven komt de jeugd in actie. Het is mijn bedoeling om de hele nacht aanwezig te zijn. Dat wordt mijn eerste bezoek aan een discotheek. Ik hoop dat veel volwassenen mijn voorbeeld zullen volgen want wij hebben meestal wat meer te besteden dan de jongeren. Het gaat tenslotte voor het goede doel.

Over twaalven kwam ik thuis. Om één uur moest ik bij de bibliotheek zijn voor het jaarlijkse reisje dat Het Nut organiseert. Het middageten dus maar een keer overslaan. Maar ik had wel twee keer kunnen eten; in plaats van tien voor een kwam de bus om twintig voor twee. Dat gebeurt als op kantoor uitgerekend wordt welke tijd een chauffeur voor een rit nodig heeft. Maar we konden met mooi weer wachten en dat vergoedde veel. In Earnewâld dronken we koffie met oranjekoek in het Skûtsjemuseum. Na een rondgang door het museum gingen we met een salonboot een slag door de Oude Venen maken. Met prachtig weer mooi buiten zitten met een drankje erbij. Heerlijk van de natuur genieten.

Terug in Lemmer de schade met het eten een beetje inhalen. Ik heb soep warm gemaakt, een speklapje was er nog in de pan, sneetje brood erbij en toen weer naar de studio. Daar werd een programma opgenomen met de scheidende directeur/bestuurder van Lyaemer Wonen, de heer Wijnsma en zijn vrouw. Vlot antwoordende mensen waar onze presentatrice Janet Wind goede gesprekspartners aan had. Vooraf had Imke de Vries, onze medewerker die van alle markten thuis is, een uurtje gezellige Westernmuziek gedraaid

Johannes had deze week geen foto, vandaar maar even een grapje geplaatst.

591

LEMMER – Zaterdagavond. Vanmorgen zijn we met onze fractie naar Franeker geweest. Daar vergaderde Gemeentebelangen Friesland. Gezellig om alle bekenden weer eens te treffen. Rond de verkiezingen heb je bijna dagelijks contact maar later veel minder. Na afloop nog soep en broodjes en dan heb je mooi de gelegenheid om even bij te praten met de collega’s uit de Gemeenten rondom ons.

Maandagmiddag ontdekte ik om kwart voor drie dat we om drie uur vergadering hadden van de Commissie Beroep- en Bezwaarschriften. Om vier uur was de Commissie S.W.O.T. Dat werd pendelen van de ene kamer naar de andere. Het eten schoot er wel bij in maar om zeven uur was ik toch weer in de studio voor het volgende gesprek over de Koninginnenacht. Het programma begint steeds meer vorm te krijgen. Er is ook al een leuk bedrag aan bijdragen binnen. We rekenen erop dat dit de komende dagen nog behoorlijk oploopt.

Dinsdagavond punten opgesteld voor de komende begroting. Het lijkt nog veraf maar voor we het weten zitten we al weer in de cyclus van de begrotingsbehandeling.

Woensdagmiddag hebben we een woning in de Vegelinsbuurt in Leeuwarden bekeken. Iets zoals waaraan ook gedacht wordt voor Tramdijk Oost. Huizen zonder gasaansluiting, met warmte/koude opslag. Je hebt er al veel over gehoord en gelezen maar als je het ziet begint het toch meer voor je te leven.

Donderdagmorgen ging de bel. Toen ik naar de winkel liep stond er iemand achter de toonbank. Donkere jas, grote capuchon. Op mijn vraag: ‘Wat moet dat’ draaide hij zich om, wees naar mij met iets dat hij in zijn hand had en riep ‘Overval, overval’. Hij draafde weg en riep tegen iemand die bij de groentewinkel met een fiets wachtte: ‘Geslaagd’. Het papiergeld was uit de kassa verdwenen. Na een telefoontje naar de meldkamer kwam alles in actie. Op een moment had ik wel drie agenten in huis. Met zes man werd er intussen in Lemmer gezocht. Veel kans om de dader te vinden is er niet. Het geld zal ondertussen wel aan drugs zijn opgemaakt. Het waren tenminste junkachtige types. Er was meteen veel belangstelling. Burgemeester Stellingwerf was een van de eersten. Verder liepen er mensen spontaan even binnen en werd er gebeld. Van de politie de gebruikelijke vraag of er slachtofferhulp moest komen. Dat aanbod heb ik maar niet aangenomen. Het was niet mijn eerste kennismaking met de misdaad. Alle keren ben ik er nog zonder hulp doorheen gekomen.

Vrijdagmiddag zijn we met onze fractie op bezoek geweest bij varkenshouder Boonzaayer in Echtenerbrug. Hij heeft ons zijn uitbreidingsplannen en het bedrijf laten zien. Voor het eerst sinds jaren zag ik weer levende varkens. De dieren zagen er goed verzorgd uit en de stank viel mee. Wel was er een groot verschil tussen de oude stal en de nieuwe die twintig centimeter hoger is en waar de reuk lang zo indringend niet is. ’s Avonds had ik de presentatie van MusicWille. Morgenmiddag zenden we de wedstrijd van Lemmer tegen Renado uit. Daar zal ik de presentatie ook doen. Leuk werk en je ontlast er anderen wat mee.

Deze keer een opname van de Schans. Genomen vanuit de richting van de spuisluis. Links op de voorgrond de vroegere hang van Seerp de Blauw. Toen in handen van de Coöperatie die er een bakkerij in had. Lang heeft dat niet geduurd. Toen werd alleen de ventwijk van Sjoerd de Wreede nog aangehouden. Het brood werd aangevoerd uit Leeuwarden. Als De Wreede van een of ander wat te weinig had haalde hij dat bij ons in de Centrale Bakkerij. Hij vertegenwoordigde een concurrent maar door zijn innemende persoonlijkheid merkte je dat niet.

De bakkersbakfiets in het midden had niets met dit bedrijf te maken. Het is Bartele Kortstra die toen voor Geert Hoekstra aan de Lijnbaan ventte. Helemaal rechts zien we een klein stukje van de boerderij van Huitema. Daarnaast de timmerwinkel van Willem de Blauw en de R.K. kerk met pastorie.

---

590

LEMMER – Zaterdagmorgen. Toen ik één letter van de column op papier had ging de bel. Het was iemand die een kopje koffie bleef drinken. Daarna nog een paar mensen om kaartjes voor Tryater te halen en zo schiet de morgen al weer aardig op. Niet erg, als de column niet af komt ga ik gewoon vanavond verder. De middag is toch voor het sportprogramma. Deze week niet om te presenteren maar voor wat hand- en spandiensten.

Maandagavond een presentatie van de plannen voor Tramdijk Oost. Energiezuinige woningen. Maar het was wel duidelijk dat de tijd om de investeringen terug te verdienen wel erg lang is. Komende week gaan we naar Leeuwarden om zulk soort woningen te bekijken. Na afloop vergadering van Commissie I. Die duurde deze keer niet erg lang.

Dinsdagmorgen was in het Gemeentekantoor de acte van toedeling getekend voor het HAK project, de landinrichting in de Lemsterpolders. Voor de avond was de Raad uitgenodigd om de afsluitende bijeenkomst bij te wonen. Het waren een hele serie toespraken. Maar iedereen had een beperkte spreektijd toegewezen gekregen zodat het niet te laat werd. Ondertussen werden we goed verzorgd.

Woensdagmorgen kreeg ik bezoek van mijn nicht uit Beverwijk met haar man. Ze hadden hun dochters uit Egmond en Schagen meegenomen. Gezellig samen koffie drinken en een beetje bijpraten. Toen naar de viswinkel om kibbeling en patat. Een rondje om het Dok is dan bijna een verplicht nummer. We slaagden er deze keer in om de dames buiten de winkels te houden. Zij waren enthousiast over wat er aan de Kortestreek gebouwd wordt. Ook de manier waarop de laatste tijd verschillende gevels daar gerestaureerd zijn had hun bewondering. Terug op de Nieuwburen moesten de vrouwen toch nog even weg naar een winkel. Zij zijn vast naar meer dan één winkel geweest want het duurde een hele tijd voor ze terugkwamen. Maar we moeten maar blij zijn dat ze hun geld in Lemmer uitgeven. ’s Avonds ben ik met de plaatsvervangend voorzitter van onze buurtvereniging naar Lyaemer Wonen geweest. Daar kregen we uitleg van de subsidievoorwaarden voor 2008. We hebben in de loop van de jaren al verscheidene keren geld uit die regeling gehad. Meest voor attributen in de speeltuin.

Maandagavond bij de presentatie van de plannen voor Tramdijk Oost werd door de stedenbouwkundige telkens gesproken over het Broekbos. Daarmee bedoelde hij het gebiedje dat wij de Wiele noemen. Het klonk voor ons als vloeken in de kerk.

Woensdagavond in Follega liet Fransje Heijkoop ons een kaart zien van dit gebied uit 1850. We hadden speciale belangstelling voor wat er bij het natuurgebiedje stond. Gelukkig kregen we gelijk en was op de kaart het woord Wiel gebruikt.

Vrijdagavond reed ik naar de studio. Er zou een nieuwe vrijwilliger voor de techniek komen. Die wou ik even ontvangen. Je moet toch weten wat je binnen de club haalt, vooral nu die zo groot wordt. Anne de Vries en ik verzorgen om beurten het programma Musicwille en mijn collega was aan beurt. Toch blijf je dan maar even zitten en dat kwam goed uit. Voor het tweede uur kwam er niemand opdagen. Onze technicus bood al aan om dan maar wat muziek te draaien. Maar ik had toevallig wat CD’s uitgezocht voor aanvulling van mijn Musicwille programma komende vrijdag. Daar heb ik toen dat uurtje maar mee gevuld. Wel een beetje geïmproviseerd, normaal beluister je de nummers vooraf thuis. Mijn voorraad voor vrijdag is er wel aardig door geslonken, dus is er meer ruimte voor verzoeknummers. Bel vrijdagavond dus naar de studio of op andere tijden naar mijn privénummer 561638 en vraag een plaatje aan.

Uit de foto’s die ik van Mientje Loen – Toering in bruikleen heb zocht ik deze week een bewaarschoolfoto op. Achterop staat dat de tweede van links Geeske Brouwer is. Geeske Brouwer, later getrouwd met Marten Frankema, woonde in het huis aan de Gedempte Gracht naast de snackbar. Dat is nu een onderdeel van Toja. Als ik de foto zo bekijk springt er voor mij een meisje tussenuit. Dat lijkt mij mijn grootmoeder. Vooral het zwarte haar doet dat meisje sterk op haar lijken. Hoewel ik nooit gehoord heb dat zij op de bewaarschool was komt het wat leeftijd betreft wel, overeen met die van Geeske Brouwer. Van de meisjes op de voorste rij hebben verschillende een handwerkje of zoiets op schoot. Dat en het feit dat het allemaal meisjes zijn zou ook kunnen betekenen dat het een foto is die genomen is bij de bewaarschool van een naaiklas of iets dergelijks.

---

589

LEMMER – Zaterdagmorgen. Het lijkt erop dat de zon  er door wil komen. De berichten voor het weekend zijn niet zo geweldig. We zullen het maar rustig afwachten. Het is in ieder geval aangenaam dat het ’s avonds een uur langer licht is. Toch schijn ik daar nog niet helemaal aan gewend te zijn. Het was vanmorgen tenminste half zeven geweest voor ik wakker werd.

Maandag en dinsdag stonden in het teken van de burgemeesterswisseling. De tweede keer dat ik dit als Raadslid meemaak. Stellingwerf wordt de zesde burgemeester die ik als inwoner van Lemsterland ken. Van Slump herinner ik mij alleen dat ik af en toe als we hem tegenkwamen “ome burgemeester” een handje moest geven. De periode van Krijger heeft veel indrukken nagelaten. Daarin zaten dan ook de vijf bewogen oorlogsjaren en in de jaren daarna kreeg ik veel te maken met vergunningen e.d. waardoor ik verscheidene keren op zijn spreekuur terecht kwam. In die tijd trok je voor zo’n bezoekje je zondagse pak nog aan. Na de schok die met het verongelukken van Krijger door de Gemeente ging kwam Brouwer. Meer zakenman dan ambtenaar. Hij was de eerste voorzitter van onze buurtvereniging. Als secretaris daarvan had ik de meeste contacten met hem. Brouwer ging richting Noord Holland naar een grotere Gemeente.

In de tijd van burgemeester Faber was ik lid of voorzitter van commissies als Culturele Raad en commissie Welzijnsplanning. Daar kwam later het verslaan van de Raadsvergaderingen voor Zuid Friesland nog bij. Als ik ergens een tasje liet liggen kwam Faber het de volgende dag persoonlijk brengen. Of hij waarschuwde me: “Taske net ferjitte”.

In de tijd dat Eigelaar burgemeester was werden de commissies waarin ik bezig was opgeheven. Maar in de periode Eigelaar werd ik Raadslid en dat was ik nog toen Bosma kwam. In de vier jaar dat ik uit de Raad was kwam ik als fractieassistent ook deze burgemeester geregeld tegen. Nu sinds zes jaar weer als lid van de Raad. Zo heb ik deze periode in zijn geheel meegemaakt en meestal met genoegen.

Nu gaan we dan de tijd van burgemeester Stellingwerf in. Ik heb er hoge verwachtingen van. Voor mij blijft de vraag hoeveel ik er nog actief van mee mag maken. Misschien moet ik over een paar jaar wel eens ruimte maken voor jongere krachten. Maar het is nog altijd zulk mooi werk

De laatste dagen van deze week stond Radio Lemsterland centraal. Woensdagavond was ik bij de uitzending over burgemeester Bosma, donderdagavond hadden we een gesprekje over de organisatie van de Koninginnenacht. Uit het bedrijfsleven komen al leuke bijdragen los. Maar er moet nog veel gedaan worden. We rekenen er op dat de scholen ook wat organiseren voor de sponsoring. Verder zijn prijzen voor de bingo ook heel welkom. We zullen moeten bewijzen dat Lemsterland zijn plicht kent, ook bij het helpen van onze medemensen. Onze rekening  33.70.40.001 stellen wij graag open voor bijdragen. Graag even vermelden dat het bestemd is voor KIKA, de stichting die zich inspant voor kinderen die door kanker getroffen zijn.

Vrijdagavond presenteerde ik MusicWille en vanmiddag het programma Lemsterland Sport. Vanavond naar het toneel in Oosterzee en dan is ook deze week weer voorbij.

Van Koop Bosscha kreeg ik bijgaande foto. Het is een opname van een groepje boerinnen uit Bantega, Echten, Oosterzee en net over de grens richting Tjonger. Deze foto was wel dertig jaar in het bezit van de familie Bosscha zonder dat uit te vinden was wie hier waren afgebeeld. Nu Koop niet meer werkt heeft hij meer tijd om zich in zulke zaken te verdiepen. In de Oudheidkamer vond hij tussen de spullen van wijlen Piet v.d. Veen dezelfde foto. Maar met de namen achterop. Wat zoeken op Internet leverde de nodige gegevens op. We zien hier staand v.l.n.r. Jansje van der Lende – Dijkstra 1891 – 1984, Abeltje Jongsma 1871 – 1946. Zij trouwde in 1899 in Blankenham met Koop Bosscha en is dus de beppe van de eigenaar van deze foto.

Dan volgt Tjeerdje Hofstee – Oosten 1873 – 1944, Grietje Akkerman – Brunia 1868 – 1950. Heintje van der Lende - de Boer, 1875 – 1943. Zittend Getsje Akkerman - de Jong 1877 – 1939 en Dirkje de Haan – van Eyck 1871 – 1931.

---

588

LEMMER – Zaterdagmorgen. De zon schijnt op mijn papier. Zo juist bij de slager stond ik even in de zon en de warmte was opeens voelbaar. Misschien komen de optimistische weersvooruitzichten van 20 º C. nu wel een keer uit. Iedereen kijkt er naar uit. In ieder geval is niet te verwachten dat Lemsterland Sport niet kan doorgaan om het slechte weer zoals vorige week.

Voor vanavond staat er een bezoek aan het concert van Crescendo op het programma. Voor het eerst in jaren, het trof altijd zo dat de concerten waren op avonden dat ik verhinderd was. Ook de uitvoeringen van Excelsior vallen altijd samen met de activiteiten van onze buurtvereniging.

Paasmaandag kreeg ik een telefoontje van Geesje Semplonius uit Zwolle. Haar moeder die daar een paar dagen logeerde was in het ziekenhuis opgenomen. Een hele teleurstelling, net nu zij weer aardig op gang kwam. Met de opening van het Ooievaarsnest hebben we nog gezellig gepraat. Klaasje maakte toen een heel goede indruk. Maar er kan vlug verandering komen. Ondertussen bleef het weer slecht. Op de kermis was weinig actie. Voor elven werd er al begonnen met afbreken. De volgende morgen was er al aardig ruimte in de attracties gekomen. Het is altijd weer vermakelijk om te zien hoeveel vlugger het afbreken gaat dan het opbouwen.

Dinsdag werd ook begonnen met de herbouw van de snackbar. Daar zal nog flink moeten worden aangepakt om de zaak voor de volgende kermis weer open te hebben. Ondertussen houdt Peter zijn zaken vanuit een wagen zo goed mogelijk gaande. Dinsdagmiddag bracht ik een bezoek aan een nieuwe omroepmedewerker in De Arcade. De eerste vergadering waar hij geweest was kon ik er niet zijn. Maar even thuis opzoeken dus. Toen we een uur later vergadering hadden van het presidium werd duidelijk hoe je in Lemmer in de gaten gehouden wordt. Collega Koster had mijn auto op het parkeerterrein herkend. ’s Avonds naar de vergadering van Plaatselijk Belang De Trije Doarpen in Echtenerbrug. Daarmee is ons jaarlijkse rondje langs de dorpsverenigingen weer voltooid.

Woensdagavond hadden we onze fractievergadering voor de Raadsvergadering van de volgende dag. We begonnen wat later en zo kon ik nog net naar de studio om koffie en thee te zetten en te schenken. Onze medewerker Jan Gils die dit normaal verzorgt was met vacantie. Maar zo vangen we het dan weer op.

Donderdagavond de Raadsvergadering. Heel kort. Daar was de agenda dan ook op toegesneden. Daarna zijn we nog een poosje naar de pizzeria aan de Kortestreek geweest in verband met het afscheid van Jo Bosma. Daardoor miste ik de medewerkersvergadering van Radio Lemsterland. Toen ik vrijdagavond hoorde hoe laat het met die vergadering geworden was had ik daar achteraf nog wel een poos naar toe gekund. Maar dat is achteraf. Vrijdagavond kreeg ik een goed verslag. Toen was het Dagelijks Bestuur hier voor onze maandelijkse vergadering. In de loop van de maand stapelen zich nog al wat zaken op. Maar met een paar uurtjes goed doorzetten komt de tafel wel weer leeg.

Als je voorheen op de hoek van Nieuwburen en Vissersburen stond en richting Dok keek was daar een mooi stuk gevelwand aan het begin van de Kortestreek. Dan een gat. De terugwijkende gevel van de Helling. Vanaf rijwielzaak Dijken weer een aaneengesloten geheel. Later een nog groter gat toen de Helling was afgebroken. Het pleintje voor de school, later voor de Helling, heeft nooit gestoord. Als we nu op hetzelfde punt staan en over het Dok kijken dan zien we iets heel anders. Nu echt een geheel. Een mooi geheel zelfs. Wat hier gebouwd is geeft beslist een meerwaarde aan de Streek. Het puntdak dat op het pand ernaast gekomen is past er ook helemaal bij. Het heeft lang geduurd, jarenlang was dit stukje grond gedegradeerd tot parkeerterrein, maar het is goed afgelopen. Laten de mensen die nu kritisch zijn over het slagen van de verschillende projecten hier eens naar kijken. Vergelijk het maar eens met de lijdensweg van Oosterzee om van de rotte kies van de zuivelfabriek af te komen. Zo zal het ook gaan met het zwembad, de medische voorzieningen aan Albert Koopmanstraat en de Christiaan de Vriesstraat, de Nieuwburen, de plannen in de buitendorpen. Jammer dat het bijna nooit zo vlug gaat als we graag zouden willen.

Hierbij een opname van het Dok, vanaf het andere eind gezien. De LE 51 voor de wal, verder maar een paar schepen te zien. De torens van Hervormde en Katholieke kerk op de achtergrond, de tweelinghuisjes, en het voorste stuk van de gevelwand zoals we die nu nog kennen, sinds kort dus uitgebreid met een geslaagd stuk nieuwbouw.

---

587

LEMMER – Zaterdagmorgen. Gisteravond bij de studio waren de ruiten van mijn auto behoorlijk bevroren. Krabben dus. Vanmorgen verwachtte ik de voorspelde sneeuw te zien. Maar geen vlokje te bekennen. Wel was er gestrooid. Ondertussen lopen er al weer mensen met paraplu. Voor vanmiddag rekende ik er al op dat het voetballen afgelast zou worden. Dan zou Lemsterland Sport dus ook niet doorgaan. Zoals het nu lijkt zal alles wel doorgaan. Of het moet zijn dat de velden zo slecht zijn dat de scheidsrechters ze afkeuren.

Maandagmiddag was de eerste vergadering van de stuurgroep SWOT. Offertes vragen voor de te maken analyse over het zelfstandig blijven van onze Gemeente. ’s Avonds vergaderde de Commissie Kleine Kernen. Daar ga ik dan naar toe voor een verslagje voor Zuid Friesland. Maandagmorgen was er al begonnen met de opbouw van de voorjaarskermis. Er staan niet veel attracties en dus waren er ook niet veel grote auto’s die het verkeer vastzetten zoals met de kermis bij het skûtsjesilen. Tot nu toe hebben de wegblijvers gelijk gekregen; er worden niet veel zaken gedaan.

Voor dinsdagavond was de Raad uitgenodigd voor een bezoek aan De Meerpaal in Lemstervaart Het ging vooral over de sociale toestanden in de wijk. Die hebben ook hun invloed op het onderwijs. Bovendien komen er veel leerlingen met een buitenlandse achtergrond. Die hebben, vooral wat de taal betreft, extra aandacht nodig.

Woensdagmiddag was de officiële opening van het Ooievaarsnest. Er was een verwarmde tent opgezet waarin de toespraken werden gehouden. Nauwelijks was de confetti van de openingshandeling neergedaald of er kwam weer een flinke bui omlaag. Gelukkig konden we toen het gebouw binnen voor een glaasje champagne. Woensdagavond bij Humanitas een lezing over wonen voor ouderen. Door Veenstra van Hof en Hiem. Er is de laatste jaren op dit terrein heel wat veranderd en verbeterd.

Donderdagmiddag vergadering van de Commissie Beroep- en Bezwaarschriften. Twee zaken waarvan de ene echt bij Lemmer hoorde. Een kwestie van visrechten. Zelfs nu de vissers bijna zijn uitgestorven wordt nog om de rechten in de buitenhavens gestreden.’s Avonds waren we te gast bij Plaatselijk Belang Oosterzee. Het is te merken dat de inwoners hier tevredener zijn dan een paar jaar geleden. Er is dan ook heel wat gebeurd in het dorp. Toch blijft er altijd wat te wensen over. Dat is goed ook, er moet altijd wat zijn om plannen voor te maken en naar toe te werken.

Vrijdagavond was het mijn beurt om Musicwille te presenteren. We hadden mooi wat verzoekjes gekregen en dan is een uurtje zo maar om. Na mij kwam Nienke Bootsma. Zij was als nieuwe medewerkster voor het eerst op pad geweest voor wat gesprekjes waarbij de geïnterviewden meteen wat van hun favoriete muziek konden laten draaien. Met Nienke is nu bijna de hele familie Bootsma – de Vries bij Radio Lemsterland betrokken. Haar broer doet techniek, haar moeder presenteert, haar pake presenteert om beurten met mij de verzoekplaten en als er timmerklusjes zijn kunnen we haar vader altijd inschakelen.

Uit Damwâld kwam een telefoontje van Wouter van der Meer over de foto van vorige week. Hij heeft dezelfde foto ook. Hij had een paar namen anders dan ik ze genoemd had. De man op links die ik niet herkende is volgens Wouter een knecht van Jan Knol. De deelnemende bakkers hadden hun personeel en gereedschappen ook mee ingebracht. De jongen die ik als   Loen had gegokt is Hendrik Brouwer, zoontje van Johan Brouwer. Brouwer was bakker op de Nieuwburen waar later Lex Loen zijn winkel had. De man tussen Hendrik en Lex Loen is niet De Haan maar Wouters vader, Jelte van der Meer. De man in het wit is Klaas Knol, bakker in de Schans. Hij was één van onze banketbakkers maar die werkten, voordat de banketbakkerij van de familie Van der Hoff was aangekocht, ook in de broodbakkerij.

We hebben op het ogenblik in Lemmer hier en daar stukken grond braak liggen. Het terrein van De Dam, dat van gymnastiekzaal De Aak, van de zaal aan de Albert Koopmanstraat en sinds kort van de Christiaan de Vriesstraat. We hebben zulke stukken kaalslag wel vaker gehad. Maar tenslotte komt alles weer in orde. Dit is een foto van de nadagen van de bebouwing in het Achterom. Vanaf het Burgmeester Krijgerplein zijn al verschillende woningen verdwenen. Er staat nog een huis dat wat naar achteren gebouwd is en daarnaast het gebouw dat veel bestemmingen heeft gehad. Het was onder andere in gebruik als pakhuis van Haaije Schotsman, als verenigingsgebouw Palvu, als distributiekantoor en als laatste als jongerencentrum. Dat was onder de naam Lemsoos. De witte plekken op het dak vormen dat woord. Maar dat is nauwelijks te zien. Op de achtergrond het huis waar mijn grootvader gewoond heeft en daarachter de toren van de Katholieke kerk. Op de voorgrond waar alles weggebroken is, staat pontificaal een Volkswagen.

---

586

LEMMER – Zaterdagavond. Nadat ik vanmorgen een paar boodschappen had gedaan kon ik rustig het verslag voor Zuid Friesland schrijven van de vergadering van de LTO. Vanmiddag volgde de uitzending van Lemsterland Sport. Daarvan heb ik het einde niet afgewacht. Zo’n beetje halverwege het programma vertrok ik naar Sporthotel Iselmar. Daar kwam een groep kinderen van onze buurtvereniging voor een paar uurtjes bowlen. Met als hoogtepunt na afloop patat eten met een kroket of een frikadel. Thuisgekomen kon ik het avondeten wel overslaan.

Maandagmiddag vergadering van het presidium. Voor de agenda van de Raadsvergadering en meteen wat afspraken maken voor de burgemeesterswisseling. ’s Avonds de jaarvergadering van Plaatselijk Belang Bantega. Zoals altijd een gezellige aangelegenheid. Deze keer geen bestuursverkiezing; een punt dat altijd spanning en gezelligheid betekent.

Radio Lemsterland heeft een stunt op het programma. In de nacht van 29 op 30 april Koninginnenacht vieren. Een lange uitzending, van 18.00 uur tot 04.00 uur vanuit Dockside. Het feestvieren is niet de hoofdzaak. We willen ook geld bijeen brengen voor een goed doel. Dat wordt Kika, de organisatie die zich inzet voor kinderen die door kanker getroffen zijn. Voor dinsdagavond hadden we een afspraak gemaakt voor een g4esprek hierover met iemand van Dockside. Maar er werd aangebeld. ‘Wêr bliuwst, wy wachtsje op dy’. Dat was Tilly Loonstra, skathâldster van de Krite. Er was een kofjejûn, maar die had ik pas een dag later in mijn agenda staan. Ik moest de afspraak in Dockside wel nakomen en dus ging Tilly met het kienspel naar Het Baken. Toen ik daar tegen tienen ook kwam waren er al meerdere rondjes gespeeld. Maar ik kon nog volop meedoen. Later bij de verloting was ik gelukkig. Twee pakken koffie, een blocnote met ringband en een handdoek. Ook een paar gelpennen. Ik moet nog uitzoeken waarvoor die bestemd zijn.

Woensdagmorgen zou ik een tasje met afval in de container brengen. Aukje Dijkstra riep mij en vertelde dat zij ‘weer een akkefietje’ hadden. De helft van de glazen deur was er spontaan uitgesprongen. Toen ik de container erheen gerold had kwam buurman Dick met de sneeuwschuiver om het versplinterde glas er in te scheppen. Zelf had ik de vorige dag een nieuwe ruit in de voordeur gekregen. Vorige week zondag was die gesneuveld doordat stoeiende meisjes er door gestoten waren.Terwijl een glaszetter van Hooijsma bezig was om een noodruit te plaatsen belde de vader van één van de meisjes al op om zich garant te stellen voor de schade. Ook de meisjes zelf waren heel correct met het opgeven van naam en adres. Dat maak je wel eens anders mee.

Donderdagavond . waren wij met onze fractie in het dorpshuis in Echtenerbrug voor de vergadering van de LTO. De bovenzaal afgeladen vol. Zelden heb ik zoveel mensen zo eensgezind negatief gezien. De mensen die de plannen van de provincie moesten verdedigen zullen geen aangename avond hebben gehad. De gedeputeerden zullen vrijdagmorgen ook niet blij geweest zijn met hun verslag.

Bij de foto’s van Mientje Loen – Toering was ook deze binnenopname van de Centrale Bakkerij. Genomen voor de eerste ovens die daar gebruikt werden, de hete lucht ovens van Koppener, Rotterdam. De man geheel links herken ik niet. Voor de oven staan volgens mij de broers Pieter en Jan Koopmans. De rechtse van de twee volgende jongens meen ik Hendrik Loen in te herkennen. Hij heeft de hand op de schouder van de kleinere. Dat zou zijn broer  Loen kunnen zijn. Dan voor de rijskast Hendrik de Haan met naast hem Lex Loen. De man rechts heb ik niet gekend. Toch waag ik het erop hem Jitse v.d. Geest te noemen. Uit de verhalen weet ik dat die zich altijd heel correct kleedde. Hij ging niet in zijn bakkerskleren over straat. Daar maakten zijn collega’s een keer misbruik van door zijn kleren met stro op te vullen, aan de zolder te hangen met het opschrift: ‘Door wanhoop gedreven’. Hij had de dag daarvoor als ovenist een partij brood laten verbranden.

---

585

LEMMER – Zaterdagmorgen. Het is gelukkig mooi weer. Dat komt goed uit want vanmorgen gaan onze technici op het dak van de hal van Scheepswerf Veka/Bijlsma. Daar genieten wij al jaren gastvrijheid voor de antenne van Radio Lemsterland. Deze week zijn er al wat verkenningen uitgevoerd. Zelfs één van onze dames is mee naar boven geweest. Nu voel ik mij ook uitgedaagd. Maar meer dan dertig meter klimmen lukt mij niet meer. In ieder geval hoop ik dat we vanmiddag weer ons hele pakket kunnen aanbieden, ether, kabel en internet. Onze medewerkster Alie Bootsma offert al haar zaterdagmiddagen op aan het programma Lemsterland Sport. Vanmiddag is zij er niet en zal ik het overnemen. Dan wil je wel graag dat het ook uitgezonden wordt.

Het is vandaag een dag van keuzes maken. Ik kon een kaart kopen om met het Lemster Mannenkoor naar ’s Gravenland waar zij een uitvoering geven. Maar er was ook een bezoek aan het Drafcentrum in Wolvega met de Personeelsvereniging van de Gemeente. Na zoveel jaren waarin het niet slaagde om daar naar toe wou ik graag naar het concert van Excelsior. Geen van deze dingen wordt het. Het wordt vanmiddag het experiment met Lemsterland Sport en vanavond de Lentebingo van onze buurtvereniging.Het eerste bericht maandagmorgen was dat de storing van de vorige dag in feite kwam door stormschade aan de antenne. ’s Middags gingen we voor de omroep naar Joure. Er moest nog iemand uit Sneek worden gehaald en zo waren we weer een paar uren onderweg. ’s Avonds de vergadering van Commissie I. Die duurt altijd langer dan je verwacht. Daar was ik ook debet aan want een vraag over de Fjouwerhústerfeart had ik zo lang gemaakt dat voorzitter Rinze Visser het al een interpellatie noemde. Maar dat is wel een beetje de pot en de ketel die elkaar ergens van beschuldigen.

Dinsdagavond de bestuursvergadering van Radio Lemsterland. Dat werd laat. Als je bij iemand thuis bijeenkomt blijf je na afloop langer hangen dan in de studio. Maar zo gaat het niet altijd. De volgende avond zaten we met het bestuur van de buurtvereniging ook bij één van de dames thuis. Wat vroeger begonnen en zo gauw mogelijk naar andere afspraken. Voor mij was het de studio om nog een deel van de uitzending van SaMarWat bij te wonen. Maar ook voor de afwas aan het eind van de avond.

Donderdag Commissie II. Een korte agenda die ik vanaf de publieke tribune kon meemaken. Er was geen reden om de agendapunten te verdelen. Samen met collega’s Anneke de Vries en Haaiije de Jong kon ik het ook weer eens vanaf de zijlijn volgen.

Vrijdagavond was ik in de studio voor het programma Musicwille. ’s Middags wat muziek bij elkaar zoeken voor het geval er niet genoeg aanvragen zijn. Je moet wat achter de hand hebben. Het bijzondere van dit uur was dat er voor het eerst geen enkel nummer van het Lemster Mannenkoor in voorkwam. Na Musicwille was de beurt aan Imke de Vries met een uurtje muziek en daarna aan Janet Wind met muziek en bizar nieuws. Een nieuwe medewerkster werd door haar binnen gehaald als mede presentatrice. Dat ging prima. Bovendien kregen we een eerste bezoek van een nieuwe technicus. Iemand met radio-ervaring. Daar hoeft dus niet zoveel opleiding aan te pas te komen.

Van Roelie Spanjaard – Visser kreeg ik deze week een paar mooie foto’s. Hierbij een opname van het centrum van Lemmer. Vanaf  Nieuwburen of Vissersburen een gezicht op Prinsessekade en Schulpen. Met de Truitjezijlbrug als middelpunt. Op de brug veel mensen. Zij wisten zeker dat er gefotografeerd werd, op een foto uit die tijd zie je vaak dat er een groep mensen staan die van de gelegenheid gebruik maken om zich te laten vereeuwigen. Helemaal links zien we een logement op de Markt. Dat zal waarschijnlijk Oosten geweest zijn. Het hoge bouwsel daarnaast kan het torentje van het tramstation zijn. Dan het huis waar de zusters Katsma, nichten van mijn grootvader, woonden Op die plaats staat nu het huis waar tot voor kort Judith Schirm woonde. Dan het huis waar ik kapper Booms gekend heb. Al jarenlang bezit van de familie Schirm waar Douwe en Pietie Schirm nu in de nieuwbouw wonen. In het huis daarnaast heeft bakker Hofman na verkoop van zijn bakkerij in de Schans gewoond. Dan het gebouw waar de kledingzaak in 1813 van start is gegaan. Vervolgens twee geveltjes. Het linker daarvan moet een slagerij geweest zijn. Die is in de tijd dat mijn overgrootmoeder de zaak dreef aangekocht. Mijn grootvader kon nog precies vertellen hoe de aankoop was gegaan. In het volgende huis woonde als laatste Sipke de Jong. Het hoge huis, nu Eerdmans, was indertijd de dienstwoning van het hoofd van de school. Het gebouwtje dat dit huis gedeeltelijk afdekt is het brugwachter hokje dat toen tussen de beide bruggen stond. In het volgende gebouw was de Friesche Bank gevestigd die later opging in de Amsterdamse Bank. Aan het eind van de rij is de helft van de Wildeman nog te zien.

---

584

LEMMER – Zaterdagmorgen. Het waait nog altijd flink. Maar het is niet de storm geworden waar we gisteravond voor gewaarschuwd werden. Toen ik gisteravond tegen achten naar de studio ging floot de wind hier in het centrum. Dat komt meest door de touwen van de vlaggenmasten van Gemeentekantoor en Gemeentehuis. Eigenlijk mag ik van de dokter met zulk weer niet op straat komen. Maar de auto moest toch uit het Achterom (of eigenlijk van de Spinhuispolle) komen. Erg vind ik het niet om in de storm te lopen, last heb ik er ook niet van. Toch heb ik, toen ik tegen twaalven thuis kwam, de auto maar op de Nieuwburen gehouden.

Het was de week van de krokusvakantie. Dan denk je dat het een rustig weekje zal worden met een bijna lege agenda. Grote plannen. Schoonmaken in de keuken. Het is nu zaterdag. Wat is er van terecht gekomen? Eén keukenkastje schoongemaakt. Meteen maandagmiddag. De andere dagen lukte het gewoonweg niet. Waar blijft dan de tijd? ’s Avonds heb ik veel zitten lezen in ‘Licht aan de horizon’ van Pieter Terpstrta. Het boek dat ik vorige week kreeg speelt in Lemmer. Pieter gebruikt gefingeerde namen. Dan ga je nadenken welke figuren hij hierbij voor ogen heeft gehad. Als het gaat over een sigarenwinkelier die ook secretaris van de voetbalvereniging was dan is het niet zo’n moeilijke opgave. Maar het vissersgezin dat werk kreeg in het Waterschapsgebouw daar kunnen Dolstra en zijn vrouw toch niet mee bedoeld zijn. De oud-militair die zich tot zijn dood altijd model saluerend meldde. De schrijver kan ook aan een voorganger van de Dolstra’s gedacht hebben. Pieter was tenslotte een jaar of vijf ouder dan ik.

Veel tijd ging er ook zitten in het lezen van de stukken voor de commissies van de komende week. Donderdagavond fractievergadering voor die commissies. Er staan wel een paar interessante punten op de agenda’s. De opknapbeurt voor het Waaigat, enkele bouwplannen in Oosterzee, Lemmer en Echten. Ook de bouwvergunning voor het strandpaviljoen met zwembad.

Woensdagavond mocht ik weer invallen bij De Souwe. Geen moeilijke opgave. Onze vaste presentator van dit programma, Popke Popma, had het helemaal voor mij klaar gemaakt. De deelnemers uitgenodigd en de onderwerpen uitgezocht. Dan blijft er voor mij weinig anders over dan proberen de gang in het programma te houden. Het moeilijkste is om de woordenstroom van de panelleden op tijd te stoppen zodat alle onderwerpen aan de beurt kunnen komen. De deelnemers zijn vaak zo enthousiast dat zij maar doorpraten.

Komende vrijdagavond ben ik weer aan beurt voor verzoekplatenprogramma Musicwille. De verzoeken hiervoor kunnen in de bus in de hal van Suderigge. Maar het mag ook bij mij thuis; schriftelijk, per telefoon of e-mail. Ook in de studio kan het per e-mail of telefonisch. Per telefoon eigenlijk alleen maar onder de uitzending. Op andere tijden is de studio niet altijd bezet.

Voor de rest van deze zaterdag staan nog twee leuke dingen op mijn programma. Vanavond een toneelavond van onze buurtvereniging Straatburen met Meiïnoiar Ien van Drachten. Daardoor kan ik vanavond niet naar De Hege Fonnen waar ‘Op Nij Feriene’ van Bantega speelt. Daar hebben we wat op gevonden. Ik ga vanmiddag naar de generale repetitie en kan daar dan een verslag van maken.

Van Mienie Loen – Toering kreeg ik deze foto. Het is een opname van de Avond schippersschool. Op die school leerde meester De Vries vooral jongens die banden met of interesse voor visserij of scheepvaart hadden allerlei nuttige zaken die in die beroepen te pas konden komen. Mijn vader en zijn neef Andries hebben dat onderwijs ook gevolgd. In hun manier van omgaan met touw en zeil was later goed de invloed van de lessen te merken. Andries maakte ook wel fietstassen op bestelling. De grondbeginselen daarvoor kwamen ook van die opleiding. Op de foto boven rechts bij het kruisje staat Willem Toering. Rechts onderaan is meester De Vries. Een monument van het openbaar onderwijs in Lemmer. Van verschillende families hadden twee generaties les van hem gehad. Ook mijn vader en moeder en ik zaten bij hem in de klas. Over het algemeen was hij niet erg gezien in Lemmer, maar hij was sociaal voelende dan de meeste wisten.

---

583

LEMMER – Zondagavond. Het is lang geleden dat ik zo laat aan mijn column begon. Gisteren kwam ik er niet aan toe omdat ik na een vreselijk rommelige week heel wat in huis had op te ruimen. Ik was ook alleen maar in de morgenuren baas over mijn tijd. ’s Middags was er het sportprogramma van Radio Lemsterland. Het is al haast een gewoonte geworden dat ik daar bij ben voor hand- en spandiensten. ’s Avonds Baas boppe Baas, het programma van Rense Westra en Meryem Manders. Wat een heerlijke avond. Twee mensen die een stukje cabaret lieten zien dat me herinnerde aan de gloriejaren van Tetman de Vries. Geen wonder, Rients Gratama heeft het geschreven en geregisseerd en Rients heeft ook bij Tetman gewerkt.

Vanmorgen eerst de stofzuiger eens flink gehanteerd. Als er bezoek komt wil je alles toch een beetje netjes hebben. Het is bekend dat hier geen poetsende vrouwenhand rond gaat maar dat moet niet al te duidelijk te zien zijn. Het bezoek voor deze dag was mijn neef uit Heemskerk met zijn vrouw. Gezellig koffie gedronken en even bijgepraat. Toen met ons drieën heerlijk uit eten geweest zodat ik het avondeten kon overslaan.

Maandagmiddag begon het met een vergadering van het presidium. Een paar uur later het seniorenconvent. De volgende morgen kon ik meteen verder gaan met het lezen van de stukken voor de Raadsvergadering. Die moest ik eerst wel door want die avond was er de vergadering met de schaduwfractie.

Woensdag was het programma ook goed vol. ’s Morgens een verjaardagsvisite, ’s middags met fractiegenoot Gosse Bootsma naar Oosterzee om op een paar plaatsen een kijkje te nemen waar iets speelde op het gebied van de Ruimtelijke Ordening. Naar huis om de papieren te halen voor de commissie voor de bezwaar- en beroepschriften. Dat duurde langer dan we verwachtten. Het was kwart over zes toen we weer buiten stonden. Om half acht werden we bij Lyaemer Wonen verwacht. Voor Anneke een onmogelijke opgave. Heen en terug naar Bantega om te eten. In vijf kwartier. We zijn  toen samen bij de Chinees op de Lijnbaan gaan eten.Van de bijeenkomst bij Lyaemer kon ik alleen het officiële deel meemaken. Goed half tien werd ik in de studio verwacht. Imke de Vries zal voortaan elke maand voorafgaand aan de Raadsvergadering een voorbeschouwing houden met een Raadslid. Ik mocht in dit geval als proefkonijn optreden.

Donderdagmorgen onverwacht bezoek van Fer v.d. Brink uit Linschoten, Gemeente Montfoort. Hij had een boek van Pieter Terpstra dat hij dubbel had voor mij meegenomen. Misleid door een ander stofkaft had hij het op een markt gekocht. Onder een kopje koffie hebben we van beide kanten de laatste gebeurtenissen uitgewisseld.Om twaalf uur reden we weg, richting Lelystad. Daar was een symposium over de Randmeren die men in de toekomst nog eens in de Noordoostpolder wil aanleggen. Het was vrij droge kost die door de sprekers op heel verschillende wijze werd gebracht.Terug in Lemmer konden we al gauw weer aantreden voor de Raadsvergadering. Dat verliep vrij vlot maar met twee schorsingen werd het toch weer elf uur. Het mooiste vond ik nog te horen dat de boete van de Vietnamese visboer vernietigd is.

Vrijdag had ik alleen verzoekplatenprogramma Musicwille in de agenda. Dat kost meer tijd dan je denkt. Voor het geval dat er niet genoeg verzoekjes zijn moet je toch wel een aanvullend programma klaar hebben. Daar ben je wel even mee bezig. Nummers die je van CD wilt laten horen moet je voor een deel eerst wel afluisteren.

Deze week een luchtfoto die een groot deel van Lemmer laat zien. Op de voorgrond rechts een stuk van de Oostdam met de betoncentrale. Links daarvan Industrieterrein Buitengaats. Nog lang niet volgebouwd. De Tramhaven is al in gebruik voor de pleziervaart. De opname is blijkbaar gemaakt tijdens de kermis. Op het terrein van de tram staat een feesttent en verderop een paar ronde bouwsels. Dat zullen dus wel kermistenten zijn. De remise en het stationsgebouw staan er nog. Verder wordt het allemaal zo klein dat het niet goed te onderscheiden is. Grotere gebouwen als het koopcentrum zijn wel terug te vinden. De Rondweg ligt er al maar van Lemmer – Noord is nog niets te bekennen. In de havens en bij de sluis is het opvallend rustig.

---

582

LEMMER – Zondagmorgen. Gisteravond was het niet te laat maar te vroeg om nog aan de column te beginnen. Met deze cryptische omschrijving wil ik duidelijk maken dat het gisteravond na een geslaagde toneelavond al zondag was toen ik thuis kwam. We hadden nog gezellig even nagezeten.Thuis zien of er mail was. Niets, dus de nieuwsberichten beluisteren. Naast de gebruikelijke ellende – goed nieuws is immers geen nieuws – waren er ook de voetbaluitslagen. Heerenveen gelijk gespeeld tegen Heracles. Jammer voor die club in opmars, maar ze hebben tenminste niet verloren.

Maandagavond kregen we de Rekenkamercommissie op bezoek. Eerst een voorgesprek met de fractievoorzitters, toen met de hele Raad. Voor ons gevoel een verloren avond aan een overbodige instelling. De donderdagavond was heel wat nuttiger besteed. Een bijeenkomst in de brandweerkazerne. Uitleg van de topmannen van de korpsen van Heerenveen, Haskerlân en Lemsterland. Aan het eind van hun verhalen was er nog wel een zinspeling op aanschaf van nieuw materiaal. We zitten niet op uitgaven te wachten maar voor de brandweer is het beste maar net goed genoeg. Bij de brand op de Gedempte Gracht hebben we weer eens kunnen zien hoe belangrijk deze vorm van hulpverlening is.

Woensdagavond hadden we overleg met medewerkers van Radio Lemsterland. Een goede opkomst en een gezellige, nuttige vergadering. Zo af en toe moet je alles wel eens op een rijtje zetten en de mensen bijpraten. De ontwikkelingen binnen de omroep zijn de laatste maanden zo snel gegaan. Terwijl ik dit schrijf draait de uitzending van de dienst in de Baptistenkerk. Dit is met het sportprogramma op zaterdagmiddag en de non-stop muziek één van de zichtbare ontwikkelingen. Daarnaast is er op technisch gebied heel wat vooruitgang geboekt.

Donderdagmorgen had ik een paar boodschappen in Oosterzee. Niet iedereen was thuis maar ik kon nu meteen een kijkje in de nieuwe winkel nemen. Het ziet er allemaal keurig uit. Nu maar hopen dat de inwoners de zaak trouw blijven. Ik heb maar een paar pakken frisdrank gekocht. Alleen heb je zo weinig nodig en je wilt niet met lege handen de deur uit gaan.Toen ik thuis kwam had de post iets gebracht dat ik nooit eerder ontvangen had, Een Valentijnskaart! Jammer dat zoiets anoniem gebeurt. Nu kun je geen kaart terug sturen of op een andere manier contact opnemen. Toch doet het je goed te weten dat er ergens iemand aan je gedacht heeft.

Vrijdagavond was er een toneeluitvoering in Follega. Een flinke belangstelling en heel gezellig. Dat zijn de uitvoeringen in de dorpen buiten Lemmer meestal toch wel. De verloting leverde mij niets op maar dat maakte de verloting gisteravond bij de Krite wel weer goed.

Vorige week bracht Mienie Loen – Toering mij een aantal oude foto’s voor gebruik bij mijn columns. Hierbij de eerste waar gelukkig alle namen bij staan. Het zal wel een uitstapje van een vrouwen- of meisjesvereniging zijn geweest.

Boven staan v.l.n.r. Pietje Coehoorn (getrouwd met wijlen Jan Douma), Grietje Kok, Anneke Dijkstra (dochter van Marten Dijkstra die vroeger op het Turfland woonde) en de zusters Froukje en Hasseltje Hogeterp. Froukje is getrouwd geweest met Marinus Kuipers en zij woonden lange tijd in Canada. Hasseltje was getrouwd met Klaas van der Bijl.

Onderaan vinden we de chauffeur Frans Coehoorn, een broer van Pietje op de bovenste rij. Verder Johanna Brouwer, de dochter van Jonker die getrouwd was met Abe Verbeek, Freerkje Bakker uit de Parkstraat. Zij woonde later met haar zuster Aaltje in Leeuwarden. Dan Antje van Peke

---

581

LEMMER – Zondagmorgen. Gisteren werd het aan de late kant om nog met het schrijven van de column te beginnen.’s Morgens waren we in Sneek bij Empatec. Een instelling voor sociale werkvoorziening. Al was het dan zaterdagmorgen, op alle afdelingen waren wat mensen bezig. Ter gelegenheid van de open ochtend voor Raadsleden uit de 17 samenwerkende Gemeenten op dit terrein. Meest eenvoudig maar nuttig werk. Aangepast aan de mogelijkheden van de mensen. Bij het inpakken van paaseitjes mochten enkele bezoekers ook even helpen. Onze fractiegenote Corrie van Deursen had die eer ook. Na afloop werd er een foto gemaakt van ons groepje van vier. Later werden we met een antiek busje naar de copyshop gebracht. Daar werd de foto, die Corrie op een stick had meegekregen, ontwikkeld. Die copyshop is in feite een eenvoudige drukkerij en in mijn ogen het meeest interessante deel van het bedrijf.

’s Middags naar de studio voor wat assistentie bij het sportprogramma. Bellen voor de tussen- en eindstanden en de karweitjes die er altijd zijn. Afwas, vuilniszakken verwisselen en het programma wat volgen. Zo krijg ik toch langzamerhand meer belangstelling voor de sport. ’s Avonds ook nog een stukje sport. PSV – Heerenveen. Eerst voor de radio gevolgd, later op de televisie gezien. Zo werd het half een!

Maandagavond vergadering van Commissie I. Weer een stapje verder met de bestemmingsplannen voor Echten en Oosterzee Buren. Namens onze fractie heb ik maar weer eens gevraagd naar de veiligheid van de vuurwerkopslag. Dat is wel een zaak die rechtstreeks door de provincie gecontroleerd wordt maar de Gemeente moet het ook in de gaten houden.

Dinsdagavond eerst bezoek van een paar dames van de Rederijkerskamer Halbertsma. Om te zien hoe de zaal van Het Baken het beste kan worden ingericht als zij zaterdagavond hier voor de Krite komen te spelen. De kaartverkoop loopt al leuk, het is alleen lastig dat ik zo vaak van huis ben. De komende dagen probeer ik zoveel mogelijk thuis te zijn. De avond werd verder gevuld met de vergadering van Plaatselijk Belang Brekkenpolder/Tacozijl.

Woensdagavond een uitzending van SaMarWat. Terwijl ik dit schrijf draait de herhaling. Dan hoor je het allemaal beter dan onder de uitzending. Het is ook goed om jezelf terug te horen. Meestal ben je dan niet tevreden en weet je waar een volgende keer op te letten. Zo gaat het mij tenminste.

Donderdagavond vergaderde Commissie II. Daar volgde nog een vergadering van het presidium op. Het ging allemaal wel vlot maar toch was het te laat om nog naar de studio te gaan. Daar was de radioschool bezig. Dat gebeurt afwisselend in Balk, Bolsward en Lemmer. Deze eerste avond hier had ik er wel bij willen zijn. Dat lukte dus niet.

Vrijdagavond was het mijn beurt voor Musicwille. Een uurtje muziek is met een paar verzoekjes zo ingevuld. Zaterdagmorgen waren er al een paar mails om te bedanken voor het gebodene.

Van de familie Hartstra, Plattedijk, kreeg ik deze foto. Een jongeman zittend op het handvat van een bakkerskar. Het vermoeden bestaat dat het een Atsma is. Dat zou best kunnen want heel vaag kan ik mij de naam Atsma in verband met de bakkerij nog herinneren. In ieder geval als de betrokkene of een familielid hem herkent dan kan er altijd een afdruk van  worden gemaakt.

De foto is hier voor de deur gemaakt. Op de achtergrond herken ik de winkels van Van Schoot en het postkantoor. Het zijraam van de winkel van Piet de Blauw is te zien. Achter de bakkerskar staat een petroleumkar. De kar staat vol met petroleumkannen. Ik meen dat daar vier liter in ging. Bovenop staat een trechter, onder aan de kar hangen de litermaten. Echt een beeld dat we nu niet meer zien. De lichte plek op rechts is de asbestplaat waarmee een paar zijramen van Van Schoot waren dicht gemaakt. Zou nu ook niet meer mogen.

580

LEMMER – Zaterdagmorgen. Vanmorgen haalde ik de postbus van de omroep leeg. Het was onaangenaam koud en er viel natte sneeuw. Toen ik thuis de post doornam was er weer zo’n toevalligheid die je af en toe tegenkomt. Twee dingen over eenzelfde onderwerp die uit verschillende richtingen tegelijk op je afkomen.

Vanmorgen van zes tot zeven uur luisterde ik naar een vraaggesprek met Hannie van Leeuwen. Uit de politiek nog welbekend. Zij is 82 jaar en nog heel actief, o.a. als voorzitter van de Taskforce Handicap en Samenleving. Als je dat hoort is je gedachte al gauw: ‘Als het mij ook eens gegeven zou zijn om ook tot op zo’n leeftijd door te gaan met al de dingen waar ik mij mee bezig houd’. Er werd ook verteld dat er net een boekje over de Taskforce was verschenen. Wat zat er nu bij de post? De lezer raadt het al: het betreffende boekje! Dat bekijk je dan met meer interesse dan het vele papier dat dagelijks binnen komt.

Dinsdagavond kreeg ik op een vergadering een grote schrik. Er werd gesproken over het overlijden van Judith Schirm – De Rook. De verteller ging er vanuit dat ik dat wist. Dat was niet het geval. Ook niet te verwachten dat de kinderen er aan denken om een achterneef meteen te bellen. Er is bij een sterfgeval wel wat anders te regelen. Gisteren was de crematie. Nanne Rippen is met mij meegereden. Er was veel belangstelling, de aula was helemaal bezet. Ik denk dat alle kinderen, klein- en achterkleinkinderen er waren. Het was een warm afscheid met liefdevolle woorden van kinderen en kleinkinderen. Zelfs ook nog van Judith’s jongste zuster.Met Judith is het laatste familielid dat ik vanaf mijn kinderjaren gekend heb, heengegaan. Met al haar idealen en haar werklust heeft zij haar plaats in het leven wel waargemaakt.

Een tweede ingrijpende gebeurtenis was deze week de brand bij de snackbar. Net toen ik donderdagmorgen het middageten klaar zou maken klonken de sirenes van de brandweer. Dan ga je toch even kijken welke kant het uit gaat. Er stond een brandweerwagen voor het Gemeentehuis en ik dacht aan een trouwerij van een brandweerman. In zo’n geval wordt er ook wel eens met loeiende sirenes gereden. Toen ik hoorde wat er werkelijk aan de hand was ben ik naar buurvrouw Zeldenrust gegaan. Meer om haar zo lang even gezelschap tot de drukte om de deur voorbij zou zijn.Gelukkig was haar jongste dochter er al. Tegelijk was de politie aan de deur met het bericht dar er ontruimd moest worden. Daar was buurvrouw het direct niet mee eens en dat kan ik mij indenken. Het werd een poosje bij Wierdsma in de keuken en toen naar de opvang in het Gemeentekantoor. ’s Avonds was de woning ontlucht en kon weer bewoond worden.

Peter Gedaan, die met zijn snackbar juist mooi op gang begon te komen, is natuurlijk het zwaarst getroffen. Maar bij Toja is ook een enorme rook- en waterschade. De hele voorraad is donderdag en vrijdag afgevoerd en de timmerlui zullen ook nog wel bezig moeten met de plafonds en andere zaken.Ook bij de buren links van de snackbar, waar voorheen de familie Noppert woonde, veel waterschade. Allemaal heel erge en vervelende zaken, maar het had veel slechter kunnen aflopen. Het is een hoek waar alles tegen en aan elkaar gebouwd is. Als de stormwind eens uit een andere richting gekomen was…. Beter maar niet aan denken.

Bertha de Heij bracht mij deze foto van mensen van NVB Vermeulen. Een mooie ongedwongen opname, al is het wel te zien dat men zich bewust is dat er een foto gemaakt wordt. Iedereen kijkt mooi in de lens. Het is te zien dat men zo even voor deze opname uit het werk gelopen is. Op de achtergrond de loods waar de deuren uitnodigend open staan. De mensen die hier op staan zijn eigenlijk allemaal bekenden. Zo meen ik onder anderen te herkennen Jenny Bondiëtti, Gurbe Haringsma, Lammert Bootsma, Lolle Rottiné en Klaas Visser. Het is vast een dag met heel mooi weer geweest waarop deze foto gemaakt is. Het is overzichtelijk, een ieder komt duidelijk in beeld, kortom een geslaagde opname en beslist geen staatsiefoto.

---

579

LEMMER – Zaterdagmorgen. Toen ik vanmorgen bij de slager vandaan kwam, kwam er een auto met grote snelheid van de Nieuwburen richting Blokjesbrug. Hij reed in ieder geval meer dan vijftig kilometer. Niet goed, maar als het rustig op straat is ben je zo maar boven die toegestane dertig. Toen ik gisteravond naar de studio reed was ik onder aan de Almere ook bijna op vijftig. Een beetje te veel gas. Als het dan rustig is en de weg loopt ook nog omlaag dan ben je zo op zo’n snelheid.

Maandagavond een half uurtje presidiumvergadering en verder de hele avond vrij. Een mooie gelegenheid om wat inhaalwerk te doen. Dat is af en toe ook wel eens nodig. Ik had een doos gekregen waarin een stofzuiger heeft gezeten. Hij is nu bijna vol papier en zonder hulp krijg ik hem de deur niet uit. De verzamelaars van De Zandbanken zullen me vast wel willen helpen.

Dinsdagavond hadden we een bestuursvergadering van de Krite. Meestal hebben we die maar één keer in het jaar. Dan wordt het winterprogramma opgemaakt en verder loopt het grootste deel van het contact via de telefoon. Maar we hebben voor zestien februari wat groters op het programma. Dan komt Rederijkerskamer Halbertsma met ‘Twa’. Dat is een stuk dat twee jaar geleden door Tryater werd gespeeld en ook door t.v. Fryslân werd uitgezonden. Wij verwachten hier een volle zaal voor. Dan moet alles wel goed geregeld zijn. Met de verloting komen er ook wat grotere prijzen. Ondertussen ben ik al met de kaartverkoop begonnen.

Woensdagavond kwamen we bij mij thuis bij elkaar met het Dagelijks Bestuur en een paar technici van Radio Lemsterland. Met de verbeteringen om de kwaliteit van de uitzendingen omhoog te brengen is er veel te overleggen. Dat kan niet altijd wachten tot de maandelijkse vergadering. Na afloop reden we met elkaar naar de studio om kennis te maken met een nieuwe medewerkster die zich daar ondertussen gemeld had. Ook deze week kunnen we bezoek van iemand met radioervaring verwachten. Die zal wel meer op de techniek gericht zijn. Zulke mensen hebben we ook nodig.

Donderdagavond was de fractievergadering als voorbereiding op de Raadsvergadering van maandag. De agenda was vlug bekeken, nog even een praatje over de burgemeestersbenoeming en toen moesten we alle uitnodigingen eens doornemen. Er zijn veel bijeenkomsten waar we verwacht worden en dan moet je het wel eens verdelen.

Vrijdagavond was het weer tijd voor Musicwille. Het was de laatste keer dat we dat een keer in de twee weken twee uur deden. We gaan nu over naar elke vrijdagavond één uur met daarna weer nieuwe programma’s. Anne de Vries en ik presenteerden de laatste tijd samen. Nu gaan we om beurten het verkorte programma presenteren.  We hebben dan mooi de gelegenheid om, als het nodig is, te ruilen.

Bij de vergadering van het Kritebestuur kwamen er ook wat oude foto’s op tafel. We waren die avond bij André van der Berg. Zijn vrouw Grietje Meester is conductrice geweest en uit die tijd stamt deze foto. Het is niet duidelijk waar de opname gemaakt is. Het zou Sneek kunnen zijn; Lemmer is het in elk geval niet. De namen zijn wel bekend. Dat zijn Iepie Visser, Sake Haagsma, Janneke Scholten en Marten de Leeuw. Sake Haagsma was meestal onze chauffeur als we met het jaarlijkse bakkersreisje op pad waren. Ik meen dat hij ook nog staat op één van de foto’s van ons reisje naar Tecklenburg.

578

LEMMER – Zaterdagavond. Vanmorgen waren we met een deel van de Raad gasten van de LTO, de Land- en tuinbouw Organisatie. Met een busje werden we rondgereden langs verschillende boerenbedrijven. Het is 23 jaar geleden dat ik, na het overlijden van min moeder, gestopt ben met het venten in Eesterga en Follega. Wat is er in die tijd wat veranderd! De bedrijven zijn geweldig uitgebreid. Vanaf de weg valt het niet eens zo op omdat veel uitbreidingen aan de achterkant hebben plaats gevonden. Als je dit ziet wordt het wel duidelijk waarom onze agrariërs zo aandringen op grotere bouwblokken en grotere nokhoogten.

Een hoogtepunt van onze excursie was een bezoek aan een bedrijf met twee melkrobots. We weten dat er in dit digitale tijdperk heel wat mogelijk is maar bij zoiets sta je even met je ogen te knipperen. Als ik dan terugdenk aan ruim 60 jaar geleden toen de koeien bij ons achter de bakkerij liepen en ik veel bij Teake Huitema was dan herken je het boerenbedrijf niet meer. Er werd nog in een emmer gemolken en die emmer werd in een melkbus leeggegoten. Met een emmer water uit de banketbakkerij werd het materiaal één keer per dag schoongemaakt. Als ik nu aan deze rondrit terugdenk dan hebben we heel veel koeien en wat jongvee gezien. Maar een paard, een kip of een varken zijn we niet tegengekomen.

Na een korte presidiumvergadering maandagmiddag volgde ’s avonds een besloten Raadsvergadering. Na afloop konden we eindelijk vrijuit praten over waar we de afgelopen maanden mee bezig zijn geweest: het zoeken naar een opvolger voor Jo Bosma als burgemeester van Lemsterland. We waren heel tevreden dat de keuze unaniem gemaakt werd. Ook de Raadsleden die niet in de Vertrouwens Commissie zaten volgden allemaal ons advies. Zij kregen de naam van de kandidaat in de vergadering ook voor het eerst te horen.

Woensdagmorgen trof ik de familie Stellingwerf al, bezig Lemmer te verkennen. Toen ik maandagavond naar Ede belde om te feliciteren viel het mij op hoeveel onze toekomstige burgervader nog uit zijn Lemster tijd weet en hoe hij zich al weer in de zaken die tegenwoordig spelen heeft verdiept. Woensdagavond viel er een gat in het programma SaMarWat. Onze sportmedewerker Piet Burgers was ziek. Het was de bedoeling dat mijn nicht Anneke de Vries voorzitter van de Vertrouwens Commissie en ik wat zouden vertellen over de keuze voor een nieuwe burgemeester. Dat hebben we toen maar wat uitvoeriger gedaan. Een paar extra muziekjes er bij en zo werd het gat weer gevuld.

Vrijdagavond speelde Jan Arendz zijn solo toneelstuk ‘Arendz’ Arends’ in restaurant Tjeukemeer in Oosterzee. Ik had dat stuk al gezien in Britswerd, aan het begin van zijn tournee. Toch leuk om het nog een keer te zien. Een tweede keer haal je er toch altijd wat meer uit dan de eerste keer. Bovendien kon ik nu ook nog een verslagje maken voor Zuid Friesland. De zaal was gezellig vol en zo kon je vooraf en in de pauze nog mooi hier en daar een praatje maken. Dat leverde mij een verzoek op van Popke Popma om het op 30 januari nog een keer te vervangen als gespreksleider bij het forumprogramma De Souwe.

Komende zaterdag komt ook het amateurvoetbal weer op gang na de winterstop. Als Radio Lemsterland hopen we weer de drie verenigingen uit Lemsterland die op zaterdag spelen te volgen. We zijn blij dat we na een heel lange aanloop afgelopen herfst met deze uitzendingen konden beginnen. Onze verslaggever en de verschillende contactpersonen staan al weer klaar om ons via de radio op de hoogte te houden van de verrichtingen van de spelers. Ik vond dit een mooie gelegenheid om een foto te gebruiken van V.V. Lemmer. Namen heb ik er niet van en de plaats waar de opname gemaakt is evenmin. Waarschijnlijk horen we dat nog wel van onze lezers.

---

577

LEMMER – Zaterdagavond. Het grootste deel van de dag bezig geweest met allerlei karweitjes in huis. Pas om vijf uur er op uit om mijn dagelijkse portie vis te halen. Daar hoorde ik dat hun collega bij de toren gesloten was. Er was een steen door een ruit gegooid. Die steen is in de koelvitrine terecht gekomen. Als je in een viswinkel geen koeling meer hebt dan is het afgelopen. Het is de vraag wanneer de zaak weer open kan. Je weet nooit of zo’n groot glas in voorraad is. Het is te hopen dat de dader gepakt is en alles moet vergoeden, ook de omzetschade.

Dit is heel erg, maar we hoorden vandaag op de radio dat het nog veel erger kan. In Oerterp werden veertien grote ruiten ingegooid met een geschatte schade van € 40.000.--. Die dader is gevonden. Hij was gefrustreerd. Dan leef je je dus op zo’n manier op de spullen van een ander uit.

Maandagmiddag bracht onze vertrouwenscommissie verslag uit aan Commissaris Nijpels. Bij thuiskomst zat er maar weinig tijd tussen voordat de vergadering van Commissie I begon. Toch ondertussen nog even een paar sneetjes brood eten. Het zou wel laat worden. Het bestemmingsplan Buitengebied stond op de agenda. Zoals te verwachten was waren er veel insprekers. Er is in totaal een half uur voor inspraak beschikbaar. Zijn er meer dan zes insprekers dan moet de spreektijd ingekort worden. Zover ik mij herinner was dit de eerste keer dat dit nodig was.

Dinsdagavond hadden we een bestuursvergadering van Radio Lemsterland. Op dinsdagavond kunnen we niet eerder dan negen uur beginnen; het jongerenprogramma moet dan eerst afgelopen zijn. Zo werd het laat. Nog even met de technici praten, thuis de krant doorkijken en zo was het half twee toen ik in bed lag.

Woensdag ondervond ik de gevolgen van de korte nacht. ’s Morgens de stukken van Commissie II doornemen, ’s middags thuis wat werkjes waarbij ik in beweging kon blijven. ’s Avonds stond de Nieuwjaarsreceptie van de O.V.L. op het programma. Na lang getwijfeld te hebben ging ik er toch niet heen. Ik was er te moe voor.

Het werd hoog tijd om weer eens wat kleren te kopen. Dat moest donderdagmiddag maar gebeuren. Het is voor mij dan geen vraag waar ik heen ga. Dat is natuurlijk het oude familiebedrijf aan de Schulpen. Na de officiële opening was ik er niet meer geweest. Ik verwonderde mij er over hoe correct en vakkundig ik geholpen werd. Na nog een bezoekje aan Gerrit Zwerver op de markt volgde ’s avonds de vergadering van Commissie II. Zoals gewoonlijk bij deze commissie was het vroeg afgelopen.

De palen voor het nieuwe jongerencentrum aan de Straatweg zitten in de grond. Een nieuw hoofdstuk van het jongerenwerk. Er zijn in de loop van de jaren veel vormen van jongerenwerk in Lemmer geweest. Eén van de eerste pogingen om dit werk op gang te krijgen was de Instuif. Deze was in het Achterom. Er werd mij een door Wim Veen gemaakte foto gebracht van een dagje uit in Duitsland met bezoekers van deze Instuif.

Van links naar rechts zien we hier Gerrit Zeldenthuis, Harm Sloothaak, Berend Visser, Schelte Rottine, Honke Visser, Hans Portijk, Jan Visser, Lammert Bootsma, Japie Thijsseling, Tjitte de Boer, Klaas Visser, Marten Scheffer, Jan Scheffer en Marten Visser.

576

LEMMER – Zaterdagmiddag. Vanmorgen nam ik net de post even door toen de telefoon ging. Mijn achternichtje uit Egmond aan de Hoef. Of zij een kopje koffie mocht komen drinken. Onderweg terug van een dagje naar een vriendin in Groningen was zij toen in de buurt van Joure. Wat later kwam zij met een mooie plant, een onthurium. Het kopje koffie werden er drie en we kletsten zo een paar uurtjes vol.

Maandag oudejaarsdag. Het bleef de hele dag rustig met het knalwerk. Ook ’s avonds. Tot goed tien uur. Toen brandde er wat hout op de hoek van het Fedde Schurerplein. Dicht bij de houten luifel. Niet zonder gevaar. Daarom had iemand de brandweer gewaarschuwd. In een moment was het vuur geblust. Ondertussen was het zo mistig geworden dat de overkant van de straat niet meer te zien was. De volgende morgen was de telefooncel vernield. Maar dat is zo’n vast gegeven bij de jaarwisseling dat het eigenlijk het vermelden niet waard is.

Nieuwjaarsdag verliep ook rustig. ’s Morgens om zeven uur maakte ik een rondje door het centrum. Een heel ander beeld dan in het verleden vaak het geval was. Deze keer geen met strijkers bekraste ruiten. Alleen bij de Oudheidkamer een ruitje kapot. In verhouding tot andere plaatsen is Lemmer er goed vanaf gekomen. Ook uit de buitendorpen heb ik geen vervelende berichten gehoord.

Woensdag ben ik maar weer begonnen met het lezen van de stukken voor de commissies. Onze Zuid Friesland kwam weer op de gewone dag en ook nog eens lekker vroeg. Zo komt het dagelijks leven weer op gang. ’s Avonds het Nieuwjaarsconcert van de Gemeente. Het viel bij de aanwezigen goed in de smaak. Ook achteraf hoorde ik geen kritiek, wat anders nog wel eens het geval is. Waar iedereen vol lof over was was de snelle manier waarop burgemeester Bosma de struikelende zangeres Denise Livera weer op de been hielp.

Donderdag gingen we dan weer van start met het avondwerk voor de Gemeente. Onze eerste vergadering met de schaduwfractie in 2008. De agenda’s bespreken van de commissies van volgende week. Maandagavond krijgen we het ontwerp bestemmingsplan voor het buitengebied weer te bespreken. Een belangrijk plan voor iedereen, maar vooral voor de agrariërs.

Vrijdagavond hadden we de Nieuwjaarsreceptie van Radio Lemsterland in de studio. Het bezoek was goed en het was heel gezellig. Ook de jongeren die de programma’s op dinsdagavond maken waren goed vertegenwoordigd. Het is de gewoonte dat ik op de receptie een verhaaltje doe over het wel en wee van Radio Lemsterland. Deze keer hadden onze technici uitgevonden dat ik dat meteen maar voor de microfoon moest doen. Dat gaat in dezelfde moeite door. Als ik dit vooraf geweten had was er een wat andere tekst gekomen; nu was het zo echt op de medewerkers gericht en niet op de luisteraars. Zo juist kreeg ik te horen dat de heren de webcam ook nog open hadden gezet zodat het geheel op de computer te zien was geweest. We ergeren ons tegenwoordig aan enkele rotte plekken in  Lemmer. Denk maar aan de westkant van de Nieuwburen en het eind van de Schans. Maar er is weinig nieuws onder de zon. We herinneren ons het gat dat er jarenlang was aan de Langestreek na de brand bij Boonstra. ‘It gat fan Oene’ zoals het dan genoemd werd. Dat werd tenslotte ook weer ingevuld.

In een verder verleden zijn er in ons dorp ook zaken geweest waar je niet mee kon pronken. Op deze foto een indruk van hoe het er op de Lijnbaan heeft uitgezien. Op rechts de achterkant van het pand van Dijken. Daar tegenover één (misschien wel twee) van de voor afbraak bestemde huisjes. Verderop nog wat van de oude bebouwing. Het dak dat daar haaks op staat zou kunnen zijn van de woningen die door de ouderen werd omschreven als de vroegere zeepziederij.

---

575

LEMMER – Zaterdagmorgen. Een beetje als mosterd na de maaltijd beluister ik de herhaling van het jongerenprogramma van dinsdag. Een Kerstspecial. Die had ik voor een groot deel toen ook al gehoord. Maar ik vond het programma zo goed dat ik het nog wel eens wilde horen. Het is prachtig om te zien hoe de ‘oudere jongeren’ zich in een paar jaar ontwikkeld hebben. Dat kan alleen nog maar beter worden als in het nieuwe jaar de cursussen gaan draaien.

Als we om ons heen zien dan is de ontwikkeling van Radio Lemsterland wel wat bijzonders. Wij zijn nu via de computer wereldwijd te beluisteren. Er komen af en toe een paar vrijwilligers bij en dan kunnen we ook weer meer programma’s maken. Dat terwijl bij de omroepen in de beide buurgemeenten het licht uit gaat. De HOS in Heerenveen en Oskar in Joure verdwijnen op Oudejaarsavond uit de lucht. Beide omroepen die al een paar decennia bestaan. Het was toch een week waarin de radio mij veel afleiding bezorgde. Mooi in deze dagen waarin het werk voor Gemeente en verenigingen praktische stil ligt. Zondagavond was er eerst de uitzending van de Kerstnachtdienst vanuit de Nederlands Hervormde kerk. Ik heb ze beide beluisterd. Hierop volgde op eerste Kerstdag de uitzending van de Kerstnachtdienst van de Baptisten kerk. Hopelijk als eerste van een lange reeks.

Op woensdag, de  tweede Kerstdag, zonden we de opname uit van het Kerstfeest voor ouderen in de kantine van het Zuiderzee college. Er werd een verhaal verteld waarin  elementen van het Kerstverhaal waren verwerkt maar ook veel vaak actuele zaken uit maatschappelijk en menselijk handelen.

Vrijdagavond hadden we een vergadering van het dagelijks bestuur en een paar technici. Met alle veranderingen moet er af en toe apparatuur worden aangekocht of vervangen. Dan moeten de techneuten het ons als leken wel even goed uitleggen voordat we ons fiat geven. Vooraf was ik nog bij de uitzending van Musicwille, deze keer gepresenteerd door Janet Wind.

Deze week viel ook al weer de eerste vuurwerkdode. Het is onbegrijpelijk dat er altijd nog mensen zijn die met dat spul experimenteren. Ieder jaar gebeurt het weer terwijl er toch genoeg voor gewaarschuwd wordt. Mensen zijn nu eenmaal hardleers.

Donderdag werden we opgeschrikt door de moord op Benazir Bhutto. Een moedige vrouw die wist welk risico zij nam. Zij had veel voorgangers in een gewelddadige dood. In de landen van het vroegere Brits – Indië lijkt geen regeringsleider of andere vooraanstaande politicus een natuurlijke dood te mogen sterven.